De taxichauffeur voerde aan dat het rapport van de sociale recherche onvoldoende is voor de conclusie.
De Zeeuwse Rechtbank te Middelburg heeft op last van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Sluis uitspraak gedaan tegen een taxichauffeur die onterecht gebruik heeft gemaakt van de Tozo regeling. Bij het college was het vermoeden ontstaan dat eiser niet daadwerkelijk op het opgegeven adres verbleef. Uit de door de taxichauffeur ingeleverde bankafschriften bleek dat deze werden gezonden naar een ander adres. Dat was aanleiding voor het college een onderzoek in te stellen naar de woon- en verblijfplaats van de chauffeur. De sociale recherche Zeeuws-Vlaanderen heeft dossieronderzoek gedaan, waarnemingen verricht nabij het uitkeringsadres en daar een aantal buurtbewoners gehoord.
In het besluit van 5 januari 2021 heeft het college de aan taxichauffeur toegekende Tozo-uitkering over de periode van 1 maart 2020 tot en met 30 september 2020 herzien en ingetrokken met als gevolg hiervan dat de onverschuldigde betaalde uitkering aan hem teruggevorderd werd voor een bedrag van € 9.911,38 bruto. De chauffeur voerde aan dat hij zich in de gemeente heeft laten inschrijven en daar zijn woonstede heeft gehad, al voordat sprake was van een Tozo-uitkering. De reden was gelegen in het feit dat hij in scheiding lag en geen onderdak had. Het verblijf was tijdelijk bedoeld totdat hij kon terugkeren naar de vorige woonplaats.
De taxichauffeur ontkent niet dat hij ook elders heeft verbleven. Dat was om zijn werkzaamheden als taxichauffeur te kunnen uitoefenen en om nieuw werk te zoeken. Daarnaast was hij regelmatig te vinden in de betreffende woonplaats om zijn kinderen te zien en zijn ex-echtgenote te helpen. Ook bezocht hij zijn ouders. Hij sliep echter in een andere gemeente en daar stonden zijn spullen. De taxichauffeur voerde aan dat het rapport van de sociale recherche onvoldoende is voor de conclusie dat hij niet in de betreffende woonplaats woonde. Dat omwonenden hem niet herkennen zegt volgens hem niets daar hij vaak ’s avonds aankwam en ’s morgens weer vertrok. De auto met het taxikenteken heeft weinig of niet in de straat gestaan omdat daarmee niet privé mag worden gereden. De taxichauffeur stelde tenslotte dat het college ten onrechte heeft besloten de Tozo uitkeringen van hem terug te vorderen.
Geen taxi’s meer op de taxistandplaats bij de luchthaven, het hotel of op de taxistandplaats in de stad. Elke dag bereiken ons meer en meer signalen dat taxichauffeurs het voor gezien houden. Dat de taxibedrijven het al zwaar hadden voor de lockdown behoeft ook geen verdere uitleg. Toch kroop de sector uit een diep dal, maar de lockdown heeft ertoe bijgedragen dat we nu steeds meer schrijnende verhalen van ondernemers te horen krijgen. De NOW of TOZO regeling leek de redding te worden voor ondernemers maar nu gaan ze alsnog onderuit.
Het beeld zien we vooral bij bedrijven die ruim 80% van hun omzet halen uit straattaxi, luchthavenvervoer het vervoer voor bedrijven binnen de randstad. De Tijdelijke overbruggingsregeling zelfstandig ondernemers (Tozo) is een van de maatregelen van het kabinet om ondernemers te ondersteunen tijdens de coronacrisis. De regeling is voor zelfstandig ondernemers, waaronder zzp’ers. Het voorziet in een aanvullende uitkering voor levensonderhoud als het inkomen door de coronacrisis tot onder het sociaal minimum daalt. Wanneer het inkomen onder het sociaal minimum is gedaald is het leed niet meer te overzien. De coulance van leasebedrijven is er niet meer en banken waren vanaf de eerste dag geen partij in de taxisector om te helpen. De komende maanden zien wij veel leed op ons afkomen in deze sector.
