De auto wordt steeds minder bereikbaar voor een grote groep Nederlanders

Pieter Omtzigt en Sophie Hermans gaan in debat over de economische haalbaarheid voor alleenverdieners.

De dag na Prinsjesdag ging de Nederlandse politiek verder met de Algemene Politieke Beschouwingen, een debat dat in het teken staat van de Miljoenennota en de toekomstplannen van de regering. Pieter Omtzigt stond lijnrecht tegenover Sophie Hermans van de VVD op een aantal cruciale punten, waaronder de economische haalbaarheid voor alleenverdieners. Omtzigt betoogde dat alleenverdieners minder te besteden hebben dan mensen in de bijstand. Een punt dat het debat onder hoogspanning zette en de vraag opriep hoe gelijkheid en eerlijkheid zijn te waarborgen in het nieuwe fiscale jaar.

De auto, ooit een symbool van vrijheid en zelfstandigheid, wordt steeds minder bereikbaar voor een grote groep Nederlanders. Voor gezinnen met een eenverdiener behoort een auto simpelweg niet meer tot het basispakket. Omtzigt benadrukte dit door te stellen dat het minimumloon niet meer voldoende is om een auto te kunnen betalen. Dit is een stelling die niet alleen sociale, maar ook economische gevolgen heeft, omdat een auto voor veel mensen essentieel is om naar het werk te kunnen gaan.

“De auto behoort niet tot het basispakket en het minimumloon voorziet niet in een wagen. Dat kan niet meer voor een gezin met een eenverdiener.”

Sophie Hermans – VVD

Terwijl de discussie over sociale ongelijkheid in volle gang was, presenteerde de overheid ook veranderingen in de motorrijtuigenbelasting. Eigenaren van campers krijgen te maken met een significante verhoging. Tot nu toe betaalden zij een kwart van het standaardtarief, maar dat wordt vanaf volgend jaar de helft. Deze maatregel heeft te maken met het feit dat campers voornamelijk voor vakanties en weekendtrips worden gebruikt, maar het roept vragen op over de eerlijkheid van deze belastingverhoging.

De Koning spreekt de Troonrede dit jaar net als vorig jaar uit in de Koninklijke Schouwburg.

Verkeersboetes gaan met 10 procent omhoog, waarvan bijna 6 procent wordt toegeschreven aan indexatie en ruim 4 procent als een extra verhoging. Deze aanpassing komt bovenop een begroting die al uitgaat van forse overheidsuitgaven: naar verwachting ruim 430 miljard euro tegenover inkomsten van bijna 403 miljard euro. Het begrotingstekort bedraagt daarmee 2,9 procent van het bruto binnenlands product (bbp).

oldtimers

Wat ook de aandacht trok, is de toekomstige aanpassing in de motorrijtuigenbelasting voor oudere auto’s en voertuigen die rijden op alternatieve brandstoffen zoals LPG, CNG en LNG. Oldtimers van 40 jaar en ouder behouden hun vrijstelling tot 1 januari 2028, maar de regeling wordt wel beperkt tot auto’s die vóór 1988 zijn gebouwd. Bovendien eindigt per 1 januari 2026 de lagere brandstoftoeslag voor auto’s die rijden op CNG, LNG of bepaalde types LPG.

De Algemene Politieke Beschouwingen legden een breed scala aan kwesties bloot, van sociale rechtvaardigheid tot fiscale duurzaamheid. Terwijl de debatten doorgaan, blijft de vraag of de nieuwe maatregelen echt het pad effenen voor een eerlijker en duurzamer Nederland.

Maatregelen noodzakelijk voor het leerlingenvervoer door verkorte schoolroosters

De Nederlandse Antillen bieden niet alleen adembenemende stranden maar ook een verrassend scala aan openbaar vervoeropties die door aanhoudende hitte verstoord kunnen worden.

Curaçao heeft te maken met extreme hittegolven die nu ook impact hebben op het onderwijssysteem en het vervoer van leerlingen. Minister Van Heydoorn van Onderwijs kondigde een verkort schoolrooster aan dat de rest van de maand van kracht zal zijn. Deze beslissing komt na een eerdere drie dagen van verkorte roosters, ingegeven door een code geel waarschuwing van de meteorologische dienst.

Basisschoolleerlingen kunnen nu al om 12.00 uur naar huis, een half uur vroeger dan het gebruikelijke tijdstip. Met lessen die gewoonlijk om 07.30 uur beginnen, is dit een aanzienlijke wijziging. De aanleiding voor deze maatregel zijn de aanhoudend hoge temperaturen die Curaçao sinds juni teisteren, vaak oplopend tot 34 graden en hoger. De hitte wordt zo ondraaglijk in de klaslokalen dat het zowel voor docenten als voor leerlingen moeilijk is om zich te concentreren.

Foto: Pitane Blue – Willemstad

vervoer op de eilanden

De Nederlandse Antillen, een archipel in het Caribisch gebied bestaande uit eilanden zoals Aruba, Curaçao, Sint Maarten, Bonaire, Sint Eustatius en Saba, staan bekend om hun tropische klimaat, parelwitte stranden en rijke cultuur. Maar één van de aspecten die vaak onderbelicht blijft, is de mobiliteit en hoe deze het toeristische bezoek aan deze prachtige eilanden kan verrijken of bemoeilijken.

Traditioneel gezien is de infrastructuur op de eilanden gericht op persoonlijk autovervoer. De reden daarvoor is eenvoudig: de eilanden zijn relatief klein en het wegennet is over het algemeen goed onderhouden. Autoverhuurbedrijven doen er goede zaken en bieden een scala aan opties, van luxe terreinwagens tot compacte stadsauto’s. De overheid van Curaçao heeft in recente jaren geïnvesteerd in de modernisering van de belangrijkste verkeersaders, waardoor het navigeren over het eiland efficiënter is geworden.

‘konvoi’-busjes

In Curaçao bieden de ‘konvoi’-busjes gemakkelijke toegang tot plekken zoals de Handelskade in Willemstad, een schilderachtige straat met felgekleurde Nederlandse koloniale gebouwen. Het Seaquarium, een andere grote attractie op het eiland, is ook toegankelijk via het openbaar vervoer. Met een beetje planning kun je zelfs naar het westelijke deel van het eiland reizen om de Christoffelberg te bezoeken, hoewel het aantal bussen dat deze route bedient beperkter is.

Foto: Pitane Blue – Curaçao

Een auto huren kan een handige optie zijn, hebben veel van deze eilanden ook een goed ontwikkeld openbaar vervoerssysteem. Op Curaçao bijvoorbeeld, bieden de minibusjes een betaalbaar en betrouwbaar alternatief. Deze busjes hebben vaste routes maar geen vaste haltes, waardoor reizigers de flexibiliteit hebben om bijna overal in te stappen of uit te stappen.

Arubus

Aruba onderscheidt zich met een uitstekend netwerk van openbare bussen die niet alleen de belangrijkste steden en toeristische bezienswaardigheden verbinden, maar ook op tijd rijden. Voor toeristen die de voorkeur geven aan een milieuvriendelijker alternatief, zijn er op Aruba en Curaçao fietspaden aangelegd, alhoewel deze niet zo uitgebreid zijn als men wellicht zou verwachten.

Op Aruba kunnen toeristen met de Arubus naar de beroemde stranden zoals Eagle Beach en Palm Beach. Deze lijnen rijden frequent en zijn een kostenbesparende manier om enkele van de mooiste stranden ter wereld te bereiken. Daarnaast kan men met de bus ook naar Oranjestad, de hoofdstad, waar je kunt genieten van winkelen en de lokale keuken.

twee culturen

Sint Maarten biedt een unieke vorm van mobiliteit, vooral vanwege de aanwezigheid van een internationale luchthaven die het eiland deelt met het Franse Saint-Martin. Taxi’s en huurauto’s zijn de norm, maar de laatste tijd zijn er meer initiatieven om het openbaar vervoer te verbeteren, met name om het verkeer tussen het Nederlandse en het Franse deel te vergemakkelijken.

Door de verschillende vormen van openbaar vervoer kunnen reizigers op elk van deze eilanden de vrijheid ervaren om te gaan en staan waar ze willen, zonder de noodzaak van een huurauto.

Het prachtige Sint Maarten deelt het eiland met het Franse Saint-Martin, en biedt reizigers de unieke kans om twee verschillende Europese culturen te ervaren binnen een enkele reis. Openbare minibusjes rijden regelmatig tussen Philipsburg aan de Nederlandse zijde en Marigot aan de Franse zijde. Beide steden hebben hun eigen set van stranden, winkels en eetgelegenheden die een bezoek waard zijn.

Bonaire staat bekend om zijn onderwaterwereld en is een hotspot voor duikers en snorkelaars. Hoewel het eiland een beperkter openbaar vervoersysteem heeft, zijn er toch enkele buslijnen die naar belangrijke punten zoals het Bonaire National Marine Park gaan, dat toegankelijk is met een dagpas.

ecotoerisme

De kleinere eilanden zoals Saba en Sint Eustatius zijn goed te belopen, en bieden beperkte opties voor openbaar vervoer of autoverhuur. Dit maakt ze ideaal voor wandelaars en natuurliefhebbers die graag op eigen tempo de omgeving verkennen. De eilanden zijn overwegend gericht op ecotoerisme.

Sint Eustatius – historische stichting museum

Beide eilanden hebben geen uitgebreid openbaar vervoersnetwerk, maar gezien hun grootte en het feit dat de meeste attracties natuurgebieden zijn, is dit niet echt een belemmering. Saba bijvoorbeeld, heeft de Mt. Scenery, een vulkaan die te voet te bereiken is vanuit het dorp The Bottom. Sint Eustatius biedt de Quill, een uitgedoofde vulkaan die zeker een bezoek waard is voor wandelaars.

duurzaamheid

Wat al deze eilanden gemeen hebben, is dat de lokale overheden en bedrijven steeds meer aandacht besteden aan duurzame mobiliteit. Elektrische auto’s en oplaadstations worden steeds vaker gespot, en er zijn plannen om het openbaar vervoer verder te moderniseren met de toevoeging van elektrische bussen.

Mobiliteit op de Nederlandse Antillen is veel meer dan een noodzakelijk kwaad; het is een cruciaal aspect dat direct invloed heeft op de ervaring van bezoekers. Of je nu kiest voor de flexibiliteit van een huurauto, de authenticiteit van een lokaal busje, of de rust van een wandeltocht, de keuze is aan jou. Wat zeker is, is dat de eilanden hard werken om het reizen zo gemakkelijk en plezierig mogelijk te maken voor iedereen.

PVV zet in op mobiliteit en uit kritiek op pestgedrag tegen automobilisten

De PVV maakt zich hard voor de Nederlandse reiziger, van lagere brandstofaccijnzen tot een betaalbaarder openbaar vervoer.

De PVV zet zich af tegen wat zij zien als de marginalisering van de Nederlandse automobilist. De partij schuwt felle kritiek op het huidige kabinet niet en beschuldigt het van het willen omvormen van autorijden tot een luxeproduct. Maatregelen zoals het geplande rekeningrijden en de verhoogde brandstofprijzen worden gebrandmerkt als “puur pestgedrag om de staatskas te spekken”. In plaats daarvan wil de PVV de accijnzen op brandstof verlagen.

De partij werpt zich op als een bastion van mobiliteit en persoonlijke vrijheid. Volgens de PVV is het aan het individu om te bepalen hoe men zich verplaatst, zonder inmenging van de overheid. Het pleidooi voor een hoge mate van autonomie in mobiliteitskeuzes verschilt fundamenteel van de visie die focust op klimaatmaatregelen, een visie die momenteel door vele andere partijen wordt ondersteund.

