Tag archieven: rolstoelvervoer

Oplossingen: Gent investeert in toegankelijkheid maar rolstoelvervoer blijft beperkt

In het hart van Oost-Vlaanderen ondergaat de taxisector in Gent een opvallende transformatie.

De stad heeft de afgelopen jaren stevig geïnvesteerd in een transparant, toegankelijk en klantgericht taxibeleid. Van vaste tarieven tot behulpzame chauffeurs met extra hulpmiddelen: Gent doet er alles aan om de taxi opnieuw aantrekkelijk te maken voor zowel bewoners als bezoekers.

Op verschillende strategische locaties in de stad, waaronder het Sint-Pietersstation, het Zuid en de Korenmarkt, bevinden zich officiële taxistandplaatsen. Deze standplaatsen worden uitsluitend bediend door vergunde chauffeurs die gebruikmaken van herkenbare blauwe taxibalken met witte letters. Deze balken zijn verplicht voor wie wil rijden als standplaatstaxi en vormen het visuele uithangbord van de officiële Gentse taxi’s.

vast tarief

Wie instapt bij een van deze taxi’s betaalt een vast tarief. Voor ritten overdag geldt een standaard instapprijs van 10 euro, inclusief de eerste drie kilometer, met een kilometerprijs van 2,60 euro en een uurtarief van 46 euro. Op drukke momenten, zoals donderdag-, vrijdag- en zaterdagavonden tussen 19 en 6 uur, en tijdens evenementen zoals de Gentse Feesten of oudejaarsavond, stijgt het instaptarief naar 12 euro en de kilometerprijs naar 3 euro. Het uurtarief in deze periodes bedraagt dan 57 euro. Hiermee probeert de stad piekmomenten beter te reguleren zonder verrassingen voor de klant.

Voor wie naar de luchthaven wil reizen, zijn er vaste ritprijzen afgesproken: 120 euro naar Zaventem, 170 euro naar Charleroi en 115 euro naar Oostende, telkens inclusief nachttoeslag. Deze tarieven zorgen voor duidelijkheid en moeten onaangename verrassingen vermijden, iets wat in het verleden regelmatig voor klachten zorgde.

opvallend

Een ander opvallend initiatief is de Voordeelkaart Taxi, speciaal bedoeld voor inwoners met een beperkt inkomen of verminderde mobiliteit. Met deze kaart kunnen zij aan een lagere prijs gebruikmaken van officiële Gentse taxi’s. Volgens de stad biedt dit niet alleen financiële verlichting, maar draagt het ook bij aan sociale inclusie. De taxi’s die deze kaart aanvaarden, staan op vaste standplaatsen en zijn herkenbaar aan de blauwe balk.

Daarnaast is er veel aandacht voor toegankelijkheid. Chauffeurs van standplaatstaxi’s kunnen vrijwillig deelnemen aan een toegankelijkheidscursus, waarbij ze leren hoe ze beter kunnen omgaan met passagiers met een beperking. Taxi’s waarvan de bestuurder deze opleiding gevolgd heeft, dragen een sticker met het label ‘Behulpzame Taxichauffeur’. Deze voertuigen beschikken over een opstapje en een zogenaamde handybar, een draagbare handgreep die extra steun biedt bij het in- en uitstappen.

Foto: © Pitane Blue – Taxi Bavo – Gent

Toch is er een kanttekening: de taxi’s zelf zijn (nog) niet volledig rolstoeltoegankelijk. “De hulpmiddelen maken het makkelijker, maar ze vervangen geen volwaardige rolstoeltoegankelijke wagens,” erkent een woordvoerder van de Stad Gent. Een lijst met alle behulpzame taxichauffeurs en hun contactgegevens, inclusief de opstaphoogte en kofferafmetingen van hun voertuigen, is beschikbaar voor wie zijn rit grondig wil voorbereiden.

klantvriendelijkheid

Klachten over taxiritten kunnen rechtstreeks gemeld worden bij het Mobiliteitsbedrijf van de stad. Bij ernstige incidenten wordt geadviseerd om ook de politie in te schakelen. Elke taxichauffeur die werkt onder het stedelijk charter verbindt zich tot kwaliteit en klantvriendelijkheid, maar overtredingen worden niet licht opgenomen.

Gent toont zich met deze aanpak als een moderne stad die inzet op betrouwbaarheid, inclusie en klantgerichtheid in het stedelijk vervoer. Met vaste tarieven, duidelijke herkenbaarheid en extra dienstverlening hoopt men het vertrouwen van de burger in de taxisector verder te versterken.

