Tag archieven: PostNL

PostNL vraagt geld: oude discussie laait weer op rond strafport

Een oude discussie laait weer op rond PostNL en strafport, bangmakerij rond postbezorging zorgt voor twijfel bij consumenten.

De frustratie op de sociale media over een ogenschijnlijk simpele brief van PostNL is allesbehalve nieuw. Al jaren duikt dezelfde discussie op: moet je als ontvanger betalen voor een tekort aan porto waar je zelf niets mee te maken hebt? Wat begint als een klein bedrag, groeit telkens weer uit tot een principiële kwestie die veel mensen raakt.

Aanleiding voor de discussie is een bericht van een gebruiker die zijn verbazing uitspreekt over een betalingsverzoek dat hij ontving nadat een brief met te weinig porto toch gewoon bij hem was bezorgd. Enkele dagen na ontvangst volgde het verzoek om het tekort aan porto te voldoen. Wat hem vooral opvalt, is de ogenschijnlijke tegenstrijdigheid in de houding van PostNL. Enerzijds kan het postbedrijf hem niet helpen bij vermiste of verkeerd bezorgde pakketten, omdat er geen overeenkomst bestaat tussen ontvanger en bezorger. Anderzijds lijkt die relatie ineens wel te bestaan wanneer er geld wordt gevraagd.

geen opdracht

Volgens de schrijver van het bericht is dat moeilijk te rijmen. Hij benadrukt dat hij geen overeenkomst heeft met PostNL, geen opdracht tot verzending heeft gegeven en ook niet verantwoordelijk is voor de fout. Bovendien had hij geen mogelijkheid om de brief te weigeren, omdat deze al in de brievenbus lag voordat het betalingsverzoek volgde. Daarmee legt hij een vraag op tafel die bij veel lezers herkenning oproept: op welke juridische basis kan een ontvanger worden aangesproken voor een tekort aan porto?

De reacties onder het bericht laten zien dat veel mensen vergelijkbare ervaringen hebben. Sommigen halen hun schouders op en geven aan dergelijke verzoeken standaard te negeren. Een reactie vergelijkt het zelfs met iemand die ongevraagd werk uitvoert en daarna een rekening presenteert. Die vergelijking slaat bij veel lezers aan en wordt breed ondersteund.

Andere deelnemers aan de discussie wijzen erop dat het in de meeste gevallen gaat om een vrijblijvend verzoek. Volgens hen ontbreekt een juridische grondslag om betaling af te dwingen, juist omdat er geen overeenkomst bestaat tussen ontvanger en postbedrijf. Het verzoek wordt dan ook gezien als een poging om toch nog een deel van de kosten te verhalen, vooral wanneer de afzender onbekend is.

Foto: © Pitane Blue – PostNL

Onduidelijkheid heeft in het verleden zelfs geleid tot hardnekkige misverstanden. Zo ging lange tijd het verhaal rond dat het negeren van een betalingsverzoek gevolgen zou kunnen hebben voor de postbezorging op een adres. Sommige mensen waren ervan overtuigd dat PostNL in dat geval zou kunnen besluiten om helemaal geen post meer te bezorgen. Dat idee zorgde voor onrust en zette ontvangers onder druk om toch maar te betalen, ook al twijfelden ze aan de verplichting.


Toch klinkt er ook een meer genuanceerd geluid. Enkele reacties leggen uit dat de relatie tussen verzender, bezorger en ontvanger complexer is dan op het eerste gezicht lijkt. De verzender is formeel de opdrachtgever, maar in de praktijk is die niet altijd te achterhalen. Poststukken kunnen immers anoniem worden verstuurd, zonder duidelijke afzender. In zulke gevallen richt het postbedrijf zich tot de ontvanger, in de hoop dat die de afzender kent en het bedrag eventueel kan doorberekenen. Tegelijkertijd wordt erkend dat de ontvanger niet verplicht is om op dat verzoek in te gaan.

Verder wordt erop gewezen dat postbedrijven een bezorgplicht hebben, maar dat daar geen automatische betaalplicht voor de ontvanger uit voortvloeit. Ook komt naar voren dat zowel verzender als ontvanger soms worden benaderd om de kans op betaling te vergroten. In de praktijk blijft het echter bij een verzoek en niet bij een afdwingbare vordering.

betalingsverzoeken

Opvallend is dat sommige reacties twijfels uiten over de echtheid van dergelijke betalingsverzoeken. Er wordt gewezen op mogelijke fouten in de communicatie, zoals spelfouten of onduidelijke data. Dat roept vragen op over de betrouwbaarheid van de brieven en zorgt ervoor dat ontvangers nog terughoudender worden om te betalen.

De discussie maakt duidelijk dat het onderwerp breder leeft dan alleen deze specifieke situatie. Het raakt aan fundamentele vragen over consumentenrechten en verantwoordelijkheden binnen het postverkeer. Voor veel mensen voelt het onredelijk om op te draaien voor een fout van een ander, zeker wanneer er geen directe relatie bestaat met het postbedrijf.

geen verplichting

De algemene teneur onder de reacties is dan ook helder: het betalen van het gevraagde bedrag wordt gezien als een keuze, niet als een verplichting. Veel deelnemers geven aan dergelijke verzoeken zonder verdere gevolgen naast zich neer te leggen, al blijft de juridische vraag die aan de basis ligt voor sommigen onbeantwoord. Meer over wetten en regels voor de post- en pakketmarkt zijn hier te lezen. De ACM let erop of bedrijven zich houden aan de  regels.

Rechter laat weinig ruimte: PostNL krijgt harde klap na verbod op Sandd overname

PostNL krijgt opnieuw een stevige tik op de vingers na een lang slepend juridisch gevecht over de overname van Sandd.

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft vandaag vastgesteld dat de fusie, die in 2019 ondanks een eerder verbod toch doorgang vond, nooit had mogen plaatsvinden. Daarmee is de overname nu definitief als onrechtmatig bestempeld. De uitspraak werpt een fel licht op de manier waarop toenmalig staatssecretaris Mona Keijzer de overname alsnog mogelijk maakte, terwijl de toezichthouder Autoriteit Consument & Markt zich fel verzette.

Het oordeel van de rechter laat weinig ruimte voor interpretatie. In het vonnis staat dat PostNL op het moment van de overname nog zeker drie tot vijf jaar in staat was om de wettelijk verplichte postbezorging op economisch aanvaardbare wijze uit te voeren. De financiële druk waarop Keijzer zich destijds beriep, werd door het College bestempeld als niet urgent genoeg om een monopoliepositie te rechtvaardigen. Volgens de rechters had de staatssecretaris de situatie te zwaar aangezet bij haar beslissing om de bezwaren van de ACM terzijde te schuiven.

minder lonend

Het postbedrijf Sandd koos in 2019 voor overname omdat het bezorgen van brievenbuspost steeds minder lonend werd. Door de gestage daling van het aantal verstuurde kaarten en brieven kwam het bedrijf onder druk te staan. Toch zag de ACM duidelijke gevaren in het samengaan van de twee postbezorgers. De toezichthouder waarschuwde dat consumenten en bedrijven hun laatste keuze op de postmarkt zouden verliezen. Het risico op hogere prijzen en verslechterde service zou volgens de ACM toenemen zodra PostNL als enige grote aanbieder overbleef.

Ondanks deze bezwaren stelde Keijzer destijds dat de overname noodzakelijk was om de postbezorging “betaalbaar, beschikbaar en betrouwbaar” te houden in een markt die razendsnel kromp. Ze liet weten dat de continuïteit van de postvoorziening anders in gevaar zou komen. De rechter oordeelt vandaag echter dat dit beeld niet strookte met de daadwerkelijke economische situatie. Uit het vonnis blijkt dat de vermeende urgentie niet voldoende onderbouwd was om in te grijpen in de marktwerking.

Dat gebrek aan noodzaak komt overeen met eerdere uitspraken. Zo oordeelde een rechtbank dit jaar, toen PostNL om subsidie vroeg voor de postbezorging, eveneens dat het bedrijf de financiële situatie ernstiger voorstelde dan die in werkelijkheid was. De aanwezigheid van reclamepost en overheidspost zorgde volgens de rechter mede voor een stabielere inkomstenstroom dan PostNL zelf schetste.

Het College van Beroep benadrukt bovendien dat het verdwijnen van Sandd tot “mededingingsproblemen” heeft geleid. Volgens de rechter had Sandd zonder de overname een blijvende druk kunnen uitoefenen op PostNL, vooral binnen de zakelijke markt en de losse post. Die concurrentiedruk verdween volledig door de fusie, waardoor PostNL vrij spel kreeg op een markt waar de keuze voor klanten al beperkt was.

postvolumes

Ondertussen kampt PostNL nog steeds met teruglopende postvolumes. Het bedrijf leegt minder vaak brievenbussen en krijgt de komende jaren meer tijd om post te bezorgen. De ACM waarschuwde recent dat deze maatregelen de service verder onder druk zetten. De uitspraak van vandaag maakt de situatie voor het bedrijf er niet eenvoudiger op. Sandd bestaat niet meer als zelfstandig bedrijf en de integratie is volledig voltooid, waardoor terugdraaien onmogelijk is.

Wat de uitspraak precies betekent voor de postmarkt blijft voorlopig onduidelijk. De rechter geeft geen aanwijzingen over welke stappen nu moeten worden gezet en benadrukt dat dit niet aan het College is, maar aan de spelers op de nationale markt voor postdiensten. Met de juridische kous formeel af, ligt de bal nu bij PostNL, de overheid en de toezichthouders die de markt in de gaten houden.

Einde aan publieke taak: PostNL wil af van dure verplichting voor postbezorging

PostNL kan verliezen door universele postdienst niet langer dragen en vraagt minister om einde te maken aan publieke taak.

PostNL trekt aan de noodrem en heeft minister van Economische Zaken verzocht de verplichting tot het uitvoeren van de Universele Postdienst (UPD) in te trekken. Het verzoek komt na een lange discussie over de houdbaarheid van de postvoorziening in Nederland. Volgens het bedrijf is de situatie onhoudbaar geworden nu de kosten voor de wettelijke taak vanaf dit jaar leiden tot structurele verliezen en er geen enkel vooruitzicht is op een oplossing.

De onderneming wijst erop dat zowel de subsidieaanvraag voor de UPD als een voorschot daarop door de minister en het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBb) zijn afgewezen. Daarmee blijft PostNL opgescheept met hoge verplichtingen zonder financiële steun, iets wat het bedrijf als onredelijk en onverantwoord bestempelt. Het gaat om een publieke taak die volgens PostNL niet van een commerciële onderneming mag worden verwacht zolang er geen compensatie tegenover staat.

dalende hoeveelheid

In een persbericht benadrukt topman Pim Berendsen dat het bedrijf jarenlang alles op alles heeft gezet om de dienstverlening in stand te houden. “Alle medewerkers in de postsector zetten zich al jarenlang in om de postdienstverlening in Nederland op een verantwoorde manier en met een hoog serviceniveau in stand te houden. Dat hebben we gedaan ondanks een structureel dalende hoeveelheid post van 8 tot 10 procent per jaar. PostNL heeft voortdurend gezocht naar manieren om de postbezorging betaalbaar en uitvoerbaar te houden. Dat deden we door locaties te sluiten en werkwijzen aan te passen. Dit heeft afgelopen jaren geleid tot een aanzienlijke verlaging van onze kosten. Er zijn geen verdere mogelijkheden om kosten te reduceren en we zijn aan het einde gekomen van de maatregelen die PostNL zelf kan nemen om de UPD verantwoord binnen het verouderde wettelijk kader uit te blijven voeren.”

