Categorie archieven: Politiek

Binnenland, Gemeente, Opinie, Politiek

Debat: discussie over hoofddoekjes bij boa’s op straat laait op

Een reactie plaatsen

Antwoord op vragen van de leden Esmah Lahlah en Glimina Chakor aan de minister van Justitie en Veiligheid en de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over verbieden van hoofddoekjes en andere religieuze uitingen bij boa’s maakt de discussie weer actueel.

De discussie rondom het verbod op religieuze uitingen, zoals hoofddoekjes, bij buitengewoon opsporingsambtenaren (boa’s) laait opnieuw op in Nederland. Minister van Justitie en Veiligheid Dilan Yesilgöz en Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties Hanke Bruins Slot hebben op vragen van GroenLinks-PvdA-leden Lahlah en Chakor geantwoord over het voorstel voor een landelijk verbod. Dit onderwerp heeft geleid tot gesprekken met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) en een uitgebreide analyse van de huidige stand van zaken.

Yesilgöz wil doorpakken met het landelijke verbod en voerde hierover overleg met de VNG in het Strategisch Beraad Veiligheid op 26 februari 2024. De VNG staat niet afwijzend tegenover een neutraal uniform voor boa’s, maar benadrukt dat individuele gemeenten hierin hun eigen keuzes kunnen maken. Dit heeft geleid tot de mogelijkheid dat sommige gemeenten afwijken van het modeluniform en ruimte bieden voor religieuze uitingen. Volgens de VNG blijft het van belang om over dit onderwerp in gesprek te blijven.

Momenteel zijn gemeenten als werkgevers bevoegd om een verbod op zichtbare religieuze uitingen op te leggen aan boa’s in hun dienst. Deze bevoegdheid geldt ook voor andere werkgevers van boa’s, zoals vervoersdiensten. In 2021 stelde Yesilgöz een richtlijn op om neutraliteit van het boa-uniform te waarborgen, maar deze biedt ruimte voor afwijkende beslissingen door werkgevers. Sinds november 2023 hebben enkele gemeenten deze ruimte benut om boa’s toe te staan religieuze uitingen te dragen.

Het landelijke verbod richt zich niet tot gemeenten of andere boa-werkgevers, maar rechtstreeks tot de boa’s zelf. Dit roept vragen op over de gemeentelijke autonomie en de Code Interbestuurlijke Verhoudingen (Code IBV). Artikel 3 van de Code IBV stelt dat overleg moet plaatsvinden over nieuwe beleidsvoornemens die andere overheidslagen raken, zodat deze nog kunnen worden aangepast. Hoewel er overleg is gevoerd, heeft dit niet geleid tot naleving van de richtlijn door alle gemeenten. Yesilgöz voelt zich daarom genoodzaakt om neutraliteit via wet- of regelgeving af te dwingen, zoals de Kamer heeft verzocht.

Foto: © Pitane Blue – Dilan Yesilgöz

Een wettelijke grondslag is noodzakelijk voor een dergelijk verbod. De komende periode zal onderzocht worden hoe deze grondslag het best ingevuld kan worden. Hierbij zal het gebruikelijke wetgevingstraject gevolgd worden, inclusief advies van de Raad van State. In deze advisering zal ook de verhouding tot grondrechten en gemeentelijke autonomie worden meegenomen.

De discussie over het verbod roept de vraag op hoeveel boa’s in Nederland daadwerkelijk religieuze uitingen dragen. Tot nu toe zijn er geen bekende gevallen van boa’s die religieuze uitingen bij hun uniform dragen. Ook de vakbonden hebben geen meldingen ontvangen van dergelijke gevallen. Desondanks acht Yesilgöz het noodzakelijk om te zorgen voor een uniforme uitstraling van neutraliteit en gezag.

Critici van het verbod, waaronder leden Lahlah en Chakor, vragen zich af waarom er wordt ingezet op het oplossen van een probleem dat nauwelijks bestaat. Yesilgöz verdedigt haar standpunt door te benadrukken dat neutraliteit essentieel is voor opsporingsambtenaren in hun taakuitvoering en contact met het publiek. Zij stelt dat zichtbare religieuze uitingen afbreuk kunnen doen aan de gezagsuitstraling en veiligheid van de functie. Dit geldt voor alle boa’s, ongeacht hun specifieke werkomgeving.

De ministers hebben aangegeven dat het overleg over dit onderwerp voortgezet zal worden, met als doel te komen tot een oplossing die zowel recht doet aan de neutraliteit van de boa’s als aan de wensen van de diverse gemeenten. Dit complexe vraagstuk raakt aan fundamentele waarden zoals vrijheid van religie, neutraliteit van de overheid en de autonomie van lokale overheden. De komende maanden zullen cruciaal zijn in de verdere ontwikkeling en implementatie van het beleid.

Binnenland, Politiek, Uitgelicht

Hoop, lef en trots onder de loep: de mobiliteitsvisie van het nieuwe kabinet

Een reactie plaatsen

Het Nederlandse volk heeft hiervoor gekozen, het kabinet-Wilders komt eraan!

Het nieuwe hoofdlijnenakkoord 2024 – 2028, getiteld ‘Hoop, Lef en Trots’, uitgebracht door PVV, VVD, NSC en BBB, werpt een ambitieus licht op de toekomst van Nederlandse mobiliteit. Dit beleidsdocument belooft ingrijpende wijzigingen en verbeteringen op verschillende gebieden, van de aanleg van nieuwe spoorlijnen tot verduurzaming van het wagenpark. Hier volgt een analyse van de meest opvallende initiatieven en de potentiële impact op onze dagelijkse reiservaringen.

Een van de meest in het oog springende projecten is de voortzetting van de aanleg van de Lelylijn, een cruciale verbinding die zal beginnen in Groningen, afhankelijk van uitvoeringstechnische haalbaarheid. Dit project is niet alleen een boost voor de noordelijke economie maar ook een versterking van de nationale spoorinfrastructuur die naadloze verbindingen belooft met de rest van Europa.

Internationaal spoorvervoer krijgt ook een stimulans door het verminderen van barrières voor nieuwe toetreders in de markt. Met een voorstel voor grensoverschrijdend spoorvervoer dat vijf treinstations, waaronder Hengelo, Venlo, Heerlen, Groningen en Zwolle, aansluit op internationale hogesnelheidslijnen, zet Nederland stappen naar een meer geïntegreerd Europees spoorwegnet.

Daarnaast wordt de toegankelijkheid van het platteland aangepakt door het versterken van het busvervoer tussen dorpskernen. Dit is een belangrijke stap om landelijke gebieden beter bereikbaar te maken, wat bijdraagt aan de leefbaarheid en de lokale economieën.

Oppositieleider Frans Timmermans (GroenLinks-PvdA) noemt het hoofdlijnenakkoord van PVV, VVD, NSC en BBB ‘rampzalig voor Nederland’. ,,het is een zwarte dag.”

De veiligheid in het openbaar vervoer krijgt een belangrijke boost met de inzet van meer bijzondere opsporingsambtenaren (boa’s) in treinen en bussen, die uitgebreidere bevoegdheden krijgen. Ook wordt geëxperimenteerd met bodycams voor hoofdconducteurs, al wordt dit op vrijwillige basis ingevoerd.

Wat de luchtvaart betreft, ligt de nadruk op het verbeteren van de rechtsbescherming van omwonenden met betrekking tot geluidsoverlast, terwijl de netwerkkwaliteit van Schiphol behouden blijft. De toekomst van de luchtvaart ziet er ook groener uit met plannen voor stillere en schonere vliegtuigen.

De onderhoudsopgave van bestaande infrastructuren blijft een prioriteit, met als doel de basiskwaliteit van wegen, waterwegen en het OV-netwerk te behouden. Hierbij worden ook 17 gepauzeerde projecten opnieuw bekeken, waaronder verbeteringen aan de A1/A30 en de A67, evenals de Volkerak- en Kreekraksluizen.

Innovatie blijft niet achter; de verduurzaming van het wagenpark wordt voortgezet met stimulansen voor elektrisch rijden, waarbij elektrische rijders een eerlijke bijdrage leveren aan de financiële duurzaamheid van dit beleid.

Dit hoofdlijnenakkoord toont een duidelijke toewijding aan het verbeteren en moderniseren van Nederlandse mobiliteit. De komende jaren beloven transformatief te zijn met een breed scala aan initiatieven die de manier waarop Nederlanders reizen zal veranderen.

De Mobiliteitsalliantie ziet in het donderdag gepresenteerde coalitieakkoord aanknopingspunten om de bereikbaarheid van regio en stad te verbeteren, maar vraagt ook om meer ambitie en een langetermijnvisie.

Voor de Mobiliteitsalliantie is dit akkoord een goede aanzet met oog voor belangrijke opgaven zoals de ontsluiting van woningbouw, onderhoud en het uitbreiden van de infrastructuur. Tegelijkertijd is er meer nodig voor het aanpakken van de problemen. Alleen al de instandhoudingsopgave van de hoofdinfrastructuur en de onderliggende netwerken vragen om stevige extra investeringen. Als we volgens de vertegenwoordiging van toonaangevende organisaties daarbij ook de bevolkingsgroei willen opvangen en woningen bereikbaar willen maken, terwijl we onze mobiliteit verduurzamen en betaalbaar houden voor de burger, hebben we aanvullend beleid, tempo en meer middelen nodig. 

“Ik ben blij dat er uitgebreide aandacht is voor het spoor in het hoofdlijnenakkoord. Dat is ook nodig, want het spoor biedt oplossingen voor belangrijke problemen van deze tijd”

John Voppen, CEO van ProRail

Deze plannen, welkom geheten door spoorbeheerder ProRail, benadrukken de essentiële rol van het treinverkeer in het bevorderen van nationale bereikbaarheid en het aanpakken van actuele maatschappelijke uitdagingen.

John Voppen, de CEO van ProRail, heeft zijn tevredenheid uitgesproken over de prominente rol van het spoor in het akkoord. Volgens Voppen is deze focus niet alleen welkom maar ook noodzakelijk: “Het spoor biedt oplossingen voor belangrijke problemen van deze tijd,” aldus Voppen. Hij benadrukt het belang van een inclusieve aanpak waarbij naast personenvervoer ook voldoende aandacht moet zijn voor spoorgoederenvervoer. Met een optimistische blik kijkt hij uit naar de samenwerking tussen de verschillende stakeholders om Nederland bereikbaar en mobiel te houden.

Aanbesteding, Bedrijven, Binnenland, Busvervoer, Politiek

Qbuzz: dieselbussen voor Fries busvervoer wekken verbazing

Een reactie plaatsen

Het busbedrijf zit in een spagaat tussen klimaatdoel halen en de concessie start, dus Friesland start busvervoer met dieselbussen.

Qbuzz, de nieuwe vervoerder voor het busvervoer in Friesland, heeft aangekondigd vanaf december dieselbussen in te zetten, een beslissing die verrassend is gezien de hedendaagse klimaatdoelen. Volgens het digitale vakblad Personenvervoer Magazine ziet Qbuzz zich gedwongen tot deze keuze door twee voornaamste redenen. Ten eerste is er de beperkte beschikbaarheid van stroom in Friesland door netcongestie. Daarnaast speelt de lange levertijd van elektrische bussen een rol, die niet strookt met de strakke implementatietijdlijn voor de nieuwe Friese busconcessie die loopt van eind 2024 tot 2034.

