Het inschakelen van consumentenprogramma’s is niet altijd een effectieve manier om aandacht te vragen voor specifieke problemen.
Ondanks de algemene dienstverlening van Avan wordt beoordeeld met een 7,7 in het routevervoer en met een 8,2 in het vraagafhankelijk Wmo-vervoer is toch weer discussie over de toegankelijkheid van taxivervoer voor mensen met een fysieke beperking. De klacht kwam naar aanleiding van een melding van een reiziger op de website van het consumentenprogramma Radar, wat deze kwestie onder de aandacht gebracht.
Een reiziger, afhankelijk van een scootmobiel, werd geweigerd bij het instappen via de rolstoellift van een taxi van Avan. De reiziger kon niet normaal instappen en het was geen optie om af te stappen van de scootmobiel en via de zijdeur een zitplaats in de taxi te nemen. Avan benadrukt dat deze beslissing niets te maken heeft met een gebrek aan klantvriendelijkheid, maar strikt gebonden is aan veiligheidsvoorschriften.
Volgens deze regels moet de scootmobiel door de chauffeur in de taxi worden gezet en is het voor de reiziger verplicht om op eigen kracht in de taxi te stappen. De veiligheidseisen zijn strikt: een reiziger mag nooit lopend of staand op de lift het voertuig betreden. Dit beleid is ingevoerd na eerdere ongelukken met scootmobielgebruikers op de lift. Ook stellen verzekeraars deze eisen aan chauffeurs.
Door rechtstreeks te communiceren met het taxibedrijf, kunnen klanten hun specifieke behoeften en zorgen uiten, en samen met de serviceverleners werken aan praktische oplossingen die voldoen aan de veiligheidsvoorschriften.
De situatie benadrukt het belang van veilig vastzetten en vervoeren van scootmobielen. Indien dit niet mogelijk is, kan dit leiden tot een weigering van vervoer. Avan stelt dat dit niet voortkomt uit een gebrek aan vriendelijkheid, maar uit noodzaak voor veiligheid. Voor andere rolstoelgebruikers geldt dat een overstap naar een reguliere zitplaats de voorkeur heeft, ook in verband met veiligheid.
Er zijn diverse voorbeelden online te vinden waarbij scootmobielgebruikers ongelukken ervaren bij het gebruik van liften. Deze situaties onderstrepen de noodzaak van strikte veiligheidsmaatregelen. Het advies aan betrokkenen is om in overleg met het taxibedrijf en de WMO contactpersoon te zoeken naar verantwoorde vervoersmogelijkheden.
Dit incident werpt licht op een breder maatschappelijk probleem: de toegankelijkheid van openbaar vervoer voor mensen met een beperking. De code Veilig Vervoer Rolstoelinzittenden (VVR) biedt niet altijd voldoende oplossingen voor scootmobielgebruikers, wat leidt tot vragen over gelijkheid en de praktische uitvoerbaarheid van het vervoersbeleid. Ook het programma Meldpunt heeft eerder aangegeven dat de huidige vervoersregelingen, opgesteld door het Sociaal Fonds Mobiliteit, verbetering behoeven.
toch nog klachten?
Heeft u een klacht over Avan? Geef het dan vooral aan hen door in plaats van meteen consumentenprogramma’s bestoken met negatieve reacties. Zo kunnen ze in de toekomst de service beter maken. Dat kan telefonisch of per post. Bel via 0900 – 500 50 50 (10 cent per minuut + 4,54 cent starttarief + gebruikelijke belkosten) of dien uw klacht per post in. Verstuur uw klacht naar Postbus 6, 7570 AA Oldenzaal. Dit kan ook via een reactiekaart die in hun taxi’s liggen.
Radar is het platform met de kritische kijk op consumentenzaken. Het televisieprogramma is elke maandag om 20:25 uur live te zien bij AVROTROS op NPO 2. De presentatie is in handen van Antoinette Hertsenberg en Fons Hendriks.
Strenge taxibusregels sluiten mensen met scootmobiel uit van vervoer.
Het taxivervoer van mensen met een fysieke beperking, zoals die afhankelijk zijn van scootmobielen, blijkt in de praktijk vaak problematisch. Deze problematiek werd uitgelicht in het programma Meldpunt van Omroep Max. Een van de meest opvallende aspecten is de code VVR, die voorschrijft dat reizigers met een scootmobiel niet via een lift, maar via de normale ingang de taxibus moeten betreden. Dit, in tegenstelling tot rolstoelgebruikers, die wel met de lift mogen instappen.
