De politiehandhaving blijkt een essentiële schakel te zijn in het terugdringen van de risico’s.
De recente opkomst van fatbikes, een type elektrische fiets met opvallend dikke banden, roept zorgen op over verkeersveiligheid. Deze fietsen, die in staat zijn om snelheden te bereiken die vergelijkbaar zijn met die van brommers, zijn een populaire keuze geworden onder kinderen en tieners. Met de toenemende populariteit en snelheden komt echter een verhoogd risico op ongevallen, wat leidt tot bezorgdheid in steden zoals Amsterdam.
Het onderscheid tussen reguliere e-bikes en fatbikes met een hoger vermogen, die snelheden van meer dan 25 kilometer per uur kunnen bereiken zonder veel trapinspanning, verstoort de balans op fietspaden. Dit gevaar wordt verergerd door het feit dat veel van deze fietsen illegaal opgevoerd zijn, waardoor zelfs de verzekering vervalt in geval van een ongeval. Het feit dat ook jonge kinderen deelnemen aan dit risicovolle gedrag, vaak zonder volledig besef van de gevaren, verhoogt de urgentie voor actie.
“Heel veel jongeren, die bij wijze van spreken net zonder
zijwieltjes kunnen fietsen, gaan nu met 45 kilometer per uur door de straat”.
Terwijl Amsterdam en andere gemeenten afwachten op een reactie van de minister, blijven de straten getuige van een evoluerend verkeerslandschap dat smeekt om bijgewerkte regels en verantwoordelijk rijgedrag.
De toename van ongelukken op fietspaden heeft geleid tot een roep om strengere handhaving. De politie houdt toezicht en deelt boetes uit voor het rijden met opgevoerde of illegale e-bikes en fatbikes. In ernstige gevallen worden voertuigen in beslag genomen. Om het bewustzijn te vergroten, richt de aanpak zich ook op voorlichting. Ouders en scholen spelen een cruciale rol in deze informatieve campagnes, die de risico’s van illegale modificaties aan fietsen benadrukken en gevolgen voor het rijden op de openbare weg onder de aandacht brengen.
Ondanks de discussie over een helmplicht voor fietsers, blijkt uit onderzoek dat een dergelijke verplichting een averechts effect kan hebben op de fietscultuur en de volksgezondheid. Amsterdam ziet meer in het stimuleren van het dragen van een helm op vrijwillige basis, met bijzondere aandacht voor kinderen en ouderen. In het kader van het Meerjarenplan Fietsveiligheid worden er op nationaal niveau campagnes voorbereid om het gebruik van de fietshelm te bevorderen.
Naast voorlichting en handhaving, streven gemeenten naar structurele maatregelen. Een brief aan de minister, ondertekend door Amsterdam en twintig andere gemeenten, vraagt om een actieplan. Dit plan kan inhouden: een verbod op de verkoop van opvoersetjes en het instellen van een minimumleeftijd voor e-bikegebruik.
Elke leasemaatschappij kan OV Reizen voor hun klanten en berijders naar believen aanzetten. Als dat gebeurt kunnen de betrokken berijders onmiddellijk via de app OV reizen boeken.
De grootste aanbieder van mobiliteitspassen zet nieuwe stappen om het gebruik van openbaar vervoer onder zakelijke reizigers te stimuleren. MultiTankcard heeft OV Reizen geïntroduceerd, een service die het voor leaserijders mogelijk maakt om via een app overal in Nederland openbaar vervoer te gebruiken. Deze stap sluit aan bij een bredere beweging naar duurzame en digitale reisoplossingen.
De innovatie speelt in op de noodzaak voor een efficiënter en duurzamer gebruik van vervoersmodaliteiten, vooral wanneer de auto niet de optimale reisoptie is. Met de introductie van de MultiTankcard en MoveMove app worden de tot dusver bestaande barrières voor het reizen met het openbaar vervoer weggenomen, waarbij reizigers nu een digitale ticketing service ervaren die vrij is van de noodzaak voor abonnementen en de complexiteit van losse kaartjes en declaraties.
Na een start met MoveMove, die direct zakelijke klanten zoals zzp’ers en mkb’ers bedient, heeft OV Reizen de service uitgebreid naar leasemaatschappijen. Dit impliceert dat een substantiële groep van ongeveer 500.000 leaserijders toegang heeft tot een gestroomlijnde manier om met het openbaar vervoer te reizen, gefaciliteerd door hun werkgever. Dit wordt aangemoedigd door de eenvoud van de app en het feit dat de OV-kosten naadloos in de bedrijfsvoering worden geïntegreerd, als onderdeel van de facturatiediensten van MultiTankcard.
“Met deze innovatie maken we het OV aantrekkelijker voor deze doelgroep. Uiteindelijk is het OV in veel situaties een slimmer alternatief voor de auto. Denk bijvoorbeeld aan een klantbezoek in het stadcentrum, of als je wilt flexwerken tijdens een lange treinrit. En dit alles draagt ook nog eens bij een meer duurzame wereld met minder files”.
Patrick Roozeman, directeur MultiTankcard
Roozeman belicht het gebruiksgemak en de aantrekkelijkheid van de service en illustreert hoe de dienst drempels verlaagt en het openbaar vervoer een aantrekkelijker alternatief maakt voor zakelijke autorijders die gewoonlijk geconfronteerd worden met het ongemak van aparte OV-chipkaarten en het declaratieproces. “MultiTankcard bedient een enorme groep van meer dan een half miljoen zakelijke automobilisten, die nu drempels ervaren om met het OV te reizen. Men heeft vaak geen OV-chipkaart of men vindt apart declareren te veel gedoe.”, aldus Roozeman.
MultiTankcard
Het bedrijf MultiTankcard, een belangrijke speler in de mobiliteitssector en gevestigd in Hoofddorp, heeft een indrukwekkende geschiedenis van dertig jaar in het autoriseren, verwerken en factureren van zakelijke reistransacties. Het bedrijf voorziet in een behoefte door een uitgebreid aanbod van diensten die verder gaan dan alleen autorijden, waardoor een geïntegreerde benadering van zakelijke mobiliteit wordt geboden.
Circa 500.000 zakelijke autorijders maken gebruik van het betalingsplatform waar naast de auto ook diverse andere vormen van vervoer en aanverwante diensten worden gefaciliteerd, zoals het OV, de wasstraat, parkeren, autovloeistoffen en tanken en laden in Europa. MultiTankcard autoriseert, verwerkt en factureert al 30 jaar lang transacties voor alle vormen van zakelijk reizen. Met het merk MoveMove richt het bedrijf zich op zzp’ers en mkb’ers.
Lokale en nationale overheden, samen met de private sector, staan voor de uitdaging om de snelle veranderingen in elektrische mobiliteit bij te benen.
Tijdens de Nationale Conferentie Duurzame Mobiliteit in Utrecht, tekenden diverse stakeholders een vernieuwde samenwerkingsovereenkomst die de toon zet voor de toekomst van elektrisch vervoer in Nederland. Staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat, Vivianne Heijnen, gedeputeerden, wethouders en netbeheerders gaven hun fiat aan een verlenging van de Nationale Agenda Laadinfrastructuur (NAL) tot 2030. Het pact komt op een kritiek moment, aangezien Nederland zich ambitieus richt op een emissievrije mobiliteitssector in 2050.
De uitgebreide overeenkomst onder de paraplu van de NAL is bedoeld om een landelijk dekkend netwerk van laadstations voor alle soorten elektrische vervoermiddelen te realiseren. En dat is geen sinecure. Naast elektrische personenauto’s zijn er bestelbussen, vrachtwagens, bussen, bouwmachines en zelfs binnenvaartschepen die de overstap naar elektrisch moeten maken. Zoals Vivianne Heijnen aangaf: “De komende jaren komen er meer en meer elektrische vrachtwagens bij; in 2030 rijdt tien procent elektrisch. Voldoende laadinfrastructuur is daarom essentieel. Bovendien wordt de Europese regelgeving op dit gebied in 2024 van kracht.”
Met de vernieuwde overeenkomst hebben alle betrokken partijen de intentie om het laden van een elektrisch voertuig net zo toegankelijk te maken als het opladen van een smartphone. Uit voorlopige cijfers blijkt dat Nederland op schema ligt. Volgens Gerben Jan Gerbrandy, voorzitter van de NAL, zullen er per 1 september 2023 bijna 590.000 laadpunten zijn, waaronder 442.000 thuislaadpunten en 4.500 semi-publieke snellaadpunten.
De aanpak is opgedeeld in zes NAL-samenwerkingsregio’s, waar provincies, gemeenten en netbeheerders hun krachten bundelen. Dit omvat gedetailleerde plannen voor het plaatsen van laadpunten en het bepalen van de benodigde elektriciteitscapaciteit. Eva Oosters, wethouder van Utrecht en bestuurlijk vertegenwoordiger van NAL G4, benadrukte dat schone lucht en emissievrije mobiliteit hand in hand gaan. “Als Utrecht en G4 zijn wij blij met deze samenwerking tot 2030. Hiermee kunnen we onze ambitie voor een emissievrije stadslogistiek waarmaken.”