Een woordvoerder van Qbuzz benadrukt het belang van emissievrij openbaar vervoer, maar geeft aan dat de keuze voor dieselbussen noodzakelijk is om de bereikbaarheid van de provincie te garanderen. “We vinden uitstootvrij openbaar vervoer ontzettend belangrijk, maar door met dieselbussen te starten, garanderen we de bereikbaarheid van Fryslân,” legt de woordvoerder uit.

De keuze van Qbuzz heeft tot geschokte reacties geleid, vooral van politici die zich inzetten voor milieubescherming. Elsa van der Hoek, Statenlid van GrienLinks, uitte haar verbazing en ongenoegen in de Leeuwarder Courant. Zij wijst erop dat de Friese Staten duidelijke eisen hebben gesteld voor zero-emissiebussen in het Programma van Eisen. “Daar is nu helemaal geen sprake van. Het is toch bizar dat je in deze tijd van klimaat en stikstof nieuwe dieselbussen aanschaft,” zegt Van der Hoek.

De Gedeputeerde Staten van Fryslân (GS) verdedigen echter de keuze van Qbuzz door te stellen dat het bedrijf binnen de huidige regelgeving opereert. Dieselbussen mogen nog tot 31 december 2024 instromen; daarna moeten alle nieuwe bussen aan de zero-emissie eis voldoen. GS heeft ook opgemerkt dat de overgang naar volledig elektrische bussen eind 2025 sowieso niet mogelijk zou zijn vanwege de netwerkcongestie in de regio. Zij benadrukken dat de transitie naar emissievrij openbaar vervoer gefaseerd verloopt, en dat de uiteindelijke doelstellingen uniform zijn voor alle provincies.

Illustratie: © Pitane Blue – QBuzz in Friesland

Opmerkelijk is dat Qbuzz in andere provincies, zoals Groningen en Drenthe, wel overwegend kiest voor elektrische bussen. De uitzondering voor Friesland en de keuze om de ‘mazen van de regeltjes op te zoeken’, zoals Van der Hoek het uitdrukt, roept vragen op over consistentie in beleid en uitvoering.

De situatie wordt verder gecompliceerd door het recente faillissement van busfabrikant Van Hool, waardoor een grote order van 166 elektrische bussen voor Qbuzz niet kan worden uitgeleverd. Dit heeft ongetwijfeld invloed gehad op de besluitvorming van Qbuzz, gezien de dringende noodzaak om een betrouwbare dienstregeling te bieden tegen de achtergrond van deze onvoorziene tegenslag. Ondanks de tegenslagen blijft de verwachting dat tegen 2030 alle bussen in het openbaar vervoer in Nederland zero-emissie moeten zijn, een doelstelling die landelijk is vastgesteld om de milieudoelstellingen te halen.

Basisbereikbaarheid, Binnenland, deelvervoer, duurzaamheid, Economie, infrastructuur, Politiek, Transport

Daadkracht: samenwerking en financiering essentieel voor toekomstig transport

Een reactie plaatsen

De Mobiliteitsalliantie, de VNG en het IPO doen een dringend beroep op de beoogde coalitie om mobiliteit onlosmakelijk onderdeel te maken van nieuw beleid.

In het huidige politieke klimaat, met een nieuw kabinet in aantocht, wordt de druk om substantiële en duurzame investeringen in de mobiliteitssector te bewerkstelligen steeds groter. Nederland staat voor aanzienlijke uitdagingen op het gebied van woningbouw, verduurzaming en leefbaarheid, waarbij mobiliteit een cruciale rol speelt. Dit thema, aangeduid als de ‘levensader van onze samenleving’, vereist volgens de Mobiliteitsalliantie, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) en het Interprovinciaal Overleg (IPO) structurele investeringen om Nederland bereikbaar, betaalbaar en leefbaar te houden.

Marga de Jager, voorzitter van de ANWB en tevens voorzitter van de Mobiliteitsalliantie, benadrukt het belang van mobiliteit niet als doel op zich, maar als essentiële voorwaarde voor maatschappelijke participatie. “Bereikbaarheid én betaalbaarheid zijn cruciaal”, stelt zij, wijzend op het belang van een infrastructuur die zowel autowegen als fiets- en wandelpaden, waterwegen, en een fijnmazig openbaar vervoernetwerk omvat.

mobiliteitsbeleid

De noodzaak voor actie is duidelijk. De samenwerkende partijen signaleren dat Nederland dichtslibt zonder een krachtig mobiliteitsbeleid van het komende kabinet. Er is een jaarlijkse behoefte aan 2 à 3 miljard euro extra alleen al voor beheer en onderhoud, afgezien van de noodzakelijke investeringen in uitbreiding en vernieuwing van de infrastructuur. Gedeputeerde Harry van der Maas van het IPO verwoordt het zo: “Dat kan voorkomen worden door slimmer om te gaan met wat er al is, in combinatie met meer geld.”

Ook de politiek moet blijven letten op de betaalbaarheid van zowel het reizen met het openbaar vervoer als de auto. Marga de Jager voegt hieraan toe dat het belangrijk is dat de formerende partijen niet alleen vooruitkijken, maar ook rekening houden met eerder gemaakte afspraken en lopende of reeds geplande projecten. “Haperend beheer en onderhoud aan bijvoorbeeld rijkswegen leidt tot extra druk op provinciale en lokale wegen,” aldus de Jager.

Foto: Jan van Burgsteden

“Het is voor onze inwoners van belang dat er betaalbare en gelijkwaardige alternatieven voor de auto beschikbaar zijn, zoals goed openbaar vervoer in elke regio.”

Jan van Burgsteden, wethouder van gemeente Meierijstad en VNG-commissielid

De wethouder benadrukt het belang van bereikbaarheid op regionaal niveau. Dit is vooral belangrijk voor de toegankelijkheid van essentiële diensten zoals ziekenhuizen en nieuwe woonwijken, ook voor mensen die geen auto bezitten. De Mobiliteitsalliantie, bestaande uit diverse toonaangevende organisaties zoals ANWB, Arriva, BOVAG, en vele anderen, biedt een breed draagvlak voor deze kwesties. Ondanks de verschillen binnen de achterban van deze organisaties, is er een gemeenschappelijk streven naar een toegankelijke, betaalbare en duurzame mobiliteit die zowel de samenleving als de economie ondersteunt.

De Mobiliteitsalliantie, een krachtig samenwerkingsverband binnen de Nederlandse mobiliteitssector, vertegenwoordigt een opmerkelijk spectrum aan organisaties, van belangenverenigingen tot grote spelers in het openbaar vervoer en wegenbouw. Dit collectief streeft naar belangrijke verbeteringen en innovaties die de bereikbaarheid, betaalbaarheid en duurzaamheid van vervoer in Nederland zullen bevorderen.

De alliantie telt enkele van de meest invloedrijke en herkenbare namen in de mobiliteitssector. Onder hen bevindt zich de ANWB, die naast haar rol in hulpverlening aan weggebruikers ook toeristische diensten aanbiedt. Arriva en Nederlandse Spoorwegen (NS) zijn prominente leden die respectievelijk bus- en treinvervoer verzorgen, cruciaal voor het dagelijks functioneren van het openbaar vervoer in Nederland.

Bedrijven zoals Bouwend Nederland en MKB Infra vertegenwoordigen de bouw- en infrastructuursector, en spelen een essentiële rol in de ontwikkeling van de fysieke mobiliteitsinfrastructuur. Daarnaast speelt de RAI Vereniging een belangrijke rol als vertegenwoordiger van de rijwiel- en automobielindustrie, wat wijst op de breedte van de alliantie die zowel fietsen als auto’s omvat.

De belangen van specifieke gebruikersgroepen worden niet over het hoofd gezien. De Fietsersbond maakt zich sterk voor de belangen van fietsers, terwijl de Vereniging van Nederlandse Autoleasemaatschappijen (VNA) en Vereniging Zakelijke Rijders belangen van zakelijke automobilisten en leasebedrijven behartigen.

Wat betreft openbaar vervoer is de alliantie rijk vertegenwoordigd met bedrijven zoals GVB, HTM, Keolis, Qbuzz, RET en Transdev die diensten verzorgen in verschillende stedelijke gebieden van Nederland, zoals Amsterdam, Den Haag, Rotterdam en daarbuiten. OV NL bundelt al deze bedrijven onder een gemeenschappelijke noemer, wat zorgt voor een gestroomlijnde communicatie en beleidsontwikkeling binnen de sector.

De internationale luchthaven Schiphol is ook een lid van de alliantie, wat de luchtvaartsector verbindt met de bredere doelen van mobiliteitsinnovatie en -ontwikkeling in Nederland. Schiphol speelt een cruciale rol in het faciliteren van zowel nationale als internationale verbindingen.

Binnenland, Onderzoek, Politiek, Sociaal

Straten vol protest: kabinet onderzoekt grenzen van demonstratierecht

Een reactie plaatsen

Vrijheid of veiligheid, er zijn nieuwe dilemma’s rondom het demonstreren in Nederland wat mobiliteit betreft.

In een tijd waarin de grenzen van het demonstratierecht steeds vaker worden opgezocht en soms zelfs overschreden, kondigt het kabinet een onafhankelijk onderzoek aan naar de adequaatheid van dit recht in het licht van recente ontwikkelingen. Dit besluit, aangekondigd door ministers De Jonge van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en Yeşilgöz van Justitie en Veiligheid, volgt op een reeks protestacties die niet alleen het verkeer, maar ook andere grondrechten en de nationale veiligheid onder druk zetten.

Het recht om te demonstreren wordt universeel erkend als een fundamentele pijler van een democratische samenleving, maar recente incidenten hebben geleid tot een heroverweging van hoe deze vrijheid kan worden gehandhaafd zonder dat andere belangrijke rechten in het gedrang komen. Zoals minister De Jonge benadrukt: “Het demonstratierecht is cruciaal, maar het biedt geen vrijbrief om regels te overtreden en andere belangen te schaden.” Hij voegt toe dat het huidige beleid weinig ruimte laat voor een belangenafweging tussen het demonstratierecht en andere grondrechten, wat het draagvlak voor dit recht kan ondermijnen.

Politie spreekt de demonstranten toe, terwijl demonstranten bezig zijn met vastlijmen hier op de A12.

Vanuit een veiligheidsperspectief brengen snelwegbezettingen ernstige risico’s met zich mee, niet alleen voor de demonstranten zelf maar ook voor nietsvermoedende automobilisten. Het plotseling moeten stoppen op snelwegen kan leiden tot ongelukken en in sommige gevallen tot ernstig letsel. Daarnaast kunnen dergelijke acties de toegang tot essentiële diensten zoals ziekenhuizen en hulpdiensten blokkeren, wat een direct gevaar vormt voor de volksgezondheid.

Ook minister Yeşilgöz wijst op de noodzaak van dit onderzoek, gezien de toename van protesten die de wettelijke grenzen overschrijden en buitensporige politie-inzet vereisen. Dergelijke acties trekken middelen weg van andere noodzakelijke politietaken en zorgen voor significante verstoringen in de samenleving. Voorbeelden hiervan zijn het blokkeren van snelwegen, het bezetten van vliegvelden en gevaarlijke situaties veroorzaakt door brandstichting langs wegen. Dit leidt tot risicovolle situaties voor automobilisten en belemmert de toegang tot cruciale diensten zoals ziekenhuizen.