Elektrische rolstoelbus torenhoog belast: taxisector slaat alarm

De invoering van BPM voor elektrische voertuigen vanaf 1 januari 2025 heeft tot grote verontwaardiging geleid in de rolstoelbussector.

Waar voor reguliere elektrische personenauto’s een vast tarief van € 667,- geldt, pakt de berekening voor elektrische rolstoelbussen onevenredig hoog uit. De belastingdruk loopt op tot bedragen tussen de € 15.000 en € 20.000,- per voertuig, een onverwachte en zware financiële last voor ondernemers en zorginstellingen die afhankelijk zijn van rolstoelvervoer.

Brancheorganisatie Koninklijk Nederlands Vervoer (KNV) heeft aan de bel getrokken en stelt dat deze situatie het gevolg is van een onbedoelde omissie in de regelgeving. Volgens de nieuwe BPM-berekening vallen rolstoelbussen onder de categorie ‘bijzondere personenauto’s’, waarbij niet wordt gekeken naar CO₂-uitstoot, maar naar de netto-catalogusprijs. Dit leidt ertoe dat de BPM-heffing voor deze voertuigen wordt vastgesteld op 37,7% van de netto-catalogusprijs, een percentage dat vele malen hoger uitvalt dan de € 667,- die geldt voor andere elektrische personenauto’s.

Foto: © Pitane Blue – Fred Teeven – voorzitter KNV

KNV-voorzitter Fred Teeven heeft direct actie ondernomen en de kwestie aangekaart bij Kees van den Burg, directeur-generaal Mobiliteit van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Daarnaast is de Tweede Kamer geïnformeerd en worden gesprekken gevoerd met ambtenaren van diverse ministeries. Op korte termijn zal KNV in overleg treden met het ministerie van Financiën om te zoeken naar een oplossing.

Volgens KNV is dit een probleem dat we niet kunnen negeren. De elektrische rolstoelbus is essentieel voor veel mensen met een beperking. Het is ondenkbaar dat de overheid enerzijds de verduurzaming van vervoer stimuleert, maar anderzijds een belasting invoert die het aanschaffen van een emissievrij voertuig financieel onhaalbaar maakt.

De sector vreest dat de torenhoge BPM-heffing zal leiden tot minder investeringen in elektrische rolstoelbussen, waardoor de vergroening van het rolstoelvervoer stagneert. Bovendien kan de maatregel resulteren in hogere vervoerskosten voor zorginstellingen en particulieren die afhankelijk zijn van speciaal vervoer.

Hoewel KNV erkent dat de afschaffing van het nihiltarief voor elektrische auto’s een bredere fiscale herziening is, benadrukken zij dat er onvoldoende rekening is gehouden met de specifieke positie van rolstoelbussen. De organisatie dringt er bij de politiek op aan om snel met een passende oplossing te komen, zoals een uitzonderingsregel of een aangepast tarief dat beter aansluit bij de praktijk.

De komende weken zullen cruciaal zijn voor de toekomst van elektrisch rolstoelvervoer in Nederland. KNV hoopt dat de gesprekken met het ministerie van Financiën tot een herziening van de BPM-regelgeving zullen leiden, zodat deze essentieel vervoersmiddelen betaalbaar blijven.

Onzekerheid voor passagiers met complexe rolstoel

IederIn, de koepelorganisatie van mensen met een lichamelijke handicap, verstandelijke beperking of chronische ziekte, vraagt in haar recente nieuwsbrief aandacht voor de nieuwe Code Veilig Vervoer Rolstoelen: “In de Code Veilig Vervoer Rolstoelen staat niet meer dat alleen stoelen met een ISO-certificering veilig vervoerd kunnen worden. Dit is in theorie een verbetering, want complexe aangepaste rolstoelen krijgen niet altijd een ISO-certificering. Maar de code geeft helaas grote onzekerheid voor passagiers met een complexe aangepaste rolstoel: wat als de chauffeur je om veiligheidsoverwegingen niet meeneemt?”

Daarom vraagt IederIn iedereen met een complexe aangepaste rolstoel die door een chauffeur geweigerd wordt, dit aan de organisatie door te geven (meldpunt 085-400 70 22 of meldpunt@iederin.nl). IederIn, Dwarslaesie Organisatie Nederland, Spierziekten Nederland en seniorenorganisatie KBO-PCOB praten met vervoerders en rolstoelfabrikanten over een oplossing voor deze onzekerheid. Redacteur Jan van de Nes van Magazine Personenvervoer heeft de afgelopen jaren in diverse artikelen uitgebreid aandacht besteed aan de ontwikkeling van de ‘nieuwe’ Code Veilig Vervoer Rolstoelen en specifiek aan de problematiek van de complexe aangepaste rolstoelen. Hij hoort graag van mensen die vanwege hun complexe aangepaste rolstoel door een chauffeur werden geweigerd.