Volgens Berendsen is het duidelijk dat de huidige wetgeving niet meer aansluit bij de realiteit. “Een wettelijk kader dat overigens ook niet meer past bij de maatschappelijke behoefte aan post. Over de urgente noodzaak tot aanpassing is iedereen het eens. Maar een oplossing vraagt politieke wil en daadkracht en die ontbreekt,” aldus de CEO.

Foto: Pitane Blue – PostNL bezorging

PostNL vraagt de minister binnen twee maanden te reageren op het verzoek. Deze termijn is gekoppeld aan de beslissing op het bezwaar dat het bedrijf eerder indiende tegen de afgewezen subsidieaanvraag. Daarmee legt het bedrijf de bal nadrukkelijk bij het ministerie: het is nu aan de politiek om een helder perspectief te schetsen voor de postvoorziening in Nederland.

De verplichtingen die PostNL momenteel moet uitvoeren, zijn zwaar en kostbaar. Het ophalen en bezorgen van post uit meer dan 10.000 oranje brievenbussen, vijf dagen per week, en de norm dat 95 procent van de post binnen één werkdag moet worden bezorgd, drukken zwaar op de bedrijfsvoering. Zonder deze regels zou PostNL het netwerk anders kunnen inrichten. Om de extra kosten te dekken vroeg het bedrijf om een subsidie van 30 miljoen euro voor 2025 en 38 miljoen euro voor 2026. Dat verzoek werd echter afgewezen, waardoor PostNL nu geen andere optie ziet dan het intrekkingsverzoek.

verruimen

Het voorstel van de minister om de bezorgtermijn te verruimen naar twee of drie dagen ziet het bedrijf niet als oplossing. De aanpassing komt volgens PostNL te laat, biedt geen financiële compensatie en is in de praktijk nauwelijks uitvoerbaar. De postbezorging is immers arbeidsintensief en de norm van 95 procent blijft volgens het bedrijf economisch onhaalbaar. Ook wijst PostNL op politieke onzekerheid, aangezien de Tweede Kamer nog volop discussie voert over de toekomst van de postmarkt.

Het recente voorstel dat de minister heeft gedaan om de bezorgtermijn te verruimen naar twee, en later drie dagen, is onvoldoende.

Berendsen erkent dat de stap naar een intrekkingsverzoek geen makkelijke is. “Het overgaan tot een intrekkingsverzoek is allesbehalve een makkelijk besluit maar we kunnen niet anders. Op deze manier doorgaan is gewoon niet langer mogelijk en niet verantwoord voor PostNL want de oplopende verliezen als gevolg van de UPD-verplichtingen brengen niet alleen de continuïteit van de postdienstverlening in gevaar maar beperken ook de ontwikkelingen van het e-commercebedrijf.”

PostNL krijgt weer zijn zin: post wordt trager, en straks nóg trager

De bezorgtijd van brieven wordt officieel verlengd van 24 naar 48 uur.

En alsof dat nog niet genoeg is, ligt een nieuwe versoepeling naar 72 uur al op de tekentafel. Het kabinet zwicht opnieuw voor de druk van PostNL, het enige bedrijf dat de Universele Postdienst mag uitvoeren. Daarmee worden niet alleen de burgers maar ook het gezonde verstand collectief aan de kant geschoven.

Vanaf juli 2026 hoeven brieven niet meer binnen één dag bezorgd te worden. Demissionair minister Karremans van Economische Zaken kondigde aan dat de nieuwe norm 48 uur wordt. Volgens hem is deze aanpassing nodig “om de postvoorziening landelijk in stand te houden”. Tegelijkertijd noemt hij het “waarschijnlijk” dat PostNL binnen een paar jaar zelfs drie dagen mag doen over een simpele brief.

versoepeling

PostNL had zelf aangedrongen op deze versoepeling. Het bedrijf, dat ondanks een monopoliepositie zijn postdivisie jaar op jaar verliesgevend ziet worden, klaagt over stijgende kosten en personeelstekorten. In 2024 draaide de posttak een verlies van 30 miljoen euro. De nettowinst van PostNL als geheel kelderde naar 18 miljoen, een daling van bijna 70 procent ten opzichte van 2023.

“We versturen in Nederland steeds minder brieven en kaarten. De postwet die we daarvoor hebben is daarom inmiddels verouderd en past niet meer bij de huidige postmarkt. Als we niks doen, zal de postvoorziening met name buiten de grote steden verder verslechteren. Daarom passen we de postwet aan, zodat deze meegaat met de tijd.”

Minister van Economische Zaken Vincent Karremans

De overheid kiest er nu voor om deze problemen niet aan te pakken met structurele oplossingen of marktwerking, maar door simpelweg de levernorm te verlagen. Dat betekent dat niet het probleem, maar de verwachting wordt aangepast. Een nieuwe norm, zodat falen geen falen meer is maar beleid.

Het voorstel is overigens niet nieuw. In oktober 2024 kwam de toenmalige minister Beljaarts al met een plan om de bezorgtijd te verruimen, maar de Tweede Kamer floot hem toen hardhandig terug. Beljaarts trok het voorstel in, mede omdat PostNL volgens hem “magistraal onderhandeld” had en het voorstel meer een knieval leek dan een beleidsaanpassing. Die kritiek is nu verdwenen als sneeuw voor de zon. Minister Karremans stelt zonder blikken of blozen: “Ik ga ervan uit dat iedereen nu inziet dat het nodig is om bij de tijd te blijven.”

Op basis van de wet is PostNL verplicht om vijf dagen per week poststukken binnen 24 uur te bezorgen. De minister stelt nu voor om die termijn te verruimen naar 48 uur. PostNL noemt dat voorstel echter “volstrekt ontoereikend” en geeft aan dit jaar alleen al 30 miljoen euro subsidie nodig te hebben, omdat het bedrijf nog steeds verlies lijdt.

Foto: © Pitane Blue – PostNL

De Universele Postdienst (UPD) is een pakket aan postdiensten die volgens de wet in heel Nederland beschikbaar moeten zijn voor iedereen. Deze diensten moeten geleverd worden tegen gelijke en betaalbare tarieven, ongeacht waar iemand woont. De Nederlandse overheid heeft deze taak toegewezen aan PostNL, dat momenteel de enige aangewezen uitvoerder is van de UPD in Nederland.

Maar waar blijven de belangen van de burger? De betrouwbaarheid van de post, ooit een fundament van communicatie in Nederland, wordt nu systematisch uitgehold. En dat terwijl PostNL in de praktijk al jaren niet voldoet aan de eisen. In 2023 werd slechts 88 procent van de brieven op tijd bezorgd – ver onder de norm van 95 procent. Zakelijke post scoorde met 91 procent ook onder de maat, ondanks een wettelijke eis van 97,5 procent.

De overheid doet dit alles onder de vlag van continuïteit. De post moet immers “landelijk beschikbaar” blijven. Maar door de normen te verlagen in plaats van het systeem te hervormen, wordt de post vooral minder waardevol. Rouwpost en medische post blijven volgens het kabinet wél binnen 24 uur vallen. Een schrale troost voor wie niet rouwt, ziek is of zakelijke documenten verstuurt.

visie

Wat ontbreekt is visie. Geen enkele serieuze afweging lijkt te zijn gemaakt over alternatieven: differentiatie van tarieven, digitalisering van brievenbuslocaties, of zelfs concurrentie op de UPD-markt. In plaats daarvan krijgt het zieltogende PostNL opnieuw vrij spel, terwijl de Kamer ditmaal vooral zwijgt.

Met de keuze voor gemak boven kwaliteit worden vooral de mensen buiten de Randstad opnieuw benadeeld. Daar waar digitale post moeilijker is en waar de brievenbus nog een sociale functie heeft, voelt deze verlaging als een volgende stap in de afbraak van publieke diensten.

Het is duidelijk: Nederland zit opgescheept met een postbedrijf dat niet kan leveren en een regering die liever meebuigt dan corrigeert.

Hoger beroep DHL afgewezen: pakketbezorgers moeten zich aan verkeersregels houden

Het hoger beroep van DHL eCommerce (Services) B.V. tegen de minister van Infrastructuur en Waterstaat is ongegrond verklaard.

DHL had bij de minister een verzoek ingediend voor een landelijke vrijstelling van bepaalde verkeersregels, zodat hun pakketbezorgers flexibeler konden parkeren en rijden. Dit verzoek werd in 2020 afgewezen, en nu heeft de hoogste bestuursrechter, de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, geoordeeld dat de minister terecht heeft gehandeld.

DHL is een grote speler in de Nederlandse pakketbezorgmarkt en levert dagelijks duizenden pakketten af bij consumenten en servicepunten. Het bedrijf vroeg de minister om vrijstelling van een aantal bepalingen uit het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (RVV 1990). Concreet wilde DHL dat hun bezorgers mochten parkeren en rijden op locaties waar dat normaal gesproken verboden is, zoals stoepen en fietspaden.

De logistieke gigant stelde dat het zoeken naar een legale parkeerplek in drukke binnensteden en woonwijken tijdrovend is en de efficiëntie van de bezorgdiensten belemmert. Een vrijstelling zou volgens DHL bijdragen aan een snellere en soepelere pakketbezorging.

De minister van Infrastructuur en Waterstaat wees het verzoek af. Volgens de minister is de dienstverlening van DHL niet aan te merken als een openbare of daarmee gelijk te stellen dienst, zoals bedoeld in artikel 147 van de Wegenverkeerswet 1994. Dat artikel biedt de mogelijkheid om uitzonderingen te maken op verkeersregels, maar alleen voor specifieke diensten met een openbaar belang.

ongelijke behandeling

DHL ging tegen de beslissing in beroep en stelde dat de minister met twee maten meet. Het bedrijf wees erop dat PostNL wel een vrijstelling heeft gekregen en betoogde dat dit in strijd is met het gelijkheidsbeginsel. Volgens DHL zou hun pakketbezorgdienst niet wezenlijk verschillen van die van PostNL, waardoor het ongerechtvaardigd is om DHL de gevraagde vrijstelling te onthouden.

De rechtbank Midden-Nederland oordeelde in 2023 echter dat er wél een wezenlijk verschil is. PostNL is namelijk door de minister aangewezen als het postvervoerbedrijf dat verantwoordelijk is voor de Universele Postdienst (UPD). Dit betekent dat PostNL wettelijk verplicht is om tegen gereguleerde tarieven post te bezorgen, ook in dunbevolkte en minder rendabele gebieden. Deze verplichting wordt door de overheid gezien als een openbare dienst, en daarom heeft PostNL voor UPD-werkzaamheden een vrijstelling gekregen.

PostNL pakketbezorger sorteert pakjes op fietspad

DHL heeft nog niet gereageerd op de uitspraak. Het is onduidelijk of het bedrijf verdere stappen overweegt of zich zal aanpassen aan de geldende verkeersregels.

DHL levert geen UPD-diensten en is volledig commercieel actief in de pakketbezorging. De rechtbank vond daarom dat de minister terecht een onderscheid had gemaakt tussen PostNL en DHL. DHL legde zich niet neer bij de uitspraak en ging in hoger beroep bij de Raad van State. Op 12 maart 2025 vond de zitting plaats, waarbij DHL werd vertegenwoordigd door advocaat mr. M.J. van Joolingen. De minister werd bijgestaan door jurist mr. D. Rietberg.