PVV-voorman Geert Wilders

De strategie van de PVV zet duidelijk in op het bewaken van de belangen van de alledaagse burger in de complexe discussies rondom infrastructuur, klimaat en economie. De partij neemt daarbij een aantal opmerkelijke standpunten in die haaks staan op het heersende beleid en op de plannen van andere politieke partijen.

Naast kritiek op het beleid voor automobilisten, richt de PVV zich ook op het openbaar vervoer. De partij pleit voor een toegankelijker en betaalbaarder openbaar vervoer, zonder spitstarieven. Daarnaast moet de NS zich volgens de PVV richten op verbeterde punctualiteit en voldoende zitplaatsen tijdens spitsuren.

In hun programma besteedt de PVV tevens aandacht aan de luchtvaart en binnenvaart, beide cruciaal voor de Nederlandse economie. Schiphol, beschouwd als een belangrijke economische motor, moet volgens de partij blijven groeien. Tegelijkertijd zet de PVV vraagtekens bij de zogenaamde “vliegtaks”, die zij willen schrappen om het vliegen voor Nederlanders betaalbaar te houden.

Het partijprogramma van de PVV spreekt een brede groep Nederlanders aan die waarde hechten aan persoonlijke mobiliteitskeuzes en zich zorgen maken over de stijgende kosten van zowel autorijden als openbaar vervoer. Echter, het programma komt niet zonder controverse, vooral wanneer het gaat om klimaatverandering—aan welke de partij minder prioriteit lijkt te geven.

Al met al biedt de PVV met haar partijprogramma een confronterende maar gedetailleerde visie op de toekomst van mobiliteit in Nederland. Het programma is een uitdrukking van een diepere ideologische strijd over de rol van de overheid, de invloed van klimaatverandering op beleidskeuzes en de betekenis van persoonlijke vrijheid in een tijd van groeiende maatschappelijke uitdagingen.

Thomas Berge en zwangere vriendin Elianne veilig geland op Curaçao

Artsen hebben haar geadviseerd om het rustig aan te doen, en ze is van plan dit advies serieus te nemen.

Ondanks een forse vertraging van bijna twee uur zijn de Nederlandse zanger Thomas Berge en zijn zwangere vriendin Elianne Zweipfenning veilig geland op de luchthaven van Curaçao. Het paar wilde aan boord gaan van de TUI Dreamliner vlucht OR355, die te maken kreeg met een onverwachte vertraging waardoor het wachten was bij gate G8. De gezagvoerder op de vlucht vertelde later dat de oorzaak een TUI toestel was dat eerder naar Canada moest uitwijken. Dit toestel werd vervangen op Schiphol, wat resulteerde in de eerdere vertraging.

Elianne Zweipfenning, die eerder deze week uit het ziekenhuis werd ontslagen, deelde haar vreugde daarover op Instagram. Ze postte een zwart-witfoto van zichzelf in het ziekenhuisbed met haar zoontje Saint en schreef: “Ik mag naar huis.” Maar de blijdschap was getemperd; ze moet namelijk onder controle blijven in het Alrijne-ziekenhuis en is “voorlopig nog niet ziekenhuis-vrij.”

De onverwachte vertraging van de vlucht naar Curaçao voegt nog een extra laag toe aan het toch al ingewikkelde verhaal van het koppel. Een vliegtuig dat naar Canada moest uitwijken zorgde ervoor dat hun oorspronkelijke toestel op Schiphol vervangen moest worden, wat de vertraging veroorzaakte.

De spanning rondom de gezondheid van Zweipfenning was zondagmiddag voelbaar toen het paar bij de gate aankwam. Elianne zat in een rolstoel en wreef zichtbaar over haar buik, wat bij omstanders die het koppel niet kenden leidde tot bezorgde blikken en de vraag of alles wel goed zou gaan tijdens de vlucht. Ze kreeg van haar artsen het dringende advies om het rustig aan te doen en zich niet te veel in te spannen, of te tillen en te slepen. Een advies dat ze van plan is op te volgen tijdens hun mini-vakantie op het Caribische eiland.

Zweipfenning schreef ook dat ze zich beter voelt en dat de pijn draaglijker is geworden. Eerder deze week werd ze met hevige buikpijn naar de gynaecoloog doorverwezen. Nu ze veilig op Curaçao zijn aangekomen, kunnen Thomas Berge en Elianne Zweipfenning hopelijk genieten van een welverdiende pauze, terwijl ze ook de nodige voorzorgsmaatregelen nemen om de gezondheid van Elianne en hun ongeboren kind te waarborgen.

Ontdek de toekomst van het buitenleven tijdens de Kampeer & Caravan Jaarbeurs (KCJ)

Het is een one-stop-shop voor zowel beginnende als ervaren kampeerders om een schat aan informatie en inspiratie op te doen.

Van 4 tot 8 oktober zal Utrecht het epicentrum zijn van kampeerliefhebbers en outdoor-avonturiers, wanneer de Kampeer & Caravan Jaarbeurs (KCJ) haar deuren opent. Het belooft meer te zijn dan alleen een tentoonstelling van glimmende caravans en campers want het wordt een ware belevenis voor iedereen die zijn hart heeft verloren aan het buitenleven.

Dit jaar kunnen bezoekers bijvoorbeeld hun favoriete e-bike testen op een speciaal daarvoor aangelegd Fietsparcours. Maar het stopt niet bij tweewielers want KCJ maakt ook ruimte voor een live-ervaring met caravans. Bezoekers hebben de kans om een proefrit te maken, zodat ze zelf kunnen voelen hoe het is om met een caravan op pad te gaan.

Voor diegenen die hun kennis willen verdiepen, is er het Kampeertheater. Hier worden lezingen en workshops gegeven die zich richten op allerlei aspecten van het kampeerleven, van duurzaam reizen tot het bereiden van maaltijden in de open lucht.


Verschillende leveranciers, van gevestigde merken tot start-ups, zullen aanwezig zijn om hun nieuwste producten en diensten te presenteren. Dit maakt het evenement niet alleen interessant voor consumenten, maar ook voor professionals in de branche.

Niet te vergeten zijn de nieuwe primeurs die voor het eerst aan het grote publiek zullen worden voorgesteld. Crosscamp Official zal zijn nieuwste Camper Vans serie lanceren, die speciaal is ontworpen voor de avontuurlijke reiziger en liefhebbers van het zogenaamde ‘Vanlife’. Eveneens in de schijnwerpers staan de nieuwe campers van LMC Caravan International, die luxe en praktische functionaliteit naadloos combineren voor de moderne globetrotter.

Op woensdag 5 oktober staat er bovendien een bijzonder moment gepland: de uitreiking van de ANWB Verkiezing Camper en Caravan van het Jaar. Dit jaarlijkse hoogtepunt erkent de meest opvallende en innovatieve voertuigen in hun respectievelijke categorieën.

Duurzaamheid krijgt dit jaar een speciale focus met de introductie van de Duurzame KampeerAwards. Op het plein ‘Kamperen van de Toekomst’ worden de genomineerden in deze nieuwe categorie gepresenteerd. Deze award beloont niet alleen het meest duurzame kampeermiddel maar ook de meest verantwoorde kampeerplek of innovatief concept dat een positieve impact heeft op onze planeet.

In een wereld waarin kamperen synoniem is geworden aan vrijheid en avontuur, biedt de Kampeer & Caravan Jaarbeurs een inspirerend overzicht van nieuwe mogelijkheden en innovaties, die deze vorm van vakantie vieren steeds toegankelijker en duurzamer maken.

Turbulente tijden, duurzaam vervoer ondergaat een radicale verandering

Van 16 tot 22 september 2023 wordt heel Vlaanderen een smeltkroes van innovatieve ideeën gericht op duurzaam vervoer. De actie draait om Hoppin, een service die verschillende vervoersopties zoals bussen.

De afgelopen week was een turbulente periode voor de mobiliteitssector, waarbij van politieke visies tot bedrijfsbeslissingen het landschap van duurzaam vervoer drastisch is veranderd. Everfuel, een Deense waterstofleverancier, zorgde voor schokgolven in de industrie door aan te kondigen dat het zijn ‘onrendabele’ waterstoftankstations zou sluiten. Het bedrijf heeft besloten om te focussen op de productie van groene waterstof, zoals benadrukt in hun financiële verslag over het tweede kwartaal van 2023. De timing is ironisch, aangezien volgende week de Week van de Mobiliteit in Vlaanderen plaatsvindt, een initiatief dat duurzaam vervoer wil bevorderen met speciale promoties via openbaar vervoersdiensten zoals De Lijn en NMBS.

Week van de mobiliteit

Terwijl Vlaanderen inzet op duurzame mobiliteit via zijn Week van de Mobiliteit en de unieke service Hoppin, die verschillende vervoersopties naadloos integreert, legt het politieke speelveld andere prioriteiten bloot. Forum voor Democratie kiest in hun uitgebreide verkiezingsprogramma voor een opvallende invalshoek: facilitering en innovatie. De partij zet in op wegenbouw en versnelling van bureaucratische processen, maar wil ook belasting op vliegreizen afschaffen en investeren in geavanceerde vervoerstechnologieën zoals hyperloops en hogesnelheidstreinen.

Tegelijkertijd kreeg de elektrische auto-industrie een zware klap toen Volkswagen aankondigde bijna 300 tijdelijke werknemers te ontslaan in zijn fabriek in Zwickau, Duitsland. Het aantal orders voor elektrische Volkswagens kelderde met 70% na het einde van overheidsstimulansen, wat niet alleen vragen oproept over de toekomst van deze fabriek maar ook zorgen baart over de werkzekerheid van bijna 2000 andere tijdelijke medewerkers.

Ondertussen roept Arjen Kers, Managing Director van TUI Nederland, op tot een genuanceerder debat over de luchtvaart. Hij wijst op de persoonlijke en brede maatschappelijke voordelen van reizen en luchtvaart, en waarschuwt tegen het eenzijdig beperken van het aantal vluchten vanaf Schiphol. Hij benadrukt dat zulke maatregelen niet alleen Nederland maar ook de Caribische eilanden kunnen treffen, en pleit voor een internationaal afgestemde aanpak.

CBR

In het openbaar vervoer zijn er ook zorgen over een tekort aan professionals, met name buschauffeurs. Veel wijzen met de beschuldigende vinger naar het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (CBR), waarbij inefficiëntie en lange wachttijden het probleem zouden verergeren.

Tenslotte zet de ChristenUnie zich in voor een integrale visie op de toekomst van mobiliteit, door zich te presenteren als een ‘rentmeester van de aarde’. De partij streeft naar een paradigmaverschuiving van ons economisch model, met een nadruk op zorg voor de planeet en investeringen in duurzame vervoersmiddelen zoals het openbaar vervoer en fietsinfrastructuur.

De contrasten zijn duidelijk: terwijl sommigen investeren in duurzaamheid en groene innovaties, zetten anderen in op traditionele vormen van mobiliteit en versnelde infrastructuur. Dit brede spectrum aan benaderingen en de snelle ontwikkelingen van afgelopen week duiden op een sector in transitie, waarbij de definitie van duurzame mobiliteit nog allesbehalve vastligt.

Deense waterstofgigant Everfuel verandert koers en sluit onrendabele waterstoftankstations

Zware klap voor de autoverkoop nu waterstoftankstations voor auto’s worden gesloten.

Everfuel, de Deense leverancier van waterstofinfrastructuur, maakt bekend zijn ‘onrendabele’ oude waterstoftankstations voor auto’s te zullen sluiten om zich te heroriënteren op de productie van milieuvriendelijke ‘groene’ waterstof. Deze aankondiging kwam aan het licht in het financiële verslag van het tweede kwartaal van 2023. Hierin benadrukte het bedrijf dat de ontwikkeling van groene waterstofproductiecapaciteit voorrang krijgt, terwijl het investeringen in het netwerk van tankstations zal terugdringen door een meer geselecteerde aanpak van zijn portfolio van waterstofstations.