Deze regelgeving leidt tot praktische problemen. Een treffend voorbeeld uit het programma was de situatie van de heer van Schijndel, die door zijn fysieke beperking niet in staat is om de hoge treden van de bus te beklimmen. Dit illustreert de discrepantie tussen de regelgeving en de realiteit van reizigers met een fysieke beperking.
Caroll Sastro, verbonden aan het platform voor gehandicapten, benadrukt dat de problematiek rondom scootmobielen dieper ligt. Volgens haar is de scootmobiel een essentieel gehandicaptenvoertuig dat te vaak als een ‘stiefkindje’ wordt behandeld. Deze voertuigen worden toegewezen aan mensen met fysieke beperkingen, wat aangeeft dat het niet zomaar een gemaksoptie is.
“Ik denk dat iets met de mindset in de samenleving in zijn geheel al fout zit over die scootmobiel. Die wordt een beetje als een stiefkindje behandeld, net niet gehandicapt of wel gehandicapt. En dat vind ik niet kloppen. De scootmobiel is een gehandicaptenvoertuig en is een WMO voorziening. Hij wordt door de gemeente toegewezen aan deze mensen omdat ze een fysieke beperking hebben, dus ze krijgen niet zomaar toegewezen.”
Caroll Sastro – Platform Gehandicapten
scootmobiel
Diana Begeman, met ruim dertig jaar ervaring als taxichauffeur, biedt een waardevol inzicht in de praktische realiteit van het vervoeren van scootmobielgebruikers. In het programma wordt haar expertise benut om de complexiteit van de huidige vervoersregels te belichten. Ze deelt een incident waarbij een scootmobielgebruiker probeerde zelfstandig uit het voertuig te rijden, wat resulteerde in een val.
“We hebben een keer meegemaakt dat een scootmobiel tijdens het uitladen dat meneer zelf wel even snel een scootmobiel er af wilde rijden. Ja, dat gebeurde ook, maar niet op de manier zoals het hoort. En die is gevallen. De scootmobiel is voor mensen die nog enigszins mobiel zijn en die zouden dan ook de overstap kunnen maken via het trapje.”
Diana Begeman – eigenaar Taxi Steen Ommen
Dit voorval illustreert de gevaren die kunnen ontstaan wanneer reizigers niet volledig op de hoogte zijn van de geldende veiligheidsprocedures. Begeman benadrukt dat de huidige regelgeving omtrent het instappen met een scootmobiel vaak onduidelijk is voor de gebruikers. Volgens haar denken veel mensen ten onrechte dat ze met hun scootmobiel via de lift de taxibus mogen betreden, wat niet toegestaan is vanwege veiligheidsoverwegingen. Ze maakt een onderscheid tussen gebruikers van rolstoelen, die noodgedwongen in hun rolstoel moeten blijven zitten en daarom wel via de lift mogen instappen, en scootmobielgebruikers, die volgens haar vaak nog enige mobiliteit bezitten en daarom het trapje zouden kunnen gebruiken.
informatievoorziening
Verder wijst Begeman op het belang van goede instructies en informatievoorziening, zowel voor chauffeurs als passagiers. Ze verwijst naar instructiekaarten en checklists voor chauffeurs, uitgegeven door het Sociaal Fonds Mobiliteit, en benadrukt de noodzaak van bewustzijn bij de scootmobielgebruikers over wat wel en niet mag bij het gebruik van taxidiensten.
“Als je voor de zorgverzekeraar een taxi nodig hebt, of misschien voor Valys of de regiotaxi, dan zou er eigenlijk moeten gezegd worden er rekening mee te houden dat men niet op de scootmobiel mag blijven zitten als hij de bus in gaat. Dan heb je in elk geval duidelijk gecreëerd”, besluit Begeman.
De regels van de VVR (Verordening Vervoer Rolstoelgebruikers) stipuleren dat mensen in een scootmobiel via de normale ingang en niet via een lift de taxibus moeten betreden. Dit in tegenstelling tot rolstoelgebruikers, die wel gebruik mogen maken van de lift.
