Tag archieven: veiligheid

Verbod op steps rukt op: mobiliteitsexpert ziet meer schade dan voordeel

De lijst van steden en landen die een streep zetten door deelsteps groeit gestaag.

Montréal in Canada, Parijs, Madrid en het volledige eiland Malta gingen Brussel al voor. Sinds 1 januari is ook de Tsjechische hoofdstad Praag toegevoegd aan dat rijtje. Het debat over de plaats van deelsteps in het straatbeeld woedt daarmee heviger dan ooit, zeker nu ook in Brussel de problemen rond veiligheid, overlast en criminaliteit blijven aanhouden. Volgens onafhankelijk mobiliteitsexpert Kris Peeters is de conclusie helder en weinig hoopgevend voor de sector. “Ze hebben meer kosten dan baten voor de maatschappij, en de winsten zijn voor de buitenlandse operatoren.”

totaalverbod

Peeters pleit openlijk voor een totaalverbod op deelsteps en ziet weinig redenen om Brussel hiervan uit te sluiten. Volgens Bruzz.be vindt hij dat ook de hoofdstad ernstig moet overwegen om die stap te zetten. Dat standpunt staat haaks op het beleid van de voorbije jaren, waarin vooral werd ingezet op bijsturing en regulering. Meerdere maatregelen moesten de overlast van deel- en privésteps beperken. Sinds 2024 is het parkeren van deelsteps enkel nog toegestaan in speciale dropzones, een maatregel die een einde moest maken aan achteloos achtergelaten steps op trottoirs en kruispunten. Daarnaast werd de maximumsnelheid verlaagd tot 20 kilometer per uur, terwijl in voetgangerszones zelfs een limiet van 8 kilometer per uur geldt.

ongevallencijfers

Ondanks die ingrepen blijven de problemen zich opstapelen. Vooral de ongevallencijfers baren zorgen. Tijdens de eerste helft van 2024 werden in Brussel 234 ongevallen met steps geregistreerd. In dezelfde periode van 2025 liep dat aantal op tot 348. Daarbij viel ook één dodelijk slachtoffer. Die cijfers betekenen een stijging van maar liefst 44 procent. Voor Peeters tonen ze aan dat de huidige aanpak tekortschiet en dat de risico’s structureel zijn.

Naast verkeersveiligheid speelt ook een ander, veel zwaarder thema mee in het debat. Verschillende beleidsmakers en magistraten wijzen op de rol die deelsteps spelen in de aanhoudende golf van schietpartijen die Brussel al twee jaar in de greep houdt. Brussels procureur des Konings Julien Moinil liet daarover geen twijfel bestaan. In een brief aan de Conferentie van Burgemeesters stelde hij dat steps zowel door schutters als door drugdealers worden gebruikt. Die vaststelling zorgde voor een snelle politieke reactie.

Foto: © Pitane Blue – e-step

Tegelijk waarschuwt Peeters voor onbedoelde gevolgen. “Steps zijn populair bij bepaalde bevolkingsgroepen in bepaalde wijken van Brussel. We moeten opletten dat we niet vervallen in maatregelen die als discriminatie kunnen ervaren woren.”

Sinds begin december moeten gebruikers van deelsteps zich identificeren via een scan van hun identiteitskaart of rijbewijs. Op termijn zal die informatie worden vergeleken met een selfie die de gebruiker moet maken. Daarnaast werd beslist om op oudejaarsnacht een tijdelijk verbod in te voeren voor alle steps, zowel deelsteps als privé-exemplaren. “Dat verbod is ingrijpend, maar er zijn goede redenen voor”, zegt Peeters. “Ik sta achter de maatregel, die me voldoende goed beargumenteerd lijkt.” Volgens hem werd het verbod ruim op voorhand aangekondigd en zijn er voldoende alternatieven om zich te verplaatsen. “Ik denk dan aan de fiets, deelfiets, of het openbaar vervoer, dat heel de nacht blijft rijden, en tenslotte taxi’s.”

geen winst

Peeters wijst ook op studies waaruit blijkt dat e-steps vooral worden gebruikt voor verplaatsingen die vroeger te voet gebeurden. Vanuit gezondheids- en duurzaamheidsperspectief levert dat volgens hem geen winst op. Toch beseft hij dat een totaalverbod politiek gevoelig ligt. “Beleidsmakers in Brussel hebben lang gewacht om iets aan de steps te doen, waardoor ze intussen ingeburgerd zijn geraakt.”

Als een volledig verbod niet haalbaar blijkt, ziet Peeters strengere regulering als een alternatief. Hij pleit voor een verplichte helm en voor een nummerplaat op elke step, zodat gebruikers beter identificeerbaar zijn. Ook het verkeersveiligheidsinstituut Vias is voorstander van een helmplicht en van het verplicht dragen van een fluohesje tijdens nachtelijke verplaatsingen. Volgens Het Nieuwsblad werkt federaal minister van Mobiliteit Jean-Luc Crucke van Les Engagés aan zo’n verplichting.

discriminatie

Tegelijk waarschuwt Peeters voor onbedoelde gevolgen. “Steps zijn populair bij bepaalde bevolkingsgroepen in bepaalde wijken van Brussel. We moeten opletten dat we niet vervallen in maatregelen die als discriminatie kunnen ervaren woren.” Hij verwijst daarbij naar een onderzoek van Brussel Mobiliteit uit 2019, waaruit blijkt dat bijna twee keer zoveel mannen als vrouwen een e-step gebruiken en dat 60 procent van de gebruikers jonger was dan 35 jaar. 

Volgens Peeters moet daarom ook worden nagedacht over een ander boetesysteem. “Een boete heeft niet bij iedereen dezelfde impact. In bijvoorbeeld Finand en Zwitserland wordt de hoogte van een verkeersboete afhankelijk gemaakt van het inkomen van de overtreder. Dat zorgt ervoor dat die bij iedereen even hard wordt gevoeld. Ook een rijbewijs met punten kan daarbij helpen. Ten slotte moet de overheid ook zorgen voor voldoende alternatieve vervoerswijzen, zeker in de meest kwetsbare wijken.”

