De dappere utopie van de SP is een radicale ingrijpende herstructurering

Zowel Marijnissen als het partijprogramma beogen een politiek die geworteld is in de ervaringen en behoeften van alledaagse mensen, in plaats van een die beperkt is tot de gangen van de macht.

Lilian Marijnissen belichaamt de radicale visie van de SP, zoals uiteengezet in hun recente verkiezingsprogramma ‘Nu de mensen.’ Geïnspireerd door lokale acties en sociaal activisme, zet zij zich in voor een ingrijpende democratisering van de samenleving en een herverdeling van economische macht.

Met de publicatie van hun verkiezingsprogramma getiteld ‘Nu de mensen’ heeft de Socialistische Partij (SP) zich krachtig gepositioneerd voor de aankomende Tweede Kamerverkiezingen. Het programma is baanbrekend en provocerend, en draait vooral om het idee van een ‘radicale democratisering van de samenleving’. Een duidelijke uithaal naar wat de partij beschouwt als de elite en beleid dat de rijken bevoordeelt ten koste van de werkende klasse.

Interessant is dat de SP ervoor heeft gekozen om hun verkiezingsprogramma dit jaar niet te laten doorrekenen door het Centraal Planbureau (CPB). In plaats daarvan maken ze een duidelijk politiek statement door te zeggen dat ze niet in de modellen van het CPB geloven. Dit breekt met de norm, en roept de vraag op of het een voordeel is – door de aandacht te vestigen op hun andere benadering van economie en beleid – of een nadeel, aangezien sommige kiezers wellicht de rigoureuze, onafhankelijke analyse missen die een doorrekening kan bieden.

De partij heeft ambitieuze plannen voor arbeid, met een voorgestelde verhoging van het minimumloon naar 16 euro per uur. In een tijd waarin chauffeurs en pakketbezorgers zich in toenemende mate uitspreken over lage lonen en onzekere arbeidsomstandigheden, kan dit voorstel een significante impact hebben op deze beroepsgroepen. De focus op het verhogen van lonen onderstreept de SP’s traditionele rol als voorvechter van werknemersrechten.

In het programma worden ook opmerkelijke stappen gezet in de richting van een progressief klimaatbeleid. Er wordt nadrukkelijk afstand genomen van maatregelen die huishoudens en het MKB belasten voor klimaatinspanningen. In plaats van een vliegtaks voor de occasionele vakantieganger, stelt de SP een ‘veelvliegertaks’ voor gericht op frequente zakelijke reizigers. Deze benadering lijkt een evenwicht te willen vinden tussen noodzakelijke klimaatactie en economische rechtvaardigheid.

Hoewel de plannen van de partij hoog reiken, is het nog maar de vraag in hoeverre deze uitvoerbaar zijn, vooral zonder de objectieve toets van een onafhankelijke doorrekening door het CPB.

Transport is een andere sector die bijzondere aandacht krijgt. Het concept van openbaar vervoer wordt grondig herzien, met een sterkere rol voor provincies en de mogelijkheid om eigen vervoersbedrijven op te richten, zelfs in plattelandsgebieden. De partij wil het openbaar vervoer goedkoper maken door de BTW te schrappen en werkt toe naar gratis OV. Een opmerkelijke belofte is om het stads- en streekvervoer direct gratis te maken voor ouderen, kinderen en mensen met een beperking.

Autorijden moet volgens de SP niet duurder, maar schoner worden. Dit lijkt in lijn te zijn met hun algehele strategie om huishoudens en het MKB te ontzien bij de kosten van vergroening. De partij pleit voor emissievrije auto’s uiterlijk vanaf 2035, maar spreekt zich uit tegen rekeningrijden.

Wat betreft de spoorwegen zet de partij in op een centralisatie van het beheer door ProRail en de Nederlandse Spoorwegen samen te voegen tot één publiek spoorbedrijf. De bedoeling is dat dit het personenvervoer per trein stimuleert en efficiënter maakt. Daarnaast streeft men naar meer internationale treinverbindingen, wat niet alleen aantrekkelijke opties voor reizigers kan opleveren, maar ook een bijdrage kan leveren aan de verduurzaming van transport.

Ten slotte is het de bedoeling om de luchtvaart te vergroenen door het gebruik van synthetische kerosine en elektrisch taxiën te stimuleren. Dit wordt gekoppeld aan een verlaging van het aantal vluchten om zowel de werkdruk voor werknemers als de overlast voor omwonenden te verminderen. Nieuwe uitbreidingen van de luchtvaartinfrastructuur, zoals Lelystad Airport en nieuwe aanvliegroutes voor Schiphol, zijn volgens het programma uit den boze.