De makers van Meldpunt benadrukken dat de huidige vervoersregeling, opgesteld door het Sociaal Fonds Mobiliteit, voor verbetering vatbaar is. Verschillende belangenorganisaties en brancheverenigingen, waaronder Ieder(in), ANBO en KNV, werden uitgenodigd voor de uitzending maar werkten hier niet aan mee. De redactie van Meldpunt benadrukt dat ook het Sociaal Fonds Mobiliteit (SFM) werd uitgenodigd maar ook niet in ging op de uitnodiging. De redacteur heeft even met ze gesproken en toen zeiden ze wel : “Ja, misschien moeten deze vervoersregels even worden veranderd.”
oplossing
De reactie aan onze redactie van Roelof Veenbaas, een gepensioneerde onderzoeker met interesse in veilig vervoer van rolstoelgebruikers, voegt een belangrijk perspectief toe aan de discussie over het vervoer van scootmobielgebruikers. Zijn commentaar richt zich op de huidige regelcultuur binnen het vervoer van personen met een beperking, en hij pleit voor vernieuwing en praktische oplossingen.
Veenbaas bekritiseert de huidige benadering waarbij regels boven gezond verstand worden gesteld. Hij geeft aan dat deze aanpak vaak resulteert in beperkingen die voortkomen uit veiligheidsregels, waarbij de kosten een belemmerende factor zijn. Hij benadrukt dat de huidige discussie over de vervoersproblematiek van scootmobielgebruikers niet nieuw is en refereert aan innovatieve oplossingen die al in gebruik zijn.
Een voorbeeld dat hij aanhaalt, is het gebruik van personenliftjes bij vrijwillige vervoersdiensten in de regio Den Haag. Deze liftjes, geïnstalleerd bij de schuifdeur aan de zijkant van de voertuigen, bieden een praktische oplossing voor het vervoer van scootmobielgebruikers. Volgens Veenbaas zijn dergelijke aanpassingen effectief in het oplossen van de problemen die nu worden besproken en tonen ze aan dat er werkbare alternatieven zijn. Veenbaas stelt dat een grondige evaluatie van incidenten en de effectiviteit van extra veiligheidsmaatregelen essentieel is. Hij benadrukt dat regels alleen niet voldoende zijn en dat er een evenwicht moet worden gevonden tussen veiligheid en praktische bruikbaarheid.
wederhoor
Dat het onderwerp gevoelig ligt bij het SFM ondervonden wij zelf afgelopen week naar aanleiding van onze aankondiging op eigen website van het onderwerp bij het programma Meldpunt. Directeur Henk van Gelderen van het Sociaal Fonds Mobiliteit reageerde kritisch op onze eerdere berichtgeving over dit onderwerp. In een email liet directeur Henk van Gelderen ons weten: “Ik zie dat jullie de inhoud van omroep Max één op één hebben overgenomen. Dan heb je snel een artikel. Teleurstellend dat jullie geen wederhoor toepassen.”
Niet dat hier enige sprake was van de noodzaak op wederhoor van de het Sociaal Fonds Mobiliteit op onze berichtgeving hebben wij van Gelderen uiteraard de kans geboden om alsnog te reageren, wat achterwege bleef. Hoe dan ook, een opmerkelijk verhaal die soms tot rechtszaken kan leiden, waar Diana Begeman van Taxi Steen in Ommen toch nog enige duidelijk in kon verschaffen voor reizigers binnen de taxisector die gebruik moeten maken van hulpmiddelen zoals een scootmobiel.
De uitzending van Meldpunt was te zien op vrijdag 1 december om 19:50 uur bij MAX op NPO 2.
Met ongeveer een half miljoen scootmobielen in Nederland en een groeiende vergrijzende bevolking, is deze kwestie niet alleen dringend, maar ook groeiend.
Veiligheidsvoorschriften in het taxivervoer in Nederland vormen een onzichtbare barrière voor gebruikers van scootmobielen. Volgens de huidige regelgeving, gesteund door het Veilig Vervoer Rolstoel Inzittenden protocol van Sociaal Fonds Mobiliteit, moeten passagiers hun scootmobiel verlaten om in de taxi te stappen. Deze richtlijn, bedoeld om ongelukken zoals het per ongeluk achteruit van een lift vallen te voorkomen, creëert echter een onoverkomelijke hindernis voor velen die afhankelijk zijn van hun scootmobiel.