Wij reden 2500 ritten per maand naar en vanuit Schiphol. Dat is nu teruggevallen tot een paar ritjes per week. Het is niet meer op te brengen. Eerst onze eigen reserves in de zaak gestopt en nu ook alle cash kredieten opgebruikt. Op het moment dat ook, eerder gezonde, familiebedrijven omvallen is dat een signaal dat er een domino-effect zal optreden in de taxisector.
Achterstallige leningen, leasewagens die niet meer tijdig betaald kunnen worden, geen afdracht van pensioenpremies, achterstallige loonbelasting, uitstel van betaling van de huur voor het bedrijfspand en parkeerplaatsen voor taxi’s. Het zijn enkele financiële zorgen waar ondernemers nu dagelijks mee te maken krijgen. Leveranciers aan taxibedrijven doen hun uiterste best om het leed te verzachten, maar zien steeds meer bedrijven voorbereidingen treffen om het bijltje er bij neer te leggen. Zelfs al zou de sector morgen weer aan de slag kunnen, het is niet meer op te brengen om de schade weg te werken.
Dagelijks vragen van openhartige ondernemers van taxibedrijven of er uitstel van betaling kan worden verleend. Het is wellicht een druppel op de gloeiende plaat . Toch een stille hoop door hier aan mee te werken dat men straks nog klanten mag houden en het gevoel dat je niet meewerkte aan hun ondergang.
De brancheorganisatie, die het trouwens zelf ook zwaar heeft, kan hier niets meer in betekenen. Alle goed bedoelde onderhandelingen met de overheid ten spijt, de werkelijkheid komt nu in beeld. Een beeld waarin de straattaxi definitief uit het straatbeeld zal verdwijnen in zijn huidige vorm. Niet alleen de taxisector heeft last van de uitval. Bedrijven gespecialiseerd in vervoer met chauffeur moeten noodgedwongen stoppen. De enige die hier wellicht de vruchten van zal plukken is Uber want met enige zekerheid kunnen we stellen dat het wegvallen van straattaxi in zijn traditionele vorm een gedroomd scenario is voor het ‘platform zonder personeel‘ na de coronacrisis.
De oorzaken zijn gemakkelijk te duiden. De sector leeft op wanneer het goed gaat in de horeca, theaters, evenementen, congressen en reissector. Alle genoemde sectoren kennen momenteel hun eigen ellende met als direct gevolg het stilvallen van alle vervoersbewegingen. De economie gaat al bijna een jaar gebukt onder de maatregelen van de pandemie. Voor velen onder ons minder bekend maar ondertussen zorgt het voor veel ellende bij heel veel ondernemers, hun families en personeel.
Het begon bij de start van de coronacrisis als eerste met het Taxi Electric dat noodgedwongen zijn eigen faillissement aanvroeg. De Reest in Meppel ging onderuit, Dutchcabs in Almere en vorige week nog probeerde bestuurder Martijn Walraven zijn bedrijf te redden door zich te verzetten tegen het uitgesproken faillissement van Taxi Horn. Het zijn slechts een paar voorbeelden. Toch is er nog meer ellende want niet iedereen gaat failliet. Ondernemers waar wij mee praten vinden het nu een mooi moment om zelf te stoppen en geen faillissement af te wachten. De schade zelf beperken. Sommigen gaan nu met pensioen en vinden het mooi geweest. Anderen zeggen het lidmaatschap op bij de TTO en zoeken een baan in een andere sector.
Bijna niemand neemt nog een taxi. De coronacrisis treft de ene branche aanzienlijk harder dan de andere. Deze maatregelen hebben ook gevolgen voor het Valysvervoer. Men kan er nog steeds ritten bestellen, maar de vervoersaantallen zijn gedaald tot een dramatisch dieptepunt wat directe gevolgen heeft voor alle aangesloten taxibedrijven die dagelijks Valysvervoer rijden. Valys is er voor reizigers met een mobiliteitsbeperking die een familiebezoekje willen maken, een sociaal-recreatieve uitstap buiten de eigen regio of een dagje erop uit willen trekken.