VVD – Dilan Yeşilgöz-Zegerius

“Vrijheid van meningsuiting en het recht op demonstreren zijn belangrijke grondrechten. Daar staat het kabinet pal voor. We zien dat het overgrote deel van de demonstraties goed verloopt, dankzij de inzet van het lokale gezag en de demonstranten zelf. In de afgelopen periode zien we echter in toenemende mate protesten waarbij de grenzen van de wet worden opgezocht en worden overschreden. Dat is niet alleen schadelijk, het vraagt ook een grote inzet van politieagenten die niet in de wijken hun belangrijke werk kunnen doen.”

Minister Yeşilgöz van Justitie en Veiligheid

Het onderzoek, uit te voeren door het Wetenschappelijk Onderzoek- en Datacentrum (WODC), zal zich richten op demonstraties waarbij wetten bewust worden overtreden en situaties waarbij andere grondrechten of de nationale veiligheid potentieel worden bedreigd. Bovendien zullen vergelijkende analyses met andere landen worden uitgevoerd om te beoordelen hoe zij dergelijke demonstraties aanpakken, welke bevoegdheden lokale en nationale autoriteiten hebben om orde te handhaven, en welke waarborgen er zijn om het demonstratierecht te beschermen.

De focus zal ook liggen op demonstraties die plaatsvinden op gevoelige locaties, zoals de woningen van politici of bij abortusklinieken, waar het recht op privacy direct in conflict kan komen met het recht op demonstratie. Daarnaast wordt onderzocht hoe andere landen omgaan met bedreigingen voor de nationale veiligheid die kunnen voortvloeien uit demonstraties.

In deze tijden van sociale en politieke spanningen is het duidelijk dat de balans tussen vrijheid van meningsuiting en andere grondrechten een delicate zaak is die voortdurende aandacht vereist. Het aangekondigde onderzoek is een stap richting het verzekeren dat Nederland deze balans behoudt, terwijl het tegelijkertijd trouw blijft aan de grondbeginselen van de democratie.

Buitenland, Innovatie, Politiek, Transport

Windrose: Antwerpen trekt Chinese miljoenen naar de Schelde

Een reactie plaatsen

Antwerpen positioneert zich stevig als een belangrijke speler in de toekomstige mobiliteit met de mogelijke komst van een Chinese e-truckfabriek,.

Een investering die de lokale economie een significante boost van 300 miljoen euro kan geven. De stad, bekend om zijn strategische ligging en robuuste infrastructuur, trekt volgens een artikel in De Tijd de aandacht van Windrose, een innovatieve start-up uit China met plannen voor een eerste Europese productiefaciliteit voor elektrische vrachtwagens.

Oprichter Wen Han, die recent Antwerpen bezocht en ontmoetingen had met onder meer burgemeester Bart De Wever en Voka-topman Luc Luwel, benadrukte de gevorderde staat van de onderhandelingen over het vestigen van een Europees hoofdkantoor en een assemblagefabriek in de stad. Deze stap markeert een potentieel keerpunt voor de Belgische auto-industrie, die na een lange periode weer een grote speler binnen haar grenzen kan verwelkomen.

geopolitiek

De keuze voor Antwerpen, ondanks de concurrentie van buurlanden, wordt gedreven door geopolitieke overwegingen en de sterke positie die Vlaanderen inneemt op de lijst van potentiële locaties. Dit project zou niet alleen de lokale werkgelegenheid stimuleren maar ook bijdragen aan de verduurzaming van het Europese transportnetwerk, door de productie en assemblage van elektrische trucks die beloven de uitstoot en afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te verminderen.

Foto: © Pitane Blue – Bart Groothuis (VVD)

“Europa staat op een cruciaal kruispunt waar de toekomstige welvaart van het continent steeds meer afhankelijk wordt van de capaciteit om zijn industrie te behouden en verder te ontwikkelen.”

Bart Groothuis – lid van het Europees Parlement namens de VVD.

Parallel aan de ontwikkelingen rond Windrose, weerklinkt in de politieke arena een oproep tot voorzichtigheid met betrekking tot handelsrelaties met China. Politicus Bart Groothuis van de VVD heeft onlangs kritiek geuit op de beslissingen van openbaarvervoersbedrijven om bussen te bestellen bij de Chinese fabrikant BYD. Groothuis benadrukt de noodzaak om bewust om te gaan met oneerlijke concurrentie en de risico’s voor nationale veiligheid en intellectuele eigendomsrechten die kunnen voortvloeien uit dergelijke overeenkomsten.

intellectueel eigendom

Deze bezorgdheid wordt versterkt door de aanhoudende spionageactiviteiten en pogingen tot diefstal van intellectueel eigendom door landen als China, Rusland, Iran en Noord-Korea. Groothuis pleit voor een meer gerichte benadering dan de huidige wetgeving biedt, om de delicate balans tussen handelsbelangen en nationale veiligheid te waarborgen.

Terwijl de discussie over internationale handelsrelaties en veiligheidsbeleid voortduurt, belooft het project van Windrose in Antwerpen een stap voorwaarts in de transitie naar duurzamer vervoer. De elektrische trucks van het bedrijf, die qua design herinneren aan de Tesla Semi maar beloven een groter bereik te bieden tegen lagere kosten, kunnen een belangrijke rol spelen in het verminderen van de ecologische voetafdruk van de transportsector.

Binnenland, duurzaamheid, Politiek, Scheepvaart, Uitgelicht

Waddenveren: mogelijk nieuw onderdeel van het ov-netwerk

Een reactie plaatsen

Aangenomen moties markeren een belangrijk moment van nationale erkenning voor de vervoersbehoeften van de Waddeneilanden.

De Tweede Kamer heeft recentelijk twee belangrijke stappen gezet die de toekomst van het vervoer tussen het Nederlandse vasteland en de Waddeneilanden mogelijk gaan veranderen. Ten eerste werd een motie aangenomen die het kabinet oproept te onderzoeken wat nodig is om de veerdiensten tussen deze eilanden en het vasteland aan te merken als openbaar vervoer. Ten tweede is er een voorstel goedgekeurd om de mogelijkheid te onderzoeken van het inzetten van watertaxi’s als kleine veerponten.

Het initiatief voor de eerste motie kwam van Tjeerd de Groot, lid van de D66, en werd mede ingediend door Habtamu de Hoop van GroenLinks-PvdA en Eline Vedder van het CDA. Deze Kamerleden constateren een opmerkelijk gat in het Nederlandse openbaar vervoersnetwerk: de afwezigheid van een OV-verbinding tussen de Waddeneilanden en het vasteland. De noodzaak van deze verbinding wordt onderstreept door de hoge kosten om de eilanden te bereiken en het feit dat studenten geen gebruik kunnen maken van hun studentenreisproduct op de huidige veerdiensten. Deze situatie druist in tegen de principes van toegankelijkheid en betaalbaarheid die het Nederlandse openbaar vervoersysteem doorgaans kenmerken.

De tweede motie, ingediend door BBB-Kamerlid Cor Pierik, richt zich op het potentieel van watertaxi’s. Deze kleinere vaartuigen, die zowel overdag als ’s nachts varen, kunnen een flexibeler alternatief bieden voor de traditionele veerdiensten. Echter, strenge regelgeving beperkt momenteel hun snelheid, met name ’s nachts, wat hun effectiviteit in geval van nood beperkt. Pierik pleit daarom voor een snelle bijeenkomst van relevante partijen om de mogelijkheden te onderzoeken voor deze watertaxi’s om officieel erkend te worden als kleine veerponten, waardoor hun operationele mogelijkheden bij calamiteiten zouden toenemen.

Foto: © Pitane Blue – Tweede Kamer

Kamerleden constateren een opmerkelijk gat in het Nederlandse openbaar vervoersnetwerk: de afwezigheid van een OV-verbinding tussen de Waddeneilanden en het vasteland.

Deze ontwikkelingen kunnen aanzienlijke gevolgen hebben voor de leefbaarheid en toegankelijkheid van de Waddeneilanden. Een erkenning van de veerdiensten als openbaar vervoer kan de reiskosten voor bewoners en bezoekers drastisch verlagen en de mobiliteit voor studenten verbeteren. Bovendien kan een versoepeling van de regels voor watertaxi’s de responsiviteit bij noodsituaties verhogen, wat bijdraagt aan de veiligheid van de eilandgemeenschappen.

Het debat over deze kwesties weerspiegelt een bredere discussie over de rol van openbaar vervoer en de noodzaak van innovatieve oplossingen voor unieke geografische uitdagingen. Het is duidelijk dat de verbindingen met de Waddeneilanden niet alleen van cruciaal belang zijn voor de dagelijkse levens van de eilandbewoners, maar ook voor de duizenden toeristen die jaarlijks de unieke natuur en cultuur van de Waddenzee komen ervaren.

Als de voorstellen worden uitgevoerd, zou dit een belangrijke stap vooruit betekenen in het waarborgen van duurzame, toegankelijke en efficiënte vervoersopties voor een van Nederlands meest unieke en waardevolle regio’s. De tijd zal leren hoe deze plannen zich zullen ontvouwen, maar de aangenomen moties markeren een belangrijk moment van nationale erkenning voor de vervoersbehoeften van de Waddeneilanden.

Binnenland, Opinie, Politiek

Verkeersveiligheid: geldkraan open voor veiligere wegen

Een reactie plaatsen

De komende periode krijgen gemeenten, provincies en waterschappen nieuwe mogelijkheden om met geld van het Rijk hun wegen veiliger te maken.

In een tijd waarin het aantal verkeersslachtoffers alarmerend stijgt, heeft de Nederlandse regering besloten om aanzienlijke financiële middelen vrij te maken in een poging om de wegen in het land veiliger te maken. Met een toewijding van 500 miljoen euro tot 2030, onder de noemer Investeringsimpuls Verkeersveiligheid, belooft dit initiatief de veiligheid op de weg aanzienlijk te verbeteren door gemeenten, provincies en waterschappen meer flexibiliteit en financiering te bieden voor noodzakelijke aanpassingen.

Minister Mark Harbers van Infrastructuur en Waterstaat kondigde onlangs aan dat de regels voor het verkrijgen van deze financiële steun versoepeld zullen worden. Deze verandering is met name gericht op het verhogen van het maximale bedrag dat in één keer kan worden aangevraagd, een wijziging die vooral kleinere gemeenten ten goede zal komen. Hiermee kunnen zij grootschaligere projecten aanpakken, zoals de aanleg van rotondes of fietsonderdoorgangen, die essentieel zijn voor het verhogen van de verkeersveiligheid.

De aanleiding voor deze grootschalige financiële injectie ligt in de sombere statistieken van het aantal verkeersslachtoffers. Met 745 dodelijke slachtoffers in 2022 is de noodzaak om in te grijpen duidelijker dan ooit. Onderzoek toont aan dat veel van deze ongevallen plaatsvinden binnen de bebouwde kom, een gebied waarvoor nu extra middelen beschikbaar worden gesteld om de veiligheid te vergroten.

Een ander belangrijk aspect van de aangekondigde wijzigingen is de aanpassing in de berekening van de geschatte kosten voor de uitvoering van de maatregelen. Eerder werd dit berekend op basis van het huidige prijspeil, wat niet altijd overeenkwam met de werkelijke kosten op het moment van uitvoering. Dit leidde tot financiële tekorten bij de lokale overheden. Daarom zal nu een realistischer inschatting van de kosten worden gemaakt, waardoor overheden een beter beeld krijgen van de financiële steun die zij kunnen verwachten.