De impact van deze regelgeving is pijnlijk duidelijk bij Omroep Max in het verhaal van Ed van Scheijndel, 82 jaar oud en slecht ter been door een aangeboren afwijking. In december 2022 wilde meneer Scheijndel met Regiotax naar zijn 55-jarige huwelijkslunch, maar werd achtergelaten omdat hij fysiek niet in staat was de scootmobiel te verlaten. Een soortgelijk incident deed zich voor toen hij de crematie van een vriend probeerde bij te wonen.
Volgens het programma is het opvallend dat elektrische rolstoelgebruikers niet onder deze strenge regels vallen en in hun rolstoel mogen blijven zitten tijdens taxiritten. Deze discrepantie in de behandeling van verschillende hulpmiddelen roept vragen op over gelijkheid en toegankelijkheid in het openbaar vervoer, aldus de omroep.
Vanwege de veiligheid dient de scootmobielgebruiker buiten het voertuig af te stappen en – met enige hulp – het voertuig via de reguliere ingang te betreden, teneinde een overstap te maken naar een zitplaats.
Met ongeveer een half miljoen scootmobielen in Nederland en een groeiende vergrijzende bevolking, is deze kwestie niet alleen dringend, maar ook groeiend. Caroll Sastro van Platform Gehandicapten, die zich inzet voor de toegankelijkheid en gelijkwaardigheid van mensen met een beperking, deelt haar bezorgdheid over deze ontwikkeling. Zij zal te gast zijn bij Elles de Bruin in de uitzending van Meldpunt op NPO 2, waar de problematiek rondom taxivervoer voor scootmobielgebruikers verder wordt onderzocht.
Code VVR
De Code VVR is een leidraad voor het veilig vervoeren van rolstoelinzittenden. In het belang van de reizigers, chauffeurs van rolstoelvoertuigen en de organisaties waarbinnen zij actief zijn, beschrijft de Code de (wettelijke) regels waaraan moet worden voldaan. Deze geactualiseerde versie kwam tot stand onder verantwoordelijkheid van het ‘Platform Code VVR’, bestaande uit TX-keur, werknemersorganisaties FNV en CNV, Koninklijk Nederlands Vervoer en de branchevereniging voor revalidatie- en mobiliteitshulpmiddelen Firevaned. De actualisatie vond plaats binnen de werkgroep Code VVR, waarbij werd samengewerkt met de koepel van gehandicapten- en patiëntenorganisaties Ieder(In) en ouderenorganisatie KBO-PCOB, alsmede de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT). Sociaal Fonds Mobiliteit vervult de rol van secretariaat van het platform en de werkgroep Code VVR.
De uitzending van Meldpunt te zien op vrijdag 1 december om 19:50 uur bij MAX op NPO 2.
IederIn, de koepelorganisatie van mensen met een lichamelijke handicap, verstandelijke beperking of chronische ziekte, vraagt in haar recente nieuwsbrief aandacht voor de nieuwe Code Veilig Vervoer Rolstoelen: “In de Code Veilig Vervoer Rolstoelen staat niet meer dat alleen stoelen met een ISO-certificering veilig vervoerd kunnen worden. Dit is in theorie een verbetering, want complexe aangepaste rolstoelen krijgen niet altijd een ISO-certificering. Maar de code geeft helaas grote onzekerheid voor passagiers met een complexe aangepaste rolstoel: wat als de chauffeur je om veiligheidsoverwegingen niet meeneemt?”
Daarom vraagt IederIn iedereen met een complexe aangepaste rolstoel die door een chauffeur geweigerd wordt, dit aan de organisatie door te geven (meldpunt 085-400 70 22 of meldpunt@iederin.nl). IederIn, Dwarslaesie Organisatie Nederland, Spierziekten Nederland en seniorenorganisatie KBO-PCOB praten met vervoerders en rolstoelfabrikanten over een oplossing voor deze onzekerheid. Redacteur Jan van de Nes van Magazine Personenvervoer heeft de afgelopen jaren in diverse artikelen uitgebreid aandacht besteed aan de ontwikkeling van de ‘nieuwe’ Code Veilig Vervoer Rolstoelen en specifiek aan de problematiek van de complexe aangepaste rolstoelen. Hij hoort graag van mensen die vanwege hun complexe aangepaste rolstoel door een chauffeur werden geweigerd.