Tonnen schade na fiasco: groene droom verandert in financiële nachtmerrie

Failliete deelscooterbedrijf Go Sharing laat een financiële ravage achter bij de gemeente Hollands Kroon.

Wat begon als een veelbelovende uitbreiding van duurzaam stadsvervoer, eindigt nu in een kostbaar dossier waarin honderden duizenden euro’s aan publieke middelen op het spel staan. Uit het eerste faillissementsverslag blijkt dat een doorstart definitief is mislukt, dat duizenden scooters onder gevaarlijke omstandigheden zijn opgeslagen en dat de schuldenberg fors is opgelopen. Curator Marc Udink schetst een somber beeld van de kansen voor de gemeente om de schade nog vergoed te krijgen.

veiligheidsrisico’s

De gemeente Hollands Kroon wordt geconfronteerd met een rekening die kan oplopen tot ruim 600.000 euro. Dat bedrag hangt samen met het ruimen en afvoeren van ongeveer vierduizend scooters die na het faillissement zijn achtergebleven. De voertuigen stonden opgeslagen op gemeentelijk terrein en moesten worden verwijderd vanwege veiligheidsrisico’s. Volgens het faillissementsverslag was er zelfs sprake van brandgevaarlijke situaties, wat de noodzaak van snel ingrijpen alleen maar vergrootte. De kosten voor deze operatie komen voorlopig volledig voor rekening van de gemeente.

De hoop om deze uitgaven te verhalen op Go Sharing is minimaal. Het bedrijf wisselde de afgelopen jaren meerdere keren van eigenaar en ging in november failliet. Daardoor is de juridische positie van schuldeisers zwak. Curator Marc Udink bevestigt dat de kans op compensatie gering is. In een toelichting op het verschenen verslag zegt hij tegen RTL Z: “De vooruitzichten voor de gemeente zijn helemaal niet rooskleurig. Ik ben er maatschappelijk verontwaardigd over dat de voormalige eigenaar en de bank het scooterbedrijf de rug hebben toegekeerd.” Die woorden onderstrepen de frustratie over de gang van zaken rond het bedrijf en de gevolgen die nu op het bordje van de lokale overheid belanden.

Eindhoven

Go Sharing was sinds 2019 actief en groeide in korte tijd uit tot een bekend merk in het straatbeeld van Nederlandse steden. Na een start in Eindhoven doken de felgroene scooters op in tal van gemeenten. Via een app konden gebruikers eenvoudig een scooter ontgrendelen en per rit betalen. Het concept sloot aan bij de toenemende vraag naar flexibel en gedeeld vervoer. Toch bleek het bedrijfsmodel kwetsbaar. Begin 2023 ging Green Mo, het bedrijf achter Go Sharing, failliet. Ook dat faillissement werd afgehandeld door curator Udink, die destijds de scooterdochter verkocht aan de Turkse branchegenoot BinBin.

Foto: © Pitane Blue – vertrek GO Sharing Eindhoven

Voor Hollands Kroon rest voorlopig weinig meer dan afwachten hoe het faillissement verder wordt afgewikkeld, terwijl de financiële wond diep blijft.

De verkoop aan BinBin bood aanvankelijk perspectief. Dankzij die doorstart konden de scooters onder dezelfde naam blijven rijden in Nederland. De praktijk bleek echter weerbarstig. De afgelopen twee jaar lukte het niet om de activiteiten winstgevend te maken. In augustus 2024 kondigde de Turkse eigenaar aan te stoppen in Nederland, met uitzondering van Amsterdam en Haarlem. Vijf maanden later viel ook daar het doek en werden alle activiteiten gestaakt. Als redenen gaf het bedrijf dat de exploitatie niet rendabel was, mede door vernielingen van scooters en de geldende regelgeving, waaronder de helmplicht.

Hollands Kroon

Voor Hollands Kroon heeft deze geschiedenis directe financiële consequenties. De gemeente bleef zitten met een groot aantal scooters waar niemand zich meer verantwoordelijk voor voelde. Het opruimen ervan was onvermijdelijk en kostbaar. Hoewel wordt geprobeerd de schade te verhalen, maakt het faillissementsverslag duidelijk dat de kans klein is dat dit lukt. Daarmee dreigt de rekening uiteindelijk bij de belastingbetaler te belanden.

Het dossier rond Go Sharing laat zien hoe snel innovatieve mobiliteitsconcepten kunnen ontsporen en hoe groot de impact daarvan kan zijn op lokale overheden. De maatschappelijke verontwaardiging die de curator uitspreekt, raakt aan een bredere discussie over verantwoordelijkheid, toezicht en de risico’s van snelgroeiende deelplatforms. 

Versoepeling regels: meer verkeersdoden dreigen door handelsdeal EU en VS

Steden en experts waarschuwen voor dodelijke gevolgen handelsverdrag.

De gemoederen in Brussel lopen hoog op nu een nieuwe handelsdeal tussen Europa en de Verenigde Staten tot grote zorgen leidt bij verkeersorganisaties. In het verdrag, dat afgelopen zomer werd gesloten, wordt vastgelegd dat de EU en de VS elkaars normen voor auto’s gaan accepteren en wederzijds erkennen. Dat lijkt een stap vooruit voor de handel, maar volgens experts en verkeersveiligheidsorganisaties kan het grote gevolgen hebben voor de verkeersveiligheid op Europese wegen.

Meer dan 75 Europese verkeersorganisaties hebben in een gezamenlijke brandbrief aan het Europees Parlement gewaarschuwd dat het versoepelen van de Europese veiligheidseisen de deur openzet voor grote, zware Amerikaanse SUV’s en pick-up trucks. Die voertuigen voldoen niet aan de strenge voetgangersveiligheidstests die in Europa gelden. Volgens de organisaties zou dat kunnen leiden tot een forse toename van het aantal verkeersdoden.

gevaarlijker

Mobiliteitsdeskundige Geert Kloppenburg legt uit waarom de Amerikaanse auto’s gevaarlijker zijn voor voetgangers. “Amerikaanse auto’s zijn groter, zwaarder en hebben vaak scherpe randen. Voetgangers worden bij een botsing gekliefd. Onze auto’s hebben lage neuzen, zodat de val bij een botsing wordt gebroken,” zegt hij. In de Verenigde Staten wordt nauwelijks getest op voetgangersveiligheid, terwijl dat in Europa een van de belangrijkste onderdelen is van de goedkeuring van nieuwe voertuigen.