Tijdens de zitting probeerde DHL opnieuw aan te tonen dat de vrijstelling van PostNL in de praktijk ook gebruikt wordt voor niet-UPD-werkzaamheden. Volgens DHL is PostNL in feite bevoordeeld, omdat hun pakketbezorging grotendeels vergelijkbaar is met die van DHL.

De Raad van State volgde deze redenering niet en benadrukte dat de vrijstelling voor PostNL strikt beperkt is tot UPD-werkzaamheden. Als PostNL die vrijstelling onterecht ook voor andere bezorgdiensten zou gebruiken, zou dat niet betekenen dat DHL daar automatisch ook recht op heeft. De minister had daarom een legitieme reden om DHL de gevraagde vrijstelling te weigeren.

Met dit oordeel werd de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland bevestigd en bleef het besluit van de minister overeind. DHL zal dus geen speciale parkeerrechten krijgen voor haar bezorgers.

consequenties

Nu de hoogste bestuursrechter zich over de zaak heeft uitgesproken, lijkt er voor DHL geen juridische route meer open om alsnog een vrijstelling af te dwingen. Dit betekent dat hun bezorgers zich aan dezelfde verkeersregels moeten blijven houden als andere weggebruikers.

Voor consumenten betekent dit dat DHL-bezorgers mogelijk langer onderweg zijn, vooral in drukke steden waar parkeerplekken schaars zijn. Dit zou de bezorgtijden kunnen beïnvloeden en mogelijk extra kosten met zich meebrengen als DHL alternatieve oplossingen moet zoeken, zoals extra parkeerplaatsen of kleinere bezorgvoertuigen.

PostNL onder vuur: veel slechter kon het toch al niet

PostNL, ooit geprezen als een betrouwbare speler in de Nederlandse post- en pakketbezorging, staat de laatste jaren onder zware druk.

De stroom aan klachten over vertraagde leveringen, zoekgeraakte pakketten en een ontoegankelijke klantenservice lijkt niet te stoppen. Terwijl de behoefte aan efficiënte en betrouwbare bezorgdiensten blijft groeien, komt het bedrijf steeds verder onder vuur te liggen. Vertraagde kerstkaarten en post die in de app staat komt soms niet aan.

De meest recente controverse rond PostNL ontstond door een besluit dat vanaf februari van kracht gaat. Brievenbussen worden voortaan al overdag geleegd, een maatregel die bedoeld is om kosten te besparen. Waar voorheen 25 procent van de brievenbussen na 17.00 uur werd geleegd, moeten gebruikers nu rekening houden met langere verwerkingstijden van hun post. Dit nieuws veroorzaakte grote onvrede, vooral onder ouderen en kleine ondernemers die afhankelijk zijn van een goed werkend postsysteem. Sylvia Oosterhuis, voorzitter van ouderenbond ANBO-PCOB in Groningen, liet zich kritisch uit over deze wijziging: “Veel slechter kon het toch al niet.”

ANBO-PCOB maakt zich zorgen om de verdere uitholling van de dienstverlening van PostNL. Het lijkt wel of de organisatie vergeet dat er nog veel mensen in Nederland zijn die niet digitaal actief zijn. Zij zijn afhankelijk van de papieren post en moeten dus langer op berichten wachten.

klantenservice in het nauw

Naast de operationele wijzigingen stapelen de klachten over de klantenservice zich op. Consumenten klagen over lange wachttijden, onduidelijke communicatie en personeel dat niet altijd professioneel overkomt. De ervaring van een klant die zijn frustratie uitte op een online platform spreekt boekdelen: “PostNL neemt de klant niet serieus. Afhaalbericht voor een pakketje 8 dagen te laat ontvangen, hierdoor is het pakket door het afhaalpunt retour PostNL gestuurd.”

De feestdagen horen een tijd van gezelligheid en samenzijn te zijn, maar voor veel Nederlanders leverde de kerstperiode dit jaar frustraties op door late bezorging van kerstkaarten. Waar menig Nederlander de moeite neemt om hun familie en vrienden in december een kaartje te sturen, kwamen veel van deze kaarten pas weken na de feestdagen aan. Klanten uiten hun onvrede en verwijten PostNL het falen van een traditie die diep geworteld is in de Nederlandse cultuur.

Op recensiewebsites zoals Ervaringen.nl wordt de klantenservice van PostNL massaal negatief beoordeeld. Lange wachttijden en gebrekkige bereikbaarheid leiden tot toenemende irritatie onder consumenten. Veel klanten voelen zich niet gehoord en melden dat klachten zelden adequaat worden opgelost.

problemen bij de bezorging

Niet alleen de klantenservice, maar ook de bezorging zelf blijft een bron van ergernis. Regelmatig komen klachten binnen over pakketten die te laat, helemaal niet of op het verkeerde adres worden bezorgd. Een klant meldde: “Pakket niet bezorgd na 14 dagen.” Zulke incidenten zetten de betrouwbaarheid van de dienstverlening verder onder druk.

Foto: Pitane Blue – pakketbezorger PostNL

Opnieuw kwam PostNL onder kritiek te staan vanwege de wijziging in het legen van brievenbussen, wat vanaf februari eerder op de dag zal gebeuren. Deze maatregel, bedoeld om miljoenen euro’s te besparen, heeft geleid tot verontwaardiging bij klanten die nu mogelijk langer moeten wachten op hun post.

De toenemende stroom aan klachten over PostNL kan niet los worden gezien van de uitdagingen waar het bedrijf mee te maken heeft in de huidige tijd. Een combinatie van structurele problemen en veranderende omstandigheden zorgt ervoor dat de post- en pakketbezorger steeds vaker onder vuur ligt. De oorzaken achter de klachten lopen uiteen, van personele tekorten tot operationele uitdagingen, en worden versterkt door de hoge verwachtingen van consumenten in een tijdperk waarin snelle levering de norm is geworden.

groei door e-commerce

De e-commercemarkt is sinds de coronapandemie explosief gegroeid. Consumenten zijn gewend geraakt aan het gemak van online winkelen, wat resulteert in een gigantische toename van pakketvolumes. Vooral in piekperiodes zoals Black Friday en de feestdagen wordt PostNL overspoeld met bestellingen. Hoewel deze groei kansen biedt, brengt het ook aanzienlijke uitdagingen met zich mee. Logistieke netwerken worden tijdens deze pieken zwaar belast, wat leidt tot vertragingen en fouten.

Volgens cijfers van de Thuiswinkel Markt Monitor steeg het aantal online bestellingen in Nederland met meer dan 20 procent tijdens de pandemie. PostNL heeft moeite gehad om deze stijging bij te benen, ondanks investeringen in capaciteit. Het volume van pakketten is structureel hoger dan vóór 2020, waardoor vertragingen vaker voorkomen.

hoge werkdruk

Een ander knelpunt is het tekort aan personeel. Vooral in stedelijke gebieden kampt PostNL met een gebrek aan bezorgers en sorteerders. Dit leidt niet alleen tot vertragingen, maar vergroot ook de kans op fouten in de bezorging. De hoge werkdruk in de logistieke sector, gecombineerd met relatief lage lonen, zorgt bovendien voor een hoog personeelsverloop.

Vakbonden wijzen erop dat het moeilijk is om mensen te werven voor zwaar werk tegen lage tarieven. Bezorgers ervaren veel druk om aan strakke deadlines te voldoen, wat de kwaliteit van de dienstverlening niet ten goede komt.

bezuinigingen

Om winstgevend te blijven in een markt met stijgende kosten en hevige concurrentie heeft PostNL de afgelopen jaren kostenbesparende maatregelen doorgevoerd. Dit heeft gevolgen gehad voor de kwaliteit van de dienstverlening. Het uitbesteden van werk aan onderaannemers, zoals zzp’ers en kleinere bedrijven, zorgt soms voor minder controle op de uitvoering.

Consumenten zijn door de komst van bedrijven als Bol.com en Amazon gewend geraakt aan razendsnelle leveringen. Een vertraging van één dag kan al leiden tot klachten, zeker in een tijdperk waarin negatieve ervaringen gemakkelijk gedeeld worden via sociale media. Het imago van PostNL lijdt hieronder: klantenserviceproblemen worden breed uitgemeten op platforms zoals X en Ervaringen.nl, waar het bedrijf steevast lage scores ontvangt.

Hoger beroep: strijd over aangetekende post eindigt in overwinning PostNL

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBb) heeft op 17 december 2024 uitspraak gedaan in een langlopende zaak rond de bezorgkwaliteit van aangetekende poststukken.

De klacht van een particulier over de bezorging van medische hulpmiddelen en aangetekende stukken door PostNL is ongegrond verklaard. Het CBb oordeelde dat de klager geen belanghebbende is en dat de Autoriteit Consument & Markt (ACM) onterecht maatregelen tegen PostNL heeft getroffen. Daarmee komt er een einde aan een juridische strijd die al sinds 2021 speelt.

medische hulpmiddelen

De zaak begon toen een particulier de ACM verzocht om handhavend op te treden tegen PostNL. Hij of zij stelde dat aangetekende poststukken, waaronder medische hulpmiddelen, structureel niet correct werden bezorgd. De klachten omvatten onder meer onbeheerd achtergelaten post, onrechtmatig zetten van handtekeningen door bezorgers en afleveringen bij buren zonder toestemming.

De klager betoogde dat dit tot ernstige gevolgen leidde, omdat een gezinslid afhankelijk is van medische hulpmiddelen die per post worden verzonden. Hij benadrukte dat hij als verzender van aangetekende stukken bovendien financieel werd geraakt wanneer zendingen niet correct aankwamen. De klachten waren volgens hem structureel en niet incidenteel, wat hij onderbouwde met stukken en correspondentie met PostNL.

eerdere uitspraak 

In eerste instantie oordeelde de rechtbank Rotterdam dat de klager wel als belanghebbende kon worden beschouwd. De rechtbank vond dat hij door de bezorgproblemen persoonlijk werd geraakt in zijn belangen. Dit gold zowel voor zijn rol als ontvanger van medische hulpmiddelen als voor zijn rol als verzender van aangetekende stukken, waaronder proefschriften. De rechtbank droeg de ACM vervolgens op om het handhavingsverzoek van de klager opnieuw te beoordelen.

De ACM legde PostNL daarop een last onder dwangsom op. PostNL werd verplicht om de kwaliteit van aangetekende zendingen te verbeteren en te voldoen aan een norm van 99% correcte bezorging vanaf maart 2024. Voor iedere dag dat PostNL niet aan deze norm voldeed, zou een dwangsom van 50.000 euro volgen, met een maximum van 1 miljoen euro.

Levering zorgproducten PostNL aan huis

In hoger beroep werd het oordeel van de rechtbank echter vernietigd. Het CBb oordeelde dat de klager geen belanghebbende is in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Een belanghebbende moet een persoonlijk, actueel en voldoende onderscheidend belang hebben. Het feit dat het hier ging om medische hulpmiddelen gaf de klager volgens het CBb geen onderscheidend belang ten opzichte van andere ontvangers van aangetekende post.

Het CBb overwoog daarbij dat aangetekende poststukken per definitie waardevol of belangrijk zijn, wat ook de reden is dat afzenders kiezen voor deze duurdere dienst. De problemen die de klager ervoer, hoe ernstig ook, maken zijn belang niet uniek of bijzonder ten opzichte van andere klanten van PostNL.

