Financiering blijft een heikel punt. Ondanks dat Europese fondsen zoals het Sociaal Klimaatfonds een rol kunnen spelen, benadrukte Isabelle Vandoorne van DG MOVE dat publiek-private partnerschappen essentieel zullen zijn voor de toekomstige ontwikkeling van fietsdeelinitiatieven.
Parijs en Antwerpen staan aan kop in het recent uitgevoerde innovatieve benchmarkonderzoek van Cycling Industries Europe (CIE) naar fietsdeelsystemen in 148 Europese steden. Door het aantal dagelijkse ritten per 1.000 inwoners als maatstaf te gebruiken, zijn beide steden toonaangevend in Europa. De studie, getiteld “Shared Ambitions”, is de eerste in zijn soort en toont aan dat er een groot potentieel is voor de uitbreiding van fietsdeelsystemen in veel Europese steden.
De CIE verzamelde data van steden die volgens de Europese Commissie leidend zijn in de overgang naar stedelijke mobiliteit. Hieronder vallen 100 steden die deelnemen aan de EU-missie voor klimaatneutrale steden en de 48 grootste stedelijke knooppunten in het Trans-Europese Transportnetwerk (TEN-T). Samen vertegenwoordigen deze 148 steden twee derde van de bevolking in de 400 TEN-T-steden. Deze steden ontvangen ook gerichte financiering van de EU en de lidstaten voor verbeteringen aan hun mobiliteitssystemen.
Uit het onderzoek van CIE blijkt een grote ongelijkheid tussen steden die goed presteren en de zogenaamde ‘laatkomers’. Terwijl de top vijf steden – Parijs, Bordeaux, Antwerpen, Toulouse en Lyon – gemiddeld 19 of meer fietsritten per 1.000 inwoners registreren, blijven veel andere steden ver achter, voornamelijk vanwege een gebrek aan infrastructuur voor fietsdelen. Ongeveer 3,3 miljoen stadsbewoners in Europa hebben momenteel geen toegang tot een fietsdeeldienst. Als steden met lagere scores echter het voorbeeld van Parijs en Antwerpen zouden volgen, zou dat leiden tot 1,7 miljoen extra fietstochten per dag in Europa, of ongeveer 600 miljoen per jaar.
Volgens schattingen van de CIE zou voor het bereiken van het prestatieniveau van steden zoals Parijs en Antwerpen een extra vloot van 200.000 deelfietsen nodig zijn in Europa. Dit zou het totale aantal fietsen op 423.000 brengen voor de steden die in de studie zijn opgenomen.
Isabelle Vandoorne van DG MOVE sprak tijdens een recente webinar georganiseerd door CIE over de noodzaak om financiering te diversifiëren. Zij benadrukte dat zowel privé-investeringen als publieke financiering nodig zijn om het potentieel van fietsdelen volledig te benutten. Hoewel sommige lidstaten herstelfondsen hebben gebruikt om fietsprojecten te ondersteunen, zijn publiek-private samenwerkingen nodig om de fietsdeelinitiatieven echt van de grond te krijgen.
Volgens de CIE is er veel potentieel voor fietsdelen om meer gemeengoed te worden in Europese steden. Naast de gezondheidsvoordelen en veiligere straten voor hun inwoners, kunnen steden ook een aanzienlijke vermindering van de CO2-uitstoot realiseren. Als andere Europese steden het voorbeeld van de topsteden zouden volgen, zouden volgens schattingen van de CIE elk jaar 250.000 ton CO2-uitstoot kunnen worden bespaard.