Mark Harbers – VVD

“Het aantal verkeersslachtoffers is weer aan het stijgen: in 2022 ging het om 745 dodelijke slachtoffers, dat zijn meer dan twee mensen per dag. Dat is veel te veel. Uit onderzoek blijkt dat veel ongelukken gebeuren in de bebouwde kom. Daarom hebben we vanuit het Rijk geld beschikbaar om ook deze wegen veiliger te maken. Ik vind het belangrijk om te luisteren naar wat de overheden nodig hebben om dit geld zo effectief mogelijk te besteden, vandaar dat we de regels flexibeler gaan maken.”

Minister Mark Harbers (Infrastructuur en Waterstaat)

Verder wordt de administratieve last voor overheden verminderd. Waar zij voorheen gedetailleerd moesten rapporteren over de uitgaven, zal de focus nu liggen op de realisatie van de maatregelen zelf. Dit betekent dat overheden die efficiënter met hun budget omgaan, hiervan direct kunnen profiteren.

De impact van deze financiële impuls wordt niet alleen op korte termijn verwacht. De Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid (SWOV) heeft geschat dat de uitvoering van alle maatregelen tot 2030 bijna 600 verkeersslachtoffers kan voorkomen. Dit onderstreept het potentieel van de investeringen om niet alleen levens te redden, maar ook economische voordelen te bieden, met een rendement van 1,5 keer de investering.

Met de aankondiging van deze vernieuwde aanpak in de financiering en uitvoering van verkeersveiligheidsmaatregelen, zet Nederland een belangrijke stap naar het terugdringen van het aantal verkeersslachtoffers en het verbeteren van de veiligheid op de weg voor alle gebruikers.

Binnenland, Politiek

Frisse gezichten voor de formatie: Dijkgraaf en Van Zwol aan zet

Een reactie plaatsen

PVV-leider Geert Wilders heeft oud-Kamerlid Elbert Dijkgraaf (SGP) en voormalig topambtenaar Richard van Zwol (CDA) voorgedragen als nieuwe informateurs.

Twee nieuwe gezichten staan op het punt om de politieke arena te betreden als informateurs in de complexe puzzel van de Nederlandse kabinetsformatie. PVV-leider Geert Wilders heeft de schijnwerpers gericht op oud-Kamerlid Elbert Dijkgraaf (SGP) en de voormalige topambtenaar Richard van Zwol (CDA) om de leiding te nemen in de gesprekken over de vorming van een nieuw ‘programkabinet’. Deze stap komt op een moment dat het politieke landschap van Nederland wederom getuige is van ingrijpende onderhandelingen en strategieën in het hart van zijn democratische proces.

Elbert Dijkgraaf, een gerespecteerde wetenschapper met een indrukwekkende staat van dienst in de Tweede Kamer van 2010 tot 2018 namens de SGP, staat bekend om zijn diepgaande kennis van financiële zaken. Zijn expertise heeft hem niet alleen een plek in de nationale politiek bezorgd, maar ook een benoeming als staatsraad bij de Raad van State sinds 2017. Dijkgraaf’s academische en politieke carrière, gekenmerkt door een sterke focus op economische stabiliteit en gedegen financieel beleid, positioneert hem als een centrale figuur in de komende onderhandelingen.

Aan de andere kant brengt Richard van Zwol, met zijn achtergrond als voormalig secretaris-generaal van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties van 2013 tot 2017, een schat aan ervaring uit de top van het ambtelijke apparaat mee. Recentelijk leidde hij een staatscommissie over migratie, die concludeerde dat er een noodzaak is voor meerjarige afspraken tussen politiek en bestuur om de migratie te beperken. Deze aanbeveling onderstreept het belang van langetermijnplanning en -beleid in een van de meest prangende kwesties in het hedendaagse Nederland.

Foto: © Pitane Blue – Tweede Kamer – Geert Wilders

De voordracht van Dijkgraaf en Van Zwol door Geert Wilders weerspiegelt een strategische keuze voor personen met een diep inzicht in zowel het politieke als het ambtelijke domein. Hun benoeming wijst op een bewuste poging om bruggen te slaan tussen verschillende politieke stromingen en om concrete oplossingen te vinden voor de uitdagingen waar Nederland voor staat. Het streven naar een programkabinet onderstreept de ambitie om een breed gedragen beleidsagenda te ontwikkelen die de diverse belangen en visies binnen de Nederlandse samenleving kan verenigen.

De taak die voor Dijkgraaf en Van Zwol ligt, is geenszins eenvoudig. Ze bevinden zich op het snijvlak van politieke aspiraties en de realiteiten van governance, waarbij ze de verantwoordelijkheid dragen om te navigeren door de complexiteit van de kabinetsformatie. Hun vermogen om consensus te bouwen, compromissen te sluiten en een toekomstgericht beleid te formuleren, zal cruciaal zijn voor het slagen van hun missie.

Met de aanstelling van deze twee prominente figuren opent zich een nieuw hoofdstuk in de Nederlandse politiek, een hoofdstuk dat gekenmerkt zal worden door intensieve dialogen, strategische besluitvorming en de zoektocht naar een stabiel en inclusief regeringsbeleid. De ogen van het land zullen gericht zijn op Dijkgraaf en Van Zwol, in afwachting van de richting die zij zullen inslaan in de complexe en altijd evoluerende wereld van de Nederlandse politiek.

Buitenland, Economie, Politiek, Sociaal

Werkbezoek: Staatssecretaris versterkt banden met Aruba, Curaçao en Sint Maarten

Een reactie plaatsen

Het bezoek staat voor een groot deel in het teken van de Onderlinge Regeling Samenwerking bij Hervormingen.

Staatssecretaris Alexandra van Huffelen van Koninkrijksrelaties onderneemt een cruciale diplomatieke missie naar de Caribische delen van het Koninkrijk. Van 19 tot en met 26 maart 2024 brengt zij een intensief werkbezoek aan Aruba, Curaçao, en Sint Maarten, met als doel de banden te verstevigen en de voortgang van belangrijke hervormingen te bespreken. Deze trip is een belangrijke stap in de samenwerking binnen het Koninkrijk, vooral gericht op economische en sociale ontwikkeling door middel van de Onderlinge Regeling Samenwerking bij Hervormingen en de investeringsfondsen zoals het Nationaal Groeifonds en de SDE++-regeling.

Op Aruba gaat Van Huffelen in gesprek met premier Evelyn Wever-Croes over de implementatie van de Onderlinge Regeling en de impact van investeringsfondsen. Belangrijke thema’s zoals belastinghervormingen, overheidsreorganisatie, onderwijs en gezondheidszorg staan hoog op de agenda. De focus ligt ook op de voortgang van projecten binnen het Landspakket, een reeks afspraken gemaakt tussen Nederland en de Caribische landen van het Koninkrijk om economische hervormingen te stimuleren.

In Curaçao voert Van Huffelen gesprekken met een breed scala aan ministers, waaronder minister-president Gilmar Pisas, en duikt dieper in de uitvoering van de Landspakket-projecten. De onderwerpen variëren van sociale ontwikkeling, arbeid en welzijn tot onderwijs, financiën, en economische ontwikkeling. Bijzondere aandacht gaat uit naar de renovatie van scholen met Nederlandse middelen en de samenwerking op het gebied van raffinaderij. Het bezoek omvat ook een ontmoeting met het bedrijfsleven en maatschappelijk middenveld en markeert het einde van de Caribische wetgevingsconferentie.

Foto: Pitane Blue

Staatssecretaris Alexandra van Huffelen bezoekt Aruba, Curaçao en Sint Maarten

Sint Maarten biedt Van Huffelen een platform om te reflecteren op de samenwerking en de toekomstige richting van de investeringsfondsen te bespreken met demissionair premier Silveria Jacobs. De focus ligt hier op klimaatverandering, met gesprekken met young professionals en een bezoek aan de lokale universiteit, benadrukkend hoe belangrijk jonge generaties zijn in de strijd tegen klimaatverandering.

De reis van Van Huffelen benadrukt het belang van samenwerking en dialoog binnen het Koninkrijk, met een sterke focus op hervormingen die de economische en sociale veerkracht van de Caribische gebieden moeten vergroten. Dit bezoek is niet alleen cruciaal voor de voortgang van specifieke projecten maar ook voor het verdiepen van de onderlinge relaties en het begrip tussen Nederland en de Caribische delen van het Koninkrijk.

Beeld: Martijn Beekman – Alexandra van Huffelen.

Binnenland, leefbaarheid, Opinie, platformen, Politiek, Sociaal

Duidelijke spelregels voor vrijwilligers achter het stuur

Een reactie plaatsen

Vrijwilligers die mensen vervoeren, vallen tot een bepaalde grens niet onder de wetgeving die van toepassing is op regulier personenvervoer.

Vrijwilligerswerk staat centraal in de Nederlandse samenleving, met name in de sector van personenvervoer. De recente vraagstukken rond het mogelijk verdwijnen van Automaatje in Enschede hebben de aandacht gevestigd op de regelgeving omtrent het vervoeren van mensen door vrijwilligers. De wet- en regelgeving hieromtrent is duidelijk, maar roept toch vragen op bij potentiële vrijwilligers. Dit artikel duikt dieper in de materie en legt de voorwaarden uit waaronder vrijwilligers mensen mogen vervoeren, evenals de financiële aspecten die hierbij komen kijken.

Als vrijwilliger mensen vervoeren is toegestaan binnen Nederland, mits men zich houdt aan bepaalde voorwaarden. Een belangrijk aspect hierbij is de onkostenvergoeding die vrijwilligers mogen ontvangen. Voor het jaar 2024 is vastgesteld dat deze vergoeding maximaal €2.100 per jaar mag bedragen. Deze regel zorgt ervoor dat vrijwilligerswerk toegankelijk blijft en niet transformeert in een betaalde baan of commerciële activiteit.

Vrijwilligers die mensen vervoeren, vallen tot een bepaalde grens niet onder de wetgeving die van toepassing is op regulier personenvervoer. Dit betekent dat er geen eis is voor een taxivergunning, chauffeurskaart of boordcomputer, zolang aan de gestelde voorwaarden wordt voldaan. Deze flexibiliteit is essentieel voor het functioneren van vrijwilligersdiensten zoals Automaatje, die een cruciale rol spelen in de mobiliteit van onder andere ouderen en mensen met een beperking binnen de gemeenschap.

Een opvallende voorwaarde is de begrenzing van de onkostenvergoeding tot €2.100 per jaar. Deze maatregel is ingesteld om ervoor te zorgen dat de essentie van vrijwilligerswerk, het belangeloos bijdragen aan de samenleving, behouden blijft. Het voorkomt dat vrijwilligersvervoer verandert in een verkapte vorm van betaald werk, wat de grenzen tussen commerciële en niet-commerciële dienstverlening zou vervagen.

Deze regels beogen een evenwicht te bewaren tussen de behoefte aan vrijwillige diensten en de bescherming van de markt voor professionele dienstverleners. Het belangrijkste is dat deze voorwaarden vrijwilligerswerk faciliteren in sectoren waar de behoefte groot is, zonder dat dit ten koste gaat van de kwaliteit of professionaliteit van de dienstverlening.

Daarnaast mogen de kosten van het vervoer niet hoger zijn dan de werkelijke uitgaven. Deze regel beschermt niet alleen tegen financiële excessen maar waarborgt ook dat de diensten toegankelijk blijven voor iedereen die ze nodig heeft. Het draagt bij aan het creëren van een eerlijke en transparante omgeving waarin vrijwilligersorganisaties opereren.

Het vereiste dat het vrijwilligerswerk een maatschappelijk doel moet dienen en niet gericht mag zijn op winst, versterkt het sociale karakter van deze diensten. Vrijwilligersvervoer gaat over meer dan alleen transport; het gaat om het versterken van de sociale cohesie en het ondersteunen van individuen die anders geïsoleerd zouden raken.