Code VVR

De stakeholders van ‘Code Veilig Vervoer Rolstoelinzittenden’ (Code VVR) zetten zich maximaal in voor veilig vervoer van rolstoelinzittenden. Het resultaat hiervan is een code, die richting geeft aan de omgang met het vervoer van rolstoelinzittenden en een beschrijving geeft van de verantwoordelijkheden die ermee gepaard gaan. Om zowel passagiers als vervoerder meer duidelijkheid te verschaffen, is de afgelopen jaren onderzocht welke mogelijkheden en onmogelijkheden in de praktijk ontstaan. Er zijn veel gesprekken gevoerd met belanghebbenden en is er veel bereikt.

Door fabrikanten zijn meerdere complexe combinaties van rolstoelen onderzocht om deze crashtestveilig te maken, is er voorlichting gegeven en zijn door vervoerders trainingen gevolgd. Bovendien is er (nog) meer inzicht gekomen in de complexiteit van praktijk en wetgeving. Deze geactualiseerde versie van de Code VVR kwam tot stand onder verantwoordelijkheid van het ‘Platform Code VVR’, bestaande uit TX-keur, werknemersorganisaties FNV en CNV, Koninklijk Nederlands Vervoer en de branchevereniging voor revalidatie- en mobiliteitshulpmiddelen Firevaned. De actualisatie vond plaats binnen de werkgroep Code VVR, waarbij werd samengewerkt met de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) en, voor de inbreng van het reizigersperspectief, met de koepel van gehandicapten- en patiëntenorganisaties Ieder(In) en ouderenorganisatie KBO-PCOB.

Lees ook: Inschatting vervoerder gaat boven de code VVR


Inschatting vervoerder gaat boven de code VVR

Het vervoer van mensen die gebruik maken van een rolstoel moet natuurlijk veilig gebeuren. De afweging van de chauffeur of veilig vervoer voor zijn passagier mogelijk is krijgt eindelijk een belangrijker status. Om ook die passagiers, die omwille van de aard van hun beperking of de uitvoering van hun rolstoel niet over een gecertificeerde rolstoel beschikken, veilig vervoer te kunnen bieden werd de code VVR vanaf 1 januari 2022 aangepast. Het uitgangspunt van de code VVR blijft om praktische handvatten te bieden om veilig vervoer voor een zo breed mogelijke groep te realiseren. Toch wordt de inschatting van de chauffeur steeds belangrijker en zijn eigen verantwoordelijkheid voor de veiligheid van de passagiers. Het is van belang dat hij of zij op basis van de code een juiste afweging kan maken of veilig vervoer mogelijk is.

Code VVR

De stakeholders van ‘Code Veilig Vervoer Rolstoelinzittenden’ (Code VVR) zetten zich maximaal in voor veilig vervoer van rolstoelinzittenden. Het resultaat hiervan is een code, die richting geeft aan de omgang met het vervoer van rolstoelinzittenden en een beschrijving geeft van de verantwoordelijkheden die ermee gepaard gaan. Om zowel passagiers als vervoerder meer duidelijkheid te verschaffen, is de afgelopen jaren onderzocht welke mogelijkheden en onmogelijkheden in de praktijk ontstaan. Er zijn veel gesprekken gevoerd met belanghebbenden en is er veel bereikt. 

Door fabrikanten zijn meerdere complexe combinaties van rolstoelen onderzocht om deze crashtestveilig te maken, is er voorlichting gegeven en zijn door vervoerders trainingen gevolgd. Bovendien is er (nog) meer inzicht gekomen in de complexiteit van praktijk en wetgeving. Deze geactualiseerde versie van de Code VVR kwam tot stand onder verantwoordelijkheid van het ‘Platform Code VVR’, bestaande uit TX-keur, werknemersorganisaties FNV en CNV, Koninklijk Nederlands Vervoer en de branchevereniging voor revalidatie- en mobiliteitshulpmiddelen Firevaned. De actualisatie vond plaats binnen de werkgroep Code VVR, waarbij werd samengewerkt met de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) en, voor de inbreng van het reizigersperspectief, met de koepel van gehandicapten- en patiëntenorganisaties Ieder(In) en ouderenorganisatie KBO-PCOB.