Code VVR
De stakeholders van ‘Code Veilig Vervoer Rolstoelinzittenden’ (Code VVR) zetten zich maximaal in voor veilig vervoer van rolstoelinzittenden. Het resultaat hiervan is een code, die richting geeft aan de omgang met het vervoer van rolstoelinzittenden en een beschrijving geeft van de verantwoordelijkheden die ermee gepaard gaan. Om zowel passagiers als vervoerder meer duidelijkheid te verschaffen, is de afgelopen jaren onderzocht welke mogelijkheden en onmogelijkheden in de praktijk ontstaan. Er zijn veel gesprekken gevoerd met belanghebbenden en is er veel bereikt.
Door fabrikanten zijn meerdere complexe combinaties van rolstoelen onderzocht om deze crashtestveilig te maken, is er voorlichting gegeven en zijn door vervoerders trainingen gevolgd. Bovendien is er (nog) meer inzicht gekomen in de complexiteit van praktijk en wetgeving. Deze geactualiseerde versie van de Code VVR kwam tot stand onder verantwoordelijkheid van het ‘Platform Code VVR’, bestaande uit TX-keur, werknemersorganisaties FNV en CNV, Koninklijk Nederlands Vervoer en de branchevereniging voor revalidatie- en mobiliteitshulpmiddelen Firevaned. De actualisatie vond plaats binnen de werkgroep Code VVR, waarbij werd samengewerkt met de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) en, voor de inbreng van het reizigersperspectief, met de koepel van gehandicapten- en patiëntenorganisaties Ieder(In) en ouderenorganisatie KBO-PCOB.
Het vervoer van mensen die gebruik maken van een rolstoel moet natuurlijk veilig gebeuren. De afweging van de chauffeur of veilig vervoer voor zijn passagier mogelijk is krijgt eindelijk een belangrijker status. Om ook die passagiers, die omwille van de aard van hun beperking of de uitvoering van hun rolstoel niet over een gecertificeerde rolstoel beschikken, veilig vervoer te kunnen bieden werd de code VVR vanaf 1 januari 2022 aangepast. Het uitgangspunt van de code VVR blijft om praktische handvatten te bieden om veilig vervoer voor een zo breed mogelijke groep te realiseren. Toch wordt de inschatting van de chauffeur steeds belangrijker en zijn eigen verantwoordelijkheid voor de veiligheid van de passagiers. Het is van belang dat hij of zij op basis van de code een juiste afweging kan maken of veilig vervoer mogelijk is.
Code VVR
De stakeholders van ‘Code Veilig Vervoer Rolstoelinzittenden’ (Code VVR) zetten zich maximaal in voor veilig vervoer van rolstoelinzittenden. Het resultaat hiervan is een code, die richting geeft aan de omgang met het vervoer van rolstoelinzittenden en een beschrijving geeft van de verantwoordelijkheden die ermee gepaard gaan. Om zowel passagiers als vervoerder meer duidelijkheid te verschaffen, is de afgelopen jaren onderzocht welke mogelijkheden en onmogelijkheden in de praktijk ontstaan. Er zijn veel gesprekken gevoerd met belanghebbenden en is er veel bereikt.
Door fabrikanten zijn meerdere complexe combinaties van rolstoelen onderzocht om deze crashtestveilig te maken, is er voorlichting gegeven en zijn door vervoerders trainingen gevolgd. Bovendien is er (nog) meer inzicht gekomen in de complexiteit van praktijk en wetgeving. Deze geactualiseerde versie van de Code VVR kwam tot stand onder verantwoordelijkheid van het ‘Platform Code VVR’, bestaande uit TX-keur, werknemersorganisaties FNV en CNV, Koninklijk Nederlands Vervoer en de branchevereniging voor revalidatie- en mobiliteitshulpmiddelen Firevaned. De actualisatie vond plaats binnen de werkgroep Code VVR, waarbij werd samengewerkt met de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) en, voor de inbreng van het reizigersperspectief, met de koepel van gehandicapten- en patiëntenorganisaties Ieder(In) en ouderenorganisatie KBO-PCOB.
zorgvervoer op maat
Deze vernieuwde Code VVR is een rechtstreekse voortzetting van de Code VVR die in 1999/2000 met steun van de overheid is opgezet door een keur van veldpartijen i.s.m. het kennisinstituut KBOH, in 2007 opgegaan in Vilans, kenniscentrum voor langdurige zorg. De code is geactualiseerd naar de huidige stand van inzichten en wet- en regelgeving.