De voorwaarde dat een vrijwilligersfunctie niet in de plaats mag komen van een betaalde baan, erkent het belang van het beschermen van de arbeidsmarkt. Het zorgt ervoor dat vrijwilligersvervoer complementair is aan, en niet concurrerend met, professionele diensten. Dit is vooral relevant in een tijd waarin de grenzen tussen verschillende vormen van werk steeds vager worden.

Tenslotte benadrukt de regel dat vervoer niet beroepsmatig uitgevoerd mag worden, zoals voor bestelapps of contractvervoer zoals Uber, de unieke positie van vrijwilligersdiensten. Het onderscheidt duidelijk de intentie achter vrijwilligerswerk van commerciële ondernemingen, waarborgend dat vrijwilligersinitiatieven hun belangrijke rol in de samenleving kunnen blijven vervullen.

verzekering

Verzekeringen vormen een cruciaal onderdeel van het verantwoordelijk uitvoeren van vrijwilligerswerk in de vervoerssector. Het waarborgen van een veilige en verantwoordelijke service vereist een grondig begrip van de verzekeringsbehoeften van zowel de vrijwilligers als de inzittenden. Deze noodzaak komt scherp in beeld bij het overwegen van de mogelijke risico’s die chauffeurs en passagiers lopen tijdens het gebruik van vervoersdiensten. In dit artikel verkennen we de belangrijke aspecten van verzekeringen in relatie tot vrijwilligersvervoer, om organisaties en individuele bestuurders te helpen bij het navigeren door de complexe verzekeringslandschap.

Het advies luidt om de voorwaarden van de verzekeringsmaatschappij grondig te raadplegen in relatie tot de persoonlijke situatie van de bestuurder. Voor vervoersorganisaties is het cruciaal om te zorgen dat zowel vrijwilligers als inzittenden adequaat verzekerd zijn. Dit is van belang om de financiële en persoonlijke risico’s te minimaliseren die gepaard gaan met eventuele ongevallen tijdens het vervoeren van personen.

Een standaard Wettelijke Aansprakelijkheid (WA) verzekering of allriskverzekering dekt niet altijd de specifieke risico’s die vrijwilligersbestuurders kunnen tegenkomen. Deze basisverzekeringen dekken weliswaar schade aan derden of aan het voertuig zelf, maar bieden geen compensatie voor inkomstenderving door blijvende invaliditeit van de bestuurder of inzittenden. Dit hiaat in de dekking benadrukt het belang van een aanvullende verzekering.

aansprakelijkheid

Een inzittendenverzekering is een essentiële aanvulling op de standaard autoverzekering. Deze verzekering dekt de financiële gevolgen van een ongeluk, zoals blijvende invaliditeit of overlijden van de inzittenden, evenals schade aan persoonlijke bezittingen. De inzittendenverzekering biedt een broodnodige financiële zekerheid in het geval van ernstige ongevallen, waarbij de reguliere zorgverzekering tekortschiet.

Wanneer chauffeurs in hun eigen auto rijden voor vrijwilligersdiensten, is het hebben van een aansprakelijkheidsverzekering voor motorrijtuigen (WA) een wettelijke verplichting. Daarnaast is het sterk aanbevolen om een aanvullende inzittendenverzekering af te sluiten. Deze combinatie van verzekeringen beschermt zowel de bestuurder als de passagiers tegen de diverse risico’s die vervoer met zich meebrengt.

Het uitvoerig informeren van vrijwilligers en het aanmoedigen tot het afsluiten van adequate verzekeringen zijn cruciale stappen voor organisaties die vrijwilligersvervoer aanbieden. Door vooraf de verzekeringsdekking grondig te onderzoeken en te zorgen voor een passende bescherming, kunnen zowel organisaties als individuele bestuurders met een geruster hart hun waardevolle diensten aanbieden.

Buitenland, Politiek

Staatssecretaris Eric van der Burg pakt grenskwesties aan in Caribische zon

Een reactie plaatsen

De staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, Eric van der Burg, brengt een vierdaags werkbezoek aan het Caribisch deel van het Koninkrijk.

De staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, Eric van der Burg, is op een missie in het Caribisch gebied, waar hij gedurende een vierdaags werkbezoek, van 13 tot en met 16 maart, achtereenvolgens Aruba, Curaçao en Bonaire aandoet. Deze diplomatieke onderneming onderstreept de toewijding van Nederland aan het oplossen van prangende kwesties zoals migratiebeleid, de bestrijding van mensenhandel en mensensmokkel, en het verbeteren van het grensbeheer binnen het Koninkrijk.

De reis van Van der Burg naar deze eilanden is niet alleen een teken van solidariteit, maar ook een poging om de samenwerking tussen de Nederlandse overheid en lokale autoriteiten te verstevigen. Zijn bezoek begint op Aruba, waar hij deelneemt aan gesprekken die gericht zijn op het verbeteren van de samenwerking tussen grensautoriteiten. Dit bezoek is van cruciaal belang, gezien de strategische ligging van Aruba dichtbij de Venezolaanse kust, waardoor het eiland in het bijzonder gevoelig is voor migratiestromen en de daarmee gepaard gaande uitdagingen.

De gespreksonderwerpen op Aruba omvatten ook optimalisatiemogelijkheden binnen de vreemdelingenketen en beleidsvoering rondom migratie en grenstoezicht. Deze thema’s zijn van vitaal belang voor het waarborgen van een rechtvaardig maar effectief beleid dat zowel de veiligheid van de eilanden als de rechten van migranten beschermt.

Foto: © Pitane Blue – Luchthaven Hato Curaçao

Voortzettend naar Curaçao, zal Van der Burg zich richten op het versterken van het beleid tegen mensenhandel en mensensmokkel. Curaçao, met zijn uitgebreide kustlijnen, vormt een kritiek punt in de strijd tegen deze grensoverschrijdende misdaden. Gesprekken met medewerkers van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) zullen inzicht bieden in lokale initiatieven en uitdagingen, alsook in manieren waarop Nederlandse expertise kan bijdragen aan het versterken van de regionale inspanningen.

Bonaire, het laatste station van zijn reis, biedt Van der Burg een perspectief op het regime van vreemdelingenbewaring en de uitdagingen waarmee kleinere eilanden kampen in het beheer van migratie. De gesprekken hier zullen licht werpen op de noodzaak voor zowel humane als efficiënte aanpakken in de omgang met migranten.

Deze reis markeert ook een persoonlijke triomf voor Van der Burg, die tijdens een vorig bezoek aan Aruba in oktober 2023 een tegenslag ervoer door een voedselvergiftiging, resulterend in ziekenhuisopname en de annulering van verdere geplande bezoeken aan Curaçao en Bonaire. Zijn terugkeer naar de regio symboliseert niet alleen herstel, maar ook hernieuwde toewijding aan de Caribische delen van het Koninkrijk.

Door de directe betrokkenheid van de staatssecretaris worden de complexe vraagstukken van migratie, mensenhandel en grensbeheer in het Caribisch gebied belicht. Dit bezoek vertegenwoordigt een belangrijke stap in de richting van betere samenwerking en effectievere aanpakken om de veiligheid en het welzijn binnen het Koninkrijk te garanderen

Binnenland, Politiek, Uitgelicht, Wetgeving

Uniformiteit boven diversiteit met hoofddoekverbod voor handhavers

Een reactie plaatsen

Justitieminister Dilan Yeşilgöz fluit gemeenten terug en wil hoofddoeken bij boa’s landelijk verbieden.

Minister Yesilgöz heeft aangekondigd dat er een landelijk verbod komt op het dragen van hoofddoeken door buitengewoon opsporingsambtenaren (boa’s). Deze stap is een reactie op de beslissing van enkele Nederlandse gemeenten om het dragen van religieuze symbolen zoals hoofddoeken en keppeltjes toe te staan voor hun handhavers. Amsterdam, Arnhem, Den Haag, Tilburg, en Utrecht zijn enkele van de steden die deze mogelijkheid bieden, in de hoop hiermee meer mensen van diverse religieuze achtergronden aan te trekken voor werk binnen de gemeente.

Yesilgöz, minister van Justitie, heeft zich duidelijk uitgesproken tegen dit beleid. In 2022 introduceerde zij al een richtlijn voor het uniform van boa’s, die het tonen van zichtbare religieuze, politieke, of seksuele uitingen verbiedt. Na gesprekken met de betreffende gemeenten, die volgens Yesilgöz onvoldoende resultaat opleverden, besloot zij vanuit de nationale overheid in te grijpen. Zij benadrukt de noodzaak van neutraliteit binnen de politie en handhaving: “Het heet ook niet voor niets een uniform. Daar horen geen religieuze uitingen bij.”

Volgens de bewindsvrouw heeft het niets te maken met het uitsluiten van mensen met een bepaalde religie. “Ik vind het heel erg kwalijk dat dit debat getrokken wordt in discriminatie, uitsluiting of zelfs vrouwonvriendelijkheid.”

De Minister erkent echter dat vrouwen met een hoofddoek zeker een rol kunnen spelen binnen de handhaving of de gemeente, maar dan in functies die niet direct gerelateerd zijn aan het handhaven van de orde op straat. Dit standpunt onderstreept het belang dat zij hecht aan de scheiding tussen kerk en staat, die volgens haar noodzakelijk is voor het behoud van een neutrale en onpartijdige openbare dienst.

Steeds meer gemeenten, zoals Amsterdam en Arnhem, staan handhavers toe om een hoofddoek te dragen. Demissionair minister Dilan Yeşilgöz is hier fel op tegen en gaat wettelijk afdwingen dat dit niet gebeurt.

De beweging naar een landelijk verbod is waarschijnlijk geen zware strijd voor Yesilgöz, ook al is zij momenteel demissionair. Een eerdere motie voor lifestyle-neutraliteit binnen de politie, die ook van toepassing zou zijn op boa’s, ontving al brede steun in de Tweede Kamer in 2021, met partijen als PVV, VVD, BBB, SP, SGP, JA21, FvD, en Pieter Omtzigt die hun steun uitspraken. Sinds de laatste verkiezingen is de steun voor dergelijke maatregelen alleen maar gegroeid.

Het directe effect van een hoofddoekverbod op het straatbeeld is nog onzeker. Een onderzoek van Het Parool toonde aan dat in steden zoals Utrecht en Arnhem, waar het dragen van een hoofddoek is toegestaan, tot nu toe niemand zich heeft gemeld om hiervan gebruik te maken. Dit wijst op een complexe dynamiek tussen de wens om diversiteit en inclusiviteit binnen de overheid te bevorderen en de noodzaak om een neutrale uitstraling in handhaving en politie te waarborgen.

Binnenland, Politiek

Dries van Agt, een leven gewijd aan politiek, passie en principes

Een reactie plaatsen

Van Agt’s regeringsperiode viel samen met een tijd waarin Nederland geconfronteerd werd met verschillende uitdagingen op het gebied van binnenlandse veiligheid, waaronder de Molukse treinkapingen.

Dries van Agt, een markante figuur in de Nederlandse politiek, is op 93-jarige leeftijd overleden. Van Agt, bekend om zijn unieke stijl en taalgebruik, leidde Nederland als premier in een tijd van politieke onrust en maatschappelijke veranderingen. Zijn periode als minister-president van 1977 tot 1982 was er een van demonstraties, gijzelingen en een zoektocht naar nationale identiteit in een snel veranderende wereld.