Zoals Gerben Jan Gerbrandy opmerkte: “Politiek-bestuurlijke samenwerking met alle betrokkenen is cruciaal om de noodzakelijke vervolgstappen te kunnen zetten.”
Deze nieuwe samenwerkingsovereenkomst maakt duidelijk dat Nederland niet alleen de transitie naar elektrische mobiliteit serieus neemt, maar ook bereid is om samen te werken aan een robuuste infrastructuur die dit mogelijk maakt. Het is een belangrijke stap in de richting van een duurzamere toekomst, maar de werkelijke toetssteen zal zijn hoe snel en efficiënt deze plannen worden omgezet in tastbare resultaten.
Busvervoer Nederland
Ook werden handtekeningen gezet onder het afsprakenkader voor Emissievrij Touringcarvervoer. Bertho Eckhardt, voorzitter van Busvervoer Nederland, vergezelde staatssecretaris Vivianne Heijnen en wethouders van Utrecht, Den Haag, Amsterdam en Eindhoven, alsook RAI-directeur Olaf de Bruijn, om deze historische overeenkomst te bekrachtigen.
Het doel is ambitieus maar glashelder: de complete touringcarsector moet tegen 2030 emissievrij zijn. Dit is met name relevant voor steden die al een zero-emissiezone hebben of plannen om deze in te stellen. De weg naar deze groene transformatie wordt geplaveid met een reeks maatregelen, waaronder een subsidieprogramma dat in het voorjaar van 2024 van start gaat en een evaluatie in 2025 om de haalbaarheid van de doelstellingen te toetsen.
Foto: Pitane Blue – Voorzitter Koninklijk Nederlands Vervoer Bertho Eckhardt
Eckhardt benadrukte echter dat de sector op dit moment nog tegen flinke obstakels aanloopt. Bedrijven in de touringcarsector hebben tijdens de coronacrisis een grote klap gekregen en moesten hun financiële reserves aanspreken. In deze context zijn investeringen in nieuwe, schone technologieën geen vanzelfsprekende zaak. “De subsidieregeling die onderdeel is van het afsprakenkader is daarom cruciaal”, aldus Eckhardt.
De uitdagingen waar de touringcarsector voor staat, zijn zeker niet minimaal, en dit afsprakenkader onderkent dat. Het biedt niet alleen financiële stimulansen, maar ook een structuur voor voortdurende evaluatie. Zo kan tijdig worden ingegrepen als de doelstellingen voor 2030 onrealistisch blijken te zijn. Wat deze overeenkomst echter vooral symboliseert, is de erkenning van alle betrokken partijen dat de tijd voor halfslachtige maatregelen voorbij is. De klok tikt, en als de sector de klimaatdoelen wil halen, moet iedereen aan boord zijn. En die boodschap heeft nu een officieel stempel.
over de NAL
De Nationale Agenda Laadinfrastructuur (NAL) is een meerjarige beleidsagenda die is ontstaan vanuit het Klimaatakkoord in 2019. In de NAL-regio’s werken provincies, gemeenten en netbeheerders samen aan het realiseren van een landelijk dekkend, betrouwbaar en toekomstbestendig laadnetwerk. Er zijn in totaal zes NAL-samenwerkingsregio’s: Noord Nederland (provincies Groningen, Fryslân en Drenthe), Oost Nederland (provincies Gelderland en Overijssel), Zuid Nederland (provincies Limburg, Noord-Brabant), Zuidwest Nederland (provincies Zuid-Holland en Zeeland), Noordwest Nederland (MRA-Elektrisch – Flevoland, Noord-Holland en Utrecht) en de G4 (de samenwerking van de vier grote steden). Samenwerkende netbeheerders zijn: Stedin, Alliander, Enexis, Juva, Coteq, Rendo.
Monopolies en mystieke prijzen, dus hoog tijd voor een transparantere elektrische automarkt.
Wanneer je een elektrische auto hebt, moet je zo nu en dan de auto opladen. Elektrisch rijden wordt aangemoedigd als de groenere, meer duurzame optie, maar exorbitante hoge laadtarieven langs snelwegen werpen een schaduw over de belofte van betaalbare en toegankelijke elektrische mobiliteit. Die vaststelling werpt een zorgwekkende vraag op: wordt elektrisch rijden alleen een optie voor de rijken?
dynamische tariefborden
De Vlaamse minister van Mobiliteit & Openbare Werken, Lydia Peeters, kondigt aan dat tegen 2025 elke 25 kilometer een snellaadinfrastructuur zal worden uitgerold. Een nobel streven, maar tegen welke prijs? Meer laadstations betekent niet per se lagere prijzen, zeker als die stations in handen zijn van enkele dominante spelers zoals Fastned en Engie. Het implementeren van dynamische tariefborden, zoals die in Frankrijk worden gebruikt, zou al een aanzienlijke stap voorwaarts zijn in de richting van transparantie naar de consument.
Daarnaast is er een opvallend gebrek aan oplaadstations die geschikt zijn voor grotere voertuigen zoals vrachtwagens en bestelwagens. Als we het hebben over de transitie naar een duurzamer vervoerssysteem, kan dit aspect niet over het hoofd worden gezien.
gemeenten
Ook het punt van de monopolistische marktdynamiek verdient nadere aandacht. Er zijn gevallen waarin steden slechts één aanbieder van laadstations hebben, waardoor deze aanbieder een monopolie heeft op de lokale markt. Dat leidt tot prijsstellingen die niet per se in het voordeel van de consument zijn. De monopoliepositie die veel laadbedrijven hebben in veel steden werpt nog een andere hindernis op. De gemeenten zouden meer concurrentie moeten toelaten, om monopolistische praktijken te doorbreken en consumenten een adempauze te geven.
Hoewel elektrisch rijden wordt aangeprezen als de ‘zero-emissie’ toekomst van mobiliteit, kunnen de financiële drempels die gepaard gaan met het gebruik van snelladers langs de snelweg de overgang naar een duurzamere toekomst ernstig belemmeren.
Als elektrisch rijden echt de toekomst is, dan is het hoog tijd dat we de verborgen kosten die deze toekomst met zich meebrengt, serieus gaan nemen. En voor consumenten geldt hetzelfde; als je eropuit trekt met je elektrische voertuig, kun je maar beter goed op de hoogte zijn van waar en wanneer je besluit je accu op te laden. Uiteindelijk zou de reis naar een duurzamere toekomst geen reis mogen zijn die alleen de welgestelden zich kunnen veroorloven.
De energieprijzen op de internationale markten lijken te stabiliseren, en toch blijven de tarieven van laadpassen gestaag stijgen. Grote autofabrikanten zoals BMW zijn ook niet schuw in het aanpassen van hun voorwaarden en prijzen. Wat voor keuze heb je dan als consument? Contracten opzeggen is geen optie en stilstand is immers het slechtst denkbare alternatief.
En tocht lijkt het er op dat elektrisch rijden is voorbehouden aan de leaserijder. Steeds meer mensen kijken naar een elektrische auto. Om hem te kopen is vaak duur. Private lease kan interessant zijn om naar te kijken. Chinese bedrijven hebben in korte tijd een groot marktaandeel veroverd op de consumentenmarkt. De huidige stakingen bij de grote Amerikaanse autofabrikanten zijn koren op de molen voor de nieuwe spelers en het aanbod van EV’s in Europa.
10 minuten
Tot slot is er de belofte van snel laden. Het Britse WhatCar onderzocht de effectiviteit van snelladers en ontdekte dat duurdere auto’s binnen tien minuten tot 190 kilometer kunnen afleggen. Voor betaalbaardere modellen zoals de Volkswagen ID.3 is dit 80 kilometer. Hoewel dit indrukwekkend is, brengt het ons terug naar het initiële punt: het wordt tijd dat we vraagtekens zetten bij de werkelijke kosten van deze vooruitgang. De diversiteit in bereik en laadsnelheid voegt nog een laag van complexiteit toe aan een al verwarrende markt. Het vergt gedegen onderzoek van de consument om erachter te komen welk elektrisch voertuig en welk laadstation het meest kosten-efficiënt is.
Met de winter voor de deur is het uitkijken naar de actieradius van de elektrische wagens. Wanneer de thermometer daalt, valt ook de actieradius van elektrische auto’s in een ijzige glijbaan. Een elektrische auto die in mildere omstandigheden gemakkelijk een afstand van 350 kilometer aflegt, zou in het vriesvak van de winterse maanden wel eens kunnen stagneren bij een schamele 250 kilometer. Niet alle elektrische auto’s zijn in dit opzicht gelijk geschapen want de gevoeligheid voor koude varieert aanzienlijk per merk en model.
Waar komt dit fenomeen vandaan? De boosdoener is het accupakket dat een ideale bedrijfstemperatuur heeft, meestal rond de twintig graden Celsius. Naarmate de temperatuur daalt, wordt het voor het accupakket steeds moeilijker om zijn taak naar behoren uit te voeren. Dit vertaalt zich naar een verminderde actieradius, waardoor bestuurders van elektrische voertuigen opeens met een nieuwe reeks winterse hoofdbrekens en tarieven worden geconfronteerd.
Door te investeren in elektrische voertuigen en geavanceerde software, streeft de taxicentrale naar een hogere klanttevredenheid door middel van snellere responstijden en een moderner, comfortabeler vervoersmiddel.