Kortom, het verkiezingsprogramma van de SP belooft een ingrijpende herstructurering van verschillende aspecten van de Nederlandse samenleving, van de arbeidsmarkt tot het openbaar vervoer en het klimaatbeleid. Hoewel het de vraag is hoeveel van deze voorstellen realiteit zullen worden, valt niet te ontkennen dat ze een stevig debat over de toekomst van Nederland kunnen ontsteken.

Lilian Marijnissen, de Fractievoorzitter van de SP in de Tweede Kamer.

In een politiek landschap waar centristische standpunten vaak de overhand hebben, plaatst de SP zichzelf duidelijk aan de linkerkant van het spectrum. Dit is bijvoorbeeld zichtbaar in hun benadering van klimaatverandering en duurzaamheid, waarbij de lasten niet primair op de schouders van individuele burgers en kleine ondernemingen worden gelegd.

Lilian Marijnissen, de Fractievoorzitter van de SP in de Tweede Kamer, is een vrouw die stevig verankerd is in het activisme en het gemeenschapsleven, iets wat meteen duidelijk wordt als je kijkt naar de invloeden die haar politieke carrière hebben gevormd. Marijnissen spreekt vaak over de inspiratie die ze haalt uit de mensen met wie ze actie heeft gevoerd, of dat nu zorgmedewerkers zijn of de kinderen van een speciale school in haar geboortestad Oss die met sluiting werd bedreigd.

Deze connectie met de lokale gemeenschap en met de alledaagse problemen van de mensen is niet alleen karakteristiek voor haar persoonlijk, maar ook voor de SP als partij. Het is deze grondhouding van ‘doen met de mensen’ die haar niet alleen verbindt met de kernwaarden van haar partij, maar die ook resoneert met een groeiend deel van de Nederlandse bevolking dat zich vervreemd voelt van de traditionele politiek.

De verhalen die Marijnissen deelt, zoals de inspanningen van haar moeder om een stadsspeeltuin in Oss te behouden, dienen als illustraties van wat collectieve actie kan bereiken. Dit is een perspectief dat vaak ontbreekt in een politieke arena die gedomineerd wordt door partijen die eerder geneigd zijn te onderhandelen binnen de grenzen van het bestaande systeem dan het systeem zelf ter discussie te stellen. In tegenstelling tot andere partijen, die zich vooral richten op het verzachten van de symptomen van sociale ongelijkheid, is de SP van Marijnissen meer gericht op het aanpakken van de onderliggende oorzaken.

Marijnissen’s leiderschap van de SP is sterk gevormd door deze ethos van gemeenschapsactivisme. Haar opvatting van politiek als iets dat niet ver verwijderd moet staan van het dagelijks leven van mensen, maar juist innig verweven moet zijn met hun zorgen en ambities, biedt een alternatief voor het soort politiek dat zich vaak afspeelt in de ivoren toren van Den Haag.

In dit opzicht past Marijnissen perfect bij de SP en haar verkiezingsprogramma, die beide radicale verandering willen zien in hoe Nederland wordt bestuurd. Ze belichaamt de filosofie dat echte verandering alleen mogelijk is door de directe inbreng van de mensen die het meest worden beïnvloed door overheidsbeleid. Haar leiderschap en visie bieden een intrigerend contrast met een politiek landschap dat vaak wordt gekenmerkt door compromis en inkapseling, en ze geven een duidelijk signaal af over de richting waarin zij en haar partij het land willen sturen.

Portret voorpagina van Lilian Marijnissen, door Robin de Puy.

Vliegende cijfers over stabiliteit en afname van lokale luchthavens

Wanneer we het hebben over de stijgende en stabiliserende vliegbewegingen en passagiersaantallen, kunnen we de milieukwestie niet negeren.

In de afgelopen maanden hebben Nederlandse regionale luchthavens vliegbewegingen laten zien die het waard zijn om nader te bekijken. Neem nu Eindhoven Airport, dat na een recorddrukte in augustus een lichte daling verwacht in september. De statistieken suggereren veel over de huidige dynamiek van de luchtvaartindustrie, en misschien ook wel over onze reislust in deze post-coronaperiode.