Van Agt’s invloed reikte verder dan de politieke arena. Als fervent wielrenner en liefhebber van de Italiaanse cultuur bracht hij een zekere flair in de Nederlandse politiek die tot op de dag van vandaag herinnerd wordt. Maar het is vooral zijn bijdrage aan de politieke discussie over mobiliteit en verkeer die in deze context bijzonder relevant is. In zijn tijd als premier was Van Agt een voorstander van het bevorderen van openbaar vervoer en het verminderen van de afhankelijkheid van de auto in stedelijke gebieden. Zijn benadering van mobiliteitsbeleid was vooruitstrevend, met een nadruk op duurzaamheid en milieu voor een tijd waarin deze begrippen nog niet wijdverbreid waren in het politieke discours. 

gijzeling

Met het overlijden van oud-premier Dries van Agt komt ook de herinnering terug aan een van de meest tumultueuze periodes in de Nederlandse naoorlogse geschiedenis, waarin Van Agt een sleutelrol speelde: de treinkaping bij De Punt in 1977. Als minister van Justitie was Van Agt politiek verantwoordelijk voor de beëindiging van deze gijzeling door Molukse separatisten, die aandacht vroegen voor hun streven naar een onafhankelijke Molukse staat. Deze actie resulteerde in de dood van zes kapers en twee gijzelaars.

De treinkaping bij De Punt is een complex en pijnlijk hoofdstuk in de Nederlandse geschiedenis, waarbij de acties van Van Agt en de regering destijds nog altijd onderwerp van debat en analyse zijn.

De gijzeling bij De Punt en een gelijktijdige gijzeling in een basisschool in Bovensmilde vormden het dramatische hoogtepunt van een reeks acties door Molukkers in Nederland, gericht op het verkrijgen van erkenning en ondersteuning voor hun politieke doelen. De kaping duurde bijna drie weken en eindigde met een gewelddadige bestorming door Nederlandse mariniers, bijgestaan door zes starfighters, waarbij de overige gijzelaars werden bevrijd.

“Ik heb een heel fijn leven gehad. Er is heel wat gebeurd, maar het is in ieder geval een interessant leven geweest. Ik zou eigenlijk niet zo goed weten wat ik zou overdoen als in die kans daartoe zou krijgen.”

Interview met Oud-premier Dries van Agt – Omroep GLD

Van Agt’s visie op de rol van politiek in het sturen van mobiliteit en verkeersbeleid was duidelijk. Hij zag de noodzaak van een evenwicht tussen ontwikkeling en duurzaamheid, tussen de behoefte aan mobiliteit en de bescherming van het milieu. Zijn beleid legde de basis voor de latere ontwikkelingen in Nederland op het gebied van fietsinfrastructuur en openbaar vervoer.

Zijn overtuiging dat politieke besluitvorming essentieel is voor het vormgeven van de toekomst van mobiliteit in Nederland, blijft een belangrijk onderdeel van zijn nalatenschap. Van Agt’s benadering van verkeersbeleid was er een van pragmatisme, gericht op het verbeteren van de levenskwaliteit voor alle Nederlanders. Dit deed hij door te pleiten voor beleid dat niet alleen gericht was op het heden, maar ook rekening hield met toekomstige generaties.

Na zijn politieke carrière bleef Van Agt actief in diverse maatschappelijke rollen en bleef hij zich uitspreken over verschillende onderwerpen, waaronder internationale kwesties en mensenrechten. Zijn invloed op de Nederlandse politiek en maatschappij is onmiskenbaar, maar zijn directe impact op de Nederlandse Spoorwegen als premier lijkt meer onderdeel van een algemeen regeringsbeleid dan van specifieke initiatieven of hervormingen.

In Memoriam

Oud-politiek CDA voorman Dries van Agt, op 2 februari 1931 geboren in Geldrop, is 93 jaar geworden. Hij stierf samen met zijn geliefde echtgenote Eugenie van Agt-Krekelberg. Dries van Agt werd in 1977 de eerste leider van het CDA en was daarna vijf jaar minister-president van Nederland in drie achtereenvolgende kabinetten.

Binnenland, Politiek

Vera Bergkamp spreekt vertrekkende Kamerleden toe: einde van een tijdperk

Een reactie plaatsen

De Kiesraad overhandigde op 1 december de definitieve verkiezingsuitslag aan de Kamervoorzitter. De vertrekkende leden verlieten een Kamer die zich bevindt op een kruispunt van verandering, waarbij de politieke dynamiek ongetwijfeld zal verschuiven met de intrede van nieuwe gezichten en ideeën.

Een opmerkelijke dinsdag in de Tweede Kamer want 5 december was een moment van afscheid en overgang. Tachtig Kamerleden, elk met hun eigen redenen en verhalen, namen afscheid van de Kamer, na de verkiezingen van 22 november. Dit aantal omvatte 39 leden die zichzelf niet herkiesbaar stelden, 40 die niet herkozen werden ondanks dat ze op de kieslijst stonden, en één lid die ondanks herverkiezing niet terugkeerde.

Kamervoorzitter Vera Bergkamp nam de tijd om elke vertrekkende Kamerlid persoonlijk toe te spreken, een gebaar dat de waardigheid en het respect van deze gelegenheid benadrukte. Het afscheid vond plaats tijdens de laatste plenaire vergadering in de huidige samenstelling, een moment dat zowel het einde van een tijdperk als de aanvang van een nieuw hoofdstuk in de Nederlandse politiek symboliseert.

Naast het afscheid, speelde de commissie voor het Onderzoek van de Geloofsbrieven een cruciale rol. Onder leiding van VVD-Kamerlid Ulysse Ellian, bracht de commissie verslag uit over de verkiezingsuitslagen van 22 november. Een bijzondere vermelding ging uit naar de duizenden vrijwilligers die zich hadden ingezet op en rond de verkiezingsdag. 

Het verslag van deze commissie markeerde de voorbereiding voor de beëdiging van de 150 gekozen Tweede Kamerleden op 6 december. Deze ceremonie zal niet alleen nieuwe leden verwelkomen, maar ook zittende leden die herkozen zijn, zullen opnieuw de eed of verklaring en belofte afleggen. Daarbij zal ook de ontwerp-profielschets voor de toekomstige Kamervoorzitter worden vastgesteld.

Foto: SGP – Kees van der Staaij

Als vervolg op het eervolle afscheid in de Tweede Kamer, waarbij Kamervoorzitter Vera Bergkamp een sleutelrol speelde, gaat de aandacht nu uit naar de toekomstige samenstelling en de nieuwe uitdagingen die voor de Kamer liggen

De rol van Kees van der Staaij, afscheid nemend nestor en Kamerlid voor de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP), in de Tweede Kamer verdiende bijzondere aandacht. Van der Staaij, bekend om zijn principiële standpunten en zijn bedachtzame bijdragen aan het politieke debat, heeft gedurende zijn lange carrière in de Tweede Kamer een onuitwisbare indruk achtergelaten. Als nestor van de Kamer – een titel die wordt toegekend aan het langstzittende lid – heeft Van der Staaij een unieke positie ingenomen. Zijn ervaring en historisch perspectief waren van onschatbare waarde in debatten en discussies. 

afscheid

De redenen waarom Kamerleden afscheid nemen van de Tweede Kamer zijn divers. Een groot aantal, namelijk 39 leden, gaf aan zich niet verkiesbaar te stellen voor een nieuwe termijn. Veertig leden stonden wel op de kieslijst maar werden niet herkozen. In één geval komt een lid, ondanks herverkiezing, niet terug in de Kamer.

Bedrijven, Binnenland, Luchtvaart, Politiek, Uitgelicht

Uslu verkiest familiebedrijf Corendon boven staatssecretariaat

Een reactie plaatsen

Staatssecretaris Gunay Uslu van Cultuur en Media vertrekt uit het demissionaire kabinet.

Gunay Uslu, de huidige staatssecretaris van Cultuur en Media voor het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, heeft onlangs aangekondigd dat zij haar functie zal neerleggen. Uslu, die deel uitmaakt van het demissionaire kabinet, heeft besloten terug te keren naar het familiebedrijf Corendon. 

Deze stap volgt op een verzoek van het bedrijf waarbij zij de rol van CEO op zich zal nemen. De huidige CEO van Corendon, Steven van der Heijden, moet om persoonlijke redenen aftreden, waardoor Uslu (51) zich geroepen voelt deze verantwoordelijkheid op zich te nemen. “Ik ga weer terug naar ons familiebedrijf Corendon”, aldus Uslu in haar schrijven.

In haar verklaring, die ze recentelijk openbaar maakte, benadrukte Uslu haar diepgewortelde band met Corendon en haar verplichting om het bedrijf te leiden in tijden van nood. Ze heeft de Koning gevraagd haar met ingang van 1 december uit haar huidige functie te ontslaan. Haar besluit komt te midden van de lopende kabinetsformatie, wat de timing van haar vertrek nog opmerkelijker maakt.

Premier Mark Rutte heeft publiekelijk zijn begrip en waardering uitgesproken voor Uslu’s besluit. In een verklaring liet Rutte weten dat hij respect heeft voor haar keuze en benadrukte hij haar bijdrage aan het kabinet. Hij wenste haar veel succes in haar toekomstige ondernemingen. “Ik wens haar alle succes toe in haar verdere loopbaan.”, aldus Rutte in een reactie op X.

Corendon Village Hotel Amsterdam

“De huidige CEO ziet zich gedwongen vanwege persoonlijke omstandigheden zijn functie neer te leggen. Ik voel die verantwoordelijkheid en stap nu over.”

Gunay Uslu

Uslu neemt nu de dagelijkse leiding over van Steven van der Heijden, die vanwege persoonlijke redenen een stap terug doet. Van der Heijden blijft echter in parttime capaciteit betrokken bij de directie van Corendon, waar ook oprichter Atilay Uslu deel van uitmaakt. Uslu’s periode als staatssecretaris werd gekenmerkt door diverse initiatieven en projecten op het gebied van cultuur en media. Haar bijdragen aan deze sectoren en haar algemene inzet voor het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap zijn duidelijk zichtbaar geweest gedurende haar ambtstermijn. De D66’er kwam afgelopen week nog in het nieuws in een discussie over het behouden van Ongehoord Nederland in de NPO.

Corendon directie

Vanaf het begin is Gunay Uslu betrokken geweest bij Corendon, het bedrijf dat is opgericht door haar broer Atilay. Samen met hem bouwde ze eind jaren negentig de reisorganisatie op. Ze studeerde cultuurgeschiedenis aan de UvA en promoveerde in 2014. Daarna combineerde zij een docentschap aan de UvA met verschillende bestuurlijke en toezichthoudende functies in de culturele sector. In 2015 kwam ze weer deels bij Corendon werken, ditmaal bij de hoteltak. Als directeur Hotel Development heeft zij onder meer Het Corendon Village hotel in Badhoevedorp en het Mangrove Beach Resort op Curaçao ontwikkeld. Gunay Uslu was vanaf januari 2022 staatssecretaris van Cultuur en Media in het kabinet Rutte IV.

Gunay Uslu is benoemd als Chief Executive Officer van reisorganisatie en luchtvaartmaatschappij Corendon. Zij volgt hiermee Steven van der Heijden op.

Naast CEO Gunay Uslu, worden Harry Nigten als CFO en Simone van den Berk als COO benoemd. Ook zij zijn geen onbekenden in de reiswereld. Harry Nigten (54) werkt sinds 2015 bij Corendon als Director Business Controlling en Business Intelligence en is lid van het MT. Daarvoor was hij 23 jaar in de reisbranche werkzaam bij TUI Nederland, waarvan de laatste zeven jaar als Finance Director bij Arkefly, het huidige TUIfly. 