Terwijl de aandacht vaak uitgaat naar de grote steden als Amsterdam en Rotterdam waar de mobiliteitstransitie al vergevorderd is, laat Taxicentrale Altena zien dat ook in provinciale gebieden ingrijpende veranderingen aan de orde van de dag zijn. Onlangs nam Taxicentrale Altena uit Vlissingen haar eerste volledig elektrische Tesla in ontvangst. Bart Altena, directeur en eigenaar van het bedrijf, benadrukt de noodzaak om met de tijd mee te gaan. “Vernieuwing en duurzaamheid zijn erg belangrijk voor Taxicentrale Altena.”
Het taxibedrijf is al jaren een gevestigde naam in de provincie Zeeland en draagt tevens de vlag voor Taxicentrale Middelburg en Taxicentrale Vlissingen, twee andere entiteiten binnen hetzelfde bedrijf. Taxicentrale Altena heeft een breed scala aan diensten, waaronder het verzorgen van ‘Crew Changes’ voor schepen in de havens van Vlissingen en Terneuzen.
technologische voorsprong
Toch stopt het streven naar vernieuwing hier niet. Het bedrijf is een van de trotse partners van Pitane Mobility, een Eindhovens softwarebedrijf dat momenteel deelneemt aan de Praktijktoets Centrale Database Taxi van de Inspectie Leefmilieu en Transport (ILT). Voor deze proef implementeert Taxicentrale Altena de nieuwe Pitane Pallas-software, een technologische sprong voorwaarts die de conventionele boordcomputer voor taxi’s (BCT) op termijn kan vervangen.
Foto: Pitane Blue – Pitane Pallas
Een van de doelen van de ILT-proef is om kaartloze alternatieven voor de BCT te onderzoeken. Pitane Pallas, dat draait op een Android-tablet, komt niet alleen de taxiondernemer ten goede door de kosten te drukken, maar werkt ook aan de naadloze integratie van A&R-gegevens online. Dit omvat het verfijnen van werkprocessen, organisatorische inrichting, het opzetten van een centrale database en technische interfaces voor efficiënte gegevensuitwisseling met verschillende partijen, zoals de taxichauffeurs, registers van Kiwa, RDW, en KVK, en zelfs de BCT Toezichttool.
Voor het slagen van deze nieuwe aanpak zijn er ook wettelijke aanpassingen vereist, wat het ministerie zal moeten adresseren. Het project vertegenwoordigt niet alleen een transformatie in de manier waarop Taxicentrale Altena opereert, maar kan ook een voorbeeld zijn voor de gehele taxibranche.
Grote reisorganisaties hebben weliswaar stappen gezet naar het meer duurzaam maken van hun aanbod, maar ze zijn doorgaans gebonden aan commerciële belangen die hen verhinderen te focussen op kleinschaligheid.
De notie van ‘duurzaam reizen’ leidt tot aanzienlijke verwarring. Toeristen zelf hebben hier een belangrijke rol te spelen. Velen zouden verrast zijn te ontdekken hoe een kleine aanpassing in hun reisplannen, zoals kiezen voor lokaal transport of het vermijden van toeristenvallen, kan bijdragen aan een betere wereld. Terwijl velen duurzaamheid associëren met eco-vriendelijk transport, gaat het concept veel verder. Duurzaam reizen roept op tot een heel andere benadering die mens, dier en natuur omvat. Maar ondanks goede bedoelingen stuiten reizigers op praktische hindernissen, zoals de noodzaak van vliegreizen om bepaalde bestemmingen te bereiken. Bedrijven zoals TUI, die stappen hebben gezet in het promoten van duurzaamheid, vinden het moeilijk om deze filosofie te handhaven, vooral wanneer de vakantieganger Schiphol binnenstapt.
TUI, met zijn 680 duurzaam gelabelde accommodaties, erkent dat de weg naar duurzaamheid lang en bochtig is. Ze houden zich aan keurmerken erkend door de Global Sustainable Tourism Council en richten zich op zowel milieu- als sociale aspecten zoals water- en afvalbeheer en het stimuleren van de lokale economie. Maar dit zijn slechts druppels op een gloeiende plaat als we naar het grotere plaatje kijken.
De duurzaamheidsreis begint al bij aankomst op het vliegveld, waar je wordt begroet door rijen ronkende dieselbussen. Deze discrepantie tussen marketing en realiteit is moeilijk te negeren. En als je besluit een elektrische auto te huren op je bestemming, zoals Willemstad in Curaçao, merk je dat de infrastructuur je plannen omzeilt. Het overbruggen van de 35 kilometer naar Westpunt is met een elektrische wagen een bijna onmogelijke opgave.
ethische kwesties
Er zijn ook ethische kwesties die onder de radar vallen. Een kamelentocht in Tunesië die door de lokale bevolking wordt aangeboden, kan in strijd zijn met dierenwelzijnsrichtlijnen. TUI volgt sinds 2013 internationale richtlijnen en was de eerste reisorganisatie die stopte met het aanbieden van olifantenritjes. Toch blijven de grijze gebieden in de definitie van wat echt ‘duurzaam’ is.
Ondanks de aerodynamische verbeteringen in vliegtuigen die leiden tot minder brandstofverbruik, blijft vliegen een heikel punt. Alternatieve reisopties zoals treinen zijn beter voor het milieu. Een treinreis stoot 7 tot 11 keer minder CO₂ uit dan een vliegreis en biedt extra voordelen zoals het ontbreken van parkeertarieven en geen twee uur wachttijd op een luchthaven.
Hoewel de wereld langzaam maar zeker groene stappen zet, met meer accommodaties die laadfaciliteiten aanbieden en een toename in populariteit van elektrische auto’s, is de reis naar duurzaam toerisme nog verre van compleet. Er is een acute behoefte aan een genuanceerd begrip van wat duurzaam reizen echt inhoudt, gaande van ethische keuzes tot het kiezen voor kleinschalige, lokaal bezeten accommodaties.
Foto: Pitane Blue – De Visserij Piscadera
In plaats van een avondmaal in een ketenrestaurant, kan een diner in een lokaal restaurant een wereld van verschil maken voor de gemeenschap die je bezoekt. Niet alleen leer je de lokale keuken kennen, maar je geld gaat direct naar mensen die het verschil voelen van elke toeristische euro.
En laten we niet vergeten over de werknemers in deze lokale ondernemingen. Ze verdienen vaak een meer rechtvaardig loon in kleinere, lokale zaken dan in grote internationale ketens, waar de winst waarschijnlijk naar een hoofdkantoor in een ander land gaat. Bovendien zijn kleine lokale bedrijven meestal sneller geneigd om duurzame praktijken te volgen, simpelweg omdat ze een directere band met de gemeenschap hebben.
De complexiteit van duurzaam reizen beperkt zich niet tot de grote spelers in de reisindustrie zoals TUI. Individuele reizigers ervaren net zo goed de spagaat tussen duurzame idealen en de praktische realiteit. Bijvoorbeeld, fietsvakanties in Nederland of treinreizen door het pittoreske Zwitserse landschap worden vaak aangehaald als minder milieubelastende alternatieven. Deze opties zijn aantrekkelijk, maar ze vereisen een mentaliteitsverandering. Voor velen is het idee van een ‘droomvakantie’ nog steeds synoniem met exotische, verre bestemmingen.
natuurvriendelijk
Kanoën in de Zweedse archipel kan een laag-impact, natuurvriendelijk alternatief zijn voor een cruise door het Caribisch gebied. Niet alleen laat je een kleinere koolstofvoetafdruk achter, maar je draagt ook bij aan lokale economieën die wellicht meer afhankelijk zijn van toerisme dan de grote havens aangedaan door cruiseschepen. In Spanje zijn er boerderijen die ‘agrotoerisme’ aanbieden, waar toeristen kunnen leren over duurzame landbouwpraktijken terwijl ze genieten van een rustieke vakantie.
Zelfs op populaire Europese bestemmingen zoals Barcelona, waar overtoerisme een bekend probleem is, kan men duurzamere keuzes maken. In plaats van te verblijven in een groot hotel in het stadscentrum, zou je kunnen kiezen voor een bed-and-breakfast gerund door locals. Dit draagt bij aan een eerlijkere verdeling van toeristische inkomsten en stelt reizigers in staat een authentiekere ervaring te hebben.
bewust reizen
Ook zijn er steeds meer apps en online platforms die je helpen om duurzame keuzes te maken. Websites als “The Good Trade” of “EcoCult” bieden talrijke tips en bestemmingen voor de bewuste reiziger. Van eco-vriendelijke resorts tot gidsen voor duurzaam eten en winkelen, de informatie is beschikbaar voor wie bereid is een beetje onderzoek te doen. En toch zijn er grotere structurele problemen die aangepakt moeten worden. Duurzaamheid in het toerisme is niet alleen de verantwoordelijkheid van individuele reizigers maar vereist een industriebrede aanpak.
Van luchtvaartmaatschappijen en oliebedrijven tot lokale overheden, alle partijen moeten de handen ineen slaan om het toerisme duurzamer te maken. Terwijl zowel grote organisaties als TUI als individuele reizigers stappen in de goede richting zetten, moet de industrie als geheel versneld evolueren om de breedte en diepte van duurzaamheid te omvatten die echt noodzakelijk is.