De cijfers die in de brandbrief worden genoemd, zijn alarmerend. Sinds 2010 is het aantal verkeersdoden in de VS met maar liefst dertig procent toegenomen, terwijl dat aantal in de Europese Unie in dezelfde periode juist met zesendertig procent is gedaald. Volgens de ondertekenaars van de brief is dat een duidelijk signaal dat de minder strenge Amerikaanse veiligheidsnormen leiden tot meer slachtoffers.

verkeersorganisaties

Niet alleen verkeersorganisaties trekken aan de bel. Ook grote Europese steden, waaronder Parijs, Brussel en Amsterdam, hebben hun steun uitgesproken voor de oproep om de versoepeling tegen te houden. Zij vrezen dat hun smalle straten en drukke binnensteden extra gevaarlijk worden als deze grote voertuigen straks massaal op de Europese markt verschijnen.

Foto: © Pitane Blue – Wethouder Melanie van der Horst

De komende maanden zal blijken of Brussel luistert naar de waarschuwingen van experts en steden. Mocht het verdrag ongewijzigd doorgaan, dan vrezen critici dat het Europese straatbeeld de komende jaren zal veranderen — met zwaardere auto’s, meer ongelukken en mogelijk meer slachtoffers als gevolg.

In Nederland klinkt de kritiek steeds luider. De Amsterdamse wethouder Melanie van der Horst noemt de plannen “onacceptabel”. In het programma EenVandaag zei ze: “Geen enkele deal is het waard om onze kinderen in gevaar te brengen. We moeten niet accepteren dat er meer verkeersdoden vallen in Europa.” Volgens haar dreigt de EU met de deal de verkeerde kant op te gaan, waarbij economische belangen boven veiligheid worden gesteld.

De Europese Commissie verdedigt het verdrag met het argument dat het de handel tussen beide continenten zal stimuleren en innovatie bevordert. Toch blijft de vraag of dat voordeel opweegt tegen de mogelijke risico’s voor voetgangers, fietsers en automobilisten. De druk op het Europees Parlement neemt toe nu steeds meer organisaties en bestuurders zich verzetten tegen de versoepeling van de veiligheidsregels.

FAA grijpt in: shutdown legt druk op luchtvaart in Verenigde Staten

Luchtverkeersleiders blijven onbetaald, vliegverkeer teruggeschroefd.

De aanhoudende gedeeltelijke stilstand van de Amerikaanse overheid zorgt voor grote onrust in het luchtruim boven de Verenigde Staten. De Amerikaanse luchtvaartautoriteit FAA kondigde aan dat vanaf vrijdag het aantal vluchten in het land met tien procent wordt teruggebracht. De maatregel geldt voor veertig regio’s waar het vliegverkeer normaal gesproken het drukst is, maar over welke gebieden het precies gaat, is nog geen duidelijkheid gegeven.

Volgens de FAA is de drastische ingreep noodzakelijk om de veiligheid van het luchtverkeer te kunnen blijven garanderen tijdens de aanhoudende shutdown van de federale overheid. Door het politieke conflict tussen Democraten en Republikeinen over de overheidsbegroting is al wekenlang een groot deel van de overheidsdiensten lamgelegd. Dat heeft ook directe gevolgen voor de luchtvaartsector, waar duizenden medewerkers onbetaald thuiszitten of noodgedwongen zonder loon moeten doorwerken.

controlecentra

Luchtverkeersleiders behoren tot de groep ambtenaren die als essentieel worden beschouwd en dus moeten blijven werken, maar de realiteit is dat steeds meer van hen door financiële druk besluiten thuis te blijven. Hierdoor dreigen ernstige personeelstekorten bij de controlecentra die het Amerikaanse luchtruim in goede banen moeten leiden. FAA-directeur Bryan Bedford verklaarde dat de maatregel om het aantal vluchten te beperken vooral bedoeld is om ongelukken te voorkomen. “We willen niet wachten tot er zich problemen voordoen in de lucht,” zei Bedford in een korte toelichting. “De veiligheid van passagiers en bemanningen blijft onze hoogste prioriteit.”

De directeur benadrukte dat het terugschroeven van het vliegverkeer tijdelijk is, maar niet kon voorspellen hoelang de beperking zal gelden. Volgens Bedford wordt er intensief overlegd met de luchtvaartmaatschappijen om ervoor te zorgen dat de vermindering van het aantal vluchten gecontroleerd en veilig kan plaatsvinden. Minister van Transport Linda Duffy voegde daaraan toe dat het kabinet “alles op alles zet om de gevolgen voor reizigers en de economie zo klein mogelijk te houden”.

Foto: © Pitane Blue – United Airlines

De FAA benadrukt dat de beperking een voorzorgsmaatregel is en niet het gevolg van een specifiek incident. Toch herinnert de situatie velen aan de langdurige shutdown van 2018, toen het land 35 dagen deels op slot ging — de langste periode in de geschiedenis. Destijds liepen de wachttijden op de grote luchthavens fors op toen steeds meer luchtverkeersleiders zich ziek begonnen te melden. De chaos was toen compleet: lange rijen, geannuleerde vluchten en wanhopige reizigers die hun vakantie of werkreizen zagen stranden.