Simone van den Berk (49) werkt sinds 2015 bij Corendon als Director HR, Communications & CSR en is lid van het MT. Ze startte haar carrière als Manager Marketing bij een verre reizen specialist, waarna ze in 2013 de overstap maakte naar Thomas Cook Nederland. Bij marktleider TUI Nederland was zij ruim tien jaar verantwoordelijk voor PR, woordvoering en corporate communications. 

België, Brussel, Buitenland, Luchtvaart, Politiek

Het werk in de Dorpstraat is veel boeiender dan wat er in de Wetstraat gebeurt

Een reactie plaatsen

Tim Vandenput heeft aangekondigd zich niet verkiesbaar te stellen voor de Federale verkiezingen in 2024.

Belgisch volksvertegenwoordiger en burgemeester van Hoeilaart Tim Vandenput (Open Vld), heeft aangekondigd dat hij zich niet verkiesbaar zal stellen voor de Federale verkiezingen in juni 2024. Deze beslissing is wellicht een belangrijke verschuiving in zijn politieke carrière, waarbij hij zich zal richten op zijn rol als burgemeester en zijn passie voor de luchtvaartsector.

“Gisterenavond heb ik beslist om bij de Federale verkiezingen in juni 2024 niet meer op een verkiesbare plaats te staan op de liberale lijst van Open VLD. Ik zal bijgevolg niet meer in het parlement zetelen vanaf dan.”, aldus Tim Vandenput.

Vandenput, die al een decennium in het Parlement zit, heeft aangegeven dat zijn werk in Hoeilaart, een gemeente in de Druivenstreek, hem meer voldoening geeft dan zijn rol in de nationale politiek. Deze keuze benadrukt zijn toewijding aan de lokale gemeenschap en zijn verlangen om meer tijd door te brengen met familie en vrienden.

Tijdens zijn parlementaire carrière heeft Vandenput zich vooral gericht op veiligheidsdossiers, waaronder die voor Defensie, Politie en Brandweer. Hij volgde ook actief het dossier over de luchthaven van Zaventem, een belangrijk onderwerp voor zijn kiesdistrict. Zijn besluit om zich terug te trekken uit de nationale politiek kwam als een verrassing voor velen, maar hij blijft toegewijd aan zijn rol als burgemeester van Hoeilaart.

Voor de gemeenteraadsverkiezingen van 13 oktober 2024 heeft Vandenput zijn kandidatuur voor de positie van burgemeester al aangekondigd. Hij benadrukt de kracht van zijn team, Team 1560, en zijn intentie om Hoeilaart nog verder te verbeteren. Hij spreekt zijn dank uit aan allen die hem steunden in zijn politieke loopbaan en belooft zich in te blijven zetten voor de gemeenschap van Hoeilaart.

De beslissing van Tim Vandenput (52) om zich terug te trekken uit de nationale politiek en zich niet verkiesbaar te stellen voor de Federale verkiezingen in 2024 heeft gemengde reacties opgeroepen. Hoewel velen zijn toewijding aan de gemeente Hoeilaart prijzen, zien anderen zijn vertrek als een aanzienlijk verlies voor de luchtvaartsector in het Belgische Parlement.

Vandenput, bekend om zijn expertise en ervaring in de luchtvaartsector, wordt door sommigen gezien als een cruciale stem tegen het zogenaamde “anti-luchtvaart populisme” in de politiek. Zijn kennis en inzicht in deze complexe industrie waren waardevol in het Parlement, waar hij actief dossiers volgde en betrokken was bij belangrijke besluitvorming.

Lydia Peeters, Vlaams minister van Mobiliteit & Openbare Werken en partijgenoot van Vandenput, heeft publiekelijk haar steun voor zijn beslissing uitgesproken en hem succes gewenst in zijn toekomstige projecten.

Zijn beslissing wordt door velen gezien als een moeilijke, maar persoonlijke keuze, waarbij hij voorrang geeft aan zijn lokale verantwoordelijkheden en persoonlijke passies boven zijn nationale rol. Lydia Peeters, Vlaams minister van Mobiliteit & Openbare Werken en partijgenoot van Vandenput, heeft haar steun uitgesproken en hem veel succes gewenst in zijn toekomstige ondernemingen.

Met de gemeenteraadsverkiezingen van 2024 in het vooruitzicht en zijn intentie om door te gaan als burgemeester van Hoeilaart, zal Vandenput zich waarschijnlijk meer concentreren op lokale kwesties en gemeenschapsprojecten. Deze keuze benadrukt zijn betrokkenheid bij zijn gemeente, maar roept ook vragen op over wie zijn rol voor Open VLD in het Parlement op het gebied van de luchtvaartpolitiek zal overnemen.

Foto: Tim Vandenput – LinkedIn.

Basisbereikbaarheid, Binnenland, Gemeente, Politiek, Transport, Uitgelicht, verkiezingen 2023

Vroommm, de politieke kaarten voor onze mobiliteit worden geschud

Een reactie plaatsen

Nederland gaat rechtsaf. We gaan 140 km/u rijden en er zal niet bezuinigd worden op de aanleg van nieuwe wegen.

Deze ‘monsterzege’, zoals verschillende media het beschrijven, markeert een belangrijke verschuiving in de Nederlandse politiek. Nu de PVV van Geert wilders de grootste politieke partij van Nederland is geworden na de verkiezingen van 22 november 2023 worden ook de kaarten geschud voor de mobiliteit in ons land. Na de verkiezingsoverwinning van de PVV onder leiding van Geert Wilders op 22 november 2023, zijn er specifieke standpunten van de partij over mobiliteit, verkeer en openbaar vervoer in Nederland.

De PVV beschouwt mobiliteit als een belangrijke voorwaarde voor vrijheid en streeft ernaar om deze zowel beschikbaar als betaalbaar te houden. De focus ligt op het behoud van betaalbaar openbaar vervoer en autorijden, met een nadruk op de auto als belangrijk vervoermiddel. Toch biedt het partijprogramma van de PVV weinig specifieke inzichten of standpunten over Schiphol, het openbaar vervoer of de wegeninfrastructuur, en is mobiliteit slechts summier aanwezig in het programma. De partij richt zich voornamelijk op andere thema’s, hoewel de PVV destijds opkwam voor de Nederlandse luchtvaartsector. 

PVV-voorman Geert Wilders

“Laten we zoeken naar overeenkomsten en kijken waar we elkaar kunnen vinden, geen enkele democraat in Nederland kan die twee miljoen kiezers negeren”, aldus Geert Wilders in een eerste reactie na het bekend worden dat zijn partij de grootste van Nederland was geworden.

Door te stellen dat “niemand meer om de PVV heen kan” na een verpletterende zege, wordt de krachtige positie van de partij in de Nederlandse politiek onderstreept. De standpunten over mobiliteit zijn duidelijk na de politieke aardverschuiving. De PVV is tegen kilometerheffing en forenzentaks, pleit voor het afschaffen van 80-kilometerzones en wil de snelheidslimiet op bepaalde wegen verhogen naar 140 km/u. De PVV stelt een verplichte invoering voor van een rijtest voor beroepschauffeurs uit de MOE-landen. Dit omvat vaak landen als Polen, Tsjechië, Slowakije, Hongarije, Roemenië, Bulgarije, en soms de Baltische staten (Estland, Letland en Litouwen).

De partij wil de flitsmarge op hoofdwegen verruimen en de Europese rij- en rusttijdenregeling voor vrachtwagenchauffeurs afschaffen. Ook pleit de PVV voor het afschaffen van milieuzones. Wat betreft Schiphol, stelt de partij dat de luchthaven moet kunnen groeien en dat er niet te streng moet worden omgegaan met regelgeving. Er wordt gepleit voor een publicatieplicht van benzineprijzen en er wordt voorgesteld om de bonuscultuur bij NS en ProRail te stoppen en de regie over het spoor terug te brengen naar het rijk. De PVV wil meer bevoegdheden voor conducteurs om wat Wilders benoemd als ’tuig’ aan te kunnen pakken.

Foto: Pitane Blue – Geert Wilders tijdens Boerenprotest Zuiderpark Den Haag

De structuur van de PVV zonder leden heeft zowel praktische als ideologische implicaties voor de Nederlandse politiek. Het biedt Wilders een unieke mate van controle en wendbaarheid, maar het roept ook vragen op over de interne democratie en representativiteit van de partij.

Geert Wilders (60), geboren op 6 september 1963, en zijn Partij voor de Vrijheid (PVV) hebben een unieke positie in het Nederlandse politieke landschap, met name vanwege hun structuur als een partij zonder leden. Dit onderscheidt de PVV van traditionele politieke partijen in Nederland en heeft zowel voordelen als nadelen.

geen leden

De PVV, opgericht in 2006 door Wilders, is georganiseerd als een stichting in plaats van een ledenpartij. Dit betekent dat er geen lidmaatschap mogelijk is voor het publiek. Geert Wilders is de enige officiële lid van de partij. Deze structuur geeft Wilders volledige controle over de partij en haar koers, waardoor hij snel en zonder intern overleg beslissingen kan nemen. Dit kan worden gezien als een voordeel in termen van efficiëntie en het vermijden van interne conflicten en machtsstrijd, wat vaak voorkomt in traditionele partijen.

Aan de andere kant brengt deze opzet ook nadelen met zich mee. Door het ontbreken van een breed ledenbestand mist de PVV de input, betrokkenheid en steun van een traditionele partijbasis. Dit kan leiden tot beperkingen in het bereiken van een breder publiek en het creëren van een breed gedragen draagvlak voor hun politieke standpunten. Bovendien kan het gebrek aan interne democratie en diversiteit van meningen binnen de partij leiden tot een eenzijdig beleid, wat kritiek kan opleveren over de representativiteit van de partij.

thema’s

De PVV heeft zich voornamelijk gericht op thema’s zoals immigratie, islam, nationale soevereiniteit, en de Europese Unie. Wilders is bekend om zijn uitgesproken en soms controversiële standpunten op deze gebieden, wat vaak leidt tot hevige debatten zowel binnen als buiten Nederland. De partij heeft een aanzienlijke aanhang onder kiezers die zich zorgen maken over immigratie en de invloed van de EU, maar heeft ook felle tegenstanders vanwege haar vaak polariserende standpunten.

Binnenland, Politiek, verkiezingen 2023

Het is aan de kiezers om te beslissen welke afslag in mobiliteit we nemen

Een reactie plaatsen

De toekomst van onze mobiliteit staat op uw stembrief. De verkiezingen bepalen de koers van het Nederlands verkeer en vervoer.

In de schijnwerpers van de Nederlandse politiek staan de verkiezingen, een cruciaal moment waarbij de toekomst van het land in de handen van de kiezers ligt. Een van de meest besproken thema’s dit jaar is mobiliteit, een sector die essentieel is voor de economische groei en het dagelijks leven van miljoenen Nederlanders. Terwijl partijen strijden om de gunst van de kiezer, is het belangrijk om te onderzoeken welke partij daadwerkelijk het meeste doet voor onze mobiliteit.

De mobiliteitsplannen van de grootste partijen variëren aanzienlijk, elk met hun eigen visie op hoe de toekomst van transport en verkeer in Nederland eruit zou moeten zien. Van investeringen in duurzame transportoplossingen tot het verbeteren van de infrastructuur, elke partij presenteert een uniek pakket aan maatregelen en beloften.