Het is een one-stop-shop voor zowel beginnende als ervaren kampeerders om een schat aan informatie en inspiratie op te doen.
Van 4 tot 8 oktober zal Utrecht het epicentrum zijn van kampeerliefhebbers en outdoor-avonturiers, wanneer de Kampeer & Caravan Jaarbeurs (KCJ) haar deuren opent. Het belooft meer te zijn dan alleen een tentoonstelling van glimmende caravans en campers want het wordt een ware belevenis voor iedereen die zijn hart heeft verloren aan het buitenleven.
Dit jaar kunnen bezoekers bijvoorbeeld hun favoriete e-bike testen op een speciaal daarvoor aangelegd Fietsparcours. Maar het stopt niet bij tweewielers want KCJ maakt ook ruimte voor een live-ervaring met caravans. Bezoekers hebben de kans om een proefrit te maken, zodat ze zelf kunnen voelen hoe het is om met een caravan op pad te gaan.
Voor diegenen die hun kennis willen verdiepen, is er het Kampeertheater. Hier worden lezingen en workshops gegeven die zich richten op allerlei aspecten van het kampeerleven, van duurzaam reizen tot het bereiden van maaltijden in de open lucht.
Verschillende leveranciers, van gevestigde merken tot start-ups, zullen aanwezig zijn om hun nieuwste producten en diensten te presenteren. Dit maakt het evenement niet alleen interessant voor consumenten, maar ook voor professionals in de branche.
Niet te vergeten zijn de nieuwe primeurs die voor het eerst aan het grote publiek zullen worden voorgesteld. Crosscamp Official zal zijn nieuwste Camper Vans serie lanceren, die speciaal is ontworpen voor de avontuurlijke reiziger en liefhebbers van het zogenaamde ‘Vanlife’. Eveneens in de schijnwerpers staan de nieuwe campers van LMC Caravan International, die luxe en praktische functionaliteit naadloos combineren voor de moderne globetrotter.
Op woensdag 5 oktober staat er bovendien een bijzonder moment gepland: de uitreiking van de ANWB Verkiezing Camper en Caravan van het Jaar. Dit jaarlijkse hoogtepunt erkent de meest opvallende en innovatieve voertuigen in hun respectievelijke categorieën.
Duurzaamheid krijgt dit jaar een speciale focus met de introductie van de Duurzame KampeerAwards. Op het plein ‘Kamperen van de Toekomst’ worden de genomineerden in deze nieuwe categorie gepresenteerd. Deze award beloont niet alleen het meest duurzame kampeermiddel maar ook de meest verantwoorde kampeerplek of innovatief concept dat een positieve impact heeft op onze planeet.
In een wereld waarin kamperen synoniem is geworden aan vrijheid en avontuur, biedt de Kampeer & Caravan Jaarbeurs een inspirerend overzicht van nieuwe mogelijkheden en innovaties, die deze vorm van vakantie vieren steeds toegankelijker en duurzamer maken.
De opkomst van elektrisch vervoer is niet meer te stoppen. De vraag naar nieuwe snellaadpunten stijgt dan ook snel.
Het bedrijf NXT50five heeft een nieuwe snellaadlocatie onthuld bij het winkelcentrum Middenwaard in Heerhugowaard. Deze strategische toevoeging is niet zomaar een snellader, maar een technologische doorbraak in de vorm van de NXT ChargePost. Het ingenieuze laadsysteem is ontworpen om snelladen mogelijk te maken, zelfs in gebieden die te kampen hebben met netcongestie, een steeds vaker voorkomend probleem waarbij de elektriciteitsnetwerken overbelast raken door de snelle toename van elektrische voertuigen.
Bij deze nieuwe locatie is het mogelijk om een auto op te laden met een vermogen van 300 kW of om twee auto’s tegelijkertijd op te laden met elk 150 kW. Wat opvalt, is de compatibiliteit met een breed scala aan gangbare laadpassen, waaronder de NXT Mobility Card en de 50five laadpas. Dit maakt het snellaadstation niet alleen geavanceerd maar ook toegankelijk voor het brede publiek.
Elektrisch vervoer zit in een opwaartse trend, een beweging die verder wordt versterkt door de dringende behoefte aan milieuverantwoorde vervoersoplossingen. Maar de vraag naar nieuwe laadpunten schiet omhoog en het elektriciteitsnet kan dat op veel plaatsen simpelweg niet bijbenen. Netcongestie, zoals dit probleem heet, heeft de neiging om te ontstaan in stedelijke gebieden waar de elektriciteitsvraag de beschikbare capaciteit overtreft. Winkelcentrum Middenwaard bevindt zich precies in zo’n zone, waardoor de installatie van traditionele snelladers een onmogelijke opgave leek.
NXT ChargePost
Dit is waar de NXT ChargePost zijn intrede doet als een elegante oplossing. Functionerend als een soort ‘powerbank’, slaat het systeem elektriciteit op wanneer het net minder belast is en gebruikt deze opgeslagen energie om het laden aan te vullen tijdens piekuren. Het is een vernuftig antwoord op de beperkingen van het elektriciteitsnetwerk en een illustratie van hoe technologische innovatie de kloof kan overbruggen tussen infrastructuur en groeiende vraag.
De opening van de snellaadlocatie in Middenwaard is het resultaat van een samenwerkingsverband tussen 50five Group en NXT Mobility, die gezamenlijk opereren onder de naam NXT50five. Met een ambitieus doel voor ogen—de uitrol van een landelijk dekkend, publiek toegankelijk snellaadnetwerk voor zowel personen- als vrachtverkeer—zetten deze bedrijven hun expertise in om koploper te zijn in de laadinfrastructuur.
Wat deze samenwerking extra interessant maakt, is de focus op netcongestiegebieden. Door slim gebruik te maken van accugebufferde laadsystemen zoals de NXT ChargePost, biedt NXT50five een veelbelovende oplossing voor hoogvermogen snelladen waar dat eerder ondenkbaar was. En het eindigt niet bij Middenwaard. In de komende maanden zijn er plannen om het netwerk verder uit te breiden naar maar liefst 20 openbare snellaadlocaties. In een tijd waarin de energietransitie steeds urgenter wordt, laat NXT50five zien dat innovatie en samenwerking de sleutels zijn om deze transitie niet alleen mogelijk maar ook toegankelijk te maken.
Het bedrijf heeft al een voetafdruk in Duitsland, Italië en Frankrijk, maar het heeft grotere ambities.
Cooltra, Europa’s pionier in tweewielige, duurzame mobiliteit, heeft een indrukwekkende financiering van 22 miljoen euro afgesloten. Met dit nieuwe kapitaal zal het bedrijf zijn vloot van elektrische voertuigen uitbreiden en zijn voetafdruk op de internationale markt vergroten.
Het bedrijf, opgericht door Timo Buetefisch, is al een tijdje een naam die synoniem is met duurzame mobiliteit in Europa. Het bedrijf heeft recentelijk 10 miljoen euro geïnvesteerd in de aankoop en vernieuwing van zijn voertuigen. De nieuwste financieringsronde toont niet alleen de financiële levensvatbaarheid van Cooltra maar ook het groeiende belang van duurzame vervoersoplossingen.
De deal omvat een ‘Green Loan’ van 18 miljoen euro, gefaciliteerd door Santander Corporate and Investment Banking. Dit financiële instituut speelt tevens een cruciale rol als coördinator van duurzaamheidsinitiatieven in de deal. Andere deelnemers zijn COFIDES, Institut Català de Finances, Deutsche Bank, Bankinter en Arquia. Bovenop deze 18 miljoen is nog eens 4 miljoen euro toegevoegd als herfinanciering van bestaande schulden, waarmee het totale financieringsvolume op 22 miljoen euro komt.
meer dan alleen geld
Francesc Madurell, Chief Financial Officer van Cooltra, benadrukt het unieke karakter van deze financiering. “Dit is de eerste keer dat een bedrijf in onze sector toegang krijgt tot dit type lening, wat het vertrouwen weerspiegelt dat diverse instanties hebben in de toekomst van duurzame mobiliteit,” zegt Madurell. Vorig jaar maakte Cooltra zijn debuut op de Duitse markt, gericht op bedrijven en overheidsorganisaties. Het bedrijf heeft sindsdien zijn aanwezigheid versterkt in landen als Italië en Frankrijk. In Italië is Cooltra reeds een marktleider in scooter-sharing in steden als Rome, Milaan en Turijn.
De ‘Green Loan’ is een cruciaal onderdeel van de financiering en geeft Cooltra niet alleen de financiële armslag om te groeien, maar onderschrijft ook de duurzame doelstellingen van het bedrijf.
Recentelijk heeft het bedrijf ook een aanbesteding gewonnen om voor de komende vijf jaar scooter-sharing diensten te leveren in Parijs, een markt die duidelijk groeit in de wereld van duurzame mobiliteit. Deze financiering komt kort na een kapitaalverhoging van 25 miljoen euro afgelopen november. Het bedrijf heeft een omzet van 47 miljoen euro geregistreerd in het laatste boekjaar en verwacht dit cijfer te overtreffen in het lopende boekjaar. Cooltra heeft duidelijke plannen om het voortouw te nemen in de decarbonisatie van Europese steden door middel van zero-emissie mobiliteitsoplossingen.