De economische impact van de beslissing kan aanzienlijk zijn. Dagelijks vertrekken er in de Verenigde Staten duizenden binnenlandse en internationale vluchten. Een reductie van tien procent betekent dat honderden vluchten per dag moeten worden geannuleerd of omgepland. Vooral grote luchthavens als Atlanta, Chicago, Los Angeles en New York zullen naar verwachting zwaar worden getroffen. Reizigers moeten rekening houden met langere wachttijden, vertragingen en overvolle terminals.

shutdown

De shutdown, die inmiddels tot een van de langste in de Amerikaanse geschiedenis dreigt uit te groeien, is het gevolg van een hardnekkige politieke strijd over de begroting. De Democratische Partij en de Republikeinen kunnen het niet eens worden over de hoogte en verdeling van de overheidsuitgaven. Zolang er geen akkoord is, blijven veel ambtenaren zonder loon en draaien belangrijke diensten op minimale bezetting.

De FAA liet weten dat de organisatie dagelijks zal evalueren of verdere maatregelen nodig zijn. Bedford riep zowel het Congres als het Witte Huis op om snel tot een oplossing te komen. “Elke dag dat dit voortduurt, neemt de druk op ons personeel toe. Dit is niet houdbaar,” aldus Bedford.

Proef met 75 boa’s: staatssecretaris keurt wapenstok voor NS goed

Het besluit van de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid maakt de weg vrij voor een opvallende stap binnen de Nederlandse Spoorwegen.

Met het officiële “Besluit buitengewoon opsporingsambtenaar NS Groep N.V. (korte wapenstok) 2025” is vastgelegd dat maximaal 75 medewerkers van de afdeling Veiligheid & Service (V&S) bij de NS voortaan tijdelijk gebruik mogen maken van de korte wapenstok. De maatregel, ondertekend op 17 oktober 2025 door de staatssecretaris A.C.L. Rutte en namens haar door S. Klok van de afdeling V&T, geldt voor een periode van twee jaar.

Het besluit volgt op een verzoek dat de NS op 9 juli 2025 indiende bij het ministerie van Justitie en Veiligheid. De spoorwegmaatschappij vroeg daarin om toestemming voor een proef waarbij medewerkers van Veiligheid & Service — die de status hebben van buitengewoon opsporingsambtenaar (BOA) — mochten worden uitgerust met een wapenstok. De aanleiding voor het verzoek ligt in de toenemende agressie en het stijgende aantal geweldsincidenten waarmee treinpersoneel te maken krijgt.

beperkte groep

De staatssecretaris baseerde haar besluit op verschillende wettelijke bepalingen, waaronder artikel 142 van het Wetboek van Strafvordering en artikel 7 van de Politiewet 2012. Volgens het document geldt de bevoegdheid voor het gehele grondgebied van Nederland, maar uitsluitend voor zover dit noodzakelijk is voor de uitvoering van de functie. De maatregel betreft een beperkte groep: maximaal 75 medewerkers mogen worden beëdigd als buitengewoon opsporingsambtenaar en uitgerust met de korte wapenstok en handboeien.

De NS krijgt met deze aanwijzing officieel de bevoegdheid om haar V&S-medewerkers, operationeel coördinatoren en teammanagers binnen dit domein te laten optreden als BOA’s. In het besluit wordt duidelijk gesteld dat zij zich mogen bezighouden met de opsporing van strafbare feiten binnen het zogenoemde domein IV: openbaar vervoer. Dat omvat onder meer de handhaving van orde, veiligheid en naleving van regelgeving in en rond treinen en stations.

opsporingsambtenaar

In artikel 6 van het besluit staat dat de betrokken BOA’s bevoegd zijn om bepaalde bevoegdheden uit te oefenen op basis van artikel 7 van de Politiewet 2012, waaronder het gebruik van vrijheidsbeperkende middelen zoals handboeien en het geweldmiddel korte wapenstok. Dit gebruik is echter strikt gebonden aan de voorwaarden zoals vastgelegd in het Besluit buitengewoon opsporingsambtenaar. Er wordt bovendien voorzien in regelmatig overleg tussen toezichthouders en direct toezichthouders om het gebruik en de proportionaliteit van de maatregel te bewaken.

Foto: © Pitane Blue – NS

De hoofdofficier van Justitie van het Parket Centrale Verwerking Openbaar Ministerie (CVOM) is in dit besluit aangewezen als toezichthouder, terwijl de korpschef van de politie als direct toezichthouder zal optreden. De NS moet daarnaast jaarlijks, uiterlijk op 1 april, een uitgebreid verslag indienen bij het ministerie. In dat verslag moet worden opgenomen hoeveel BOA’s actief zijn, welke activiteiten zij hebben uitgevoerd en hoeveel medewerkers de vereiste opleidingen en examens hebben afgerond.

proefperiode

De aanwijzing van de NS-medewerkers als buitengewoon opsporingsambtenaren treedt in werking op de dag na publicatie in de Staatscourant en vervalt automatisch twee jaar later. Daarmee is de proefperiode officieel begrensd en moet na afloop worden beoordeeld of de wapenstok structureel binnen de organisatie mag blijven.

Het besluit benadrukt dat het gebruik van de korte wapenstok alleen in uitzonderlijke situaties is toegestaan en altijd proportioneel moet zijn. De NS zal de komende maanden in samenwerking met het ministerie en de politie bepalen op welke locaties de proef van start gaat. De verwachting is dat dit begin 2026 zal gebeuren, zoals eerder al door NS-directeur sociale veiligheid Itai Birger werd bevestigd.

Wie het niet eens is met het besluit, kan binnen zes weken na publicatie bezwaar maken bij de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid.

Meldpunt: NMBS en politiek onder vuur door uitblijven nieuw veiligheidsplatform

Het plan om een discreet meldingssysteem in te voeren voor treinreizigers die zich onveilig voelen, sleept al jaren aan zonder concreet resultaat.

Drie jaar na de aankondiging door toenmalig minister van Mobiliteit Georges Gilkinet (Ecolo) is het systeem nog altijd niet operationeel. Terwijl in 2022 werd beloofd dat reizigers vanaf 2023 via sms of WhatsApp in stilte hulp konden inroepen, blijkt die belofte voorlopig dode letter.