Jacob Krogsgaard, oprichter en CEO van Everfuel, stelde onomwonden dat de markt voor mobiliteit op waterstof naar verwachting nog geruime tijd beperkt zal blijven. “We zullen ons stationnetwerk herstructureren, inclusief het stopzetten van onrendabele tankstations voor auto’s, en onze downstream-organisatie aanpassen aan een lager activiteitenniveau”, aldus Krogsgaard. 

Foto: Everfuel – CEO Jacob Krogsgaard

“We kunnen het niet rechtvaardigen om meer geld te steken in het alleen subsidiëren van waterstof,” aldus Jacob Krogsgaard, CEO van Everfuel.

Het bedrijf zal blijven investeren in tankstations die bedoeld zijn voor zwaar transport en grote voertuigen. Dit sluit aan bij de onlangs door de EU aangenomen Alternatieve Brandstofinfrastructuurregelgeving (AFIR), die tot doel heeft tegen 2030 minstens 667 waterstoftankstations op te zetten in EU-lidstaten. Everfuel is van plan zijn strategie af te stemmen op deze nieuwe regelgeving, met een focus op locaties met een hoge capaciteit en modulaire schaalmogelijkheden die al in ontwikkeling zijn of worden beheerd door het bedrijf. Deze omvatten locaties in Denemarken, Noorwegen, Zweden en Duitsland.

DRIVR

Hoewel het bedrijf verontschuldigingen aanbood voor het ongemak dat dit zou veroorzaken voor klanten en werknemers, stelde Krogsgaard dat het niet langer mogelijk is om openbare waterstoftankstations te subsidiëren. Het bedrijf gaf echter aan dat lopende leveringscontracten zullen worden nagekomen. Een van de afnemers is het taxibedrijf DRIVR. In 2017 kwamen de grootste taxiondernemersfamilie van het land en een app-ontwikkelingsbedrijf bij elkaar met het gezamenlijke doel een “groen kind” te creëren en zo zag DRIVR voor het eerst het levenslicht. 

De keuze voor waterstof weerspiegelt de ambitie van DRIVR om niet alleen met elektrische voertuigen, maar ook met andere duurzame technologieën voorop te lopen. In samenwerking met Everfuel worden in Kopenhagen waterstoftankstations toegankelijk gemaakt voor de taxivloot van DRIVR, wat niet alleen bijdraagt aan de operationele efficiëntie van het bedrijf maar ook aan het algemene doel om de taxibranche te verduurzamen.

Foto: Everfuel – DRIVR

In Heinenoord, nabij Rotterdam, heeft Everfuel een waterstoftankstation opgezet voor meer dan 20 brandstofcelbussen. Dit past in het ambitieuze plan van de Provincie Zuid-Holland om zero-emissie transport te realiseren. Het station heeft een redundant ontwerp en kan meer dan 50 brandstofcelbussen van brandstof voorzien. Bovendien kan het station worden opgeschaald om ook andere brandstofcelvoertuigen zoals vrachtwagens en taxi’s te bedienen. Het openbaar vervoersbedrijf Connexxion, de toonaangevende zero-emissie-exploitant in Nederland, beheert de brandstofcel-elektrische bussen in Heinenoord. Everfuel heeft zich verplicht om voor minimaal 12 jaar groene waterstof te leveren en service en onderhoud te verzorgen bij dit station.

Foto: Everfuel – Connexxion

Het tankstation is tot stand gekomen door een samenwerking tussen de provincie Zuid-Holland, de gemeente Hoeksche Waard, Connexxion en Everfuel, de partij die het station heeft gebouwd en in gebruik neemt.

Everfuel en Hy24, dat ’s werelds grootste fonds voor schone waterstofinfrastructuur beheert, kondigden eerder dit jaar de oprichting aan van een joint venture ter waarde van €200 miljoen. Deze samenwerking is bedoeld om de ontwikkeling van elektrolysecapaciteit in de Scandinavische landen te versnellen. Everfuel zal een meerderheidsbelang van 51% in de joint venture hebben, terwijl het door Hy24-beheerde Clean H2 Infra Fund de overige 49% zal bezitten.

De Deense minister van Buitenlandse Zaken, Lars Løkke Rasmussen, juicht de investering en het partnerschap toe. “Groene waterstof en e-brandstoffen zullen een grote rol spelen in het koolstofvrij maken van industrieën zoals de scheepvaart, de luchtvaart en het zware transport,” aldus Rasmussen. “Dit is dus niet alleen goed nieuws voor de productie van groene energie in Denemarken, maar ook voor onze wereldwijde inspanningen om de CO2-uitstoot te verminderen.”

Deze nieuwe investering in elektrolysecapaciteit lijkt in lijn te zijn met het streven van het bedrijf om zich te focussen op duurzamere en potentieel meer rendabele marktsegmenten, zoals zwaar transport en industriële toepassingen. Het partnerschap met Hy24 en de aanzienlijke financiële injectie bieden Everfuel nu de mogelijkheid om deze ambitieuze plannen sneller te realiseren.

Ten slotte onthulde Everfuel een totale omzet van €2,06 miljoen in het tweede kwartaal van 2023, een aanzienlijke stijging ten opzichte van €456.000 in dezelfde periode van het voorgaande jaar. Directe inkomsten uit waterstofverkoop bedroegen €282.000, een stijging van 3% ten opzichte van hetzelfde kwartaal in 2022.

Week van de mobiliteit brengt duurzame vervoersopties onder de aandacht

Terwijl de Week van de Mobiliteit in het verleden wellicht als een losstaande campagne kon worden beschouwd, vormt het nu een integraal onderdeel van een grotere beweging voor duurzaamheid en klimaatactie.

Om de dialoog rond duurzame mobiliteit op gang te brengen en de publieke ruimte terug te geven aan fietsers en voetgangers, komt Vlaanderen wederom met de jaarlijkse Week van de Mobiliteit. Van 16 tot 22 september 2023 wordt heel Vlaanderen een broedplaats van vernieuwende ideeën en praktische oplossingen die burgers aanzetten tot het bewuster en duurzamer omgaan met vervoer.

Openbaar vervoersdiensten zoals De Lijn en NMBS en verschillende deelsystemen doen speciale promoties om mensen de voordelen van duurzaam vervoer te laten ervaren. De Week van de Mobiliteit draait om Hoppin, een unieke service die het mogelijk maakt om verschillende vervoersopties naadloos te combineren.

Foto: De Lijn – Blue Bike

Door eerst de bus te nemen en dan over te stappen op een deelfiets, of door van een fiets over te stappen op een deelauto bij een Hoppinpunt, kunnen inwoners efficiënter en milieuvriendelijker reizen. Hoppin integreert ook trein, tram, bus, step en (deel)fiets in één systeem, wat de weg baant voor een soepelere overgang naar duurzame mobiliteit.

Er zijn een paar hoofdpunten die de essentie van de Week van de Mobiliteit in Vlaanderen markeren. Ten eerste het aanbod van speciale promoties door vervoersaanbieders als De Lijn en NMBS. Dit is niet alleen een commerciële zet; het nodigt burgers ook uit om de effectiviteit en het comfort van openbaar vervoer en deelsystemen te ervaren. De hoop is dat dit zal leiden tot een duurzamer en bewuster reisgedrag, niet alleen tijdens deze specifieke week, maar ook daarna.

evenementen

De reeks evenementen die tijdens deze week worden georganiseerd zijn veelbelovend. Op 17 september viert Vlaanderen Autovrije Zondag, een fenomeen dat sinds 2022 door 43 gemeenten is overgenomen. Het doel is om dit jaar nog meer gemeenten te betrekken. De straten zullen tijdelijk vrij zijn van auto’s, wat een unieke gelegenheid biedt om de openbare ruimte anders te beleven. Dezelfde dag staat ook de ‘Langste Fietsketting Ooit’ op het programma, een groots fietsfeest dat zich uitstrekt van Tubeke in Wallonië tot Brussel, via verschillende Vlaamse steden zoals Halle, Beersel en Sint-Pieters-Leeuw.

Het Pendelfonds lanceert op 18 september haar 14e oproep gericht aan bedrijven en overheden. De oproep moedigt projecten aan die de synergie tussen werkplek en openbaar vervoer versterken, evenals het gebruik van nabijgelegen fietssnelwegen. In de context van de dringende behoefte aan klimaatneutraliteit in de logistieke sector, wordt op 19 september het evenement ‘Charging the Future’ georganiseerd. Deze bijeenkomst legt de focus op slimme laadoplossingen voor logistiek, een sector die diepgeworteld is in de Vlaamse economie.

Europese invloed is eveneens prominent aanwezig tijdens deze week. Op 19 september organiseert het netwerk CIVINET.BE een evenement om steden en gemeenten te helpen bij het ontwikkelen van duurzame en slimme mobiliteitsoplossingen. Het Europese netwerk voorziet financieringsmogelijkheden en deelt best practices.

De week sluit af met de Strapdag, op 22 september, die het thema ‘klimaat’ draagt. Op deze dag worden ouders, grootouders, leerlingen en docenten aangemoedigd om de auto thuis te laten en te kiezen voor duurzamere vervoersopties naar school. Dezelfde dag viert de wereld Car Free Day, een globaal initiatief om het autogebruik te verminderen.

De Week van de Mobiliteit is geen nieuw concept want het Netwerk Duurzame Mobiliteit heeft deze campagne al sinds 1996 georganiseerd. Maar de urgentie van duurzaam reizen en de uitdagingen die de klimaatverandering met zich meebrengt, maken dit jaarlijkse evenement relevanter dan ooit.

Forum voor Democratie zet in op bewegingsvrijheid met een nieuwe visie op mobiliteit

De partij claimt dat automobilisten al genoeg betalen via de accijns en wil het zogenaamde ‘kwartje van Kok’ teruggeven aan de burger.

In een tijd waarin mobiliteit een brandend punt van gesprek is, gooit Forum voor Democratie hoge ogen met hun uitgebreide en ambitieuze verkiezingsprogramma. Ze stellen de menselijke vrijheid om te reizen als kernwaarde en willen dit dan ook op diverse fronten bevorderen. Terwijl het vliegverkeer en de auto-industrie vaak in een negatief daglicht worden gezet in het licht van klimaatverandering, kiest de partij voor een andere invalshoek: facilitering en innovatie.

Forum voor Democratie gaat niet voor half werk. De partij pleit voor het versnellen van bureaucratische processen die de aanleg van nieuwe wegen vertragen en willen ontbrekende verkeersaders, zoals de verbinding tussen A8 en A9, zo snel mogelijk realiseren. In de visie van de partij dient de N35 in Oost-Nederland te worden geüpgraded naar een volwaardige A35. Zij richten zich niet enkel op de Randstad maar willen ook buiten deze regio investeren in betere en bredere wegen.

Maar het blijft niet bij wegenbouw alleen. De partij wil een nieuwe luchthaven in de Noordzee aanleggen en belasting op vliegreizen afschaffen, waardoor Nederland een toegankelijker hub kan worden. Innovatie wordt sterk benadrukt: onderzoek naar hyperloops, hogesnelheidstreinen en andere geavanceerde vliegtechnieken krijgt volgens hun plan een flinke duw in de rug door subsidies.

Het openbaar vervoer wordt niet vergeten. Ondanks dat Nederland volgens Forum voor Democratie een van de beste OV-systemen ter wereld heeft, is er ruimte voor verbetering. De partij wil de drukte in treinen aanpakken door grotere en meer treinen in te zetten op overbelaste trajecten. Ook op het gebied van bushaltes, met name in afgelegen gebieden, willen zij het tij keren tegen de huidige trend van afschaffing.