veiligheid
Rolstoelinzittenden mogen verwachten dat zij een gelijk niveau van bescherming geboden krijgen als niet-rolstoelgebonden passagiers. Dit laatste noemen we het gelijkheidsbeginsel en deze code is mede op deze beide beginselen gebaseerd. Het toegankelijkheidsbeginsel uit het VN-verdrag Rechten voor mensen met een beperking stelt dat iedereen dezelfde rechten heeft op het gebied van toegankelijkheid en participatie in de maatschappij. Daarbij hoort het recht op vrije keuze van mobiliteitsmiddelen. Veilig vervoer bestaat uit een keten van de rolstoelpassagier, rolstoel, vastzetsysteem, voertuig, chauffeur en vervoerder. De zwakste schakel bepaalt de veiligheid van het vervoer. Om ervoor te zorgen dat de veiligheid niet lijdt onder onwetendheid, haast en toegeeflijkheid is in de code VVR al sinds jaar en dag opgetekend waaraan het vervoer van rolstoelinzittenden dient te voldoen. Kan de rolstoelinzittende niet veilig worden vervoerd, dan moet in het belang van alle partijen het vervoer geweigerd worden. Vervoer veilig of vervoer niet!
Onlangs heeft luchtvaartmaatschappij KLM de Vrijwillige Vertrekregeling (VVR) weer opnieuw opengesteld voor de tweede keer voor haar personeel. Dit doet KLM omdat de eerste vrijwillige vertrekronde nog niet genoeg reductie van personeel heeft opgeleverd en om zoveel mogelijk gedwongen ontslagen in deze onzekere coronacrisis tijd te voorkomen.
Personeel wat kiest voor de Vrijwillige Vertrekregeling (VVR) krijgt volgens Vereniging Nederlands Cabinepersoneel (VNC) een financiële vergoeding afhankelijk van de lengte van het dienstverband. De eerste 10 dienstjaren: 0,25 bruto maandsalaris per dienstjaar. Vanaf het 11e dienstjaar: 1 bruto maandsalaris per dienstjaar. Maximale vergoeding: totaal 18 bruto maandsalarissen.
Luchtvaartmaatschappij KLM kondigde eerder in juli al aan ongeveer 5000 arbeidsplaatsen te moeten schrappen door de gevolgen van de coronacrisis. In de afgelopen maanden zijn al veel personeelsleden vertrokken door natuurlijk verloop, niet verlengen van tijdelijke contracten en door de vorige Vrijwillige Vertrekregeling (VVR). Hierdoor is al wat van het personeelsbestand gereduceerd, maar nog geen 5000.
KLM heeft het aantal van 5000 personeelsleden gebaseerd op 20 procent minder vluchten in de zomer van 2021. Deze prognose wijkt waarschijnlijk af van de werkelijkheid, inmiddels hebben ze ook al hun winterschema naar beneden afgesteld. Wat de coronacrisis gaat doen en hoe die gaat verlopen weet niemand, dit maakt de toekomst van KLM erg onzeker. Ze houden rekening met een verdere verslechtering en dat houdt dan weer in dat er nog eens 1500 personeelsleden uit moeten. Het is afwachten hoeveel personeelsleden dit keer gebruik gaan maken van de Vrijwillige Vertrekregeling (VVR).
Het zijn lastige tijden voor luchtvaartmaatschappij KLM, door de coronacrisis zijn ook zij zwaar in de financiële problemen gekomen. Tijdens het dieptepunt van de coronacrisis door de reisbeperkingen wereldwijd stond negentig procent van de KLM-vliegtuigen aan de grond. KLM moet financieel orde op zaken stellen en krijgt financiële steun van de overheid om het hoofd boven water te houden. De overheid heeft wel een voorwaarde aan de staatssteun gehangen. KLM moet noodgedwongen in de kosten snijden met maar liefst 15 procent, er moet een herstructureringsplan komen.