Tijdens een Kamerzitting in februari 2022 verklaarde Georges Gilkinet dat veiligheid voor hem een topprioriteit was. “Net als comfort, stiptheid en frequentie, is veiligheid cruciaal voor elke reiziger en elke spoorwegwerknemer”, stelde hij destijds. De minister voegde eraan toe dat hij het dossier “aandachtig opvolgde” en in voortdurend overleg stond met de NMBS om oplossingen te vinden tegen “onaanvaardbaar gedrag”.

veiligheidsdiensten

De spoorwegen kondigden toen aan dat er tegen 2023 een gebruiksvriendelijk systeem zou worden uitgerold waarbij reizigers in noodsituaties niet zouden hoeven te bellen, maar snel en discreet via sms of WhatsApp contact konden leggen met de veiligheidsdiensten. Het idee was dat de hulpdiensten op basis van die meldingen meteen konden beslissen of Securail of de politie moest ingrijpen. Het nieuwe platform moest een aanvulling worden op het bestaande gratis noodnummer 0800/30230, dat reizigers momenteel kunnen bellen bij incidenten. Alleen blijkt bellen in de praktijk vaak geen optie voor wie in een bedreigende situatie terechtkomt en liever niet de aandacht op zichzelf wil vestigen.

Voorlopig blijft bellen naar het noodnummer 0800/30230 de enige optie voor wie zich bedreigd of onveilig voelt tijdens een treinrit. Maar zolang de beloofde technologische oplossing uitblijft, ervaren veel reizigers dat als een kwetsbare en weinig realistische methode.

Ondanks die duidelijke beloftes is er tot op vandaag niets concreets gerealiseerd. Kamerlid Frank Troosters (Vlaams Belang) volgt het dossier al langer op en is scherp in zijn kritiek. “Er is heel veel aangekondigd en er is niets gebeurd”, zegt hij. Volgens Troosters ligt het probleem veel dieper en wordt er bij de spoorwegen structureel te weinig geïnvesteerd in veiligheid. “De spoorwegpolitie is onderbemand, Securail is onderbemand …”, klinkt het. Hij benadrukt dat hij het veiligheidsbeleid bij de NMBS kritisch zal blijven opvolgen.

Foto: © Pitane Blue – dood spoor

De druk op de NMBS en de federale overheid neemt toe om eindelijk werk te maken van het systeem dat drie jaar geleden met veel overtuiging werd aangekondigd maar sindsdien op een dood spoor zit.

Ook vanuit andere hoeken van de oppositie groeit de druk. Kamerlid Niels Tas (Vooruit) heeft aangekondigd dat hij minister van Mobiliteit Jean-Luc Crucke (Les Engagés) zal ondervragen over de vertragingen en de toekomst van het project. Tas wil weten waarom de beloofde technologische oplossing niet tot stand komt en of reizigers nog langer moeten wachten op een discreet en efficiënt systeem om incidenten te melden.

technische redenen

De NMBS houdt zich voorlopig op de vlakte en schuift technische redenen naar voren. Na herhaaldelijk aandringen reageerde de spoorwegmaatschappij dat het gaat om “een belangrijk technisch project dat ontwikkeld wordt”. Een concrete lanceringsdatum blijft echter uit. “Voor een exacte timing voor de lancering ervan is het nog te vroeg”, klinkt het. Daarmee blijft het onduidelijk of en wanneer treinreizigers effectief gebruik zullen kunnen maken van een discrete meldingsmogelijkheid.

Dara Khosrowshahi: AI beslist straks wie de mobiliteitsstrijd wint

De wereldwijde strijd om de macht in de mobiliteitssector wordt met de dag heviger.

Grote spelers als Uber, Tesla en Waymo zetten hun kaarten op autonome voertuigen, waarbij de inzet niet alleen de technologie is, maar ook het vertrouwen van consumenten en overheden. Uber-CEO Dara Khosrowshahi ziet de toekomst van zijn bedrijf nadrukkelijk gekoppeld aan kunstmatige intelligentie en de manier waarop die technologie veiligheid, betrouwbaarheid en groei kan waarborgen.

Tijdens een uitgebreid gesprek in de podcast People by WTF maakte Khosrowshahi zijn visie duidelijk. Volgens hem staat of valt het succes van Uber met de keuzes die nu gemaakt worden. Hij benadrukte dat de mobiliteitssector de komende jaren volledig bepaald gaat worden door AI. “De technologie moet bovenmenselijke veiligheidsniveaus bereiken voordat mensen het massaal zullen accepteren,” stelde de CEO resoluut.

Lidar technologie

Die woorden zijn niet zomaar een filosofische gedachtegang. Het gaat hier om een fundamentele keuze in de aanpak van autonome voertuigen. Waar Tesla gelooft dat enkel camera’s voldoende zijn om een zelfrijdende auto te ontwikkelen, kiest Uber voor een bredere, meer gelaagde strategie. De onderneming ziet de toekomst in een combinatie van camera’s, radar én Lidar. Vooral die laatste technologie, Light Detection and Ranging, moet het verschil maken. Lidar creëert met lasers een uiterst nauwkeurig driedimensionaal beeld van de omgeving. Daarmee kan een voertuig ook in moeilijke omstandigheden zoals regen, mist of slecht verlichte straten een betrouwbaar beeld behouden.

Lidar is een technologie waarmee afstanden heel nauwkeurig gemeten kunnen worden met behulp van laserpulsen. Het woord staat voor Light Detection and Ranging. Het werkt een beetje zoals radar, maar in plaats van radiogolven gebruikt Lidar lichtstralen.
Een Lidar-sensor zendt duizenden tot soms miljoenen korte laserpulsen per seconde uit. Die pulsen weerkaatsen terug zodra ze een object raken, zoals een muur, een boom of een voetganger. Door de tijd te meten die het licht nodig heeft om terug te keren, kan het systeem exact berekenen hoe ver iets weg is.

Khosrowshahi legde uit dat het bouwen van een robuust zelfrijdend systeem dat uitsluitend op camera’s vertrouwt volgens hem “in de nabije toekomst zeer moeilijk” zal zijn. Hij onderstreepte dat Uber zich daarom bewust aansluit bij partners zoals Waymo, dat bekendstaat om zijn focus op Lidar-technologie. Voor beleggers betekent die keuze een extra investering: voertuigen worden duurder door de sensoren. Toch, zo benadrukte de CEO, levert deze aanpak op termijn een grote besparing op doordat risico’s op ongelukken afnemen en juridische kosten beperkt kunnen worden. Daarmee kiest Uber voor een voorzichtige maar duurzame strategie die zich volgens hem uiteindelijk zal vertalen in een voorsprong op de concurrentie.