zorgvervoer op maat

Deze vernieuwde Code VVR is een rechtstreekse voortzetting van de Code VVR die in 1999/2000 met steun van de overheid is opgezet door een keur van veldpartijen i.s.m. het kennisinstituut KBOH, in 2007 opgegaan in Vilans, kenniscentrum voor langdurige zorg. De code is geactualiseerd naar de huidige stand van inzichten en wet- en regelgeving.

veiligheid

Rolstoelinzittenden mogen verwachten dat zij een gelijk niveau van bescherming geboden krijgen als niet-rolstoelgebonden passagiers. Dit laatste noemen we het gelijkheidsbeginsel en deze code is mede op deze beide beginselen gebaseerd. Het toegankelijkheidsbeginsel uit het VN-verdrag Rechten voor mensen met een beperking stelt dat iedereen dezelfde rechten heeft op het gebied van toegankelijkheid en participatie in de maatschappij. Daarbij hoort het recht op vrije keuze van mobiliteitsmiddelen. Veilig vervoer bestaat uit een keten van de rolstoelpassagier, rolstoel, vastzetsysteem, voertuig, chauffeur en vervoerder. De zwakste schakel bepaalt de veiligheid van het vervoer. Om ervoor te zorgen dat de veiligheid niet lijdt onder onwetendheid, haast en toegeeflijkheid is in de code VVR al sinds jaar en dag opgetekend waaraan het vervoer van rolstoelinzittenden dient te voldoen. Kan de rolstoelinzittende niet veilig worden vervoerd, dan moet in het belang van alle partijen het vervoer geweigerd worden. Vervoer veilig of vervoer niet!

Lees ook: Rijdende rechter spreekt zich uit omtrent code VVR


Leerlingen zijn veel meer gebaat bij regelmaat en niet bij duurzaamheid

Bij schoolvervoer wordt het taxi-vervoer volgens Europese aanbesteding uitgeschreven. Opvallend in al deze aanbestedingen is de waarde die is toegekend bij de gunning aan de factor duurzaamheid. De gemeenten plaatsen gelukkig de kwaliteit en communicatie nog steeds voor de duurzaamheid.

Gelukkig zien we in de praktijk vaak dat het goed gaat

In de praktijk gaat de uitvoering van het leerlingenvervoer niet altijd zoals gewenst. Het is van belang kwaliteit een goede plek te geven in het bestek van de aanbesteding zodat er concreet op kan worden aangestuurd.  Enkele voorbeelden zijn de maximale reistijd van de leerling in het plan van eisen van de aanbesteding en de consequenties van het niet nakomen van eisen zijn voor de vervoerder. Voorop staat de kwaliteit van de goede planning.

Leerlingen hebben vaak behoefte aan een bepaalde mate van vastigheid.

De ervaring leert dat het voor vervoerders niet altijd mogelijk is om één vaste chauffeur voor één route in te zetten. Probeer als opdrachtgever daarom maximaal twee vaste of een vaste groep chauffeurs. Daarnaast heeft een vaste ophaaltijd en een vaste plek in het voertuig een positief effect op het gedrag van leerlingen.

“Ik wil een chauffeur die ik ken: dan voel ik me meer op mijn gemak. Ik kan niet tegen veranderingen.  Mijn rolstoel werd  niet goed bevestigd. Ik zat de hele rit in spanning.”

De chauffeur moet goed kunnen omgaan met de leerlingen en ouders. Veel klachten gaan namelijk over de wijze waarop de leerlingen en ouders door de chauffeur zijn behandeld.

Kwetsbare doelgroepen vragen om hoge veiligheidsstandaard

Leerlingenvervoer wordt veel gebruikt door doorgaans zeer kwetsbare doelgroepen. Het is daarom van belang dat het vervoer niet alleen kwalitatief goed is, maar dat ook een hoge veiligheidsstandaard wordt toegepast. Veiligheid is vooral een taak van de vervoerder en van een eventuele verstrekker van een rolstoel. Vanzelfsprekend moet een vervoerder voldoen aan alle wettelijke eisen omtrent het vervoer.

Veel klachten hebben te maken met stiptheid en reisduur. Deze onvrede komt aan de ene kant door de kaders die de gemeente stelt waardoor de vervoerder enige marge heeft rond afgesproken tijden. Deze marges moeten wel voor iedereen duidelijk zijn, ook voor de ouders.