Daarnaast stelde het CBb vast dat de meeste medische hulpmiddelen en zakelijke zendingen niet via de Universele Postdienst (UPD) werden verstuurd, maar als partijenpost. Partijenpost valt buiten de reikwijdte van de Postwet 2009 en kan daarom niet leiden tot handhaving door de ACM.

handhaving zonder grondslag

Een ander belangrijk onderdeel van de uitspraak betreft de bevoegdheid van de ACM om de bezorgkwaliteit van aangetekende UPD-post te handhaven. Het CBb stelde vast dat artikel 16, zesde lid, van de Postwet 2009 geen grondslag biedt voor het handhavend optreden van de ACM in deze zaak. Volgens het CBb bevat de Postwet weliswaar een algemene kwaliteitsnorm, maar ontbreekt een concrete wettelijke norm waaraan aangetekende post moet voldoen. De ACM mag zelf geen kwaliteitseisen formuleren of operationaliseren, zoals het instellen van een ondergrens van 99% correcte bezorging. Dat zou via een algemene maatregel van bestuur (AMvB) moeten gebeuren, wat hier niet het geval was.

Met deze uitspraak komt de last onder dwangsom die de ACM aan PostNL had opgelegd te vervallen. Het CBb vernietigde bovendien alle eerdere besluiten van de ACM in deze zaak, inclusief het herstelbesluit van september 2022 en de nadere besluitvorming van mei 2023.

reactie PostNL en ACM

PostNL toonde zich tevreden met de uitspraak. Het bedrijf benadrukte dat het continu werkt aan de verbetering van de bezorgkwaliteit, maar dat incidentele fouten nooit volledig kunnen worden uitgesloten. De bezorging van aangetekende poststukken blijft volgens PostNL een intensief en zorgvuldig proces.

De ACM gaf aan kennis te nemen van de uitspraak en zich te beraden op mogelijke vervolgstappen. Hoewel de uitspraak duidelijk maakt dat er momenteel geen grondslag is voor handhaving, blijft de toezichthouder betrokken bij de naleving van de regels binnen de postsector.

Met deze uitspraak komt er een einde aan een juridische strijd die ruim drie jaar duurde. De klager, die in eerste instantie nog gelijk kreeg bij de rechtbank, zag zijn hoger beroep ongegrond verklaard en zijn bezwaren verworpen. De uitspraak van het CBb heeft grote gevolgen voor toezicht op de kwaliteit van de aangetekende UPD-post. Zolang er geen concrete wettelijke norm wordt vastgesteld, kan de ACM hier niet handhavend optreden.

Bestuurderswissel bij PostNL: Pim Berendsen volgt Herna Verhagen op

PostNL kondigt een strategische verandering in de top aan. Na meer dan twaalf jaar als CEO geeft Herna Verhagen haar positie op tijdens de Algemene Vergadering van Aandeelhouders op 15 april 2025.

Zij draagt het stokje over aan Pim Berendsen, die momenteel als CFO fungeert. Met deze stap zet PostNL in op continuïteit en versterking van de huidige koers, gericht op verdere groei in de e-commerce en postsector, en het verhogen van klanttevredenheid. De Raad van Commissarissen (RvC) benadrukt dat de keuze voor Berendsen zorgvuldig en weloverwogen is gemaakt. 

Jan Nooitgedagt, voorzitter van de RvC, geeft aan dat de langdurige samenwerking tussen Verhagen en Berendsen en de successen die zij gezamenlijk hebben geboekt een belangrijke rol hebben gespeeld in de benoeming. “Toen Herna haar voornemen om terug te treden als CEO kenbaar maakte, trad ons opvolgingsplan in werking. Herna is een uitzonderlijk goede leider in een uitdagende sector in transitie. Zij heeft PostNL getransformeerd tot een toonaangevende speler op het gebied van e-commerce logistiek,” aldus Nooitgedagt.

transformatie

Onder leiding van Verhagen heeft PostNL een indrukwekkende transformatie doorgemaakt. Sinds haar aantreden in 2012 heeft Verhagen het bedrijf door een complex traject geleid waarin de focus verschoof naar de groeiende e-commercemarkt, zonder de traditionele postdiensten uit het oog te verliezen. “PostNL heeft zich onder haar leiding ontwikkeld tot een betrokken en verantwoordelijke werkgever voor tienduizenden medewerkers,” vervolgt Nooitgedagt. “De afgelopen zes jaar hebben Herna en Pim gezamenlijk de koers van het bedrijf vormgegeven, met een focus op digitalisering, netwerkuitbreiding en internationale groei. Pim’s brede kennis van de internationale markt en zijn ervaring met diverse stakeholders maken hem de geschikte persoon om deze strategie voort te zetten.”

Herna Verhagen zelf benadrukt dat het besluit om terug te treden weloverwogen is genomen. “Sinds 2012 ben ik CEO van PostNL, een fantastisch bedrijf midden in de samenleving, waar we met tienduizenden collega’s elke dag werken voor miljoenen klanten. Dat was en is een eer,” zegt Verhagen. “Mijn besluit om terug te treden heb ik weloverwogen genomen met alle vertrouwen in een goede opvolging. Ik ben er trots op dat de RvC voor Pim kiest als mijn opvolger – uit de eigen gelederen van PostNL – en daarmee kiest voor continuïteit van de gekozen strategie.”

waardering

Pim Berendsen, die Verhagen opvolgt, spreekt met groot respect over haar leiderschap. “Herna en ik werken iedere dag samen met ons team aan de kansen en uitdagingen die er voor dit prachtige bedrijf altijd zijn en blijven. Ik kijk met ongelofelijk veel waardering en respect naar hoe Herna de rol van CEO vervult. We hebben samen bijzondere resultaten weten te realiseren en onderweg heb ik heel veel van haar geleerd,” aldus Berendsen. Hij kijkt uit naar zijn nieuwe rol en benadrukt dat hij de strategische koers van PostNL zal voortzetten. “De combinatie van het zakelijke en het menselijke, haar scherpte, vasthoudendheid en aanpassingsvermogen maken Herna tot een unieke persoonlijkheid. Die ervaring neem ik mee naar deze nieuwe rol als CEO van PostNL.”

Foto: Pitane Blue – PostNL bezorging

De derdekwartaalcijfers van PostNL tonen een gemengd beeld van aanhoudende problemen in de postsector naast positieve ontwikkelingen in de pakkettendivisie. Terwijl PostNL vooruitgang ziet in de efficiëntie en capaciteit van zijn pakketdiensten, blijft het wachten op een structurele aanpassing van de regelgeving om de postdiensten financieel levensvatbaar te houden. Met verdere kostenbesparende maatregelen, volumegroei bij pakketten en een mogelijke hervorming in de postdienstverlening, kijkt PostNL met vertrouwen naar een beter resultaat in het vierde kwartaal van 2024.

rode cijfers

PostNL heeft ondertussen de resultaten over het derde kwartaal van 2024 gepubliceerd. Ondanks tegenvallende cijfers in de postsector, toont de groei in pakketvolumes een lichtpunt in de toekomstverwachtingen van het bedrijf. De genormaliseerde EBIT voor het derde kwartaal van 2024 bleef negatief, met een verlies van € 19 miljoen voor Mail in Nederland. Deze cijfers onderstrepen volgens CEO Herna Verhagen de dringende noodzaak tot hervormingen binnen de postsector en aanpassing van regelgeving om een financieel gezonde postdienst te waarborgen.

In haar verklaring benadrukte Verhagen dat PostNL te kampen heeft met structurele uitdagingen binnen de traditionele postmarkt. “Het verlies van € 19 miljoen over de eerste negen maanden van 2024, dat € 15 miljoen lager ligt dan vorig jaar, geeft de dringende noodzaak weer om het huidige bedrijfsmodel voor Mail in Nederland te herzien,” aldus Verhagen. Ze wijst hierbij op de voortdurende daling in postvolumes, de verschuiving naar minder tijdgevoelige postleveringen en stijgende kosten als belangrijke factoren die het bedrijfsresultaat negatief beïnvloeden.

PostNL plan afgewezen: kamermeerderheid zegt nee tegen vertraagde bezorging

Minister Dirk Beljaarts heeft voorlopig geen groen licht gekregen van de Tweede Kamer om PostNL meer tijd te geven voor het bezorgen van brieven.

Een ruime meerderheid van de Kamer sprak zich tegen het plan uit, waarmee een verlenging van de bezorgtijd naar 48 uur van de baan lijkt. Veel partijen in de Kamer zien in deze maatregel geen oplossing voor de al jaren teruglopende betrouwbaarheid van de postbezorging in Nederland. Het kabinet hoopte met het voorstel tegemoet te komen aan de problemen bij PostNL, maar kreeg weinig steun.

Het kabinet had eerder dit jaar aangekondigd dat het de postbezorging in Nederland wilde verbeteren door de bezorgtijd onder bepaalde voorwaarden te verlengen van 24 naar 48 uur. Dit zou het bedrijf meer ademruimte geven om aan de eisen te voldoen en de dienstverlening te verbeteren. Minister Beljaarts van Economische Zaken presenteerde deze maatregel in een brief aan de Tweede Kamer, waarin hij uitlegde dat het voorstel noodzakelijk was om de huidige problemen op te lossen.

ingrijpen

De slechte bezorgprestaties van PostNL zijn al geruime tijd een punt van zorg voor zowel de overheid als toezichthouders. Uit onderzoek van de Autoriteit Consument & Markt (ACM) blijkt dat de postkwaliteit in Nederland de laatste jaren is verslechterd. Veel gebruikers klagen over te late of helemaal niet bezorgde poststukken, en deze klachten nemen toe. Daarom vond het kabinet het belangrijk was om nu in te grijpen, voordat de situatie verder verslechtert.

De belangrijkste reden achter deze voorgestelde wijziging is dat PostNL, het bedrijf dat verantwoordelijk is voor de postbezorging, al langere tijd niet voldoet aan de wettelijke normen. Minister Dirk Beljaarts van Economische Zaken kondigde eerder de nieuwe maatregel aan in een brief aan de Tweede Kamer.

De maatregel was bedoeld om de betrouwbaarheid van de postbezorging te verbeteren, een probleem dat door veel gebruikers als een groot gebrek wordt ervaren. Volgens Beljaarts hebben zowel consumenten als zakelijke gebruikers aangegeven dat ze betrouwbaarheid belangrijker vinden dan snelheid. De wijziging, die naar verwachting begin 2026 zal ingaan, biedt PostNL de ruimte om de dienstverlening te verbeteren. Het is echter geen vrijbrief: PostNL moet nog steeds aan strenge eisen voldoen.

Zo moet het postbedrijf minimaal 95% van de post binnen 48 uur bezorgen. Ook blijft de prijs van postzegels gereguleerd door de overheid en mag PostNL geen excessief rendement behalen. Bovendien blijft de bezorging van post vijf dagen per week doorgaan, van dinsdag tot en met zaterdag. Voor medische post en rouwpost gelden strengere regels: deze moeten binnen 24 uur worden bezorgd, zes dagen per week.

geen voorbode

Minister Beljaarts benadrukte wel dat de voorgestelde versoepeling geen voorbode was van een verdere verlenging van de bezorgtijd naar 72 uur, een voorstel dat PostNL zelf eerder had gedaan. “Voor mij staat voorop dat consumenten en kleinzakelijke gebruikers een betrouwbare, betaalbare en bereikbare postvoorziening verdienen,” zei Beljaarts. Hij voegde daaraan toe dat de verlenging van de bezorgtijd van 24 naar 48 uur een noodzakelijke maatregel is om de huidige problemen aan te pakken en de postdienstverlening toekomstbestendig te maken.