De VVD, traditioneel gezien als een partij die veel waarde hecht aan infrastructuur en economische groei, legt de nadruk op het verbeteren van de wegennet en de ondersteuning van innovatieve transportoplossingen. Hun plannen omvatten significante investeringen in zowel de uitbreiding als het onderhoud van snelwegen, met een focus op het verminderen van verkeersopstoppingen en het verbeteren van de doorstroming.

De PvdA, daarentegen, benadrukt de noodzaak van een duurzamere mobiliteitssector. Hun voorstellen richten zich op het uitbreiden van het openbaar vervoernetwerk en het stimuleren van alternatieve vervoerswijzen zoals fietsen en elektrisch rijden. Deze aanpak is gericht op het verminderen van de CO2-uitstoot en het bevorderen van een gezondere levensstijl onder de bevolking.

GroenLinks gaat nog een stap verder in hun ambitie voor een groene mobiliteitsomslag. Zij pleiten voor een radicale herziening van het huidige mobiliteitssysteem, met sterke investeringen in openbaar vervoer en fietsinfrastructuur, evenals het beperken van de groei van het wegverkeer, vooral in stedelijke gebieden.

D66 richt zich op het balanceren van economische groei met duurzaamheid. Hun programma bevat plannen voor zowel het verbeteren van de infrastructuur als het investeren in duurzame transportmiddelen. Ze streven naar een geïntegreerd mobiliteitssysteem dat zowel efficiënt als milieuvriendelijk is.

Het CDA benadrukt het belang van toegankelijkheid, met name voor mensen in landelijke gebieden. Hun focus ligt op het waarborgen van goede verbindingen tussen stedelijke en landelijke regio’s, met een mix van investeringen in wegen, openbaar vervoer en fietspaden.

Hoewel de partij Nieuw Sociaal Contract specifieke details over hun mobiliteitsplannen nog moet uitwerken, ligt de verwachting bij een focus op duurzame en innovatieve transportoplossingen. Dit kan inhouden het ondersteunen van elektrisch vervoer, het bevorderen van alternatieve vervoersmiddelen zoals fietsen, en het investeren in duurzame infrastructuur. In lijn met hun algemene visie benadrukt het Nieuw Sociaal Contract het belang van transparantie en burgerparticipatie bij het ontwikkelen van mobiliteitsbeleid. 

Elke partij brengt dus een eigen visie en aanpak met betrekking tot mobiliteit. De keuze van de kiezers vandaag zal niet alleen bepalen wie de komende jaren aan de macht zal zijn, maar ook de richting van de mobiliteitssector in Nederland. In een land waar de afhankelijkheid van efficiënt transport groot is, vormt deze verkiezing een cruciaal keerpunt in hoe Nederland zich zal bewegen richting de toekomst.

De PVV benadrukt vaak het belang van autogebruik en ziet de auto als een cruciaal onderdeel van de Nederlandse mobiliteit. Ze pleiten voor het verbeteren van de infrastructuur ten behoeve van automobilisten, zoals het uitbreiden en onderhouden van het wegennet. De PVV is traditioneel tegenstander van rekeningrijden en andere maatregelen die zij zien als bestraffend voor automobilisten. 

De Partij voor de Dieren richt zich op een radicaal andere benadering van mobiliteit, met een sterke nadruk op het verminderen van de impact op het milieu en dierenwelzijn. Hun voorstellen bevatten maatregelen om het gebruik van de auto te ontmoedigen en alternatieven zoals fietsen, wandelen en openbaar vervoer te bevorderen. Ze streven naar een vermindering van de snelheidslimieten en een sterke focus op de reductie van luchtvervuiling.

Forum voor Democratie daarentegen heeft een meer traditionele kijk op mobiliteit, waarbij de nadruk ligt op het verbeteren van de bestaande wegennet en het ondersteunen van de automobielindustrie. Zij zien de auto als een essentieel onderdeel van de Nederlandse mobiliteit en pleiten voor meer investeringen in wegen en het verminderen van de belastingdruk op automobilisten.

De Socialistische Partij (SP) concentreert zich op het betaalbaar en toegankelijk houden van het openbaar vervoer voor iedereen. Hun plannen omvatten het nationaliseren van het openbaar vervoer en het verlagen van de kosten voor gebruikers. De SP ziet openbaar vervoer als een openbare dienst die voor iedereen toegankelijk moet zijn, ongeacht inkomen of woonplaats.

De ChristenUnie streeft naar een evenwichtige benadering van mobiliteit, waarbij de nadruk ligt op duurzaamheid en toegankelijkheid. Zij bepleiten investeringen in zowel openbaar vervoer als wegennet, met speciale aandacht voor de behoeften van landelijke gebieden en kleinere gemeenschappen. De partij ziet mobiliteit als een manier om zowel economische groei als sociale cohesie te bevorderen.

De verkiezingen van vandaag bieden kiezers een breed scala aan keuzes wat betreft de toekomst van mobiliteit in Nederland. Van duurzame, groene initiatieven tot de ondersteuning van traditionele transportmethoden, elke partij presenteert een unieke visie die de koers van de Nederlandse mobiliteit voor de komende jaren zal bepalen. Het is aan de kiezers om te beslissen welke richting zij wensen voor het land.

VVD – Dilan Yeşilgöz-Zegerius

Met de verkiezingen vandaag, krijgen kiezers de kans om de richting te kiezen die volgens hen het beste aansluit bij hun behoeften en visie voor de toekomst van transport in het land.

De partij DENK focust op inclusieve mobiliteit, met speciale aandacht voor wijken en gemeenschappen die traditioneel minder goed bediend worden door het openbaar vervoer. Ze streven naar gelijke toegang tot transportmiddelen voor alle lagen van de bevolking en benadrukken de noodzaak van investeringen in openbaar vervoer in onderbediende gebieden.

Volt Nederland, als een pan-Europese partij, legt Volt de nadruk op het verbeteren van internationale verbindingen en duurzaam transport. Ze pleiten voor betere treinverbindingen tussen Europese steden en het stimuleren van groene mobiliteitsopties zoals elektrische auto’s en fietsen.

JA21 richt zich op pragmatische oplossingen voor mobiliteitsproblemen, waarbij de nadruk ligt op efficiëntie en economische haalbaarheid. Ze ondersteunen investeringen in zowel het wegennet als het openbaar vervoer, maar met een kritische blik op de kosten en baten van grote infrastructuurprojecten.

BIJ1 benadert mobiliteit vanuit een sociaal perspectief, met de nadruk op toegankelijkheid en gelijkheid. Hun mobiliteitsbeleid is gericht op het waarborgen van toegankelijke en betaalbare transportopties voor alle sociale groepen, met speciale aandacht voor mensen met een beperking en sociaaleconomisch achtergestelde groepen.

50PLUS richt zich op de mobiliteitsbehoeften van ouderen, met beleid gericht op toegankelijkheid en veiligheid. Ze pleiten voor betere openbaar vervoeropties voor senioren, evenals veiligere wegen en betere faciliteiten voor voetgangers en fietsers van oudere leeftijd.

De Piratenpartij heeft een unieke benadering van mobiliteit, met een sterke focus op innovatie en technologie. Ze bepleiten het gebruik van technologische oplossingen om het transport efficiënter en duurzamer te maken, zoals smart city-initiatieven en de ondersteuning van autonome voertuigen.

Ten slotte, de SGP focust op het behoud van traditionele waarden in hun mobiliteitsbeleid, met een nadruk op het onderhouden van het bestaande wegennet en het ondersteunen van de transportsector. Zij staan kritisch tegenover grootschalige investeringen in nieuwe infrastructuurprojecten en pleiten voor een prudente benadering van overheidsuitgaven in de sector.

Binnenland, Politiek, Uitgelicht, verkiezingen 2023

Nederland heeft een verdeeld politiek landschap over rekeningrijden

Een reactie plaatsen

De toekomst van rekeningrijden in Nederland blijft onzeker, maar wat vaststaat, is dat de manier waarop we mobiliteit belasten aan verandering onderhevig is.

Nederland staat aan de vooravond van een cruciale beslissing in zijn mobiliteitsbeleid: de invoering van rekeningrijden. Het concept van het betalen per kilometer, dat beoogt het autorijden te belasten op basis van gebruik in plaats van bezit, heeft de Nederlandse politiek verdeeld en is een prominent onderwerp geworden in de electorale discussies na de val van het kabinet.

Een artikel bij de NOS wat vandaag naar buiten kwam van redacteur economie Charlotte Klein, concludeert dat, ondanks de verdeeldheid, het onderwerp rekeningrijden een onvermijdelijke realiteit is geworden in de Nederlandse politiek en mobiliteitsdiscussies. De komende jaren zullen essentieel zijn in het bepalen van de koers en de contouren van dit beleid, waarbij de uiteindelijke vormgeving een directe impact zal hebben op zowel het dagelijks leven van de Nederlanders als op de nationale economie.

Terwijl partijen als CDA, BBB en NSC zich uitspreken tegen de invoering van rekeningrijden, wijzend op de onevenredige lasten die dit zou leggen op inwoners van plattelandsgebieden, benadrukken andere partijen zoals Bij1 de noodzaak om rekening te houden met burgers met beperkte mobiliteitsopties. De SP en andere linkse partijen benadrukken het sociaal onrechtvaardige karakter van het opvoeren van kosten voor de burger.

verkiezingen

Met de verkiezingen in aantocht, liggen de standpunten van verschillende partijen ver uit elkaar. De discussie over rekeningrijden raakt aan de kern van meerdere maatschappelijke uitdagingen: de toenemende verkeersdrukte, klimaatverandering, en de rechtvaardigheid van belastingheffing. Het idee achter rekeningrijden is eenvoudig: een belastingstelsel waarbij autobezitters betalen per afgelegde kilometer in plaats van een vast bedrag voor het bezit van een auto. Dit zou niet alleen de motorrijtuigenbelasting vervangen, maar ook potentieel de aanschafbelasting en accijnzen op brandstof.

De haalbaarheid van de plannen wordt in twijfel getrokken, niet alleen vanwege de technische en privacy-implicaties maar ook vanwege de financiële gevolgen voor specifieke bevolkingsgroepen.

De voorstanders, overwegend uit de linkerhoek van het politieke spectrum, zien rekeningrijden als een manier om files te verminderen en de luchtkwaliteit te verbeteren. Ze stellen een systeem voor dat gedifferentieerde tarieven hanteert op basis van CO2-uitstoot, tijd en locatie, met kortingen voor regio’s waarin mensen afhankelijker zijn van de auto. De Mobiliteitsalliantie, bestaande uit 25 mobiliteitsorganisaties waaronder ANWB en Bovag, betreurt het dat de invoering van rekeningrijden controversieel is verklaard en benadrukt de noodzaak van een dergelijk systeem om Nederland toegankelijk en schoon te houden.

belastingen

De noodzaak voor een nieuw belastingsysteem wordt onderstreept door de afnemende opbrengsten uit accijnzen en btw op brandstoffen, met de opkomst van elektrisch rijden. De huidige belastinginkomsten van bijna 7 miljard euro uit deze bron staan onder druk, wat leidt tot een potentieel “belastinggat” dat de overheid moet adresseren.

Deze divergentie van meningen en belangen toont de complexiteit van het vraagstuk en de moeilijkheid om een middenweg te vinden die recht doet aan zowel economische als ecologische overwegingen. De toekomst van rekeningrijden in Nederland blijft onzeker, maar wat vaststaat, is dat de manier waarop we mobiliteit belasten aan verandering onderhevig is.