Illustratie: © Pitane Blue – Lidar technologie

Naast de technologische koers stond Khosrowshahi ook uitgebreid stil bij de cultuur binnen Uber. Toen hij in 2017 aantrad, erfde hij een bedrijf met een slechte reputatie. De agressieve en soms toxische werkomgeving had het imago van Uber flink geschaad. Khosrowshahi wilde dat veranderen en zette in op samenwerking, respect en een werksfeer die innovatie stimuleert zonder dat dit ten koste gaat van de medewerkers. “Het gaat erom een evenwicht te vinden tussen de energie van een nieuwkomer en een cultuur waarin teams elkaar versterken,” zei hij.

Die verandering blijkt niet alleen van belang voor het moreel van de werknemers, maar ook voor het aantrekken van nieuw talent. In een sector waar slimme technici en ontwikkelaars schaars zijn, kan een gezonde bedrijfscultuur het verschil maken. Voor investeerders is dat een belangrijk signaal: een stabielere werkomgeving en hogere productiviteit leiden op de lange termijn tot meer efficiëntie en een sterker imago. Daarmee creëert Uber een fundament dat verder reikt dan alleen snelle groei of marktaandeel.

technologieplatform

Met zijn nadruk op technologie, cultuur en de rol van AI maakt Khosrowshahi duidelijk dat Uber niet langer uitsluitend een transportbedrijf wil zijn. Hij positioneert het concern als een breed technologieplatform dat zich bezighoudt met mobiliteit in de breedste zin van het woord. Of het nu gaat om taxi’s, bezorgdiensten of autonome voertuigen, de strategie is gericht op duurzame groei, ondersteund door kunstmatige intelligentie en betrouwbare technologie.

De race om dominantie in de mobiliteit wordt daarmee niet alleen een kwestie van snelheid, maar vooral van vertrouwen. Veiligheid, ethiek en een sterke bedrijfscultuur moeten ervoor zorgen dat Uber niet alleen overleeft in deze competitieve markt, maar zich ook kan onderscheiden als een van de leidende spelers van de toekomst.

Zwarte lijst: mag een luchtvaartmaatschappij passagiers zomaar weren?

Volgens de rechter in Haarlem is het opvolgen van instructies cruciaal voor orde en veiligheid op luchthavens, en was het gedrag van de man ernstig genoeg voor de zwaarste sanctie.

Een Belgische passagier die begin dit jaar in een verhitte discussie belandde in juli 2024 met een medewerker van Transavia op Eindhoven Airport, belandde prompt op de zwarte lijst van zowel Transavia als moedermaatschappij KLM. Het gevolg: vijf jaar lang geen toegang tot vluchten bij beide maatschappijen. Het voorval – ontstaan uit onenigheid over handbagagekosten – roept vragen op over proportionaliteit, privacy en de juridische basis van zulke zwarte lijsten.

de rolkoffer-rel

Volgens berichten in onder meer Eindhovens Dagblad en AD liep de situatie uit de hand toen de passagier weigerde extra te betalen voor het meenemen van zijn rolkoffer. Wat begon als een discussie, mondde uit in een incident waarbij de maatschappij besloot hard op te treden: de man werd geweigerd en voor vijf jaar op een interne zwarte lijst geplaatst.

Het bijhouden van interne zwarte lijsten is niet nieuw. Bedrijven mogen dit doen om overlast, fraude of veiligheidsrisico’s te voorkomen. Maar er gelden strikte voorwaarden onder de AVG (Algemene Verordening Gegevensbescherming). Zo moet er een gerechtvaardigd belang zijn, het middel moet noodzakelijk en proportioneel zijn en de betrokkene heeft recht op inzage en bezwaar.

delen van lijsten

Het delen van zwarte lijsten tussen bedrijven – zoals tussen Transavia en KLM – mag niet zomaar. In principe is hiervoor een vergunning van de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) nodig, omdat het gaat om het uitwisselen van persoonsgegevens die mogelijk gevoelig liggen.

Foto: © Pitane Blue – Eindhoven Airport

De kwestie laat zien hoe dun de scheidslijn is tussen legitieme veiligheidsmaatregelen en mogelijke inbreuk op grondrechten. Voor passagiers blijft de vraag: hoe ver mag een maatschappij gaan in het weren van reizigers – en wie bepaalt of dat gerechtvaardigd is?

Volgens privacyjuristen wringt hier iets. “Een interne lijst kan, maar een vijfjarige uitsluiting na een relatief klein incident roept vragen op. Was dit echt proportioneel? En is de passagier goed geïnformeerd over zijn rechten?” zegt een privacyrechtadvocaat. Ook de mogelijkheid om bezwaar te maken of correctie te vragen moet volgens de wet altijd bestaan.

juridische waarde

Het plaatsen van iemand op een zwarte lijst is in essentie een bedrijfsbesluit. Het heeft geen officiële juridische status, zoals een rechterlijk verbod of strafblad. Wel kan het grote gevolgen hebben: iemand kan jarenlang geen gebruik maken van bepaalde diensten, zonder dat er een rechter aan te pas komt. Dit kan leiden tot klachten bij de AP of zelfs tot schadeclaims.

Het incident heeft de discussie over passagiersrechten opnieuw aangewakkerd. Consumentenorganisaties pleiten voor duidelijkere regels rond handbagage om conflicten te voorkomen. Ook wordt er opgeroepen tot meer transparantie bij sancties als zwarte lijsten. De maatschappijen zelf benadrukken dat veiligheid en orde aan boord vooropstaan. “Wij behouden ons het recht voor om passagiers te weigeren wanneer hun gedrag de veiligheid in gevaar brengt,” laat Transavia weten.

rechter

De Belg vond die straf buiten proportie. Volgens hem kreeg hij onvoldoende kans zijn kant van het verhaal te doen en liep hij bovendien forse schade op door gemiste reizen. Hij claimde ruim 10.000 euro schadevergoeding, onder meer voor een geannuleerde KLM-reis naar Zuid-Afrika.