Postbezorging vertraagd naar 48 uur: kabinet stelt harde eisen

Het kabinet heeft besloten om de problemen met de postbezorging in Nederland aan te pakken door de bezorgtijd van brieven en pakketten onder bepaalde voorwaarden te verlengen van 24 naar 48 uur.

De belangrijkste reden achter deze wijziging is dat PostNL, het bedrijf dat verantwoordelijk is voor de postbezorging, al langere tijd niet voldoet aan de wettelijke normen. Minister Dirk Beljaarts van Economische Zaken kondigde de nieuwe maatregel aan in een brief aan de Tweede Kamer.

De maatregel is bedoeld om de betrouwbaarheid van de postbezorging te verbeteren, een probleem dat door veel gebruikers als een groot gebrek wordt ervaren. Volgens Beljaarts hebben zowel consumenten als zakelijke gebruikers aangegeven dat ze betrouwbaarheid belangrijker vinden dan snelheid. De wijziging, die naar verwachting begin 2026 zal ingaan, biedt PostNL de ruimte om de dienstverlening te verbeteren. Het is echter geen vrijbrief: PostNL moet nog steeds aan strenge eisen voldoen.

Zo moet het postbedrijf minimaal 95% van de post binnen 48 uur bezorgen. Ook blijft de prijs van postzegels gereguleerd door de overheid en mag PostNL geen excessief rendement behalen. Bovendien blijft de bezorging van post vijf dagen per week doorgaan, van dinsdag tot en met zaterdag. Voor medische post en rouwpost gelden strengere regels: deze moeten binnen 24 uur worden bezorgd, zes dagen per week.

geen voorbode

Minister Beljaarts benadrukte dat deze versoepeling geen voorbode is van een verdere verlenging van de bezorgtijd naar 72 uur, een voorstel dat PostNL zelf eerder had gedaan. “Voor mij staat voorop dat consumenten en kleinzakelijke gebruikers een betrouwbare, betaalbare en bereikbare postvoorziening verdienen,” zei Beljaarts. Hij voegde daaraan toe dat de verlenging van de bezorgtijd van 24 naar 48 uur een noodzakelijke maatregel is om de huidige problemen aan te pakken en de postdienstverlening toekomstbestendig te maken.

De slechte bezorgprestaties van PostNL zijn al geruime tijd een punt van zorg voor zowel de overheid als toezichthouders. Uit onderzoek van de Autoriteit Consument & Markt (ACM) blijkt dat de postkwaliteit in Nederland de laatste jaren is verslechterd. Veel gebruikers klagen over te late of helemaal niet bezorgde poststukken, en deze klachten nemen toe. Daarom vindt het kabinet het belangrijk om nu in te grijpen, voordat de situatie verder verslechtert.

Foto: Herna Verhagen, de CEO van PostNL

PostNL heeft inmiddels aangegeven de plannen van de minister te zullen bestuderen. Het bedrijf blijft echter van mening dat een bezorgtijd van 72 uur de beste oplossing zou zijn om aan de veranderende marktomstandigheden te kunnen voldoen. Voorlopig blijft de focus echter op de overgang naar een bezorgtijd van 48 uur, waarbij PostNL nauwlettend in de gaten zal worden gehouden door de ACM om te zorgen dat de kwaliteitseisen worden gehaald.

Hoewel de overheid begrip toont voor de uitdagingen waar PostNL mee te maken heeft, zoals de afname van het aantal fysieke poststukken door digitalisering, ziet het kabinet toch geen reden om het postbedrijf financieel te ondersteunen. “PostNL krijgt geen overheidssubsidie,” zei Beljaarts duidelijk in zijn Kamerbrief. De minister gaf aan dat de voorwaarden die nu aan PostNL worden gesteld, voldoende moeten zijn om de kwaliteit van de bezorging te verbeteren zonder extra middelen van de overheid.

brief

Met het oog op het Commissiedebat over post op 9 oktober a.s. informeerde Minister Dirk Beljaarts de Voorzitter van de Tweede Kamer in deze brief over de situatie bij de uitvoering van de wettelijke taak van de Universele Postdienst (UPD) door PostNL. In 2025 komt het ministerie van Economische Zaken met een bredere visie op de toekomst van de postdienstverlening, gebaseerd op onderzoek van de ACM. Dit onderzoek zal zich richten op de lange termijn, waarbij wordt gekeken naar de positie van PostNL in een veranderende markt en de vraag of de huidige wettelijke kaders nog passend zijn.

Rechtbank: ACM hoeft niet in te grijpen bij klachten over postbezorging door PostNL

De rechtbank in Rotterdam heeft uitspraak gedaan in een zaak die draaide om de vraag of de Autoriteit Consument & Markt (ACM) handhavend zou moeten optreden tegen PostNL voor het niet bezorgen van niet-aangetekende post.

De eiser had verzocht om ingrijpen van de ACM, omdat hij van mening was dat PostNL in gebreke bleef bij het leveren van poststukken. De rechtbank oordeelde echter dat de ACM niet bevoegd is om in dit geval handhavend op te treden. Dit komt omdat de wet de ACM niet de mogelijkheid biedt om zelfstandig nieuwe kwaliteitseisen op te stellen naast de al bestaande regels uit het Postbesluit 2009.

De zaak vond plaats op 13 september 2024, onder zaaknummer ROT 23/7398, en werd behandeld door de enkelvoudige kamer van de rechtbank Rotterdam. De eiser, wiens naam niet openbaar is gemaakt, was persoonlijk aanwezig bij de rechtszitting. Namens de ACM verschenen de advocaten mr. T. Sahabi en mr. S.A. van der Does, terwijl PostNL vertegenwoordigd werd door mr. D.P. Kuipers en andere juridische vertegenwoordigers.

niet bezorgen

De aanleiding voor deze zaak ligt in een eerder verzoek van de eiser waarin hij de ACM verzocht om PostNL aan te pakken vanwege het niet bezorgen van aangetekende post. De ACM had dat verzoek aanvankelijk afgewezen, maar de rechtbank oordeelde op 20 juni 2022 dat de eiser een persoonlijk belang had in de zaak. Zijn gezinslid was afhankelijk van medische hulpmiddelen, wat de zaak voor hem urgenter maakte dan voor een willekeurige ontvanger van aangetekende post. Na deze uitspraak kreeg de ACM de opdracht om het besluit te herzien. Desondanks oordeelde de ACM in een later besluit dat de Postwet en het Postbesluit 2009 geen specifieke eisen stellen aan de afhandeling van aangetekende post en dat er geen overtreding was begaan.

In de huidige zaak ging het niet om aangetekende, maar om niet-aangetekende post. De eiser beweerde dat PostNL ook hierbij niet voldeed aan de kwaliteitseisen van artikel 5 van het Postbesluit 2009, dat gaat over de universele postdienst (UPD). De rechtbank oordeelde echter dat de ACM niet bevoegd is om de naleving van de algemene voorwaarden van PostNL af te dwingen, zelfs als deze niet volledig in overeenstemming zijn met artikel 5. De rechtbank wees ook de stelling van de eiser af dat elke klacht na 2 september 2022 een nieuwe aanvraag om handhaving zou zijn.

De ACM stelde dat de door de eiser aangedragen voorbeelden van verkeerd bezorgde post onvoldoende waren om te concluderen dat er sprake was van een structurele overtreding door PostNL. Volgens de rechtbank heeft de ACM gelijk met deze redenering, omdat de incidenten die de eiser aanhaalde – enkele verkeerd bezorgde poststukken – geen bewijs vormen van een breder probleem.

De rechtbank benadrukte daarnaast dat de ACM volgens de Postwet 2009 en het Postbesluit 2009 weliswaar toeziet op de naleving van de regels voor de UPD, maar dat zij niet zelf nieuwe normen mag opstellen. De regels zijn vastgelegd in wet- en regelgeving en de ACM kan alleen optreden als er een specifieke overtreding van die regels wordt vastgesteld.

De rechtbank oordeelde verder dat de ACM niet te laat had gereageerd op de aanvragen van de eiser en dat er dus geen dwangsom aan hem verschuldigd was. De rechtbank wees de overige argumenten van de eiser tegen het besluit van de ACM af en verklaarde het beroep ongegrond. Dit betekent dat de ACM geen verdere actie hoeft te ondernemen tegen PostNL voor de bezorgingsproblemen die de eiser heeft ondervonden.

Geen vertrouwen meer in PostNL: aangetekende post steeds vaker kwijt of te laat

De postbezorging in Nederland staat onder druk en het lijkt erop dat er geen rem gezet wordt op de afbrokkeling van de dienstverlening.

PostNL, ooit de trotse nationale postbezorger, kondigde aan dat zakelijke post vanaf 2025 niet meer gegarandeerd binnen 24 uur wordt bezorgd. Dit besluit is volgens het bedrijf nodig om de kosten van postbezorging beheersbaar te houden, maar het zet de betrouwbaarheid van de dienst ernstig onder druk. Ook andere postsoorten wil het bedrijf later gaan bezorgen, maar daarvoor is een wetswijziging nodig. PostNL heeft eerder bij de overheid aangeklopt voor financiële steun om de post betaalbaar te houden en doet dat nu opnieuw.

Wat vooral onbegrijpelijk is, is dat PostNL wagens meerdere keren per dag door dezelfde straten scheurt om pakketjes af te leveren, terwijl datzelfde bedrijf niet in staat blijkt om brieven en juridische stukken conform de wet te bezorgen. Het lijkt een trend te zijn: de service neemt zienderogen af, maar er wordt weinig gedaan om dit tegen te gaan. Zowel burgers als advocatenkantoren zitten met de handen in het haar, terwijl de overheid toekijkt.

aangetekende post

Annemarie Posset, advocaat bij Uilenburg Advocaten, trok onlangs aan de bel via sociale media. Ze vertelde dat ze bij haar vaste pakketpunt een aangetekende zending kwam ophalen, maar tot haar verbazing bleek er een hele stapel aangetekende post voor haar kantoor te liggen. “Geen briefje in onze brievenbus en niets zichtbaar in de app. Wij werken met wettelijke deadlines en moeten 100% kunnen vertrouwen op de dienstverlening van PostNL. Deze schiet echter ernstig tekort. Zijn er meer mensen die dit meemaken?” Posset is niet de enige die met dit soort problemen worstelt.

Een schrijnend voorbeeld is de rouwpost die simpelweg te laat werd bezorgd. De kennisgeving van een overlijden bleef liggen bij een postpunt en bereikte de familie niet op tijd. Dit soort poststukken, waarvan men mag verwachten dat ze met de hoogste prioriteit worden behandeld, blijven achter bij een postpunt zonder dat de ontvangers daarvan op de hoogte zijn.

deurwaarder

De situatie is inmiddels zo erg dat veel bedrijven niet meer vertrouwen op PostNL voor belangrijke post. Juridische stukken worden steeds vaker via deurwaarders bezorgd, omdat de juridische waarde van aangetekende post niet meer te garanderen is. Veel advocatenkantoren melden dat aangetekende post regelmatig niet aankomt, of dat er geen melding wordt gemaakt van een zending die bij een afhaalpunt ligt. “Hierdoor heb ik in een van mijn zaken het griffierecht te laat betaald”, meldt een advocaat. “Ik heb al twee formele klachten ingediend bij PostNL, maar een reactie blijft uit.”