Eén van de meest spraakmakende elementen van het partijprogramma is de financiële kant van de mobiliteit. Forum voor Democratie beoogt het verlagen van accijns en wegenbelasting en spreekt zich resoluut uit tegen kilometerheffing en spitsheffing in het openbaar vervoer.

De partij toont zich ook kritisch op bestaande structuren in de transportsector. Ze noemen de Oost-Europese vrachtwagenchauffeurs die door schimmige constructies onderbetaald worden en daarmee Nederlandse transporteurs oneerlijk beconcurreren. Forum voor Democratie pleit voor strengere handhaving op het gebied van chauffeursopleidingen en minimale talenkennis.

Een andere in het oog springende maatregel is de aanpak van onderbetaalde buitenlandse chauffeurs en schijnconstructies. Forum voor Democratie zet in op strengere handhaving en regulering om een eerlijker speelveld in de transportsector te creëren. Dit komt overeen met de bredere wens van de partij om de Nederlandse arbeidsmarkt en economie te beschermen tegen wat zij beschouwen als oneerlijke concurrentie en uitbuiting.

Toch is het programma niet vrij van controverse. De wens om de maximumsnelheid te verhogen naar het Duitse model en trajectcontroles af te schaffen, zal bij sommigen in het verkeerde keelgat schieten, gezien de zorgen om verkeersveiligheid en milieu-impact. Hoe deze plannen zich zullen verhouden tot bestaande klimaatdoelstellingen en verkeersnormen is een vraag die nog beantwoord moet worden.

Al met al heeft Forum voor Democratie een uitgebreid en ambitieus programma dat opvalt door de sterke nadruk op mobiliteit en innovatie. De partij wil Nederland letterlijk en figuurlijk in beweging zetten, maar moet ook oog hebben voor mogelijke valkuilen rondom duurzaamheid en veiligheid.


Foto: Thierry Baudet

Hoewel het verkiezingsprogramma breed en ambitieus is, roept het ook vragen op. Hoe wil de partij deze plannen financieren, en hoe verhouden deze zich tot andere urgente thema’s zoals klimaatverandering, sociale ongelijkheid en de huidige staat van de gezondheidszorg?

Thierry Baudet

Thierry Baudet, de charismatische en soms polariserende leider van Forum voor Democratie, is niet de man die zich gemakkelijk laat definiëren. Zijn filosofische inslag en intellectuele ambitie maken hem tot een unieke figuur in het Nederlandse politieke landschap. In lijn met zijn uitgesproken persoonlijkheid is het mobiliteitsplan van de partij eveneens ambitieus en opvallend te noemen.

Baudet staat bekend om zijn liefde voor de klassieke cultuur en literatuur, maar combineert dit moeiteloos met een passie voor moderne technologische innovaties. Deze dualiteit vinden we terug in zijn partijprogramma. Enerzijds is er de nostalgische hang naar vrijheid en autonomie, zoals die tot uiting komt in de plannen om het autorijden en vliegverkeer te bevorderen. Anderzijds is er een futuristische visie die spreekt uit de interesse in hyperloops en hogesnelheidstreinen.

Baudet’s politieke carrière heeft niet zonder controverse gezeten. Zijn meningen over thema’s als klimaatverandering, immigratie en de Europese Unie hebben vaak voor opschudding gezorgd. Maar wat niemand hem kan ontzeggen, is zijn vermogen om complexe onderwerpen toegankelijk te maken voor een breed publiek en daarmee belangrijke politieke discussies aan te wakkeren.

Zijn aanpak weerspiegelt een diepgaande wens om Nederland te moderniseren zonder essentiële waarden en tradities te verliezen. Dit verklaart wellicht het opmerkelijke mobiliteitsplan dat enerzijds streeft naar moderniteit en innovatie, terwijl het anderzijds vasthoudt aan het traditionele idee van bewegingsvrijheid en individuele keuze.

Hoewel Baudet’s visies de samenleving verdelen, is zijn invloed onmiskenbaar. Of je nu voor of tegen zijn ideeën bent, zijn impact op het politieke debat is ontegenzeggelijk groot. Wat betreft het mobiliteitsplan zal het interessant zijn om te zien hoe deze idealen zich zullen verhouden tot de complexe uitdagingen waar Nederland voor staat, waaronder duurzaamheid en sociale gelijkheid.

Naarmate de verkiezingen naderen, zal Baudet ongetwijfeld blijven provoceren, inspireren en polariseren. Maar één ding is zeker: zijn gedurfde visie op mobiliteit en innovatie heeft het debat in Nederland onmiskenbaar verrijkt en zal dit naar alle waarschijnlijkheid blijven doen.

Luchtvaartsector verdient meer nuance, al blijft het vliegen tussen twee vuren

Deskundigen wijzen op de vergeten voordelen van reizen en pleiten voor een evenwichtiger debat over de toekomst van de luchtvaart.

Er komt steeds meer aandacht voor de schaduwkanten van reizen en de luchtvaartsector. Maar zijn we daarmee vergeten welke onmiskenbare voordelen deze sectoren ons kunnen brengen? Arjen Kers, Managing Director van TUI Nederland en voorzitter van de Algemene Nederlandse Vereniging van Reisondernemingen (ANVR), roept op tot nuance in deze complexe discussie. Via zijn sociale media benadrukt hij hoe reizen de kracht heeft om families bijeen te brengen. Als iemand wiens carrière grotendeels in het buitenland heeft plaatsgevonden, is hij het levende voorbeeld van hoe vliegreizen hem de mogelijkheid hebben gegeven om een betrokken vader voor zijn gezin te zijn. “Zonder vliegtuigen zou ik hen, en zij mij, veel te lang moeten missen,” aldus Kers.

grens

Arjen Kers wijst niet enkel op de persoonlijke waarde van reizen maar betrekt daarbij het bredere perspectief van de vitale banden tussen Nederland en de Caribische eilanden. Deze banden, stelt hij, zouden ernstig worden ondermijnd als de mogelijkheid tot fysiek contact door de lucht zou verdwijnen. Zijn zorg betreft vooral de recente bewegingen om het aantal vluchten vanaf Schiphol te beperken. Hij erkent de noodzaak voor stillere en schonere vliegtuigtechnologieën, maar waarschuwt dat de beperking van vluchten meer kwaad doet dan goed.

De bezorgdheid van Arjen Kers over het feit dat de discussie over luchtvaart en duurzaamheid grotendeels een Nederlandse aangelegenheid lijkt te zijn en stopt bij de grens, voegt een extra laag complexiteit toe aan het debat. Kers stelt terecht dat als Nederland unilateraal besluit om het aantal vluchten vanaf luchthavens zoals Schiphol te beperken, dit niet noodzakelijkerwijs zal leiden tot een daling van het totale aantal vliegreizen. Integendeel, het kan er juist toe leiden dat Nederlanders naar naburige landen zoals België of Duitsland trekken om van daaruit te vliegen. Dit fenomeen, vaak ‘luchthavenlekkage’ genoemd, zou de milieu-impact van de luchtvaart niet verminderen, maar eenvoudigweg verplaatsen.

podcast

Carlo van de Weijer, directeur Smart Mobility van de Technische Universiteit Eindhoven, versterkt deze opvatting. Tijdens een recent opgenomen podcast met Luchtvaartnieuws in het Van der Valk Hotel Schiphol, wees Van de Weijer op de toekomstige duurzaamheid van de luchtvaart. Hij gelooft dat luchtvaart op termijn de meest duurzame en betaalbare vorm van transport kan worden, op voorwaarde dat overheden en leveranciers grootschalige productie van duurzame, circulaire brandstoffen zoals synthetische kerosine stimuleren.

Bas Gerressen, directeur KLM Nederland, die ook deelnam aan de podcast, liet weten volledig achter duurzame plannen te staan, mits deze financieel haalbaar zijn. “Dat daar eerst iets meer voor moet worden betaald, is logisch, maar op termijn zal schaalgrootte weer voor een ommekeer gaan zorgen,” stelt Gerressen.

groter podium

Kers, Van de Weijer en Gerressen zijn het unaniem eens: het positieve verhaal over de luchtvaart en het toerisme verdient een groter podium. Ze wijzen op de sociale, economische en culturele bijdragen die reizen levert, variërend van familiaire herenigingen tot economische stimulering en armoedebestrijding. Kers benadrukt dat er gemotiveerd moet worden geïnvesteerd in schonere, stillere en zuinigere oplossingen, en dat bedrijven die vooroplopen in deze initiatieven prioriteit moeten krijgen.

De vraag blijft of de recente neiging om reizen en luchtvaart als milieubelastend af te schilderen, niet een te eenzijdig beeld geeft van een sector die ook talloze voordelen biedt. Terwijl kritische vragen rondom duurzaamheid en ecologische impact onmiskenbaar relevant zijn, is er ook ruimte voor een genuanceerder beeld waarbij zowel de schaduwkant als de zonkant belicht wordt.

De relatie tussen Nederland en de Caribische eilanden gaat veel verder dan alleen vakantievluchten naar zonovergoten bestemmingen. Families zijn vaak verdeeld over de oceaan, en het vermogen om fysiek bij elkaar te kunnen zijn, is voor velen onvervangbaar.

De discussie over het verminderen van vluchten vanwege milieuoogmerken plaatst deze vitale verbindingen dus in een precaire positie. De nadruk op duurzaamheid is begrijpelijk, maar zoals Kers suggereert, kan het snijden in luchtverbindingen ook onbedoelde en verreikende consequenties hebben voor deze brede en diepgaande relaties. Het behoud van deze banden is dus niet enkel een kwestie van economische of zelfs emotionele belangen, maar ook van culturele en sociale cohesie.

Naast familiaire banden zijn er ook sterke economische relaties tussen Nederland en de Caribische eilanden. Toerisme is een belangrijke inkomstenbron voor eilanden zoals Aruba, Curaçao en Sint Maarten, terwijl Nederlandse bedrijven en investeerders aanzienlijke belangen hebben in de regio. Het toerisme zorgt ook voor een wederzijdse economische impuls; Nederlandse luchthavens en toeristische diensten profiteren evenzeer van deze routes.

Daarom is er een dringende behoefte aan evenwichtige oplossingen, zoals investeringen in duurzamere vliegtuigbrandstoffen en technologieën, om ervoor te zorgen dat de luchtvaartsector kan blijven functioneren als een brug tussen verschillende werelden, zonder de planeet te schaden.

Elektrisch vliegen is op dit ogenblik niet echt een alternatief voor het probleem, stelt van de Weijer. Synthetische kerosine is een alternatieve vorm van vliegtuigbrandstof die wordt geproduceerd zonder het gebruik van ruwe olie. In plaats daarvan wordt deze brandstof vaak gemaakt van een combinatie van water, CO2 en hernieuwbare energiebronnen zoals zonne- of windenergie. 

Het proces omvat doorgaans het splitsen van water in waterstof en zuurstof door middel van elektrolyse. De verkregen waterstof wordt vervolgens gecombineerd met CO2 die is afgevangen uit de atmosfeer of uit industriële processen, om koolwaterstoffen te produceren. Deze koolwaterstoffen kunnen vervolgens worden verfijnd tot synthetische kerosine.

positieve verhaal

Het is een technologisch uitdagend en financieel intensief traject, maar met de juiste investeringen en regelgeving zou synthetische kerosine de luchtvaartsector aanzienlijk kunnen vergroenen, zonder dat daarbij de positieve aspecten van reizen en luchtverkeer uit het oog worden verloren. Hoewel de drie deskundigen pleiten voor een evenwichtiger benadering van de luchtvaartsector, erkennen zij dat er werk aan de winkel is. De noodzaak om te investeren in duurzame technologieën is evident, maar daarnaast moet de sector transparanter communiceren over de voortgang op dit gebied. Volgens hen is het cruciaal dat het positieve verhaal over reizen en luchtvaart ook de aandacht krijgt die het verdient. 