Het kabinet heeft de Tijdelijke overbruggingsregeling zelfstandig ondernemers (Tozo) opgezet voor ondernemers die in de knel komen door de crisis rond het coronavirus. Deze ondernemers krijgen een financiële ondersteuning. Door de schijn van leeftijdsdiscriminatie in deze financiële ondersteuning wil Corrie van Brenk (50PLUS) vragen stellen aan Minister Wouter Koolmees.
De regeling geldt voor zelfstandigen vanaf 18 jaar tot de pensioengerechtigde leeftijd. 50PLUS vindt dat ook AOW-gerechtigde zelfstandig ondernemers die in de knel komen door de coronacrisis financieel moeten worden ondersteund door de overheid. Er zijn echter ook zelfstandig ondernemers die pensioengerechtigd zijn. Als zij een jongere partner hebben die níet pensioengerechtigd is, kunnen zij in financiële nood komen door de huidige crisis.
Kamerlid Corrie van Brenk van 50PLUS stelde hierover schriftelijke vragen aan Minister Wouter Koolmees van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. 50PLUS wil ook financiële ondersteuning van AOW-gerechtigde zelfstandig ondernemers die in de knel komen door de coronacrisis.
“Waar kunnen zij terecht voor steun als zij onder het sociaal minimum terecht komen?”, vraagt Corrie van Brenk. “Ook zij hebben recht op ondersteuning!”
De overheid als wetgever heeft zeker wel aandacht voor leeftijdsdiscriminatie. Echter: tot strafrechtelijke vervolging overgaan kan wel bij andere vormen van discriminatie, maar niet bij leeftijdsdiscriminatie. Daarom heeft 50PLUS een initiatiefwet opgesteld die daar verandering in moet brengen.
Taxichauffeurs in heel Europa zijn in zware problemen geraakt. Bijna overal vallen ze buiten de boot wat regelingen betreft. Brancheverenigingen in heel Europa komen op voor hun leden en trekken aan de bel. Toch kunnen ze beter de overheid verzoeken om onmiddellijk te besluiten de uitoefening van het personenvervoer per taxi te verbieden tijdens deze crisis.
oproep aan de branchevereniging
Regel iets met een vorm van minimale dienstverlening van ten hoogste 20% van de taxivloot voldoende zijn om aan de vraag te voldoen. Zonder een decretale stopzetting van de activiteit kunnen taxi’s, grotendeels zelfstandigen zonder personeel, niet profiteren van gederfde inkomsten en technische werkloosheidsuitkeringen. Aangezien de overheid de sector niet op de lijst van cruciale beroepen heeft geplaatst moet dit zo te regelen zijn.
Achtergelaten in de pandemie, zo beschouwen veel taxichauffeurs zichzelf. Ze zeggen dat de chauffeurs worden blootgesteld aan de gezondheidscrisis, zij die het contact met hun klanten niet kunnen vermijden. Taxichauffeurs beschouwen zichzelf ook als vergeten van de federale maatregelen die zijn genomen om de economie te ondersteunen.
geen middelen voor sociale afstand
Taxichauffeurs in de opstapmarkt hebben niet langer de middelen om hun families te onderhouden. Daarboven komt nog dat ze de gevraagde sociale afstand niet kunnen handhaven, omdat de afstand tussen de achterbank en de bestuurdersstoel onvoldoende is. En toch moeten ze blijven werken in de hoop het brood bij elkaar te rijden voor de familie.
Zwitserland, Nederland, België, vandaag lijkt het er op dat Europese overheden de volledige opstapmarkt en de taxichauffeurs negeert. De doorslaggevende factor om bepaalde beroepsgroepen te sluiten was vooral de ‘social distancing’. De 1.5 meter bij kappers was niet te handhaven. In de taxisector is dit ook niet te handhaven, maar creativiteit met plastiek folie of plexiglas oplossingen doet de sector nu de das om.