Foto: Pitane Blue – pakketbezorger PostNL

Deze wanpraktijken tonen aan dat PostNL zich steeds verder verwijdert van de kernwaarden die het bedrijf ooit had: betrouwbaarheid en veiligheid van postbezorging. Het wordt tijd dat er striktere eisen worden gesteld aan hoe aangetekende post wordt afgehandeld, want als zelfs juridische documenten op deze wijze worden behandeld, is er van de juridische waarde van aangetekende post nauwelijks meer sprake.

Wat het nog erger maakt, is dat bezorgers soms zelf voor ontvangst tekenen en het poststuk bij een buurvrouw achterlaten, zonder dat de geadresseerde hiervan op de hoogte wordt gebracht. De juridische waarde van een aangetekend stuk is hierdoor volledig uitgehold. Het vertrouwen in de betrouwbaarheid van PostNL is daarmee weg, en het is duidelijk dat het bewijs van verzending niet meer gelijkstaat aan bewijs van ontvangst.

geen incidenten

Het probleem is dat de consument, of dit nu een particulier of een bedrijf is, in de kou staat. De service van PostNL holt al jaren achteruit, maar er lijkt geen einde aan de misstanden te komen. Het bedrijf blijft volhouden dat het gaat om incidenten, maar de realiteit is dat dit een structureel probleem is geworden. Poststukken die verdwijnen, aangetekende brieven die niet worden afgeleverd en zelfs juridische post die weken onderweg is of simpelweg nooit aankomt – dit is geen uitzondering meer.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat velen zich afvragen of het niet tijd wordt om rigoureuze maatregelen te nemen. Misschien is het moment aangebroken om de volledige directie van PostNL naar huis te sturen en het bedrijf van top tot teen te reorganiseren. Want ondanks de privatisering van de postdienst, waarbij marktwerking zou moeten zorgen voor betere en efficiëntere dienstverlening, draait het nu alleen nog maar om winst. De kwaliteit van de postbezorging wordt steeds meer een ondergeschoven kindje.

winstmarges

De kern van het probleem ligt niet bij de medewerkers van PostNL, die ongetwijfeld met passie hun werk doen, maar bij de manier waarop het bedrijf wordt aangestuurd. De focus ligt nu volledig op kostenbesparing en winstmarges, ten koste van de betrouwbaarheid van de dienst. De juridische waarde van aangetekende post is in de praktijk inmiddels verdwenen, en dit leidt tot een golf van klachten en frustraties bij consumenten en bedrijven.

Het aanpassen van de wetgeving om PostNL tegemoet te komen, zou een kapitale fout zijn. Integendeel, het postbedrijf moet zich strikt houden aan de regels zoals vastgelegd in de Postwet 2009. Deze wet is er niet voor niets: het garandeert dat burgers en bedrijven in Nederland kunnen rekenen op een betrouwbare en tijdige postbezorging. PostNL heeft een wettelijke taak om die service te leveren, en het steeds verder afschalen van die dienstverlening ten behoeve van kostenbesparing is niet alleen onacceptabel, maar ook een directe schending van die verplichtingen.

Het wordt tijd dat de overheid ingrijpt, want postbezorging is ooit een overheidstaak geweest met een hoog maatschappelijk belang. Het briefgeheim, de zekerheid dat belangrijke documenten op tijd en veilig worden bezorgd – dit zijn rechten die niet verloren mogen gaan in de drang naar winst. PostNL toont keer op keer aan dat ze de verantwoordelijkheid niet aankunnen, en het is tijd voor verandering.

Postwet 2009

PostNL is door de Rijksoverheid aangewezen om een basispakket aan postdiensten te leveren. Deze verantwoordelijkheid wordt vastgelegd in de Postwet 2009, die specifieke eisen stelt aan de dienstverlening van het postbedrijf. In die wet wordt onder meer bepaald dat er verspreid over het land voldoende openbare brievenbussen en postservicepunten moeten zijn. Daarnaast is het verplicht dat PostNL vijf dagen per week de brievenbussen leegt en post bezorgt. Voor rouwpost en medische post geldt zelfs een verplichting van zes dagen per week. Verder is de eis dat minimaal 95% van de brieven de volgende dag wordt bezorgd, wat een garantie moet bieden voor tijdige levering van poststukken.

Overheid grijp in: NS en PostNL onder vuur en consument is de dupe

Als de huidige trend van verslechterende dienstverlening doorzet, zullen de gevolgen op de lange termijn aanzienlijk zijn, met mogelijke economische en sociale implicaties voor Nederland.

De Nederlandse Spoorwegen (NS) kondigde recentelijk aan dat de prijzen van treinkaartjes vanaf 2025 met meer dan 8,7 procent zullen stijgen. Dit nieuws komt op een moment dat de organisatie te kampen heeft met ernstige operationele problemen en kritiek vanuit de politiek en het publiek. Om de kosten te drukken, schrapt NS bovendien 500 banen op het hoofdkantoor via natuurlijk verloop. Er wordt tevens onderzocht of het opknappen van treinen kan worden versoberd. Deze maatregelen roepen echter vragen op over de gevolgen voor de dienstverlening en de reizigerservaring.

enig aandeelhouder

NS werd omgevormd tot een naamloze vennootschap met de Staat der Nederlanden als enige aandeelhouder. Hiermee is het een privaatrechtelijk bedrijf en geen staatsbedrijf meer. De Rijksoverheid heeft bepaald dat NS tot en met 2033 reizigers mag vervoeren op de belangrijkste spoortrajecten in Nederland, het zogenaamde hoofdrailnet. Aan deze concessie zijn strenge eisen verbonden, zoals stiptheid, voldoende zitplaatsen, goede reisinformatie en redelijke tarieven. De huidige concessie loopt af in december 2024, maar de prestaties van NS staan al langere tijd onder druk.

De Tweede Kamer heeft voor de zomer van NS geëist om maatregelen te presenteren tegen de toenemende storingen op het spoor en de vaak massale drukte in de treinen die nog wel rijden. Het spoorbedrijf is door een motie van NSC onder “verscherpt toezicht” geplaatst om te onderzoeken waarom de kwaliteit van de dienstverlening de afgelopen jaren verslechterd is. Deze motie kreeg brede steun in de Kamer. Vooral op de hogesnelheidslijn (HSL) presteert NS onder de maat, met frequent voorkomende storingen waardoor de bodemwaarde, zoals afgesproken in de concessie, niet gehaald wordt. Ook op andere trajecten is er vaker uitval, wat de vraag oproept naar de oorzaken van deze kwaliteitsdaling.

Deze ontwikkelingen komen bovenop de al bestaande frustratie onder reizigers. De verhoging van de treinkaartjesprijzen zal de toegankelijkheid van het openbaar vervoer verder onder druk zetten, vooral voor mensen met een lager inkomen. Daarnaast kunnen de bezuinigingen op het personeel en het onderhoud van treinen de kwaliteit van de dienstverlening verder ondermijnen. Het verlies van 500 banen kan leiden tot langere wachttijden bij klantenservice en minder ondersteuning voor reizigers in geval van problemen. Minder frequente opknapbeurten van treinen kunnen resulteren in een verslechterde ervaring en veiligheid voor de passagiers.

Foto: Herna Verhagen, de CEO van PostNL

Parallel aan de problemen bij NS, kampt ook PostNL met significante uitdagingen. Rouwpost blijft te vaak liggen of komt pas na de begrafenis of crematie aan, wat het postbedrijf onbetrouwbaar maakt. Dit is slechts één van de vele voorbeelden van wat er fout gaat. Deze situaties veroorzaken veel verdriet en frustratie bij nabestaanden die in een moeilijke tijd op de post vertrouwen.

Het postbedrijf is begonnen met het weghalen van ongeveer 10 procent van de oranje brievenbussen, te beginnen in Friesland, Groningen en Noord-Holland, en daarna stapsgewijs in andere provincies. Dit gebeurt ondanks de wettelijke eis dat mensen binnen een straal van 1 kilometer toegang moeten hebben tot een brievenbus. De Rijksoverheid heeft PostNL aangewezen om de postdienstverlening in Nederland te verzorgen, met verplichtingen zoals vijf dagen per week post bezorgen en een hoog percentage van de post de volgende dag leveren. Echter, PostNL haalt deze normen al geruime tijd niet.

De vermindering van het aantal brievenbussen en de verminderde kwaliteit van de postbezorging zorgen voor toenemende klachten onder consumenten. Vooral in dunbevolkte gebieden, waar mensen al verder moeten reizen om toegang te krijgen tot postdiensten, zal dit voor extra problemen zorgen. De dalende servicekwaliteit ondermijnt het vertrouwen in PostNL en roept vragen op over de toekomst van betaalbare en toegankelijke postdiensten in Nederland.

Deze ontwikkelingen benadrukken de noodzaak voor de overheid om strenger toe te zien op de naleving van kwaliteitsnormen en om te zorgen dat deze bedrijven hun verantwoordelijkheden naar de consument serieus nemen. Als de huidige trend van verslechterende dienstverlening doorzet, zullen de gevolgen op de lange termijn aanzienlijk zijn, met mogelijke economische en sociale implicaties voor Nederland.

PostNL onder vuur: minister Adriaansens presenteert plan

Binnen afzienbare tijd moeten er afwegingen plaatsvinden over verdergaande ingrepen. Die vallen uiteen in mogelijke overbruggingsmaatregelen op korte termijn gevolgd door voorstellen voor de langere termijn op basis van onderzoek.

Het ministerie van Economische Zaken en Klimaat (EZK) heeft concrete voorstellen gepresenteerd om de kwaliteit van de Nederlandse postbezorging, die al geruime tijd onder de wettelijke normen presteert, te verbeteren. PostNL, het voornaamste bedrijf dat verantwoordelijk is voor de postbezorging, wordt onder de loep genomen. Minister Micky Adriaansens heeft de Tweede Kamer op de hoogte gebracht van de noodzaak van zowel kortetermijnoplossingen als langetermijnvisies.

Minister Adriaansens benadrukte de onhoudbaarheid van de huidige situatie en de noodzaak voor onmiddellijke acties. Ze stelde dat er op korte termijn overbruggingsmaatregelen nodig zijn, gevolgd door goed onderbouwde langetermijnstrategieën. Uit onderzoek van het ministerie blijkt dat zowel consumenten als bedrijven steeds meer waarde hechten aan de zekerheid van bezorging dan aan de snelheid ervan. Daarom wordt overwogen om de bezorgtijd te verlengen van 24 naar 48 uur, met uitzondering van medische en rouwpost die binnen 24 uur bezorgd moet blijven worden.

Een van de mogelijke overbruggingsmaatregelen is de verlenging van de bezorgtijd naar 48 uur per 2025. Dit betekent dat post die bijvoorbeeld op woensdag wordt gepost, uiterlijk vrijdag bij de ontvanger moet zijn. Medische post en rouwpost behouden hun bezorggarantie van 24 uur, zes dagen per week.