Tijdelijke contracten van medewerkers werden al niet meer verlengt, dit werd eerder al in maart besloten. Er werden 1500 tot 2000 tijdelijke contracten niet verlengd. 19 mei kwam KLM met een vrijwillige vertrekregeling (VVR) voor het personeel met een vast dienstverband. Dit om gedwongen ontslag van personeel te voorkomen. Deze regeling houdt in dat personeelsleden zich aan konden melden voor een vrijwillig vertrek bij KLM tegen een financiële vergoeding. Het vaste personeel wat in dienst is bij KLM en gebruik wil maken van de vrijwillige vertrekregeling kan maximaal achttien bruto maandsalarissen meekrijgen, ofwel anderhalf jaarsalaris. Dit zegt een woordvoerder van de KLM in verschillende nieuwsberichten.
Afgelopen zondag liep de inschrijving voor deze vrijwillige vertrekregeling af. Volgens diverse media hebben ongeveer 2400 KLM personeelsleden zich voor deze vrijwillige vertrekregeling aangemeld. Dit zijn ongeveer 1378 grondpersoneelsleden en 981 cabinepersoneelsleden en 77 piloten. Dat is dus bij elkaar een flinke ontslagvergoeding. Er werken ongeveer zesendertig duizend personeelsleden bij KLM, dit is dus een druppel op een gloeiende plaat. De vraag is of dit aantal genoeg is om een volgende ontslagronde te voorkomen. Deze week werd bekend gemaakt door de Europese Commissie op hun website dat ze groen licht hebben gegeven, op grond van de EU-staatssteunregels voor 3,4 miljard euro steun aan luchtvaartmaatschappij KLM. Dit moet de luchtvaartmaatschappij helpen van de ondergang.
Door de gevolgen van de coronacrisis moet KLM noodgedwongen nog meer maatregelen treffen om het hoofd boven water te houden. Ze zijn flink aan het reorganiseren. KLM verwacht dat het nog lang gaat duren voordat ze van deze enorme crisis zijn hersteld en verwachten langdurig minder werk.
KLM gaf het afgelopen jaar volgens Elsevier 3,7 miljard euro aan lonen, pensioenpremies en bijkomende kosten uit. Minister van Financiën wil een loonoffer van de piloten in ruil voor de staatssteun maar voorzitter van de VNV (Vereniging Nederlandse Verkeersvliegers) Willem Schmid wil eerst alles bekijken voordat hij zijn achterban oproept mee te gaan in het loonoffer van piloten.
De overheid gaat KLM financieel steunen maar dat neemt niet weg dat de vliegmaatschappij flink zal moeten gaan snijden in de kosten. 90 procent van de omzet is door de coronacrisis weg zegt minister Wopke Hoekstra eerder deze maand. Een van deze maatregelen is de vrijwillige vertrekregeling (VVR) openen voor het cabine en het grondpersoneel. Dit om het personeelsbestand verder te laten slinken en om gedwongen ontslag van personeel te voorkomen. En ook om kosten te laten inslinken.
Dit is afgelopen dinsdag naar buiten gekomen. KLM heeft in de afgelopen periode al een paar duizend tijdelijke contracten niet verlengd. Een medewerker die vrijwillig opstapt krijgt een financiële vergoeding met zich mee. De hoogte van de vergoeding hangt af van het aantal dienstjaren en van de functie van de medewerker. Air France-KLM heeft de vrijwillige vertrekregeling ook aangekondigd, ook hun moeten snijden in de kosten in deze zware periode.
„De weg van herstel zal naar verwachting lang zijn en we verwachten langdurig minder werk dan voorheen. Vele maatregelen zijn al genomen om KLM door deze ongekend moeilijke periode te loodsen maar het is duidelijk dat er hiervoor nog meer moet gebeuren.” Aldus KLM.
Meester John Reid, al ruim vijftien jaar werkzaam als kantonrechter in Alkmaar, werd gevraagd om een uitspraak te doen over de betrouwbaarheid van de code VVR in een zaak die werd aangevraagd door Monique Keijzer. De conflicten in De Rijdende Rechter gaan vaak over hoog opgelopen burenruzies, overlast door bomen, schuttingen en schuurtjes.
In de laatste aflevering tijd om een uitspraak af te dwingen over een niet alledaagse ruzie en een dossier waar al heel lang ruzie over is binnen de branche: de code VVR. Vanaf 1 juli 2020 gaat de vernieuwde versie van de Code Veilig Vervoer Rolstoelgebruikers in, maar Monique ervaart nu reeds problemen omdat voor taxichauffeurs afspraken omtrent de code VVR niet altijd duidelijk zijn.