Cooltra
Cooltra is een in Barcelona gevestigd bedrijf dat zich richt op duurzame mobiliteitsoplossingen, voornamelijk door het aanbieden van scooterdeelprogramma’s. Het bedrijf is actief in verschillende Europese steden en biedt zowel elektrische als conventionele scooters aan voor huur of deelgebruik. Ze richten zich op het vereenvoudigen van stedelijke mobiliteit en het verminderen van de ecologische voetafdruk van vervoer.
De elektrische ambulift heeft ook een bredere maatschappelijke impact voor een belangrijke groep mensen.
Deze maand zet Axxicom Airport Caddy een innovatieve stap voorwaarts in duurzaam luchthavenvervoer door de E-SideBull, een volledig elektrische ambulift, te testen op Schiphol. Het bedrijf is de eerste grote speler in passagiersbegeleiding die dit elektrische voertuig overweegt aan te schaffen.
De E-SideBull fungeert als een elektrische hooglader die passagiers met een beperking helpt om aan boord te gaan van vliegtuigen die niet direct aan de terminal zijn aangemeerd. Het voertuig tilt passagiers in slechts 25 seconden vanaf het grondniveau naar het vliegtuig. Aangedreven door Bulmor, biedt deze elektrische hooglader ruimte voor een bestuurder, een bijrijder en acht passagiers in de cabine.
bijdrage aan duurzaamheid
Deze proef draagt bij aan Axxicom’s bredere inspanningen om hun wagenpark te verduurzamen. De E-SideBull is niet alleen efficiënt maar ook milieuvriendelijk. Het voertuig zou gedurende zijn levensduur 400.000 kg minder CO2 uitstoten dan traditionele gemotoriseerde voertuigen. Bovendien zijn de onderhoudskosten van de duurzame elektrische motor aanzienlijk lager.
“Dit is een enorme mijlpaal voor ons, vooral omdat we duurzaamheid hoog in het vaandel hebben staan. De E-SideBull is veelbelovend en we kijken ernaar uit om het voertuig zo snel mogelijk op te nemen in onze operatie,” aldus Vincent Kas, Managing Director van Axxicom Airport Caddy.
eerder ingezette stappen
Eerder dit jaar heeft Axxicom al tien elektrische Volkswagen E-Crafters aangeschaft en werkte het bedrijf samen met Schiphol om zelfrijdende rolstoelen voor passagiersbegeleiding te testen. De verwachte toevoeging van Bulmor-voertuigen zal verder bijdragen aan de verduurzaming van passagiersbegeleiding op de luchthaven en de toekomst van de luchtvaart in het algemeen.
Na een maandlange pilot zal Axxicom beslissen of de E-SideBull permanent zal worden opgenomen in hun serviceaanbod, waarmee ze wederom een pionierende rol op zich zouden nemen in de luchthavenindustrie.
AXXICOM Airport Caddy test volledig elektrische AMBULIFT voor boarden passagiers in vliegtuig.
Het testen van de E-SideBull is slechts het laatste hoofdstuk in Axxicom’s streven naar een volledig elektrisch wagenpark. De samenwerking met Schiphol en het overwegen van de aanschaf van dit innovatieve voertuig bevestigen het bedrijf als een serieuze speler in de transitie naar duurzamere luchthavenoperaties.
“Ons doel is een volledig elektrisch wagenpark te realiseren, en deze pilot brengt ons een stap dichter bij dat doel,” voegt Vincent Kas toe. “We zijn optimistisch dat de positieve resultaten van deze test een katalysator zullen zijn voor verdere duurzame initiatieven, niet alleen voor ons maar ook voor de luchthaven en de bredere luchtvaartindustrie.”
maatschappelijke impact
De elektrische ambulift heeft ook een bredere maatschappelijke impact. Het verlaagt niet alleen de CO2-uitstoot maar verbetert ook de algemene ervaring voor passagiers met een beperking. Dit maakt vliegen toegankelijker en comfortabeler voor een belangrijke groep mensen.
De maximale subsidie per project bedraagt 300.000 euro, en de uitgaven worden tot 40% vergoed.
Het Departement Mobiliteit en Openbare Werken in Vlaanderen heeft onlangs een belangrijke aankondiging gedaan: het lanceren van een oproep voor innovatieve pilootprojecten rond laadinfrastructuur. Deze oproep is niet zomaar een routinestap, maar een mijlpaal die een nieuwe wending kan geven aan de toekomst van mobiliteit in de regio.
Volgens Lydia Peeters, Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken, zijn er al ongeveer 27.000 laadpunten in Vlaanderen. Het doel is om dit aantal tegen 2025 op te voeren tot 35.000. Maar de ambitie reikt verder dan cijfers alleen. Deze oproep is bedoeld om nieuwe, innovatieve manieren te vinden om laadinfrastructuur te implementeren en zo de vergroening van het wagenpark te bevorderen.
De oproep heeft een totaalbudget van twee miljoen euro, mede gefinancierd door het Vlaams Klimaatfonds. De maximale subsidie per project bedraagt 300.000 euro, en de uitgaven worden tot 40% vergoed. Dit geeft ruimte voor creatieve en haalbare projecten. De deadline voor het indienen van voorstellen is 23 oktober 2023. Aanmeldingen kunnen worden gedaan via het modelformulier op de website van de Vlaamse overheid.
Foto: Lydia Peeters – Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken
Als indiener van het project moet je ermee akkoord gaan om uiterlijk in 2026 deel te nemen aan een onderzoek naar het gebruik van de laadsystemen. De benodigde data moeten beschikbaar worden gesteld.
Als je overweegt om een projectvoorstel in te dienen voor de oproep voor innovatieve laadinfrastructuur van het Departement Mobiliteit en Openbare Werken, is het belangrijk om de specifieke criteria en vereisten te begrijpen. Hier volgt een overzicht van de sleutelaspecten.
De projecten moeten een verkennende en innovatieve insteek hebben. Dit houdt in dat ze nieuwe manieren moeten onderzoeken om laadinfrastructuur te implementeren of te verbeteren. Hoewel de projecten in de subsidiefase van beperkte schaal zijn, is het de bedoeling dat ze na afloop kunnen opschalen. Het project moet complementair zijn met of aanvullend zijn op eerdere CPT-projectoproepen en wat via normale concessies voor laders en snelladers zal worden uitgerold.
Alleen projecten die worden gerealiseerd in het Vlaamse Gewest na de sluiting van de oproep komen in aanmerking. De projecten mogen een maximale looptijd van twee jaar hebben, te rekenen vanaf de kennisgeving van de selectie. Alleen de kosten die zijn gemaakt na de kennisgeving van de selectie komen in aanmerking voor subsidie. Voorbereidende stappen zoals vergunningen kunnen wel al worden gezet.
Slechts 16% van de werkgevers heeft CAO-afspraken over duurzame mobiliteit.
Het recent gepubliceerde onderzoek van het Directoraat-Generaal Mobiliteit (DGMo) biedt een genuanceerd beeld van hoe Nederlandse werkgevers met meer dan 100 werknemers duurzaam reisgedrag onder hun medewerkers bevorderen. Dit diepgaande onderzoek liep van mei tot juni en benaderde bedrijven via zowel schriftelijke uitnodigingen als telefonisch contact. Met 1.016 volledig ingevulde vragenlijsten biedt het een schat aan informatie.
Hoewel 60% van de werknemers nog steeds met de auto naar het werk reist, is er een positieve verschuiving merkbaar. Het aantal laadpunten voor elektrische auto’s is bijvoorbeeld toegenomen van gemiddeld zes naar tien per bedrijfsvestiging. Echter, deze vooruitgang varieert afhankelijk van de bedrijfsgrootte. Bij werkgevers met meer dan 500 werknemers is de toename van laadpunten sterker dan bij kleinere werkgevers. Dit suggereert een kloof tussen de capaciteit van grote en kleine organisaties om duurzame maatregelen te implementeren.
De fiets wint gestaag aan terrein in het Nederlandse bedrijfsleven, gestimuleerd door uitgebreide en verbeterde faciliteiten
Hoewel de trends bemoedigend zijn, blijven er uitdagingen. Het aantal fietsenstallingen en oplaadpunten moet bijvoorbeeld in verhouding staan tot de vraag, en niet elke werklocatie is makkelijk bereikbaar per fiets. Ook is het de vraag of de toegenomen faciliteiten werknemers daadwerkelijk aanzetten tot fietsen, of dat ze enkel de bestaande fietscultuur versterken.
Fietsenstallingen zijn vrijwel universeel aanwezig bij Nederlandse werkgevers, een indicatie dat fietsen erkend wordt als een belangrijk vervoersmiddel. Maar wat vooral opvalt, is de opkomst van aanvullende faciliteiten zoals omkleedruimtes, douches, kluisjes en laadpunten voor elektrische fietsen. De fietsenstalling is dus niet langer een bijzaak; het wordt een centraal element in het bredere duurzaamheidsbeleid van een bedrijf.