De focus op kortetermijnoplossingen gaat hand in hand met een uitgebreid onderzoek naar langetermijnstrategieën. Dit onderzoek, uitgevoerd door de Autoriteit Consument & Markt (ACM) op verzoek van het ministerie van EZK, richt zich op de toekomstvisie voor de postdienstverlening. Hierbij worden marktontwikkelingen, de kostenstructuur en de reikwijdte van de Universele Postdienst (UPD) onderzocht. De resultaten van dit onderzoek, die begin 2025 worden verwacht, zullen de basis vormen voor structurele maatregelen.

Beeld: © Rijksoverheid Olivier Middendorp – Minister Micky Adriaansens

“Mogelijke ingrepen op de postmarkt zijn er niet om het bedrijfsbelang van PostNL te dienen. Deze moeten er voor gaan zorgen dat consumenten en bedrijven gebruik kunnen blijven maken van een betaalbare, tijdige en betrouwbare postbezorging.”

Minister Micky Adriaansens

De bewindsvrouw lichtte toe: “Op korte termijn gaat de postmarkt nog niet op in een bredere bezorgmarkt of samen met pakketten. Tegelijkertijd passen de huidige Postwet en andere regelgeving niet meer bij de actuele ontwikkelingen. We zien dat die huidige situatie om verdergaande maatregelen vraagt. Om geen kostbare tijd te verliezen, zet ik dit alvast in gang, zodat het volgende kabinet hiermee aan de slag kan. Mogelijke ingrepen op de postmarkt zijn er niet om het bedrijfsbelang van PostNL te dienen. Deze moeten er voor gaan zorgen dat consumenten en bedrijven gebruik kunnen blijven maken van een betaalbare, tijdige en betrouwbare postbezorging.”

Het is duidelijk dat de minister zich sterk maakt voor een hervorming van de postbezorgmarkt. De voorstellen om de bezorgtijd te verlengen en het uitgebreide onderzoek door de ACM moeten ervoor zorgen dat de postdienstverlening in Nederland weer op het gewenste niveau komt. De huidige situatie, waarin PostNL de wettelijke normen niet haalt, vraagt om ingrijpende en goed doordachte maatregelen.

De verlenging van de bezorgtijd naar 48 uur is een duidelijke kortetermijnoplossing die inspeelt op de veranderende behoeften van consumenten en bedrijven. Het behoud van snelle bezorging voor medische en rouwpost toont aan dat er nog steeds aandacht is voor de meest urgente postcategorieën.

Op de langere termijn is het van cruciaal belang dat de bevindingen van het ACM-onderzoek leiden tot duurzame oplossingen. Dit onderzoek zal niet alleen inzicht geven in de huidige marktdynamiek, maar ook beoordelen in hoeverre PostNL zich voldoende inspant om aan zijn verplichtingen te voldoen. Het doel is een toekomstbestendige postmarkt die efficiënt en betrouwbaar functioneert zonder dat er overheidssubsidies nodig zijn.

PostNL onder druk: financiële en operationele uitdagingen stapelen zich op

Herna Verhagen, de CEO van PostNL, heeft zich uitgesproken over de noodzaak van het aanpassen van de bezorgdagen om de dienstverlening van het bedrijf toekomstbestendig te maken.

PostNL staat opnieuw voor ingrijpende veranderingen te midden van financiële uitdagingen en aanhoudende kritiek op de dienstverlening. De bekende Nederlandse postbezorger, ooit begonnen als staatsonderneming en nu geëvolueerd tot een volledig geprivatiseerd bedrijf, bevindt zich in een tijd waarin de prijs van een postzegel opnieuw stijg, dit keer naar 1,14 euro. De prijsverhoging komt op een moment dat PostNL een verlies rapporteert van 8 miljoen euro in het eerste kwartaal van dit jaar, een scherpe daling ten opzichte van de winst van 4 miljoen euro in dezelfde periode vorig jaar.

bezorgdagen

De oorzaken van deze financiële tegenslag zijn veelzijdig. Aan de ene kant ervaart PostNL al jaren een daling van het volume aan verstuurd materiaal, een trend die ook zichtbaar is in andere Europese landen. Dit wordt voornamelijk toegeschreven aan de digitalisering van communicatie. Herna Verhagen, CEO van PostNL, heeft verklaard dat deze volumedaling hen dwingt tot ingrijpende maatregelen, zoals het herzien van de bezorgdagen. Waar Nederland gewend was aan de slogan ‘vandaag op de post, morgen bezorgd’, verschuift dit nu naar ‘binnen twee dagen bezorgd’ en mogelijk in de toekomst naar ‘binnen drie dagen’.

Herna Verhagen, de CEO van PostNL, heeft zich uitgesproken over de noodzaak van het aanpassen van de bezorgdagen om de dienstverlening van het bedrijf toekomstbestendig te maken. In haar verklaringen benadrukt ze het belang van deze aanpassingen voor het behouden van een betrouwbare en toegankelijke postservice.

“Als we de post bereikbaar en betrouwbaar willen houden, moeten we zo snel mogelijk in plaats van ‘vandaag op de post, morgen bezorgd’ naar ‘vandaag op de post, binnen twee dagen bezorgd’, en op termijn ‘binnen drie dagen bezorgd’.”

Herna Verhagen, de CEO van PostNL

Deze aanpassingen vereisen echter wijzigingen in de wetgeving, omdat PostNL als uitvoerder van de universele postdienst (UPD) in Nederland aan strikte regels gebonden is. De UPD verplicht PostNL om minimaal 95 procent van de brievenpost van dinsdag tot en met zaterdag de volgende bezorgdag te leveren. Het bedrijf heeft eerder al een boete van 2 miljoen euro ontvangen van de Autoriteit Consument & Markt (ACM) voor het niet naleven van deze leveringstermijnen.

Foto: Herna Verhagen, CEO van PostNL

De topvrouw hoopt dat de politiek zal meewerken om de benodigde wettelijke veranderingen te realiseren, zodat het bedrijf efficiënt kan blijven opereren binnen de grenzen van wat consumenten acceptabel vinden.

Financieel gezien heeft het bedrijf geprobeerd de stijgende kosten te managen door bijvoorbeeld op maandag geen post meer te bezorgen, gezien het geringe aanbod op die dag. Deze maatregel werd genomen om de kosten van een postzegel niet verder te laten stijgen dan noodzakelijk. Echter, onlangs gesloten cao-onderhandelingen met vakbonden FNV, CNV en BVPP, waarbij de postbezorgers in stappen een loonsverhoging van 19 procent krijgen, zullen ongetwijfeld leiden tot verdere financiële druk op het bedrijf.

De kritiek op PostNL beperkt zich niet alleen tot de financiële en operationele aspecten binnen Nederland. In België staat het bedrijf voor juridische uitdagingen. Het Belgische Openbaar Ministerie eist een boete van ruim 24 miljoen euro tegen de Belgische tak van PostNL voor het illegaal inzetten van personeel van onderaannemers, waarbij sprake was van ernstige misstanden zoals het inzetten van chauffeurs zonder rijbewijs en minderjarige werkkrachten die te lange dagen maakten.

Deze combinatie van operationele, financiële en juridische uitdagingen legt een zware last op de schouders van het management van PostNL. Herna Verhagen, ooit uitgeroepen tot de machtigste vrouw van Nederland, benadrukt in een videoboodschap de noodzaak van het aanpassen van de dienstverlening aan de huidige realiteit.

aandeelhouders

De rol van aandeelhouders is cruciaal in de bedrijfsvoering van PostNL, vooral in tijden van financiële uitdagingen en strategische herzieningen zoals nu. Onder de prominente aandeelhouders van PostNL bevinden zich Vesa Equity Investment, Talpa Beheer BV, en BlackRock Inc. Deze aandeelhouders hebben significant invloed op het beleid van het bedrijf door hun deelname in het kapitaal en de strategische richting die tijdens aandeelhoudersvergaderingen wordt bepaald.

Vesa Equity Investment, een investeringsfirma opgericht door de Tsjechische miljardair Daniel Křetínský, is bekend om zijn betrokkenheid bij verschillende grote Europese bedrijven. De investeringsstrategie van Vesa is doorgaans gericht op het verwerven van significante, invloedrijke posities binnen hun portfolio-ondernemingen, wat hen een krachtige stem geeft in strategische beslissingen.

Talpa Beheer BV, opgericht door de Nederlandse media-tycoon John de Mol, heeft ook een geschiedenis van actieve betrokkenheid bij de bedrijven waarin het investeert. De invloed van Talpa in strategische beslissingen kan leiden tot belangrijke richtingwijzigingen, vooral als het gaat om bedrijfscommunicatie en marketingstrategieën, gezien de achtergrond van het bedrijf in media en entertainment.

BlackRock Inc., een van de grootste vermogensbeheerders ter wereld, staat bekend om zijn focus op duurzame beleggingspraktijken. Hun betrokkenheid bij PostNL kan invloed hebben op hoe het bedrijf zijn operationele en strategische beslissingen afstemt op langetermijndoelen, inclusief duurzaamheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Pakketbezorging kan ook zonder irritatie bij bewoners

Een handvol negatieve ervaringen mag niet de hele sector overschaduwen.

In een tijd waarin online winkelen tot een ongekende hoogte is gestegen, vormt de pakketbezorging een onmisbare schakel in de leveringsketen. Echter, de drukte en haast die hiermee gepaard gaan, leiden vaak tot grote overlast in woonwijken en de binnenstad.

Jonge chauffeurs lijken soms geen boodschap te hebben aan verkeersregels en normen. Arrogant en haastig parkeren zij hun busjes op willekeurige plekken, ook al zijn er geschikte parkeerplekken beschikbaar. Dit leidt niet alleen tot ergernis bij andere weggebruikers, maar veroorzaakt ook potentieel gevaarlijke verkeerssituaties. Dit beeld wordt verder versterkt wanneer chauffeurs door rood rijden, te hard rijden, of zelfs met een losse gordel hun route vervolgen.

Aan de andere kant geven pakketbezorgers aan dat zij vaak beperkte opties hebben wat betreft parkeren. In drukke steden is er een tekort aan laad- en losplekken, waardoor ze gedwongen zijn om snel te handelen. Bovendien ervaren ze weinig geduld en respect van andere weggebruikers. Een handvol negatieve ervaringen mag niet de hele sector overschaduwen. Het is daarom cruciaal voor bedrijven om positieve verhalen en ervaringen te delen en het harde werk van hun chauffeurs te erkennen en te waarderen.

Foto: Pitane Blue – pakketbezorger PostNL

Toch toont PostNL in Gent aan dat het anders kan. Hier worden pakketten op een milieuvriendelijke en respectvolle manier bezorgd in de binnenstad, wat zeker een voorbeeldfunctie heeft voor andere bezorgdiensten. Het is noodzakelijk dat bezorgdiensten nauw samenwerken met gemeenten om de infrastructuur te verbeteren. Dit kan onder andere door het creëren van specifieke laad- en loszones in drukke gebieden en het opstellen van tijdsvensters waarbinnen bezorgingen mogen plaatsvinden. Hierdoor kunnen verkeersopstoppingen en hinder tijdens spitsuren worden verminderd.

Afhaalpunten zouden een deel van het probleem kunnen oplossen, maar gezien het groeiende volume van pakketten, blijft de logistieke uitdaging bestaan. Het uitbreiden van ophaalpunten en het stimuleren van klanten om hier gebruik van te maken kan de druk op woonwijken en binnensteden verminderen.