De rechtbank in Haarlem wees die claim echter af. Volgens de rechter is het opvolgen van instructies cruciaal voor orde en veiligheid op luchthavens. Het gedrag van de man werd ernstig genoeg bevonden om de zwaarste sanctie te rechtvaardigen. Het vliegverbod tot 2029 blijft in stand. De passagier draait daarnaast op voor de proceskosten van ruim 4.400 euro.

Lokale politiek blijft achter: stedelijke inrichting kan verschil maken voor veiligheid

Cijfers tonen aan dat onveiligheidsgevoel structureel aanwezig is, vrouwen mijden buurten door angstgevoelens.

De gruwelijke dood van de Nederlandse tiener Lisa (17) heeft niet alleen diepe sporen nagelaten in de samenleving, maar ook een scherp debat losgemaakt over hoe onze publieke ruimte veiliger kan worden gemaakt, vooral voor vrouwen. Professor architectuur Els De Vos van de Universiteit Antwerpen stelt in een gesprek met VRT NWS dat de manier waarop straten, pleinen en parken worden ingericht, rechtstreeks kan bijdragen aan het veiligheidsgevoel. Volgens haar zijn er concrete ingrepen mogelijk die vrouwen kunnen helpen zich met minder angst in de openbare ruimte te begeven.

Het probleem is volgens De Vos veel dieper geworteld dan vaak wordt aangenomen. “Mannen beseffen het niet altijd, maar voor vrouwen is het vaak een realiteit waarmee ze rekening moeten houden: het onveiligheidsgevoel op straat en in de publieke ruimte in het algemeen,” zegt ze bij VRT NWS. Dat gevoel vertaalt zich in dagdagelijkse gedragingen die veel vrouwen noodgedwongen aannemen. Voor je vertrekt, denk je twee keer na over je outfit. Kies je voor een rok of toch liever een lange broek? Tijdens een avondwandeling houd je je sleutelbos stevig in de hand of zorg je dat je telefoon altijd binnen handbereik is.

politieke agenda

Uit de Veiligheidsmonitor blijkt dat twintig procent van de bevolking zich vaak onveilig voelt in de publieke ruimte. Bij vrouwen loopt dat cijfer zelfs op tot 27 procent. Een studie van het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen toont bovendien aan dat veertig procent van de vrouwen bewust bepaalde buurten mijdt, nadat ze er negatieve ervaringen hebben opgedaan.

Hoewel het maatschappelijke debat vaak draait rond de verantwoordelijkheid en rol van mannen in dit soort geweld, werden er in 2024 al aanbevelingen gedaan over hoe lokale besturen grensoverschrijdend gedrag kunnen aanpakken. Toch lijkt het thema amper door te dringen tot de politieke agenda, merkt De Vos op.

Volgens haar zijn er nochtans heel wat praktische maatregelen mogelijk om steden vrouwvriendelijker te maken. Goede verlichting is een eerste basisvereiste. Straten, parken en pleinen die donker en afgesloten zijn, vergroten het gevoel van dreiging. Daarnaast speelt openheid een belangrijke rol. In een park maakt een dicht struikgewas het voor vrouwen moeilijk om gezien te worden, terwijl een open vijverpartij net het tegenovergestelde effect heeft. Ook zichtbaarheid vanuit woningen en appartementen kan bijdragen aan een groter gevoel van veiligheid

Illustratie: © Pitane Blue – veiligheid in de parkeergarage

Hoewel er in 2024 concrete aanbevelingen zijn gedaan over hoe lokale besturen grensoverschrijdend gedrag kunnen aanpakken, merkt De Vos op dat het onderwerp nog onvoldoende doordringt tot de politieke agenda.

Het mengen van functies binnen een wijk is een ander belangrijk element. Monotone kantoorwijken zonder bewoners of verkeersvrije winkelstraten waar ’s avonds niemand woont, creëren verlaten en dus onveilige plekken. Een diversiteit aan functies zorgt ervoor dat er op elk moment van de dag mensen aanwezig zijn.

parkeergarages

Ook parkeergarages verdienen bijzondere aandacht. Ondergrondse complexen voelen vaak beklemmend aan en nodigen uit tot onveilig gedrag. Een halfopen structuur kan dat gevoel doorbreken. Daarnaast is het voorzien van speciale parkeerplaatsen voor vrouwen dicht bij de uitgang een maatregel die al in verschillende steden wordt toegepast. Opvallend is ook het experiment met klassieke muziek in parkeergarages. Onderzoek toont aan dat dit verslaafden en overlastplegers weert, wat het veiligheidsgevoel aanzienlijk verhoogt.

Een ander idee is het zichtbaar maken van vrouwen in de publieke ruimte zelf. Beelden of foto’s van gewone vrouwen uit de buurt in bijvoorbeeld metrostations kunnen ervoor zorgen dat vrouwen zich meer welkom en erkend voelen.

noodpalen

Over technologische oplossingen is De Vos genuanceerd. Camera’s zouden volgens haar weinig bijdragen aan het gevoel van veiligheid, omdat ze geen directe menselijke aanwezigheid vertegenwoordigen. Ze pleit eerder voor noodpalen die in verbinding staan met de politie. Toch geeft ze toe dat de tragedie rond Lisa aantoont dat ook snelle interventies niet altijd tijdig kunnen gebeuren.

Het gesprek over de veiligheid van vrouwen in de openbare ruimte lijkt onvermijdelijk. De Vos benadrukt bij VRT NWS dat er geen enkele wonderoplossing bestaat, maar dat een combinatie van doordachte stedelijke inrichting, sociale controle en beleidsaandacht een groot verschil kan maken.

Danique de Jong organiseert deze actie.

“Wij eisen de nacht op, laat vrouwen veilig thuiskomen.”

