Op de UITP-conferentie van afgelopen maand werd een duidelijke boodschap keer op keer herhaald: “Acht jaar geleden beloofden we bundels. Vandaag bouwen we ruggengraten.”
Met die woorden vat Guillermo Campoamor, CEO en Co-founder of Meep, niet alleen de eigen ontwikkeling samen, maar ook de evolutie van de gehele MaaS-sector. Waar de eerste jaren volledig in het teken stonden van gelikte apps en een perfecte gebruikerservaring, draait het nu om de digitale infrastructuur die onder de oppervlakte schuilgaat.
onweerstaanbaar
Het contrast met de beginperiode is groot. Tussen 2016 en 2018 geloofde vrijwel de hele sector in het idee van één allesomvattende app. Een app waarin je met één druk op de knop een busreis kon plannen, een fiets kon reserveren en een taxi kon bestellen. Voor investeerders leek dit scenario onweerstaanbaar: de belofte van een wereldwijde opschaling en indrukwekkende groeicurves was te mooi om te negeren.
Toch bleek de praktijk heel anders. Achter de fraaie interfaces zat een onsamenhangend geheel van systemen die niet met elkaar communiceerden. Openbaarvervoerbedrijven, deelstepaanbieders en vervoersautoriteiten gebruikten eigen, vaak gesloten, platformen. Data werd afgeschermd alsof het staatsgeheimen betrof en de consument bleef zitten met apps die simpelweg niet deden wat ze beloofden.
seamless experience
Roelof Hellemans, secretaris-generaal van de MaaS Alliance, benadrukte onlangs in een vooruitblik voor ITS International dat de toekomst van MaaS ligt in naadloze integratie. Die constatering klopt, maar volgens Meep gaat de discussie vaak voorbij aan de kern. Te veel aandacht gaat nog altijd uit naar de ‘seamless experience’, terwijl juist de complexe integratietechniek bepaalt of MaaS daadwerkelijk werkt.
De investeringswereld werd jarenlang verleid door mooie cijfers over gebruikersaantallen, transacties en sessieduur. Maar die zogenoemde vanity metrics maskeerden fundamentele problemen. Wie na een routeplanning alsnog een aparte app moest downloaden om een step te ontgrendelen, haakte snel af. Gebrek aan gedeelde realtime-data leidde bovendien tot onbetrouwbare aanbevelingen, waardoor gebruikers naar concurrenten overstapten. Het resultaat: gefrustreerde consumenten, silo’s bij operators, congestie in steden en investeerders die zich stukbeten op apps die niet schaalbaar bleken.
ruggengraat
Voor Meep kwam de grote omslag in 2019. Het bedrijf besloot niet langer te concurreren met consumenten-apps zoals Uber of Google Maps, maar koos ervoor de technologische ruggengraat te bouwen waarop andere partijen konden voortbouwen. In plaats van een glanzend eindproduct voor de consument, werd Meep de stille kracht achter de schermen: de gestandaardiseerde laag die zorgt dat alles samenwerkt. De vergelijking die het bedrijf zelf maakt, is veelzeggend. Het verschil tussen een enkel restaurant runnen of de keukenapparatuur leveren waarop honderden restaurants kunnen draaien.
De verschuiving van bundels naar backbone laat zien dat de belofte van MaaS veel groter is dan een handige app. Het gaat om de stille technologie onder de oppervlakte die mobiliteit écht laat samenwerken en daarmee steden en vervoerders toekomstbestendig maakt.
Deze aanpak sloeg aan bij investeerders. Niet langer werd er geld verbrand aan dure marketing en onzekere verdienmodellen, maar er ontstond vanaf dag één een stabiele inkomstenstroom uit licentie- en integratiecontracten. Iedere nieuwe stad en iedere nieuwe vervoerder die aansluit, betekent niet alleen extra omzet, maar ook hogere overstapkosten en steeds waardevollere databronnen.
één platform
Vandaag de dag draait Meep in meer dan dertig steden en werkt het met ruim 150 integraties. Van openbaar vervoer en micromobiliteit tot parkeren en ride-hailing, alles wordt samengebracht op één platform. Grote partners zoals Alsa en Avanza zijn inmiddels aangesloten, evenals verschillende stedelijke autoriteiten die hun complete mobiliteit via Meep laten orkestreren.
Daarnaast biedt het bedrijf met zijn dataplatform MeePath waardevolle inzichten aan steden. Zo kunnen routes worden geoptimaliseerd, congestie worden aangepakt en de impact op duurzaamheid beter worden gemeten. Hiermee ontstaat niet alleen een extra inkomstenbron, maar ook een groeiende kennisbasis die met elke nieuwe aansluiting waardevoller wordt. Het klassieke netwerk-effect, maar dan toegepast op B2B-infrastructuur in plaats van op sociale media.