De meeste werkgevers hebben inmiddels een fietsenstalling, en velen bieden nu ook aanvullende diensten zoals omkleedruimtes, douches, en zelfs oplaadpunten voor elektrische fietsen, die zijn gestegen van gemiddeld zeven naar elf per locatie. Dit toont aan dat fietsen meer is dan een bijzaak; het wordt serieus genomen als een duurzaam alternatief voor reizen.
Het onderzoek wijst ook op de stabiliteit van thuiswerken als fenomeen. Ondanks de pandemische invloed blijft het percentage werknemers dat regelmatig thuiswerkt onveranderd op 33%. Dit betekent echter ook dat er een toename is in het percentage werkgevers zonder actief beleid voor het spreiden van kantoorbezetting, van 25% tot 33%. Hoewel thuiswerken voordelen biedt, brengt het ook nieuwe uitdagingen met zich mee, zoals het vinden van een evenwicht tussen flexibiliteit en productiviteit.
Slechts 16% van de werkgevers heeft CAO-afspraken over duurzame mobiliteit. Echter, dit percentage kan niet worden genegeerd, vooral als we bedenken dat 79% van de werknemers onder een CAO valt. Het feit dat 30% van de werkgevers nu een certificering of keurmerk heeft op het gebied van duurzaamheid, tegenover 20% vorig jaar, is een ander positief signaal.
Hoewel er minder investeringen worden verwacht in thuiswerkvoorzieningen, is er een algemene verwachting van groei in het aantal elektrische auto’s en laadpalen. Deze trend is echter minder sterk in de publieke sector, wat mogelijk duidt op budgettaire of bureaucratische obstakels.
De uitdaging ligt niet alleen in het overstappen op duurzamere vervoermiddelen, maar ook in het aanpakken van bredere gedrags- en beleidskwesties. Het DGMo-onderzoek belicht de noodzaak van een holistische benadering. Er zijn stappen gezet, maar er is een gerichte inspanning nodig van zowel de private als de publieke sector om substantiële verandering te bewerkstelligen.
TTO-taxi’s verplichten zichzelf aan allerlei gemeentelijke regels te voldoen om niet hun status te verliezen.
Het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat werkt aan een wijziging van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 (RVV 1990). De wijziging beoogt gemeenten de mogelijkheid te geven nul-emissiezones voor taxi’s te creëren en daarbij nieuwe verkeersborden te introduceren. Deze aanpassing kan belangrijke gevolgen hebben voor taxiondernemers, lokale overheden en het bredere streven naar duurzaamheid en verbetering van de luchtkwaliteit. Hier is wat u moet weten over deze voorgestelde veranderingen.
nieuw verkeersbord
De wijziging omvat ook de introductie van een nieuw verkeersbord dat aangeeft wanneer een voertuig een milieu- of nul-emissiezone binnengaat. Dit is bedoeld om weggebruikers duidelijk te maken dat er specifieke emissie-eisen gelden voor voertuigen die deze zones inrijden.
Nul-emissiezones zijn specifieke gebieden waar alleen voertuigen zonder uitstoot zijn toegestaan. Het doel is om de luchtkwaliteit te verbeteren en geluidsoverlast te verminderen, vooral in stedelijke gebieden.
De nieuwe regelgeving vraagt om significante aanpassingen voor taxiondernemers. Ze zullen moeten investeren in voertuigen die voldoen aan de nul-emissiecriteria of moeten een ontheffing aanvragen. Dit kan financiële en operationele uitdagingen opleveren.
taken voor gemeenten
Gemeenten zullen verantwoordelijk zijn voor de handhaving van deze nieuwe zones en moeten de verkeersborden aanpassen om de nieuwe regelgeving te weerspiegelen. Dit vereist een gecoördineerde aanpak en potentiële investeringen in infrastructuur en handhaving. De voorgestelde wijziging bevat ook de optie om deze regels in de toekomst uit te breiden naar andere categorieën voertuigen. Dit betekent dat de impact van deze wijziging nog verder kan reiken.
publieke inspraak
Belanghebbenden en het publiek kunnen tot en met 15 september 2023 reageren op deze voorgestelde wijzigingen. Dit biedt iedereen de mogelijkheid om feedback te geven en eventueel de regelgeving te beïnvloeden.
In het licht van de klimaatcrisis en het streven naar duurzamere steden, kan deze wijziging een stap in de goede richting zijn. Echter, de gevolgen, vooral voor taxiondernemers en lokale overheden, zijn niet te onderschatten en vragen om een zorgvuldige afweging van alle betrokken partijen.
De voorgestelde wijziging in het RVV 1990 betreffende nul-emissiezones voor taxi’s heeft de aandacht getrokken van diverse belanghebbenden, waaronder bewoners van stedelijke gebieden. Rustema, een Amsterdamse bewoner, deelt zijn kijk op deze veranderingen en de gevolgen die ze kunnen hebben voor de luchtkwaliteit en de taximarkt in de stad.
Volgens Rustema zijn met name de zogenaamde ‘platform-taxi’s’ – die via apps als Uber en Bolt klanten werven – verantwoordelijk voor een groot deel van de luchtvervuiling en verkeersonveiligheid in Amsterdam. Deze taxi’s, die vaak rondrijden zonder daklicht en in goedkopere modellen, zorgen volgens hem voor veel overlast.
tto-taxi’s als positief voorbeeld
Daarentegen stelt Rustema dat TTO-taxi’s, die zich moeten houden aan strenge gemeentelijke regels, steeds vaker uitstootvrij zijn. Deze taxi’s zijn vaak verbonden aan lokale taxicentrales en zijn volgens hem een stap in de goede richting voor een duurzamer taxilandschap. In de reactie benadrukt het echter dat de omschakeling naar uitstootvrije taxi’s niet zonder uitdagingen zal zijn. TTO-taxi’s hebben het voordeel van speciale oplaadpunten in uitgaansgebieden, maar voor andere taxi’s kan het een uitdaging zijn om een beschikbare laadpaal in woonwijken te vinden.
Ondanks de mogelijke uitdagingen is Rustema optimistisch dat de nieuwe nul-emissiezones een positieve impact zullen hebben. Hij hoopt dat veel van de vervuilende platform-taxi’s door deze maatregelen zullen verdwijnen of op zijn minst hun gedrag zullen aanpassen.
Ongeluk in Sint-Niklaas voedt helmplicht-debat, gent omarmt groen en kunst, en transparante voorwaarden voor reisaanbieders deze week.
Een ongeluk met een ouder koppel in Sint-Niklaas heeft voor een opleving in het helmplicht-debat gezorgd. Het koppel kwam zaterdag zwaar ten val met hun elektrische fiets en liep ernstige hoofdverwondingen op. Opvallend: beiden droegen geen helm.
Gent stond deze week in het nieuws om verschillende redenen. Om te beginnen zet PostNL in de stad een stap in de goede richting door pakketten op een milieuvriendelijke en respectvolle manier te bezorgen. Jonge chauffeurs van andere bezorgdiensten zouden volgens inwoners vaak regels aan hun laars lappen door op ongeschikte plekken te parkeren.
De stad wordt ook geprezen voor het omarmen van graffiti als legitieme kunstvorm. Het ‘Graffitistraatje’, in het hart van Gent, is een gedoogzone voor straatkunstenaars. Daarnaast krijgt Gent steeds meer een groen imago. Ooit gedomineerd door auto’s, staat de stad nu bekend om haar fietsvriendelijkheid en duurzame initiatieven.
Deze groene push kent echter ook spanningen. Filip Watteeuw, Schepen van Mobiliteit in Gent, uitte publiekelijk kritiek op de NMBS wegens oplopende vertragingen en misinformatie. Dit roept vragen op over de beste manier waarop overheidsfunctionarissen hun zorgen moeten uiten.
Uber-tarieven tijdens piekuren zijn alom bekend. Nu wil de Nederlandse Spoorwegen (NS) een soortgelijk model hanteren. Rover, de reizigersvereniging, is kritisch over dit voorstel. Ze zijn van mening dat het reizen tijdens spitsuren zo nog duurder wordt.
Dit weekoverzicht belicht de hoogtepunten en belangrijkste gebeurtenissen van de afgelopen week op basis van de aangeleverde informatie.
Tijdens de Amsterdam Pride werden dragqueens volgens rapporten belaagd door taxichauffeurs van onder meer Uber en Bolt. Een dragqueen, bekend als Skyla Versai, zou zelfs zijn aangereden door een Bolt-chauffeur.
Voor de Formule 1 Grand Prix worden taxibedrijven buiten Zandvoort gewaarschuwd voor beperkte toegang tot de stad. Met bepaalde doorlaatbewijzen kan men de stad wel in, maar voor externe taxibedrijven zijn deze niet beschikbaar.
Elektrisch rijden is in opkomst, maar veel particulieren kiezen vanwege de kosten nog steeds voor alternatieven zoals Dacia. Voor een echt duurzame automobiliteit moet er meer worden gedaan om deze hindernissen aan te pakken.
De Autoriteit Consument & Markt waarschuwt reisaanbieders: prijzen moeten transparant worden weergegeven. Uit onderzoek bleek dat veel van deze aanbieders hun klanten misleiden met de prijzen die ze online tonen.
Een handvol negatieve ervaringen mag niet de hele sector overschaduwen.