In ons nieuwste rokje. Op onze hoogste pumps. Of hardloopschoenen. Middenin de nacht. Lopend. Fietsend. Joggend. Over stille straten. Door een park. Of in de stad. Wat we ook dragen, waar we ook zijn, hoe laat het ook is: laat vrouwen veilig thuiskomen. Deze boodschap wil De Jong, in het dagelijks leven campagne- en mediastrateeg voor sociaal-maatschappelijke onderwerpen,  zo snel mogelijk overal in Nederland zien. Zondagmorgen was er al € 206.213 gedoneerd. De Jong hoopt met de actie permanente steun te geven aan meisjes en vrouwen die met seksueel geweld, mishandeling en femicide te maken krijgen en te voorkomen dat iedereen „nu verontwaardigd is, maar straks weer aan andere dingen denkt”.   Aansluiten bij dit goede idee? Steun de campagne.

Bumperkleven verliest terrein: frustratie achter het stuur neemt nieuwe vormen aan

Het Nederlandse wegennet blijft een bron van spanning en ergernis.

Autorijden is voor velen allang niet meer de ontspannen verplaatsing van A naar B, maar een arena waarin frustraties dagelijks de kop opsteken. Uit een onderzoek, gepubliceerd op 14 augustus 2025, blijkt dat met name het nalaten van richting aangeven en het gebruik van de smartphone achter het stuur de grootste ergernissen zijn onder automobilisten. De roep om meer discipline in het verkeer klinkt steeds luider, maar tegelijkertijd blijkt dat veel bestuurders zich schuldig maken aan hetzelfde gedrag dat zij bij anderen veroordelen.

Uit de cijfers komt naar voren dat 61 procent van de weggebruikers zich stoort aan medeweggebruikers die zonder richtingaanwijzer van rijstrook wisselen. Dit gedrag schept volgens de ondervraagden chaos op de weg en zet de verkeersveiligheid onder druk. Vrijwel evenveel bestuurders, 60 procent, noemt telefoongebruik tijdens het rijden een van de meest gevaarlijke en onvoorspelbare gedragingen die ze waarnemen. Het beeld dat ontstaat is er een van irritaties die voortkomen uit roekeloosheid en ongeduld, gedragingen die elkaar versterken en de spanningen tussen automobilisten opvoeren.

bumperkleven

Ook bumperkleven blijft een serieuze bron van ergernis. Waar dit vorig jaar nog de grootste irritatie was, genoemd door 69 procent van de automobilisten volgens Autoverzekering.nl, geeft nu 56 procent aan dit als bedreigend te ervaren. Het feit dat bumperkleven van de eerste plaats is verdrongen, laat zien dat de aandacht zich steeds meer richt op het niet gebruiken van richtingaanwijzers en afleiding door telefoons. Het zijn verschuivingen die laten zien hoe dynamisch en gelaagd verkeersfrustraties zijn.

Het onderzoek geeft bovendien inzicht in de verschillen tussen leeftijdsgroepen. Jongere bestuurders, met name tussen de 18 en 34 jaar, klagen vooral over langzaam rijdend verkeer en files. 58 procent noemt traag rijden als bron van irritatie, terwijl 41 procent de dagelijkse fileproblematiek niet kan negeren. Oudere automobilisten, 55 jaar en ouder, richten hun ergernis juist vaker op fietsers die zich niet aan de verkeersregels houden. 56 procent van deze groep benoemt dit gedrag als hinderlijk. Het zijn verschillende generaties met uiteenlopende prioriteiten, maar het patroon van ergernissen laat zich in alle gevallen herleiden tot een gebrek aan voorspelbaarheid en discipline in het verkeer.

Illustratie: © Pitane Blue – ergernis in het verkeer

De conclusie is duidelijk: richtingaanwijzers die niet worden gebruikt, smartphones die de aandacht opeisen en automobilisten die te dicht op hun voorganger rijden, zijn geen losse ergernissen. Ze vormen samen een complex geheel dat de veiligheid op de weg ondermijnt.

Wat opvalt, is de kloof tussen houding en gedrag. Veel automobilisten geven toe zich soms zelf schuldig te maken aan dezelfde gedragingen waarover zij zich zo druk maken. Het gebruik van de smartphone achter het stuur is daarvan een bekend voorbeeld, evenals het niet aangeven bij het wisselen van rijstrook. Deze discrepantie wijst op een pijnlijk zelfinzicht: iedereen wil meer orde en discipline op de weg, maar men is niet altijd bereid de eigen gewoonten daarop aan te passen.

Volgens expert Jerry Poel kan irritant rijgedrag veel meer gevolgen hebben dan alleen ergernis. “Bumperkleven kan leiden tot boetes, strafpunten of zelfs rijontzegging,” waarschuwt hij. Daarbij komt dat verzekeraars steeds vaker geneigd zijn schade te verhalen wanneer roekeloos gedrag kan worden aangetoond. Ook voor het bellen achter het stuur en het negeren van richtingaanwijzers staan forse boetes. De politie houdt dit gedrag scherp in de gaten, juist omdat het de verkeersveiligheid in hoge mate aantast.

collectieve frustratie

De uitkomsten van het onderzoek tonen aan dat de spanningsbron in het verkeer zowel in het gedrag van anderen als in de eigen reflexen schuilt. Toeteren, seinen of schelden wordt vaak als reactie ingezet, maar automobilisten geven ook toe dat dit zelden iets oplost. De collectieve frustratie groeit en daarmee ook de kans dat de verkeersdruk verder escaleert.

De conclusie is duidelijk: richtingaanwijzers die niet worden gebruikt, smartphones die de aandacht opeisen en automobilisten die te dicht op hun voorganger rijden, zijn geen losse ergernissen. Ze vormen samen een complex geheel dat de veiligheid op de weg ondermijnt. Pas wanneer bestuurders bereid zijn hun eigen gedrag kritisch te herzien en verkeersregels niet alleen bij anderen afdwingen maar ook bij zichzelf naleven, kan er werkelijk verandering plaatsvinden. Tot die tijd blijft de dagelijkse rit voor velen een bron van spanning en ongeduld.