De VVD zelf stelt het duidelijk in haar programma: “Mobiliteit is geen luxe, maar noodzaak.”
Met deze boodschap hoopt de partij niet alleen de automobilist aan zich te binden, maar ook de kiezer die prijs stelt op vrijheid en pragmatiek. Terwijl veel politieke partijen inzetten op beperking en regelgeving om mobiliteit te verduurzamen, kiest de VVD in haar verkiezingsprogramma voor 2025 onomwonden voor wat zij noemt “vrijheid op de weg”. De partij presenteert een koers waarbij bereikbaarheid, keuzevrijheid en betaalbaarheid voorop staan. Daarmee profileert de VVD zich als uitgesproken bondgenoot van zowel forens als recreatieve reiziger.
In het programma staat klip en klaar: “Mensen moeten kunnen blijven kiezen hoe en wanneer ze reizen.” Daarmee keert de partij zich tegen het verder verlagen van de maximumsnelheid op snelwegen en tegen vormen van rekeningrijden, zoals spitsheffingen. De 130 kilometer per uur blijft, waar mogelijk, het uitgangspunt. De partij stelt dat dit past bij een “land dat draait op vrijheid”.
infrastructuur
Volgens gegevens van Rijkswaterstaat steeg de filezwaarte in 2024 opnieuw. In de ochtendspits nam die toe met 6 procent, terwijl in het weekend zelfs sprake was van een toename van 45 procent. Toch wil de VVD geen snelheidsoffers brengen. In plaats daarvan zet ze in op het verbeteren van de doorstroming via slimme verkeerslichten, infrastructurele aanpassingen en digitale monitoring. Daarmee wil de partij files terugdringen zonder de automobilist in te perken.
Het verkiezingsprogramma maakt ook duidelijk dat openbaar vervoer voor de VVD een ondersteunende rol speelt. “Het openbaar vervoer moet een aantrekkelijk alternatief zijn voor de auto, maar geen gedwongen keuze,” staat in de tekst. De partij pleit voor uitbreiding van sprinterverbindingen tussen steden en verdere ontwikkeling van regionale lightrail-netwerken. Daarnaast wil de VVD marktwerking op het spoor bevorderen, zodat reizigers volgens haar kunnen profiteren van betere service en scherpere tarieven.
"We schrappen de verplichting voor ondernemers om bij te houden of hun personeel met de fiets, auto of het openbaar vervoer naar kantoor is gekomen."
Uit cijfers van het CBS blijkt dat het gebruik van het openbaar vervoer in 2024 toenam met 10 procent voor bus, tram en metro, en met 4,2 procent voor de trein. Toch blijft de VVD bij haar uitgangspunt dat het ov slechts een optie moet zijn, geen verplichting. Ook moet het voor het CBS mogelijk worden om, als de ondernemer daar toestemming voor geeft, voor onderzoeksdoeleinden automatisch relevante gegevens over de onderneming uit te lezen, zodat het minder tijd kost deze informatie aan te leveren.
investeringen
Fietsers kunnen rekenen op investeringen in veiligheid en doorstroming, maar ook hier ligt de nadruk op balans. De partij wil prioriteit geven aan grote fietsverbindingen tussen woonwijken en ov-knooppunten, maar spreekt zich uit tegen maatregelen die de automobilist beperken. Ideologie, zo blijkt, maakt geen deel uit van het fietsbeleid.
Wat betreft elektrisch rijden kiest de VVD voor voortzetting van bestaande stimuleringsmaatregelen, maar zonder dwingende regelgeving. Verkoopverboden op fossiele voertuigen of harde overgangsdeadlines wijst de partij resoluut van de hand. “De overstap naar elektrisch moet aantrekkelijk zijn, geen verplichting,” luidt de tekst. Fiscale voordelen blijven bestaan, en de partij wil de overstap ondersteunen via infrastructuur, zonder automobilisten op kosten te jagen.
reacties
Mobiliteitsorganisaties reageren verdeeld. De ANWB noemt het “verstandig dat de VVD vasthoudt aan de bereikbaarheid van Nederland voor álle vervoerswijzen.” Milieudefensie is daarentegen kritisch en stelt dat de partij “de urgentie van de klimaatcrisis onvoldoende vertaalt naar mobiliteitsbeleid.” De Mobiliteitsalliantie wijst erop dat het aantal auto’s in Nederland blijft groeien en waarschuwt dat zonder structurele investeringen in openbaar vervoer, het hele systeem onder druk komt te staan.