De luchtvaartsector wordt dus geconfronteerd met de uitdaging om zowel aan milieuverplichtingen te voldoen als de positieve bijdragen die het levert te behouden of zelfs te vergroten. In dit complexe speelveld proberen luchtvaartmaatschappijen en andere belanghebbenden een evenwicht te vinden door te investeren in duurzamere technologieën zoals synthetische kerosine, zonder de unieke voordelen van luchtvaart te ondermijnen. De titel “vliegen tussen twee vuren” vat deze precaire situatie samen, waarbij de sector zich moet aanpassen en innoveren om aan beide sets van verwachtingen te voldoen.

Grote vraagtekens na einde overheidsstimulans bij duurzaamheid elektrische automarkt

Voor Volkswagen komt deze ontwikkeling op een moment waarin het bedrijf geïnvesteerd heeft in een elektrische toekomst.

Een onverwachte wending. Volkswagen zet bijna 300 tijdelijke werknemers op straat bij zijn fabriek in Zwickau, Duitsland, gespecialiseerd in de productie van elektrische auto’s. Het Duitse autoconcern heeft dit besluit aangekondigd als reactie op een scherpe daling in de vraag naar elektrische voertuigen, met name in zijn thuisland. Het aantal orders voor elektrische Volkswagens is met maar liefst 70% gedaald nadat een overheidsinitiatief ter bevordering van elektrisch rijden deze maand ten einde liep.

Het besluit raakt 269 werknemers wiens tijdelijke contracten niet zullen worden verlengd. Deze personeelsreductie doet niet alleen vragen rijzen over de toekomst van deze specifieke fabriek, maar werpt ook een schaduw over de arbeidszekerheid van bijna 2000 andere tijdelijke medewerkers in dezelfde fabriek. Gelegen dichtbij de Tsjechische grens, is deze faciliteit de enige in het Volkswagen-concern waar uitsluitend elektrische auto’s worden gemaakt, en niet alleen voor Volkswagen zelf, maar ook voor zijn dochterondernemingen Audi en Cupra.

In totaal zijn er meer dan 10.000 mensen werkzaam in de Zwickau-fabriek.

Voor Volkswagen komt deze ontwikkeling op een moment waarin het bedrijf geïnvesteerd heeft in een elektrische toekomst. De Zwickau-fabriek was een cruciale pion in hun strategie om marktleider te worden in de elektrische auto-industrie. Bedrijfswagens, die een groot deel van de vraag naar elektrische auto’s uitmaken, zijn bijzonder hard getroffen. Tot 70% van sommige modellen die in Zwickau worden geproduceerd, vielen onder deze categorie.

Bronnen wijzen erop dat het aflopen van de Duitse overheidssteun voor elektrische bedrijfswagens een zware tol eist van de bestellingen. Dit roept belangrijke vragen op over de duurzaamheid van vraag naar elektrische auto’s zonder substantiële overheidssteun. Evenzeer vraagt het om een herbezinning op het HR-beleid van grote bedrijven zoals Volkswagen, die nu gedwongen zijn om snel in te krimpen.

Zorgt CBR voor veiligheid op de weg of voor personeelstekorten in openbaar vervoer?

Het CBR en soortgelijke instanties staan onder kritiek voor het creëren van onnodige obstakels op de weg naar een rijbewijs, terwijl het personeelstekort in het openbaar vervoer blijft groeien.

Als openbaar vervoer jouw route naar werk of vrije tijd faciliteert, dan is de kans groot dat je het toenemende tekort aan buschauffeurs en andere OV-professionals hebt opgemerkt. Het lijkt een simpele taak: een rijbewijs halen en de weg op. Maar de realiteit blijkt weerbarstig. Een van de struikelblokken op dit pad naar een professionele rijcarrière is het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (CBR), de organisatie die de kwaliteit en veiligheid op de weg moet garanderen. Velen vinden echter dat het CBR de lat wel erg hoog legt.

Je zou kunnen stellen dat veiligheid een compromisloze kwestie is, en terecht. Maar wanneer men te maken krijgt met een systeem waarin een kandidaat maanden moet wachten voor een nieuwe kans om een rijexamen af te leggen, worden vraagtekens gezet bij de efficiëntie en billijkheid van het proces. Het probleem wordt verergerd door het feit dat het CBR kampt met een groot tekort aan examinatoren. Dit leidt tot wachttijden die kunnen oplopen tot drie maanden voordat een gezakte kandidaat een nieuwe kans krijgt.

Er is niets frustrerender dan op een koude, regenachtige ochtend in de spits te staan wachten op de bus, en dan te zien hoe die voorbijrijdt met de tekst “Sorry, bus vol” op het informatiescherm. Het is niet alleen een kwestie van verloren tijd, maar het verhoogt ook het gevoel van machteloosheid en ongemak onder de forenzen. Wat nog erger is, is wanneer de volgende bus die aan zou moeten komen niet op tijd is vanwege een personeelstekort in het openbaar vervoer.

De kwaliteit van een rijexamen kan ook in twijfel worden getrokken. Wat bepaalt het slagen of falen? Is het de subjectieve beoordeling van een examinator, de tijdstip van de dag, of de daadwerkelijke vaardigheid van de kandidaat? En wat als iemand vanwege zenuwen zakt? Gelukkig biedt het CBR alternatieven zoals het faalangstexamen en een speciaal nader onderzoek rijvaardigheid voor wie vier keer binnen vijf jaar zakt. Maar dit systeem lijkt weinig effectief in het aanpakken van de onderliggende problemen.

Het financiële aspect van herhaalde examens mag niet worden vergeten. Kandidaten kunnen gemakkelijk meer dan 8000 euro kwijtraken aan lesgeld. En dan hebben we het nog niet eens over de verborgen kosten, zoals het verlies van tijd en het psychologische effect op de kandidaat.

slagingspercentage

Onderzoek door RTL Nieuws wijst uit dat slagingspercentages sterk variëren tussen examinatoren en zelfs tussen mannelijke en vrouwelijke kandidaten. Deze discrepanties onderstrepen het gebrek aan objectiviteit en transparantie bij het CBR. En dan is er nog de brief van de branchevereniging LBKR, waarin wordt beweerd dat het CBR zijn slagingspercentages kunstmatig laag houdt door examinatoren te ‘coachen’ als ze te veel kandidaten laten slagen.

Wachttijden die oplopen tot drie maanden voor een herkansing belasten niet alleen de kandidaat maar ook het gehele OV-systeem, dat reeds worstelt met een tekort aan professionals.

Een groeiend tekort aan bus- en trambestuurders trekt aan de alarmbellen van de transportsector, maar de rigide eisen en procedures van het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (CBR) en andere instanties lijken kandidaten meer te ontmoedigen dan te selecteren. Een van de belangrijkste knelpunten is de strenge toetsing door het CBR, waarbij het slagingspercentage wettelijk vastgelegd is op 50,2%. Dit cijfer is echter niet onomstreden: de branchevereniging LBKR wijst erop dat examinatoren die boven deze norm scoren, een coach toegewezen krijgen om het slagingspercentage te drukken. Het lijkt erop dat quota en statistieken de menselijke factor in de besluitvorming overstemmen.

Vienna-test

Dit bureaucratische moeras wordt nog verergerd door een gebrek aan examinatoren, waardoor kandidaten tot drie maanden moeten wachten op een herkansing. Niet alleen aspirant-buschauffeurs worden gefrustreerd door strenge regels en testen. Guido Frankfurther, vicevoorzitter van MKB-Metropool Amsterdam, strandde op de ‘Vienna-test’, een selectiemethode van het Gemeentelijk Vervoerbedrijf (GVB). Ondanks 40 jaar rijervaring en aantoonbare bekwaamheid in een tram-simulator, kwam hij de strenge test niet door.

Frankfurther is slechts een van de vele sollicitanten die falen: van de 1.000 gegadigden komen er uiteindelijk maar 12 op de tram. Dit zet het personeelstekort op scherp, wat ertoe leidt dat OV-bedrijven ritten moeten schrappen. Aanpassingen lijken onvermijdelijk. Een mogelijke oplossing, volgens Frankfurther, zou kunnen zijn om cursussen aan te bieden om sollicitanten voor te bereiden op de ‘Vienna-test’, net zoals kandidaten zich kunnen voorbereiden op een rijexamen.

“Op die manier blijft het natuurlijk dweilen met de kraan open en moet het GVB noodgedwongen ritten laten uitvallen, ook nu er voor de uitvoering van het Vervoersplan 2024 weer voldoende geld is”. Deze week werd duidelijk dat diverse andere OV-bedrijven in Nederland met dezelfde personeelstekorten kampen.

De landelijke richtlijnen zijn er niet voor niets, erkent ook Frankfurther. “Ik denk wel dat die richtlijnen nog eens tegen het licht gehouden moeten worden. Maar voor de korte termijn zou ik het GVB willen adviseren een cursus aan te bieden aan sollicitanten om door de Vienna-test te komen. Op het rijexamen en je eindexamen mag je je toch ook voorbereiden?”.

Het CBR, dat anno 2023 nog steeds online gesloten is tussen middernacht en 06:00 uur, kan de transparantie rondom hun werkproces verbeteren. Maar bovenal moet er een evenwicht worden gevonden tussen strenge eisen en praktische behoeften. Veiligheid moet altijd voorop staan, maar zoals het er nu aan toe gaat, lijkt het CBR meer hindernissen op te werpen dan dat het bijdraagt aan een veiliger verkeer en een oplossing voor het personeelstekort.

Faalangst is een factor die zwaar weegt in het examenproces voor OV-personeel, en het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (CBR) lijkt dit niet volledig te adresseren. Faalangst kan resulteren in verminderde prestaties tijdens het examen, wat de kans op zakken verhoogt en daarmee de al verlengde wachttijden voor een herexamen nog verder uitbreidt. Het feit dat faalangst een invloed kan hebben op het slagingspercentage kan een kettingreactie van problemen veroorzaken, variërend van een toename in de financiële lasten tot een verder uitgedund personeelsbestand in een sector die al kampt met een tekort aan gekwalificeerd personeel.

B.N.O.R.

Het CBR heeft een maatregel om dit tegen te gaan in de vorm van B.N.O.R. (Bureau Nader Onderzoek Rijvaardigheid). Dit is een alternatief traject dat wordt aangeboden aan kandidaten die binnen een bepaalde termijn meerdere malen zijn gezakt voor hun examen. Het idee achter B.N.O.R. is nobel: een meer persoonlijke en geduldige aanpak om faalangstige kandidaten te helpen slagen. Echter, de toegang tot B.N.O.R. is strikt gereguleerd, en het is meestal pas beschikbaar nadat een kandidaat al drie keer heeft gefaald. Het is dus een optie die niet alleen komt met een stempel van herhaaldelijk falen maar ook de financiële last verhoogt, omdat kandidaten die hiervoor in aanmerking komen, al aanzienlijke sommen hebben uitgegeven aan eerdere examenpogingen.

De grote vraag is dan ook of het B.N.O.R.-traject vroegtijdiger en flexibeler kan worden ingezet als een preventieve maatregel, in plaats van als een laatste redmiddel. Een meer proactieve benadering zou niet alleen meer kandidaten kunnen helpen hun faalangst te overwinnen maar zou ook kunnen bijdragen aan het verminderen van de wachttijden en de financiële lasten die gepaard gaan met meerdere examenpogingen.

De rol van faalangst en het B.N.O.R.-traject in het bredere spectrum van het personeelstekort in het openbaar vervoer belichten de noodzaak voor een meer genuanceerde en mensgerichte benadering. Dit onderstreept het belang van een veelzijdige dialoog tussen het CBR, OV-bedrijven en brancheverenigingen om te komen tot een gebalanceerde en effectieve oplossing.