In een tijd waarin online winkelen tot een ongekende hoogte is gestegen, vormt de pakketbezorging een onmisbare schakel in de leveringsketen. Echter, de drukte en haast die hiermee gepaard gaan, leiden vaak tot grote overlast in woonwijken en de binnenstad.
Jonge chauffeurs lijken soms geen boodschap te hebben aan verkeersregels en normen. Arrogant en haastig parkeren zij hun busjes op willekeurige plekken, ook al zijn er geschikte parkeerplekken beschikbaar. Dit leidt niet alleen tot ergernis bij andere weggebruikers, maar veroorzaakt ook potentieel gevaarlijke verkeerssituaties. Dit beeld wordt verder versterkt wanneer chauffeurs door rood rijden, te hard rijden, of zelfs met een losse gordel hun route vervolgen.
Aan de andere kant geven pakketbezorgers aan dat zij vaak beperkte opties hebben wat betreft parkeren. In drukke steden is er een tekort aan laad- en losplekken, waardoor ze gedwongen zijn om snel te handelen. Bovendien ervaren ze weinig geduld en respect van andere weggebruikers. Een handvol negatieve ervaringen mag niet de hele sector overschaduwen. Het is daarom cruciaal voor bedrijven om positieve verhalen en ervaringen te delen en het harde werk van hun chauffeurs te erkennen en te waarderen.
Foto: Pitane Blue – pakketbezorger PostNL
Toch toont PostNL in Gent aan dat het anders kan. Hier worden pakketten op een milieuvriendelijke en respectvolle manier bezorgd in de binnenstad, wat zeker een voorbeeldfunctie heeft voor andere bezorgdiensten. Het is noodzakelijk dat bezorgdiensten nauw samenwerken met gemeenten om de infrastructuur te verbeteren. Dit kan onder andere door het creëren van specifieke laad- en loszones in drukke gebieden en het opstellen van tijdsvensters waarbinnen bezorgingen mogen plaatsvinden. Hierdoor kunnen verkeersopstoppingen en hinder tijdens spitsuren worden verminderd.
Afhaalpunten zouden een deel van het probleem kunnen oplossen, maar gezien het groeiende volume van pakketten, blijft de logistieke uitdaging bestaan. Het uitbreiden van ophaalpunten en het stimuleren van klanten om hier gebruik van te maken kan de druk op woonwijken en binnensteden verminderen.
Moderne technologie kan ook een belangrijke rol spelen bij het aanpakken van deze problemen. Veel bedrijven maken al gebruik van routeoptimalisatie-software om de efficiëntie te verhogen en de tijd op de weg te verminderen. Slimme parkeeroplossingen, zoals apps die beschikbare parkeerplekken in realtime tonen, kunnen bezorgers ook helpen betere parkeerbeslissingen te nemen.
Het toenemende aantal pakketbezorgingen vraagt om een gecoördineerde aanpak waarbij respect, veiligheid en efficiëntie centraal staan. Terwijl bedrijven zoals PostNL de weg wijzen, blijft het essentieel om de balans te vinden tussen efficiënte bezorging en het respecteren van de leefbaarheid van onze straten en wijken.
Particuliere kopers maken zich vaak zorgen over de restwaarde van een elektrische auto en de levensduur van de batterij.
In de wereld van de hedendaagse automobiliteit tekenen zich duidelijke scheidslijnen af. Het lijkt erop dat als het om elektrisch rijden gaat, de zakelijke rijder vooroploopt, terwijl de particuliere rijder aarzelt aan de startlijn. “Als de baas betaalt, rijden we elektrisch, anders niet”, wordt een veelgehoorde uitdrukking. Maar waarom is dit zo?
Neem een blik op de parkeerplaatsen van grote bedrijven en je zult waarschijnlijk een zee van glanzende, luxueuze stekkerauto’s aantreffen. Deze auto’s zijn veelal voorzien van de nieuwste technologie, hebben een grote actieradius en komen met een flink prijskaartje. Zakelijke rijders kunnen zich deze luxe permitteren, vaak dankzij leaseconstructies of bedrijfsbudgetten. De particuliere rijder daarentegen, kijkt vaker naar de directe kosten en kiest voor een betaalbaarder alternatief, zoals een Dacia.
Om echt een groenere toekomst voor automobiliteit te realiseren, is het noodzakelijk dat de hindernissen voor alle consumenten worden aangepakt.
De discrepantie tussen wat men kiest als bedrijfsauto versus particuliere auto is altijd al aanwezig geweest. Maar de elektrificatie van voertuigen heeft dit gat significant vergroot. Waar een zakelijke rijder kiest voor een Tesla Model 3, kiest de particulier voor een benzine- of dieselmotor. De trend toont dat elektrificatie voornamelijk een zaak is van de zakelijke markt en niet van de particuliere consument.
De voornaamste reden voor deze trend is evident: de kosten. Elektrische voertuigen zijn over het algemeen duurder in aanschaf dan hun brandstof-tegenhangers. Hoewel ze op lange termijn goedkoper kunnen zijn in gebruik – denk aan brandstofbesparingen en lagere onderhoudskosten – is de initiële uitgave voor veel particulieren een brug te ver.
Een ander belangrijk aspect is het gebrek aan stimulansen vanuit de overheid voor particulieren. Waar bedrijven vaak kunnen profiteren van belastingvoordelen, subsidies of andere incentives om elektrisch te rijden, wordt de particuliere rijder in vele gevallen aan zijn lot overgelaten. Zonder financiële prikkels is de overstap naar elektrisch voor velen simpelweg niet aantrekkelijk genoeg.
Het is duidelijk dat er een groeiende kloof is tussen zakelijke en particuliere automobilisten als het gaat om elektrisch rijden. Als we echt willen dat elektrische voertuigen mainstream worden, is het van cruciaal belang dat overheden en de auto-industrie de particuliere klant niet vergeten en prikkels creëren die zowel voor bedrijven als individuen aantrekkelijk zijn.
Zakelijke rijders en bedrijven kunnen kiezen voor elektrisch rijden vanwege het groene imago en de daaruit voortvloeiende PR-voordelen. Particuliere rijders, hoewel ze vaak milieuoverwegingen hebben, moeten deze afwegen tegen hun economische realiteit, waarbij de kosten vaak zwaarder wegen dan ecologische idealen.
Er is een psychologische component die niet over het hoofd gezien moet worden. Elektrisch rijden vereist een andere mindset, zoals het plannen van laadbeurten. Terwijl een zakelijke rijder wellicht meer geneigd is zich aan te passen vanwege de voordelen op de werkvloer, kan een particuliere rijder deze verandering als hinderlijk ervaren.
De infrastructuur voor het opladen van elektrische voertuigen is in veel gebieden nog niet optimaal. Bedrijven met zakelijke wagenparken investeren vaak in eigen laadstations, wat de transitie naar elektrisch voor hun werknemers vergemakkelijkt. Particuliere rijders daarentegen zijn vaker afhankelijk van publieke laadpalen. In dichtbevolkte gebieden of regio’s zonder voldoende laadinfrastructuur kan dit een uitdaging zijn, wat een extra barrière vormt voor de particuliere koper.
Particuliere kopers maken zich vaak zorgen over de restwaarde van een elektrische auto en de levensduur van de batterij. De technologie ontwikkelt zich snel en wat vandaag nieuw is, kan morgen alweer verouderd zijn. Dit kan leiden tot aarzeling bij de consument die vreest voor de inruilwaarde van hun voertuig en eventuele hoge kosten voor batterijvervanging.
Het toont aan dat de steden moeite hebben om de eigen regels die ze hebben opgelegd te volgen.
Steden zoals Antwerpen en Gent kampen met uitdagingen om hun vervoersvloot adequaat te vergroenen. Hierdoor zijn ze genoodzaakt om de verstrakking van de LEZ-zones in Vlaanderen te vertragen. Dit betekent dat bestuurders van Euro 2 benzinewagens en Euro 5 diesels een extra jaar krijgen voordat de nieuwe regels van kracht worden.
De verscherping van de LEZ-zones moet worden uitgesteld, niet enkel uit sociaal oogpunt, maar ook vanwege hun eigen onvermogen om aan de gestelde normen te voldoen. Een aanzienlijk deel van hun eigen vloot, waaronder wagens van het politiekorps, voertuigen van stadsdiensten zoals de groendienst, en zelfs sommige bussen voor het openbaar vervoer, voldoen niet aan de huidige emissienormen. Deze wijziging alleen van toepassing is op Antwerpen en Gent. De LEZ-plannen voor Brussel en heel Wallonië, dat in januari 2025 een LEZ-zone wordt, blijven ongewijzigd.
Ook speelt de vertraagde levering van de bestelde elektrische lijnbussen, die vóór 1 januari 2025 geleverd hadden moeten zijn, een belangrijke rol in het verminderen van het draagvlak voor strengere emissienormen.
De vertraging in Antwerpen en Gent wordt gepresenteerd als een sociale geste, om burgers gedurende deze moeilijke economische periode enige financiële ademruimte te geven voordat ze overgaan tot de aanschaf van een auto die voldoet aan een strengere euronorm.
