Oude apparaten vormen stille tijdbom binnen organisaties, niet het netwerk maar de apparatuur is het echte probleem.

De naderende uitfasering van 2G-netwerken houdt veel organisaties bezig, maar volgens business consultant Arjen Boereboom van Wireless Logic Benelux wordt de kern van het probleem vaak verkeerd ingeschat. Bedrijven richten hun blik op de telecomproviders en de timing van het uitschakelen van netwerken, terwijl het werkelijke risico zich volgens hem op een heel andere plek bevindt: binnen de eigen organisatie.

“Organisaties die nadenken over de uitfasering van 2G stellen vaak dezelfde vragen. Wanneer stopt het netwerk? Welke provider schakelt als eerste uit? En welke technologie volgt daarna.” Het zijn vragen die volgens Boereboom begrijpelijk zijn, maar die niet raken aan waar het echt om draait. De werkelijke kwetsbaarheid zit namelijk niet in het verdwijnen van het netwerk, maar in de afhankelijkheid van apparaten die er nog gebruik van maken.

IoT-oplossingen

De telecomsector is volop in beweging. Operators maken ruimte vrij voor modernere technologieën zoals 4G, 5G en diverse nieuwe IoT-oplossingen. Tegelijkertijd kennen veel IoT-apparaten een lange levensduur. “IoT-apparaten gaan vaak tien tot vijftien jaar mee, soms zelfs langer.” Dat zorgt voor een groeiende kloof tussen infrastructuur en apparatuur. Netwerken ontwikkelen zich razendsnel, terwijl apparaten jarenlang onveranderd blijven functioneren.

Dat leidt tot een verraderlijke situatie. “Een apparaat kan technisch dus nog prima functioneren, maar toch een operationeel risico vormen.” Vooral wanneer er geen alternatief netwerk beschikbaar is, wordt die kwetsbaarheid pijnlijk zichtbaar. Apparaten die naast 4G ook nog terug kunnen vallen op 2G of 3G zijn minder gevoelig voor storingen. Maar systemen die uitsluitend afhankelijk zijn van 2G of 3G lopen een groot risico. “Zodra dat netwerk verdwijnt, is er niets om op terug te vallen. Dáár zit het echte risico.”

Volgens Boereboom begint een oplossing niet bij technologie, maar bij inzicht. Bedrijven moeten eerst exact in kaart brengen waar ze staan. “Welke apparaten gebruiken nog 2G of 3G? Welke technologieën ondersteunen ze precies? Welke module zit erin en van welke leverancier? Waar staan ze fysiek? En hoe kritisch zijn ze voor de bedrijfsvoering?” Dat laatste aspect wordt volgens hem nog vaak onderschat.

Niet elk apparaat heeft immers dezelfde impact op de organisatie. “Een koffieautomaat die uitvalt is vervelend. Maar als verkeerssystemen, gebouwbeheer of alarmknoppen in liften of andere veiligheidstoepassingen stilvallen, kunnen de gevolgen veel groter zijn.” Door deze prioriteiten helder te krijgen, ontstaat een logische volgorde in de migratieaanpak.

Voor organisaties met een groot aantal apparaten kan de overgang naar nieuwe technologieën uitgroeien tot een omvangrijk traject. “Voor organisaties met honderden of duizenden assets groeit zo’n migratie al snel uit tot een volwaardig lifecycle programma.” Dat vraagt om een strategische benadering waarbij niet alleen naar techniek wordt gekeken, maar juist naar de bredere bedrijfsvoering.

Daarmee vat hij de uitdaging kernachtig samen. “Het grootste risico is niet dat 2G stopt. Het grootste risico is niet weten welke assets nog afhankelijk zijn van 2G.”

Boereboom benadrukt dat bedrijven hun aanpak moeten omdraaien. “Begin daarom niet bij het netwerk, maar bij de businesscase.” Daarbij spelen vragen een cruciale rol over de functie van apparaten, hun communicatiegedrag en de gewenste levensduur. Ook factoren zoals dekking, energieverbruik, latency, kosten en beheer moeten worden meegenomen voordat een keuze voor een nieuwe technologie wordt gemaakt.

uitfasering van 2G

Toch is de uitfasering van 2G volgens hem niet alleen een bedreiging. Het biedt ook kansen voor modernisering en flexibiliteit. “Zie de migratie bovendien niet alleen als kostenpost, maar ook als kans.” Nieuwe technieken zoals Remote SIM Provisioning en eSIM maken het mogelijk om flexibeler om te gaan met connectiviteit en beter in te spelen op veranderingen in de markt of regelgeving. Tegelijkertijd waarschuwt hij voor beperkingen bij bepaalde technologieën. “Let wel: bij NB-IoT zijn de mogelijkheden voor eSIM en provider wissels beperkter, waardoor je vooraf extra goed moet nadenken over je SIM- en connectiviteitsstrategie.”

De grootste valkuil zit volgens Boereboom niet in het moment waarop het netwerk daadwerkelijk wordt uitgeschakeld. Het gevaar ontstaat veel eerder, namelijk wanneer organisaties onvoldoende zicht hebben op hun eigen afhankelijkheden. “Het grootste risico ontstaat dus niet op de dag dat het netwerk wordt uitgeschakeld. Het ontstaat wanneer je te laat ontdekt hoeveel apparaten nog afhankelijk zijn van legacy-connectiviteit.”