ChristenUnie biedt een integrale visie voor de toekomst van onze mobiliteit

Het verkiezingsprogramma van de ChristenUnie schetst een visie waarin duurzaamheid en sociale zorg hand in hand gaan.

In een tijd waarin klimaatverandering en duurzaamheid dominerende thema’s zijn, presenteert de ChristenUnie een verkiezingsprogramma dat gericht is op een holistische verandering van onze samenleving. De partij stelt zich op als een rentmeester van de aarde en promoot een paradigmaverschuiving van ons economisch model naar een waarin zorg voor de planeet en voor elkaar centraal staan.

Het concept van rentmeesterschap vormt de leidraad van het partijprogramma. De ChristenUnie gelooft dat het onze plicht is om zorg te dragen voor de planeet en haar bewoners, en om deze in een betere staat achter te laten voor toekomstige generaties. Een uitdaging waarvan de partij meent dat deze generatieoverschrijdend is.

Daarnaast ligt de focus op het creëren van een “opbloeiende samenleving” met een overheid die dichtbij en dienstbaar is. Dit vertaalt zich in meerdere concrete beleidsvoorstellen, waaronder investeringen in het openbaar vervoer, het spoor, en de fietsinfrastructuur. Maar de partij gaat verder dan alleen het aanleggen van nieuwe routes of het toevoegen van meer fietsenstallingen. Ze willen de hele mobiliteitscultuur van Nederland veranderen.

Het verkiezingsprogramma van de ChristenUnie komt in een tijd van immense uitdagingen maar biedt een visie die in veel opzichten radicaal anders is.

Zo streeft de ChristenUnie naar een zogenaamd bereikbaarheidsfonds waaruit projecten kunnen worden gefinancierd die verschillende vervoersvormen combineren. Dit zou niet alleen de bereikbaarheid van steden verbeteren, maar ook van plattelandsgebieden, waar goede busverbindingen volgens de partij “van onschatbare waarde” zijn.

Mirjam Bikker 2022 – Foto: Anne-Paul Roukema

Als het gaat om mobiliteit, toont de ChristenUnie een bijzondere ambitie om de huidige trends te doorbreken. Terwijl veel van de naoorlogse infrastructuur zijn technische levensduur nadert, ziet de partij dit als een kans om niet alleen te vernieuwen, maar ook te verbeteren.

Op het gebied van het openbaar vervoer gaat de partij zelfs zo ver om te pleiten voor het schrappen van BTW op trein-, tram- en busreizen, alsmede het verwijderen van allerlei bijkomende kosten die het reizen met het openbaar vervoer ontmoedigen. Hiermee hoopt de ChristenUnie het openbaar vervoer als aantrekkelijk en betaalbaar alternatief te presenteren, met name als reactie op stijgende kosten en verminderde diensten die het platteland bedreigen.

onderhoud

Wat betreft de spoorinfrastructuur, gaat het niet enkel om onderhoud, maar ook om het uitvoeren van grootse projecten zoals de Lelylijn en Nedersaksenlijn. Deze nieuwe lijnen zouden niet alleen de bereikbaarheid van het noorden van Nederland verbeteren, maar ook de reistijden tussen de Randstad en andere delen van het land verkorten. Daarnaast is er aandacht voor het moderniseren van het bestaande spoor door onder meer het inzetten van waterstof- of elektrische locomotieven.

Nog verder gaat de ambitie om op ten minste vijf spoorwegtrajecten automatisch rijden in te voeren voor 2030 en om diesellocomotieven uiterlijk in 2030 te vervangen door waterstof- of elektrische locomotieven. Deze plannen moeten de trein niet alleen als een aantrekkelijk, maar ook als een milieuvriendelijk alternatief op de kaart zetten.

Het plan bevat tenslotte ook maatregelen voor de toegankelijkheid van het openbaar vervoer. Er wordt geïnvesteerd in technologieën die het in- en uitchecken vereenvoudigen en toegankelijk maken voor mensen met fysieke of visuele beperkingen.

Mirjam Bikker 2023 – Foto: Ditta van Gent Fotografie.

Het partijbestuur van de ChristenUnie draagt Mirjam Bikker voor als lijsttrekker van de partij voor de aankomende verkiezingen.

Partijvoorzitter Ankie van Tatenhove bevestigde met enthousiasme dat Mirjam Bikker, die de partij sinds begin dit jaar leidt, zich beschikbaar heeft gesteld om haar rol als voorvrouw voort te zetten. Volgens Van Tatenhove is Bikker “de aangewezen persoon” om de gedetailleerde en ambitieuze plannen van de ChristenUnie bij de kiezer onder de aandacht te brengen.

Mirjam Bikker zelf, die aan het hoofd staat van wat zij ‘Team CU’ noemt, beschouwt de recente gebeurtenissen in het land als een bron van extra motivatie om de uitdagingen die voor ons liggen aan te gaan. Ze sprak haar bewondering uit voor de leden van haar partij, die ze beschouwt als toegewijd en talentvol in hun streven om positieve veranderingen in Nederland te bewerkstelligen.

Voor Bikker is dit een cruciaal moment: Nederland heeft, volgens haar, “meer dan ooit een verhaal van waarden nodig”, en dat is precies wat de ChristenUnie te bieden heeft. Het programma van de ChristenUnie weerspiegelt een ambitieus en veelomvattend streven naar een samenleving die zowel sociaal als ecologisch duurzaam is. Het zet in op een grote verschuiving in hoe we denken over mobiliteit, economie, en onze verantwoordelijkheid voor de planeet en voor elkaar.

BVNL wil meer wegen en gratis openbaar vervoer als blauwdruk

De partij pleit voor meer aandacht voor internationale treinverbindingen en wil het monopolie op kaartverkoop door nationale vervoerders doorbreken.

Wybren van Haga’s politieke partij, Belang van Nederland (BVNL), streeft naar een klassiek liberale agenda gecombineerd met cultureel conservatieve waarden. In het licht van een bevolkingsgroei die de infrastructuur in Nederland naar eigen zeggen heeft overbelast, pleit de partij voor ingrijpende veranderingen, variërend van belastingverlagingen tot forse investeringen in openbaar vervoer en wegen.

Een van de meest opvallende voorstellen van BVNL is de volledige stop op asielverlening, een beweging die past binnen een grotere visie van een kleinere, minder bemoeizuchtige overheid. De partij betoogt dat een sterke focus op nationale belangen essentieel is om de levenskwaliteit in Nederland te behouden en te verbeteren.

Op economisch gebied zet BVNL in op een opmerkelijke combinatie van belastingverlagingen en investeringen. Zo willen ze de motorrijtuigenbelasting verlagen maar wel invoeren voor alle auto’s, inclusief elektrische. Daarnaast pleit de partij voor het verlagen van accijnzen op brandstoffen tot minstens het EU-gemiddelde. Plannen voor rekeningrijden en een verbod op verbrandingsmotoren worden ook van tafel geveegd.

De partij pleit voor meer aandacht voor internationale treinverbindingen en wil het monopolie op kaartverkoop door nationale vervoerders doorbreken. Daarnaast wordt ProRail geïdentificeerd als een bottleneck voor nieuwe infrastructuur, een indicatie dat BVNL het niet alleen op het oog heeft op grootschalige, maar ook op meer strategische investeringen. Het omvormen van ProRail zou daarom een cruciaal onderdeel kunnen zijn van hun totale visie op infrastructuurontwikkeling.

Terwijl de partij de fiscale lasten voor automobilisten wil verminderen, spreekt BVNL zich ook uit voor het vergroten van de capaciteit van het wegennet om files te reduceren. Ze stellen specifieke projecten voor zoals de aanleg van de A3 tussen Amsterdam en Rotterdam en het verhogen van de maximumsnelheid naar 130 km/uur. Deze plannen worden gecombineerd met een belofte om busverbindingen in de provincie te behouden en de transformatie van de A58 door Roosendaal in een tunnel.

De partij van Wybren van Haga zet in op fiscale verlagingen en omvangrijke infrastructuurprojecten in een poging om Nederland weer in beweging te krijgen

Op het gebied van openbaar vervoer is BVNL even ambitieus. Niet alleen willen ze investeren in hoogwaardig openbaar vervoer, maar ook pleiten ze voor zeven dagen per week gratis openbaar vervoer voor studenten en 65-plussers. Dit plan, zo beweert de partij, zou uiteindelijk moeten leiden tot gratis openbaar vervoer voor iedereen, om Nederland ‘weer in beweging te krijgen’. Volgens BVNL zou dit niet alleen de filedruk verminderen, maar ook de arbeidsmobiliteit verhogen en eenzaamheid onder ouderen verminderen.

Wat luchtvaart betreft, beschouwt de partij Schiphol als een cruciale economische motor die mag groeien, mits er een focus is op energiezuinige en stille vliegtuigen. De Lelylijn moet er zo snel mogelijk komen, en vliegveld Lelystad dient spoedig geopend te worden om de druk op Schiphol te verlichten. Daarbij ziet BVNL een rol weggelegd voor andere vliegvelden zoals Rotterdam/The Hague Airport, Eindhoven en Eelde.

De partij maakt eveneens een institutioneel voorstel: Rijkswaterstaat moet weer een ‘vakministerie’ worden met voldoende expertise om projecten zelfstandig te beoordelen en begeleiden.

Het is een uitgebreide en ambitieuze agenda die de contouren schetst van een Nederland waarin zowel de overheid als de belastingen krimpen, maar de investeringen in infrastructuur toenemen. De tegenstrijdigheden in deze visie zullen ongetwijfeld debat en controverse uitlokken in de komende politieke discussies.

Pitane Pallas: de software die de taxibranche op zijn kop zet

Het Eindhovense Pitane Mobility lanceert multifunctionele tabletsoftware die de toekomst van automatisering in taxi’s hertekent.

Censys BV zet als eerste de stap in de Nederlandse markt en in de modernisering van de taxibranche met de lancering van Pitane Pallas voor Android-tablets. Dit gloednieuwe softwareplatform is ontworpen om zowel taxibedrijven, overheidsinstellingen en chauffeurs te dienen.

praktijktoets

In antwoord op de aankomende Praktijktoets CDT en het programma Realisatie Variant BCT van de Inspectie Leefmilieu en Transport (ILT), die op 1 oktober 2024 van start gaat, heeft Censys BV besloten om een versnelde lancering van de geavanceerde Pitane Pallas software uit te voeren. Het bedrijf is trots om deel te nemen aan deze belangrijke initiatieven samen met een selecte groep van taxibedrijven en chauffeurs. Gedurende de komende drie maanden ligt de focus op het uitvoerig testen van de software, met speciale aandacht voor de integratie met de Centrale Database Taxi (CDT).

Het systeem zal continu de rij- en rusttijden van de deelnemende chauffeurs bijhouden om te zorgen voor naleving van de regelgeving en om de veiligheid van zowel de chauffeur als de passagiers te waarborgen. Een belangrijk element in deze testfase is het automatisch registreren van onderbrekingen in de diensttijd, zoals pauzes, en het doorgeven van deze gegevens aan de CDT. Alle relevante data over de ritbewegingen worden nauwkeurig gelogd en gesynchroniseerd met de CDT.

nieuw platform

Al deze cruciale gegevens zullen via het Pitane Pallas-platform worden verzameld en doorgestuurd via het ondernemersportaal, richting de overheidsdatabases. Pitane Pallas is niet zomaar een upgrade. Het is een totaaloplossing die het oude Boordcomputer Taxi (BCT) systeem kan vervangen. Deze software combineert geavanceerde functies zoals automatische profielaanmaak met strenge beveiligingsmaatregelen zoals tweetrapsauthenticatie (2FA) en rijbewijs en kenteken herkenning om in te loggen. En het zorgt daarbij voor zowel de privacy van de chauffeur als meertalige ondersteuning in het Nederlands, Engels, Frans en Duits zonder extra kosten.