Hoewel VAB-woordvoerder Mich Vergauwen in het blad Knack de beslissing verwelkomde, vooral voor de financieel minder draagkrachtigen die zo een jaar extra krijgen, uitte de Bond Beter Leefmilieu zijn teleurstelling. Zij benadrukken dat schone lucht eveneens een sociale verantwoordelijkheid is. “Wie keurig anticipeerde op de nakende deadline, heeft te veel en te vroeg geïnvesteerd en kan niet rekenen op enige compensatie. “, aldus de Knack auteur Gert Verhoeven.
Een cruise biedt zonder twijfel een onvergetelijke ervaring, maar tegen welke prijs?
Wanneer de familie Verhulst, beroemd van de realityshow ‘De Verhulstjes’, de wereld rondreist, volgen wij ze graag. Deze keer, in hun nieuwe seizoen, varen we als kijker mee op een zevendaagse cruise vanuit Kiel door de betoverende fjorden van Noorwegen. Een adembenemende reis, maar we moeten ons afvragen: wat is de milieuprijs?
Het avontuur begint in de Duitse havenstad Kiel, waarna de familie naar Kopenhagen vaart. Vanuit de Deense hoofdstad verkennen ze de majestueuze Noorse fjorden in Hellesylt, Ålesund en Flåm. Fjorden zijn synoniem aan Noorwegen, een spectaculair toneel van ongerepte natuur. Niet voor niets zijn cruises naar deze gebieden uitermate populair.
De Verhulstjes trekken er voor het vijfde seizoen van het gelijknamige Play4-programma op uit naar de Noorse Fjorden.
De MSC Euribia is vernoemd naar de gelijknamige Griekse godin van de zee en maakt deel uit van de populaire Meraviglia Plus-klasse schepen van MSC Cruises. Als eerste schip in de vloot onderscheidt het zich visueel van de andere schepen door de beschildering van de romp. Onder het motto #SaveTheSea wordt een signaal afgegeven voor de bescherming van de oceanen.
Een cruise biedt zonder twijfel een onvergetelijke ervaring, maar tegen welke prijs? De ontzagwekkende natuur van Noorwegen verdient bescherming, en het is de verantwoordelijkheid van iedere reiziger en ja, dat betekent ook ons, de fans van ‘De Verhulstjes’ – om te kiezen voor duurzamere vormen van reizen.
milieuvriendelijkheid
Het schip waar de Verhulstjes de reis mee maken heeft een LNG-voortstuwing, een geavanceerd afvalwaterzuiveringssysteem, afvalrecycling en energiebesparende verwarmings-, ventilatie- en airconditioningsystemen zorgen allemaal voor minder vervuiling. De MSC Euribia is uitgerust met de nieuwste milieutechnologie om milieuvriendelijk reizen mogelijk te maken. De beschildering is niet alleen de bedoeling om visueel een deel van het ecosysteem af te beelden, maar ook om de milieuvriendelijkheid ervan te benadrukken. Met een lengte van 331 meter is het nieuwe schip een van de reuzen op de oceaan en biedt het plaats aan maximaal 6.327 gasten.
alternatieven
Als kijkers moeten we ons bewust zijn van de impact die onze reiskeuzes kunnen hebben. Het is essentieel om te kiezen voor verantwoorde, duurzame reismogelijkheden die onze planeet respecteren. Laten we genieten van de spectaculaire natuur die de wereld te bieden heeft, maar laten we er ook voor zorgen dat toekomstige generaties hetzelfde kunnen doen. Kijk als vakantieganger ook naar alternatieven.
Noorwegen – Flåm Spoorlijn
Maar niet enkel de cruise verdient aandacht in Noorwegen, ook de Flåm Spoorlijn is een reis op zich. Dit 20 kilometer lange spoor, een zijtak van de Bergen Spoorlijn, leidt reizigers door een van de steilste treintrajecten ter wereld. De spoorlijn slingert zich langs haarspeldbochten, 20 tunnels – waarvan 18 met de hand zijn uitgehakt – en biedt een betoverend uitzicht op de omringende natuur met watervallen, sneeuwbedekte bergtoppen en afgelegen boerderijen. Dit alles is ongetwijfeld een prachtig schouwspel dat vele kijkers inspireert om een soortgelijke reis te ondernemen.
reiskeuzes
Hoewel reizen per boot of trein langzamer is dan vliegen, is de impact op het milieu aanzienlijk minder. Het probleem ligt echter bij de cruiseschepen. Deze gigantische drijvende steden staan bekend om hun hoge uitstoot van schadelijke gassen, zoals zwaveldioxide en stikstofoxide. De recente invoering van strengere milieuregels in de Noorse fjorden is een stap in de goede richting, maar de vraag is of dit voldoende is. Vanaf 2023 gelden er strengere emissie-eisen voor cruiseschepen die de fjorden bezoeken, met als ultieme doel om tegen 2026 volledig uitstootvrije fjorden te hebben. Hoewel dit een nobel streven is, is het duidelijk dat deze regelgeving de daadwerkelijke impact van cruiseschepen op het milieu nog niet volledig aanpakt.
Het prominente lid van de PvdA, heeft vaker emotionele argumenten aangevoerd om steun te vergaren voor verregaande groene voorstellen.
In het licht van recente gebeurtenissen rondom de storm Poly heeft Eurocommissaris Frans Timmermans een eigen storm van felle kritiek ontvangen voor zijn uitspraken over klimaatverandering. Tijdens een persconferentie over zijn ambitieuze nieuwe groene plannen maakte hij een verband tussen storm Poly en klimaatverandering – een claim die door experts wordt betwist.
De opmerkingen van Timmermans kwamen slechts een uur na de bevestiging door de politie van het trieste nieuws dat een 51-jarige vrouw het leven liet in haar auto tijdens storm Poly. Vanuit Brussel betuigde Timmermans zijn medeleven aan de nabestaanden van het slachtoffer. Volgens hem heeft de tragedie “allemaal te maken met klimaatverandering”, een verklaring die deskundigen met scepsis ontvangen.
De uitspraken van Timmermans, een prominent lid van de EU, hebben hem in het middelpunt van de controverse geplaatst. Dit is niet de eerste keer dat hij pleit voor sterke groene maatregelen op basis van emotionele argumenten. Eerder suggereerde de PvdA-politicus om een Europese herdenkingsdag voor ‘klimaatslachtoffers’ in te voeren, een idee dat in lijn is met zijn voortdurende oproep tot grotere actie op het gebied van klimaatverandering.
Ondanks de voortdurende kritiek blijft Timmermans zijn groene voorstellen met vastberadenheid verdedigen. Deskundigen en critici zijn echter eensgezind in hun twijfels over de verklaringen van Timmermans en onderstrepen de noodzaak voor grondige wetenschappelijke onderbouwing in de discussie over klimaatverandering en de gevolgen daarvan.
Nieuwe maatregelen stimuleren fietscultuur, verbeteren toegankelijkheid voor patiënten en verlichten parkeerdruk rond het ziekenhuis.
In een wereld waarin klimaatverandering een steeds dringender vraagstuk wordt, zijn bedrijven en organisaties op zoek naar manieren om hun ecologische voetafdruk te verkleinen. Het Universitair Ziekenhuis Gent (UZ Gent) stelt zichzelf een ambitieus doel en een groene revolutie op het gebied van woon-werkverkeer.
Het concept is even simpel als doeltreffend. Alle medewerkers die binnen een straal van drie kilometer van het UZ Gent wonen en overdag werken, worden aangemoedigd om hun auto thuis te laten en de fiets te gebruiken. Het beleid maakt uitzonderingen voor nacht- en wachtdiensten. In een volgende fase wordt de regel ook toegepast op werknemers die binnen de vijf kilometer wonen.
Het doel is duidelijk: de milieu-impact van de dagelijkse pendel verminderen, de files vermijden en de parkeerdruk rond het ziekenhuis verlichten om een vlotte toegang voor patiënten te waarborgen. Volgens het UZ Gent is dit een win-win situatie voor iedereen.
leasefietsen
Om deze groene transitie te ondersteunen, heeft het UZ Gent ervoor gekozen om haar werknemers een duwtje in de rug te geven. Het biedt leasefietsen aan als alternatief voor de auto en voorziet extra fietsstallingen om het fietsen nog aantrekkelijker te maken.
Met dit beleid zet het UZ Gent een belangrijke stap voorwaarts en dient het als een lichtend voorbeeld voor andere organisaties. Als we willen dat onze steden en onze planeet een duurzame toekomst tegemoet gaan, dan moeten we allemaal ons deel doen. En dat begint met het heroverwegen van hoe we ons verplaatsen.
Deze actie van UZ Gent is een inspirerend voorbeeld van hoe instellingen en bedrijven de transitie naar duurzaam vervoer kunnen ondersteunen. Het verandert niet alleen de manier waarop we naar woon-werkverkeer kijken, maar ook de manier waarop we omgaan met onze steden en ons milieu. Het zou wel eens het ideale scenario kunnen zijn waar andere steden en bedrijven naar streven.
Het zal interessant zijn om de voortgang van deze regeling te volgen en de impact ervan te evalueren, ook tijdens de koude wintermaanden. Maar één ding is zeker: UZ Gent zet de juiste stap in de goede richting wat mobiliteit betreft.