Rolstoelvervoer, geen hogere wiskunde voor Reid
Mevrouw Keijzer is afhankelijk van een rolstoel, dus ook van rolstoelvervoer, maar wordt vaak geweigerd door de taxichauffeur omdat haar rolstoel niet zou voldoen aan de gestelde eisen van de code VVR. Voor Meester John Reid is het geen hogere wiskunde om een rolstoel in de bus vast te maken. Met keurmerkstickers op de rolstoel is duidelijk aangegeven waar de riemen dienen bevestigd te worden.
Alleen geteste rolstoelen met een keurmerksticker worden geaccepteerd. Met veel moeite krijgt mevrouw Keijzer van haar rolstoelfabrikant een sticker. En toch moet ze in discussie met een chauffeur van Taxi Linsen.
De verweerders in deze zaak zijn Taxicentrale Linssen bijgestaan door Directeur Henk van Gelderen van het Sociaal Fonds Mobiliteit. Ook zij wensen duidelijkheid over de regelgeving en de veranderingen voor rolstoelgebruikers. Zij vragen in hun verweer de Rijdende Rechter om die duidelijkheid te bieden.
“Dit is mijn uitspraak, en zo zit het”
Meester John Reid geeft aan tijdens de hoorzitting dat het wel zeer makkelijk is om keurmerkstickers online te bestellen en er dus geen toezicht meer is of de rolstoel daadwerkelijk de ‘crash-test’ heeft ondergaan. Tevens kunnen rolstoelen die op maat gemaakt worden voor personen eveneens geweigerd worden tijdens het vervoer. Voor deze laatste categorie werd immers geen ‘crash-test’ uitgevoerd.
Ondanks alle bemerkingen over de veiligheid spreekt Meester John Reid uit dat de code VVR er alles aan doet om binnen de branche een afsprakenstelsel te handhaven en Mevrouw Keijzer voortaan niet meer kan worden geweigerd.
Sociaal Fonds Mobiliteit
Het bestuur van de stichting Sociaal Fonds Mobiliteit bestaat uit 8 leden. De helft van de leden vertegenwoordigt werkgevers, de andere helft vertegenwoordigt werknemers. De samenstelling is CNV en FNV Taxi, KNV Zorgvervoer & Taxi
De overgangsregeling om te voldoen aan de vernieuwde Code Veilig Vervoer Rolstoelgebruikers (VVR) is met een jaar verlengd tot 1 juli 2020. Volgens de wet is een taxichauffeur verantwoordelijk voor het juiste gebruik van het vastzetsysteem en veiligheidsgordels maar de grote diversiteiten aan rolstoelen leidt nog wel eens tot problemen bij het vervoer.
Het Platform Code VVR wil de extra tijd onder meer gebruiken om met opdrachtgevers in gesprek te gaan over de noodzaak van veilig rolstoelvervoer.
De Code VVR is een leidraad voor het veilig vervoeren van rolstoelinzittenden. De vernieuwde code werd in oktober 2017 van kracht, er is toen ook een overgangsperiode afgesproken waarin rolstoelen zonder haaksymbool ook vervoerd mogen worden, mits ze goed vastzetbaar zijn.
De code bestaat inmiddels 20 jaar
De eerste uitgave stamt uit 1999 en werd beheerd door KBOH en Vilans. Vanaf de uitgave 2015-2016 beheert het kenniscentrum Vast=Beter de Code VVR. Ter bescherming van de onafhankelijke en objectieve inhoud is de merknaam “Code VVR door A.Peters” ® officieel geregistreerd. De uitgave 2019-2020 is thans de meest actuele uitgave.
Overgangsregeling Code VRR een jaar verlengd
Rolstoelgebruikers, chauffeurs en bedrijven kunnen aan de sticker met het haaksymbool zien dat de rolstoel veilig vervoerd kan worden.
Na 1 juli 2020 mogen rolstoelen zonder een dergelijke sticker niet meer vervoerd worden.
Tijdens de overgangsperiode moeten passagier en vervoerder samen een veilige oplossing vinden wanneer de (meestal oudere) rolstoel nog niet van het haaksymbool voorzien is.
Voor mensen met een maatwerkrolstoel die na 1 juli 2020 niet van het haaksymbool voorzien is, moet een adequate oplossing komen.
Meer over het ontstaan van de code VVR – klik hier