Met de ambitie om de conventionele Boordcomputer Taxi (BCT) te moderniseren, heeft het Eindhovense Pitane Mobility een nieuwe generatie tabletsoftware gelanceerd: Pitane Pallas.

Pitane Mobility’s nieuwe tabletsoftware is zo veelzijdig dat het zelfs kan worden gekoppeld met externe databases, zoals de Centrale Database Taxi (CDT) van het Inspectie Leefmilieu en Transport en Chiron van de Belgische overheid. Hierdoor ontstaat een naadloze uitwisseling van realtime data die de efficiëntie van de taxibranche aanzienlijk verbetert. Interactie tussen de chauffeur en de klant krijgt ook een boost. Vanuit de tablet kunnen chauffeurs direct met klanten bellen, betalingen accepteren via QR-codes en ritbonnen afdrukken via Bluetooth-gekoppelde printers. De automatische geocodering detecteert wanneer een taxi een bepaalde zone binnenrijdt en meldt de taxi automatisch aan in die betreffende zone, wat een voordeel biedt in termen van realtime rittoewijzing.

centraal beheer

De software is ook ontworpen om het integratieproces voor nieuwe chauffeurs te vergemakkelijken. Via een unieke, centraal geregistreerde pincode krijgt de chauffeur toegang tot de configuratie-instellingen van het voertuig. Dit vereenvoudigt de instroom van nieuwe medewerkers en beschermt tegen ongeautoriseerde toegang tot de systeemconfiguratie. Het wordt nog interessanter voor chauffeurs die voor meerdere taxibedrijven werken. Met de nieuwe software kunnen zij naadloos schakelen tussen verschillende bedrijfsprofielen. Dit gebeurt via een intuïtief drop-downmenu dat verschijnt zodra de chauffeur zich aanmeldt.

veilig betalen

In deze digitale leeftijd, waar contactloos betalen en sociale afstand nemen normen zijn geworden, heeft Pitane Mobility extra stappen gezet. Na afloop van elke rit genereert het systeem een QR-code die alle ritinformatie bevat, waardoor klanten zonder fysiek geld of kaarten te hoeven uitwisselen, veilig kunnen betalen. Maar het is niet alleen het gemak en de efficiëntie waar Pitane Pallas in uitblinkt, de software gaat verder met functies die zijn gericht op de specifieke behoeften van nachtchauffeurs. Transparantie is een ander kenmerk van Pitane Pallas software. De opname van audit trails en logboeken zorgt voor naleving van de regelgeving, terwijl het ook bedrijven in staat stelt om hun integriteit en betrouwbaarheid aan te tonen.

In een sector waar efficiëntie en beveiliging steeds belangrijker worden, maakt de Pitane Pallas software verbinding met externe databanken, zoals de Centrale Database Taxi (CDT) van de Nederlandse Inspectie Leefmilieu en Transport, en het Chiron-systeem van de Belgische overheid.

Met deze uitgebreide lijst van functies is het duidelijk dat Pitane Mobility zijn software heeft ontworpen met een diepgaand inzicht in de uitdagingen en kansen in de huidige taxisector. Met zijn naadloze integratie van technologie en klantenservice tilt Pitane Pallas de branche naar een hoger niveau, waarbij het de verwachtingen overtreft op gebieden variërend van beveiliging tot gebruiksvriendelijkheid en efficiëntie.

Het platform gaat live op 1 oktober 2023 en wordt later dit jaar gevolgd door een iOS-versie.

50PLUS: betaalbaar openbaar vervoer, maar waar blijft de overkoepelende visie?

Een blik op het mobiliteitsbeleid van 50PLUS onthult hoge ambities maar roept vragen op over de diepgang van hun plannen.

In de aanloop naar de verkiezingen werpt de vraag naar een coherent mobiliteitsbeleid een schaduw over de discussies. Terwijl de meeste partijen uitgebreide plannen hebben ontvouwd, blijkt 50PLUS op dit gebied opvallend stil te zijn. In een tijd waarin een evenwichtig en gedetailleerd beleid cruciaal is voor het herstel van het vertrouwen in de overheid, roept deze stilte vragen op. De partij benadrukt weliswaar de noodzaak van saamhorigheid en solidariteit als fundament van de samenleving, maar als het om mobiliteit gaat, zijn details schaars.

Openbaar vervoer (OV) wordt door veel partijen beschouwd als een onmisbare overheidstaak die de spil vormt in elk mobiliteitsbeleid. 50PLUS is hierop geen uitzondering. De partij stelt dat goed en betaalbaar OV het gebruik van auto’s kan verminderen, wat bijdraagt aan het halen van de klimaatdoelstellingen. Echter, in een landschap van toenemende deelscooters, deelfietsen en taxi-apps, lijkt een strategische visie te ontbreken. Volgens 50PLUS resulteert dit in onverantwoorde wildgroei, waarbij mensen met lichamelijke klachten of een kleine beurs vaak buiten de boot vallen.

Als antwoord hierop eist 50PLUS een nieuwe visie op het Openbaar Vervoer van de toekomst en stelt de partij een investering voor van 500 miljoen euro om deze nieuwe strategische visie uit te voeren. In dit plan krijgt de veiligheid van het OV hoge prioriteit, met financiële ondersteuning zelfs voor verliesgevende lijnen. De partij gaat verder dan traditionele vormen van vervoer en stelt voor dat de Rijksoverheid ook de kansen en risico’s van zelfrijdende auto’s moet onderzoeken en integreren in haar visie.

Een specifieke toevoeging van 50PLUS is het voorstel voor gratis Openbaar Vervoer voor inwoners van de eigen gemeente die ouder zijn dan 30 jaar en een minimuminkomen hebben. Daarnaast pleit de partij voor een dalurenkaart voor deze doelgroep, waarmee men buiten de spits gratis kan reizen.

Samenvattend lijkt 50PLUS wel degelijk enige aandacht te hebben voor mobiliteitskwesties, maar het aanbod is wellicht minder uitgebreid dan dat van sommige concurrenten. De partij zet in op veilig en toegankelijk Openbaar Vervoer als centraal punt, maar de gedetailleerde invulling van een overkoepelende visie, inclusief de moderne uitdagingen van zelfrijdende auto’s en deelvervoer, blijft ietwat op de achtergrond.

De partij 50Plus richt zich op de belangen van ouderen, een grote doelgroep. Belangrijke thema’s zijn onder andere het niet korten van pensioenen, bevriezing van de huurprijzen en een hoger minimumloon.

lijsttrekker

Met Ellen Verkoelen als lijsttrekker hoopt 50Plus weer in de Tweede Kamer te komen. Ellen Verkoelen wordt voorgedragen als lijsttrekker voor de komende Tweede Kamerverkiezingen. Het hoofdbestuur van 50PLUS volgt hiermee unaniem het advies op van de selectiecommissie, die op haar beurt eveneens unaniem de volgende kandidatenlijst samenstelde. Op zaterdag 30 september wordt die voorgelegd aan de algemene ledenvergadering. Alle 28 kandidaten hebben zich akkoord verklaard.

De noodzaak tot vorming van een partij voor 50-plussers werd in de afgelopen jaren in brede kring steeds sterker gevoeld. De oudere generatie wordt vaak niet serieus behandeld, neerbuigend soms als onmondig weggezet. De overheid deinst er niet voor terug haar financieel te benadelen door onevenredig zware ingrepen in de inkomens en op de arbeidsmarkt worden ouderen al snel als te duur en te weinig productief weggezet.

Bedrijfswagens ontsnappen aan GAS-boetes in Vlaanderen door gat in de wetgeving

Ambtenaren en de Vlaamse Mobiliteitsraad roepen op tot dringende aanpassingen in de boeteprocedure om straffeloosheid en verkeersonveiligheid aan te pakken.

In Vlaanderen blijkt het mogelijk om aan administratieve geldboetes, beter bekend als GAS-boetes, te ontsnappen voor lichte snelheidsovertredingen. Met name bestuurders van bedrijfswagens en leasingauto’s kunnen dit doen door simpelweg op het antwoordformulier te verklaren dat zij niet achter het stuur zaten ten tijde van de overtreding. Volgens een rapport van de Gazet van Antwerpen is dit ook expliciet aangegeven in een advies van de Vlaamse Mobiliteitsraad (MORA) aan het Vlaamse parlement. Het advies benadrukt dat het weigeren om de werkelijke bestuurder bekend te maken meestal leidt tot het stopzetten van de boeteprocedure.

Mobiliteitsminister Peeters stelt echter dat het verzwijgen van de identiteit van de bestuurder door zogenaamde rechtspersonen, een term die in dit geval verwijst naar bedrijven en leasingmaatschappijen, een strafbaar feit is. Desondanks merkt ze op dat Vlaamse rechtbanken deze dossiers niet als een prioriteit beschouwen. Het is dus de vraag of er daadwerkelijk een wettelijke vervolging zal volgen. Bovendien zijn de sanctionerende ambtenaren, die de GAS-boetes uitdelen, afhankelijk van de medewerking van deze bedrijven om de naam van de daadwerkelijke bestuurder te verkrijgen.

De Vlaamse Vereniging voor Steden en Gemeenten (VVSG) heeft, net als de Mobiliteitsraad, meermaals gewaarschuwd voor deze gang van zaken. Beide organisaties benadrukken dat dit tot straffeloosheid leidt. Ondanks dat in theorie iedereen deze achterpoort kan gebruiken, is het probleem vooral zichtbaar bij bestuurders van bedrijfswagens. Zowel MORA als VVSG roepen op tot het aanpassen van de huidige regelgeving. Het ontduiken van boetes is niet slechts een kwestie van sluwheid. Het heeft ook concrete gevolgen voor de verkeersveiligheid. Snelheidsovertredingen zijn namelijk een van de voornaamste oorzaken van verkeersongevallen. De huidige situatie ondergraaft de pogingen om dit gedrag te ontmoedigen en daarmee de veiligheid op de Vlaamse wegen te vergroten.

Het is evident dat het huidige systeem van GAS-boetes niet alleen inefficiënt is maar ook bijdraagt aan een cultuur van straffeloosheid, met name onder bestuurders van bedrijfswagens en leasingauto’s.

MORA

De Mobiliteitsraad van Vlaanderen (MORA) is de strategische adviesraad voor het beleidsdomein Mobiliteit en Openbare Werken. De MORA adviseert de Vlaamse Regering en het Vlaams Parlement over de krachtlijnen van het mobiliteitsbeleid en de openbare werken in Vlaanderen en brengt advies uit over voorontwerpen en voorstellen van decreet, ontwerpen van besluit en ontwerpen van samenwerkingsakkoord die de Vlaamse Gemeenschap of het Vlaamse Gewest wil sluiten met de Staat of met andere gemeenschappen en gewesten, het te voeren begrotingsbeleid inzake mobiliteit, met inbegrip van de meerjareninvesteringsplannen van de entiteiten die bevoegd zijn voor verkeer en vervoer, en exploitaties van het geregeld vervoer.

VVSG

De Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) is belangenbehartiger, kennisdeler en netwerkbouwer van en voor de lokale besturen. Bij de VVSG staat het opkomen voor de belangen van de Vlaamse lokale besturen centraal. Dat vormt de kern van hun rol als belangenbehartiger. Elk jaar behandelen ze vele tientallen Vlaamse, federale en Europese beleidsdossiers, die ze aankaarten bij ministers en hun kabinet, in het parlement, op administraties en tijdens tal van formele en informele contacten. Zo oefenen ze invloed uit op het beleid en de besluitvorming op verschillende bestuursniveaus.

NXT50five opent nieuwe snellaadlocatie bij winkelcentrum Middenwaard

De opkomst van elektrisch vervoer is niet meer te stoppen. De vraag naar nieuwe snellaadpunten stijgt dan ook snel.