Moderne technologie kan ook een belangrijke rol spelen bij het aanpakken van deze problemen. Veel bedrijven maken al gebruik van routeoptimalisatie-software om de efficiëntie te verhogen en de tijd op de weg te verminderen. Slimme parkeeroplossingen, zoals apps die beschikbare parkeerplekken in realtime tonen, kunnen bezorgers ook helpen betere parkeerbeslissingen te nemen.

Het toenemende aantal pakketbezorgingen vraagt om een gecoördineerde aanpak waarbij respect, veiligheid en efficiëntie centraal staan. Terwijl bedrijven zoals PostNL de weg wijzen, blijft het essentieel om de balans te vinden tussen efficiënte bezorging en het respecteren van de leefbaarheid van onze straten en wijken.

PostNL neemt maatregelen tegen FNV-acties

Zo worden er operationele maatregelen genomen om de essentiële dienstverlening, zoals de bezorging van medische post en rouwpost, te kunnen blijven garanderen.

PostNL neemt maatregelen om de impact van aangekondigde FNV-acties op de dienstverlening in de week van Black Friday te beperken. Zo worden er operationele maatregelen genomen om de essentiële dienstverlening, zoals de bezorging van medische post en rouwpost, te kunnen blijven garanderen. Daarnaast spant PostNL vandaag ook een kort geding aan om te voorkomen dat FNV-acties deze essentiële dienstverlening verstoren. Intussen wordt het cao-overleg met vakorganisaties BVPP en CNV deze week voortgezet.

“Natuurlijk heeft een vakorganisatie als FNV het recht om acties te organiseren. Maar actievoeren in de drukste periode van het jaar brengt onevenredige schade en risico’s met zich mee. Door juist nu acties aan te kondigen kiest FNV willens en wetens voor een frontale aanval op de belangen van consumenten, klanten en van de medewerkers van PostNL, die FNV zegt te vertegenwoordigen. Daarom vraagt PostNL de voorzieningenrechter vandaag in Den Haag in een kort geding om acties te verbieden die onze essentiële dienstverlening kunnen verstoren.”

Jeroen Veldstra, hoofd van de cao-onderhandelingsdelegatie van PostNL.
PostNL neemt maatregelen om de impact van aangekondigde FNV-acties op de dienstverlening in de week van Black Friday te beperken.

In december 2018 stelde de rechtbank in Den Haag PostNL al eens in het gelijk in een vergelijkbare situatie. De rechter verbood het FNV toen om stakingsacties van meer dan 15 minuten per dag te organiseren tijdens de feestdagen. Dit vonnis voorkwam dat stakingen de bezorging van post en pakketten tijdens de kerstperiode zouden verstoren, aldus de postbezorger

UPDATE DINSDAG 22/11/2022

De voorgenomen stakingsactie bij PostNL door de FNV dinsdag is van de baan, zegt een woordvoerster van de post- en pakketbezorger. Het bedrijf probeerde maandag via een kort geding een staking, georganiseerd door de FNV, te voorkomen. Het ging om een actie die dinsdag in Zuidoost-Nederland zou gaan plaatsvinden. De rechter wil echter dat PostNL en FNV eerst nog een poging doen om er samen uit te komen, alvorens er een uitspraak wordt gedaan.

Duizenden extra pakketbezorgers bij PostNL

PostNL neemt de komende jaren duizenden pakketbezorgers extra zelf in dienst. Het bedrijf geeft daarmee een impuls aan drie cruciale elementen van zijn werkwijze: zoveel mogelijk vaste dienstverbanden, duurzame samenwerkingsverbanden en klimaatvriendelijke bezorging. Het doel is dat op termijn minimaal de helft van alle pakketten in Nederland wordt bezorgd door pakketbezorgers die in dienst zijn bij PostNL. Dat zijn nu 1.900 mensen en dat gaat naar ongeveer 6.000. Bezorgondernemers worden actief gestimuleerd om te groeien om verdere professionalisering en verduurzaming mogelijk te maken. Ook voor pakketbezorgers die bij bezorgondernemers werken, is en blijft een dienstverband de standaard.

Zo veel mogelijk vaste dienstverbanden

De komende jaren neemt PostNL duizenden pakketbezorgers extra zelf in dienst. Zodat op termijn minimaal de helft van alle pakketten bezorgd wordt door pakketbezorgers die in dienst zijn bij PostNL. Om goed in te kunnen spelen op de ontwikkelingen in de post- en pakkettenmarkt moet PostNL zich steeds aanpassen. Dat vraagt om investeringen in innovatie en duurzaamheid, maar ook in goed werk- en opdrachtgeverschap. Zo kregen alle zzp’ers in 2015 het aanbod om bij PostNL in vaste dienst te komen, is een cao de standaard voor alle mensen die bij en voor het bedrijf werken en krijgen alle postbezorgers direct een vast contract. Ook werkt PostNL nauw samen met sociale werkplaatsen in het hele land om werk te bieden aan zo’n 1.600 mensen met een afstand tot arbeidsmarkt.

Duurzame samenwerkingsverbanden

De structurele groei in de pakkettenmarkt, de verwachte maatschappelijke ontwikkelingen en veranderingen op het gebied van arbeid en duurzaamheid, vragen ook om aanpassingen in de samenwerking met bezorgondernemers. PostNL streeft naar duurzame samenwerkingsverbanden en is blij met de ruim 500 bezorgondernemers, waarmee jarenlang naar wederzijdse tevredenheid samen wordt gewerkt. PostNL gaat hen stimuleren en ondersteunen om verder te groeien en op grotere schaal te werken. Omdat grotere ondernemers robuuster en wendbaarder zijn, meer tijd hebben voor hun bedrijfsvoering en meer financiële armslag hebben voor investeringen in duurzaamheid.

Klimaatvriendelijke bezorging 

PostNL heeft ambitieuze doelstellingen op het gebied van klimaat en werkt toe naar uitstootvrije bezorging in de last mile in 2030. Grotere bedrijven hebben meer armslag om te investeren in elektrisch vervoer, laadinfrastructuur en andere klimaatvriendelijke maatregelen. Om ook bezorgondernemers in staat te stellen om te verduurzamen is groei dus noodzakelijk. Daarnaast vergoedt PostNL de extra kosten voor een elektrische pakketbus en is er een eenmalige bonus van € 2.000 beschikbaar per bestelde elektrische pakketbus in 2022, aldus het postbedrijf.

Postbezorgers PostNL krijgen vast contract

PostNL biedt al zijn postbezorgers een vast contract aan. Dit geldt zowel voor bezorgers die al in dienst zijn bij PostNL, als voor nieuwe collega’s die aan de slag gaan als postbezorger. Dit betekent dat ruim 1.000 postbezorgers met een tijdelijke aanstelling, nu een vast contract krijgen.

“We zetten deze stap als blijk van waardering en vertrouwen richting alle collega’s die zich dag in dag uit inzetten voor de postbezorging, zo bieden we hen meer zekerheid. Met het vooruitzicht van een vast contract hopen we ook nieuwe postbezorgers te kunnen enthousiasmeren om bij ons te komen werken. Dat is hard nodig in de huidige krappe arbeidsmarkt”.

Bob van Ierland, directeur Mail bij PostNL.

Loonsverhoging en bonus

Tot nu toe kregen postbezorgers na zeven maanden een vast contract aangeboden. Afgelopen juni bereikte PostNL een akkoord met de vakbonden over een loonsverhoging van ruim 8 procent voor zijn bijna 16.500 postbezorgers. Nieuwe postbezorgers krijgen daarnaast in bepaalde gebieden maximaal 250 euro bonus als zij bij PostNL aan de slag gaan. Ook de lonen van nieuwe jeugdige bezorgers zijn verhoogd en het werk is flexibeler gemaakt. Zo kunnen in verschillende steden bezorgers die dat willen post bezorgen in de avonduren. Daarmee richt PostNL zich onder meer op scholieren en studenten die post willen bezorgen als bijbaan, aldus het Nederlandse postbedrijf.

Pakketten bezorgt met LEVV’s in Haagse binnenstad

PostNL bezorgt pakketten in de binnenstad van Den Haag sinds kort met kleine, uitstootvrije LEVV’s (licht elektrische vrachtvoertuigen). Dit is goed voor de leefbaarheid van de binnenstad: de wagentjes zijn stil en schoon. Vanuit het PostNL pakkettensorteercentrum in Den Hoorn worden de pakketten naar de kleine LEVV-stadshub in de Uitenhagestraat aan de rand van het centrum van Den Haag gebracht. Vanuit daar worden pakketten bij consumenten en bedrijven in de Haagse binnenstad bezorgd.

“Als gemeente Den Haag doen we veel om de ervoor te zorgen dat pakketten op een schonere manier worden bezorgd. Zo is er een milieuzone waar de meest vervuilende vrachtwagens niet in mogen. We stimuleren met de landelijke Green Deal dat leveranciers straks alleen met hun schoonste vrachtwagen of bestelbus spullen komen brengen. Ik zie steeds meer mooie duurzame initiatieven in de stad. Goed om te zien dat we samen zorgen voor een schone en leefbare stad.”

Liesbeth van Tongeren, wethouder Duurzaamheid, Milieu, Energietransitie van Den Haag.

“Ik ben blij dat we in mijn Haagse binnenstad pakketten nu met LEVV’s bezorgen. Met deze smalle wagentjes kunnen fietsers makkelijker passeren en kunnen we in elke steeg bezorgen. Ik rij er graag in, want ze manoeuvreren overal makkelijk tussendoor en ik krijg veel positieve reacties. En omdat ze elektrisch zijn, rijden ze schoner en stiller. Dat is fijn voor de omgeving en het klimaat en het maakt deze vorm van bezorging extra geschikt voor in de binnenstad van Den Haag.”

Barry Nieuwland, chauffeur PostNL

Uitstootvrij bezorgen 

De LEVV’s zijn onderdeel van de ruim 2100 elektrische voertuigen van PostNL. Daarnaast is 50% van het eigen wagenpark duurzamer door de inzet van biogas, BIO-LNG, duurzame brandstof en elektrische busjes. Dankzij onze duurzame sorteercentra worden post en pakketten 100% CO₂ – neutraal gesorteerd. Op 96% van de Nederlandse huisadressen bezorgt PostNL de post en brievenbuspakjes uitstootvrij. In de stadscentra wordt steeds meer met kleine, duurzame voertuigen zoals cargobikes en LEVV’s bezorgd. Den Haag is na Arnhem en Groningen de derde stad in Nederland waar PostNL met LEVV’s pakketten rondbrengt. De LEVVS´s worden in Nederland geproduceerd en zijn speciaal voor PostNL doorontwikkeld voor pakketbezorging. 

Stadshub voor gebundeld zakelijk transport

Voor een schonere en bereikbare stad, biedt PostNL ook andere oplossingen. De in 2020 geopende Haagse hub is daar een goed voorbeeld van. Vanuit deze hub bevoorraadt PostNL Stadslogistiek zo´n 220 locaties in de stad van het Rijk en andere overheden en bedrijven. Leveranciers kunnen hun goederen (houdbare kantoorartikelen zoals printerpapier en sanitaire producten) voor bedrijven afleveren bij de hub aan de rand van de stad waar alles wordt gebundeld. Dit scheelt vervoersbewegingen en CO₂-uitstoot in de stad, want de goederen worden daarna in één keer met kleine, elektrische vrachtwagens bezorgd, aldus de gemeente Den Haag.