Het bedrijf NXT50five heeft een nieuwe snellaadlocatie onthuld bij het winkelcentrum Middenwaard in Heerhugowaard. Deze strategische toevoeging is niet zomaar een snellader, maar een technologische doorbraak in de vorm van de NXT ChargePost. Het ingenieuze laadsysteem is ontworpen om snelladen mogelijk te maken, zelfs in gebieden die te kampen hebben met netcongestie, een steeds vaker voorkomend probleem waarbij de elektriciteitsnetwerken overbelast raken door de snelle toename van elektrische voertuigen.

Bij deze nieuwe locatie is het mogelijk om een auto op te laden met een vermogen van 300 kW of om twee auto’s tegelijkertijd op te laden met elk 150 kW. Wat opvalt, is de compatibiliteit met een breed scala aan gangbare laadpassen, waaronder de NXT Mobility Card en de 50five laadpas. Dit maakt het snellaadstation niet alleen geavanceerd maar ook toegankelijk voor het brede publiek.

Elektrisch vervoer zit in een opwaartse trend, een beweging die verder wordt versterkt door de dringende behoefte aan milieuverantwoorde vervoersoplossingen. Maar de vraag naar nieuwe laadpunten schiet omhoog en het elektriciteitsnet kan dat op veel plaatsen simpelweg niet bijbenen. Netcongestie, zoals dit probleem heet, heeft de neiging om te ontstaan in stedelijke gebieden waar de elektriciteitsvraag de beschikbare capaciteit overtreft. Winkelcentrum Middenwaard bevindt zich precies in zo’n zone, waardoor de installatie van traditionele snelladers een onmogelijke opgave leek.

NXT ChargePost 

Dit is waar de NXT ChargePost zijn intrede doet als een elegante oplossing. Functionerend als een soort ‘powerbank’, slaat het systeem elektriciteit op wanneer het net minder belast is en gebruikt deze opgeslagen energie om het laden aan te vullen tijdens piekuren. Het is een vernuftig antwoord op de beperkingen van het elektriciteitsnetwerk en een illustratie van hoe technologische innovatie de kloof kan overbruggen tussen infrastructuur en groeiende vraag.

De opening van de snellaadlocatie in Middenwaard is het resultaat van een samenwerkingsverband tussen 50five Group en NXT Mobility, die gezamenlijk opereren onder de naam NXT50five. Met een ambitieus doel voor ogen—de uitrol van een landelijk dekkend, publiek toegankelijk snellaadnetwerk voor zowel personen- als vrachtverkeer—zetten deze bedrijven hun expertise in om koploper te zijn in de laadinfrastructuur.

Wat deze samenwerking extra interessant maakt, is de focus op netcongestiegebieden. Door slim gebruik te maken van accugebufferde laadsystemen zoals de NXT ChargePost, biedt NXT50five een veelbelovende oplossing voor hoogvermogen snelladen waar dat eerder ondenkbaar was. En het eindigt niet bij Middenwaard. In de komende maanden zijn er plannen om het netwerk verder uit te breiden naar maar liefst 20 openbare snellaadlocaties. In een tijd waarin de energietransitie steeds urgenter wordt, laat NXT50five zien dat innovatie en samenwerking de sleutels zijn om deze transitie niet alleen mogelijk maar ook toegankelijk te maken.

Van familievluchten tot banenverlies: KLM en Schiphol navigeren door onzekere tijden

In een tijd waarin elk positief nieuws welkom is, heeft deze unieke familievlucht iets magisch: het herinnert ons aan de menselijke verhalen achter de roerige krantenkoppen en beleidsbeslissingen.

In een tijd waarin het personeelstekort in vele sectoren zichtbaar is, heeft ook de luchtvaart te maken met een serieuze uitdaging. KLM Royal Dutch Airlines, het vlaggenschip van de Nederlandse luchtvaartindustrie, worstelt met een acuut tekort aan piloten. Gezien de kritieke situatie, heeft de Vereniging Nederlandse Verkeersvliegers (VNV) tijdelijke maatregelen ingevoerd, waaronder de mogelijkheid om met twee 2nd officers een vlucht uit te voeren. Dit leverde Arjen van Balen, een gezagvoerder voor de B777/B787 bij KLM, een unieke kans op: hij vloog de afgelopen week met zijn twee kinderen, beiden ingedeeld als 2nd officer, op de KL895 naar Shanghai. Maar de situatie werpt ook een scherp licht op het structurele probleem van KLM’s personeelsbeleid.


Foto: Arjen van Balen – Gezagvoerder B777/B787 bij KLM Royal Dutch Airlines

Het is een verhaal dat haast filmisch aandoet: een vader en zijn kinderen, verenigd op grote hoogte, gesteund door een passie die ze delen.

De krapte in het aantal beschikbare vliegers is het resultaat van jarenlange terughoudendheid in het aannemen van nieuw personeel. Veel jonge piloten hebben hun loopbaan in de wachtstand gezet tijdens de economische crisisjaren, wat resulteert in een gebrek aan doorstroom naar specifieke vliegtuigtypes. KLM kondigde aan in de loop van dit jaar honderd nieuwe piloten aan te nemen, maar volgens de VNV is dat een stap die veel eerder had moeten worden gezet.

Terwijl KLM vecht tegen de tekorten, kampt de luchtvaartindustrie als geheel met een ander, even dringend, vraagstuk: het krimpbesluit van het kabinet, dat is ingegeven door geluidsoverlastproblematiek. Volgens een recent uitgevoerd SEO-onderzoek in opdracht van verschillende vakbonden, zal dit besluit desastreuze gevolgen hebben voor de werkgelegenheid op en rond Schiphol. Meer dan 13.000 banen gaan verloren, wat neerkomt op ongeveer 10 procent van de totale werkgelegenheid in de sector. Dat is een aanzienlijke klap voor een industrie die met 133.000 banen en een economische toegevoegde waarde van 18 miljard euro cruciaal is voor de Nederlandse en lokale economie.

Camiel Verhagen, de voorzitter van VNV, bekritiseert het krimpbesluit van de overheid. “Dit is geen keuze tussen banen en omwonenden; dat zou het niet moeten zijn. Het is een door de overheid ingegeven keuze waardoor duizenden mensen hun baan verliezen,” stelt hij. De vakbonden zijn het eens met deze kritiek en voegen eraan toe dat het kabinet eerder onterecht de impact op de werkgelegenheid minimaliseerde. De verloren banen en de geschatte ontslagkosten van circa 284 miljoen euro voor werkgevers, naast de maatschappelijke kosten van (tijdelijke) werkloosheid tussen 20 en 76 miljoen euro, zijn allesbehalve marginaal.

In deze complexe tijden waarin KLM en de Nederlandse luchtvaartindustrie met meerdere crises kampen, wordt het steeds duidelijker dat zowel kortetermijnoplossingen als langetermijnstrategieën nodig zijn om de sector duurzaam en werkbaar te houden. Terwijl individuele gezinnen als die van Arjen van Balen momenten van vreugde en saamhorigheid vinden, onthult de huidige situatie structurele problemen die een veel bredere en diepgaandere aanpak vereisen.

Van handgebaar tot confrontatie: toenemende verkeersagressie op wegen

Het staat buiten kijf dat de titel niet slechts een pakkende kop is, maar ook een reflectie van een urgent maatschappelijk probleem.

Verkeersagressie is een fenomeen dat iedereen die ooit achter het stuur heeft gezeten wel kent. Of het nu gaat om een plotselinge vlaag van woede door de auto die je afsnijdt, of het verbijsterende gedrag van die ene bestuurder die een parkeervak inpalmt zonder rekening te houden met anderen, agressie in het verkeer is alomtegenwoordig. Nu blijkt echter uit recent onderzoek dat maar liefst één op de acht Nederlandse bestuurders aangeeft wel eens uit de auto te zijn gestapt om een confrontatie aan te gaan met een medeweggebruiker. En bijna een kwart van de respondenten heeft het omgekeerde al eens meegemaakt.

De cijfers schetsen een zorgwekkend beeld. Neem bijvoorbeeld een recent incident waarbij een koppel de straat overstak. Een jonge automobilist negeerde het rode verbodsbord met de witte streep en reed door, met gevaar voor alle voetgangers en andere weggebruikers. Toen een van de voetgangers een gebaar maakte naar het bord, reageerde de jonge bestuurder dreigend: “Waar bemoei jij je mee, moet ik soms al je tanden uit je bek slaan?”

De paradoxale bevinding dat mensen zichzelf als minder agressief beschouwen dan anderen is tekenend voor het probleem. Het suggereert een gebrek aan zelfbewustzijn en zelfkritiek. Als iedereen denkt dat het probleem bij ‘de ander’ ligt, dan ontbreekt de motivatie voor individuele verbetering en bewustwording.

Met stijgende irritaties, verhoogde frequenties van confrontaties en zelfs dreigementen en geweld, is het tijd voor een grondige reflectie op zowel individueel als collectief niveau. Misschien is het tijd om de automatische piloot uit te schakelen en bewuster deel te nemen aan het verkeer, met het volle besef dat elke beslissing invloed heeft op het welzijn van anderen. Daarnaast zouden beleidsmakers kunnen overwegen of er meer gerichte campagnes en wetgeving nodig zijn om deze groeiende trend te beteugelen.

Het negeren van deze trend zou een stilzwijgende goedkeuring zijn van een cultuur waarin intimidatie en agressie worden genormaliseerd, en dat is een pad dat we ons niet kunnen veroorloven te bewandelen.

Waar komt deze impulsiviteit en agressie vandaan? Een interessante theorie is dat de samenleving als geheel individualistischer is geworden, waarbij het ‘ik’ en ‘mijn eigen gelijk’ op de voorgrond staan. Dit individualisme lijkt door te sijpelen naar onze manier van autorijden. Het resultaat is een toename van ergernissen en, uiteindelijk, confrontaties. Uit het Univé onderzoek blijkt ook dat 74% van de ergernissen op de weg voortkomt uit agressief rijgedrag, terwijl 43% gerelateerd is aan te hard rijden door andere bestuurders.

De paradox is dat, wanneer gevraagd wordt naar eigen rijgedrag, Nederlanders zichzelf als minder agressief beschouwen. Handgebaren en afsnijden worden weliswaar als agressief ervaren, maar slechts 25% van de bestuurders geeft toe zelf ooit een handgebaar te hebben gemaakt. Qua afsnijden is de discrepantie nog groter: 70% zegt dit te hebben ervaren, maar slechts 16% bekent zelf ooit iemand te hebben afgesneden.

Ondanks het feit dat confrontaties onplezierig en potentieel gevaarlijk zijn, voelt 38% van de confrontatiezoekers zich opgelucht nadat ze hun zegje hebben gedaan. Aan de andere kant geeft 26% aan zich achteraf schuldig te voelen en 24% schaamt zich na de tijd. Dit wijst op een complexe dynamiek waarbij kortstondige emotionele bevrediging soms de overhand krijgt boven rationeel en empathisch gedrag.

Wat deze bevindingen in het bijzonder alarmerend maken, is dat mensen die zelf een verkeersongeval hebben meegemaakt, vaker geneigd zijn uit hun auto te stappen om een confrontatie aan te gaan. Dit suggereert dat zelfs een traumatische gebeurtenis zoals een ongeluk niet per se leidt tot meer verantwoordelijk en voorzichtig rijgedrag.

Verkeersagressie is niet nieuw, maar de frequentie en intensiteit lijken toe te nemen. De vraag die blijft hangen is: hoe gaan we om met deze trend? Meer handhaving, strengere wetten of toch maar investeren in educatie en bewustwording? Wat de oplossing ook moge zijn, de huidige stand van zaken is onhoudbaar en vraagt om onmiddellijke actie.