Augustus was voor Eindhoven een piekmaand, met meer dan 674.000 passagiers die de luchthaven aandeden of verlieten. Dat is een indrukwekkend aantal, vooral als je bedenkt dat het slechts een fractie hoger is dan de aantallen van 2019. Wat opvalt, is dat ondanks de lichte daling in het aantal vliegbewegingen voor september, de gemiddelde bezettingsgraad op een behoorlijk hoge 91 procent bleef steken in augustus.

Nu zou je kunnen zeggen dat de piek en het daaropvolgende plateau in september duiden op een soort verzadiging, of misschien een natuurlijke seizoensgebonden fluctuatie in de vraag naar vliegreizen. Dat lijkt me niet onwaarschijnlijk. Het zou ook kunnen zijn dat de daling gewoon een statistische blip is, een tijdelijke terugval na de zomerpiek. Hoe dan ook, het is duidelijk dat Eindhoven Airport zich staande houdt, zowel qua aantal passagiers als vliegbewegingen.

Rotterdam The Hague Airport

De situatie in Rotterdam is anders. Na een jaar waarin de luchthaven profiteerde van het personeelstekort op Schiphol en veel extra vluchten kreeg, zien we nu een terugval. Het is misschien gemakkelijk om deze daling als negatief te bestempelen, maar ik zou zeggen dat het eerder een correctie is, een terugkeer naar de normale gang van zaken. Het is ook belangrijk te bedenken dat de passagierscijfers in vijf van de zeven maanden van 2023 nog altijd hoger liggen dan in 2019. Er zit dus nog steeds groei in het systeem. De luchthaven verwerkte afgelopen maand248.576 passagiers binnen de 5.749 geregistreerde vluchten.

De passagiersdaling ten opzichte van vorig jaar is niet per se een reden voor ongerustheid. In feite kan dit grotendeels worden toegeschreven aan een anomalie: de chaos die vorig jaar op Schiphol ontstond door personeelstekorten bij de security. Hierdoor kreeg Rotterdam veel extra vluchten en passagiers toebedeeld. Maatschappijen zoals Corendon, Norwegian, Air Malta en Royal Air Maroc zagen Rotterdam als een aantrekkelijk alternatief. Dus eigenlijk is de recente daling in passagiersaantallen wellicht meer een correctie, een ‘normalisering’, dan een neergang.

Maastricht Aachen Airport

Het verhaal van Maastricht is opvallend, om het zachtjes uit te drukken. Een meer dan verdrievoudiging van het aantal passagiers in het eerste kwartaal van 2023, vergeleken met hetzelfde kwartaal een jaar eerder, is ronduit indrukwekkend. Zelfs als je rekening houdt met de twee maanden durende sluiting vanwege renovatie, blijft dit een bewonderenswaardige prestatie.

Een van de belangrijkste factoren achter deze ongekende groei is het actieve partnerschap met luchtvaartmaatschappijen zoals Ryanair en Corendon. Ryanair heeft bijvoorbeeld een nieuwe lijndienst geopend van Maastricht naar Porto, naast andere bestemmingen zoals Londen, Bari, Barcelona en Alicante. Deze nieuwe routes zijn niet alleen een teken van vertrouwen in het potentieel van de luchthaven maar bieden ook bewoners en bedrijven in de regio nieuwe mogelijkheden voor reizen en handel.

Maastricht Aachen Airport heeft de potentie om een belangrijker regionaal knooppunt te worden, zeker gezien de geografische ligging nabij de grenzen van Nederland, Duitsland en België. De luchthaven kan daarmee een interessante rol spelen in de verdere ontwikkeling van grensoverschrijdende economische en toeristische activiteiten.

Foto: Pitane Blue – Rotterdam The Hague Airport

Kijkend naar de toekomst, is het een feit dat de luchtvaartindustrie ondanks de uitdagingen van de milieudruk blijft groeien. Mensen willen reizen, hetzij voor werk, hetzij voor plezier, en deze behoefte zal niet snel verdwijnen. Maar zoals we aan de cijfers kunnen zien, is er een verschuiving gaande. Kleinere luchthavens zijn in opkomst, wat betekent dat er nieuwe strategieën nodig zijn om deze groei op een duurzame manier te beheren.

Gelukkig zijn er tekenen dat de luchtvaartindustrie de noodzaak begrijpt om groener te worden. Er wordt geïnvesteerd in schonere technologieën, zoals elektrische vliegtuigen en duurzame brandstoffen. Maar hoewel dit bemoedigend is, bevinden deze oplossingen zich nog grotendeels in de ontwikkelingsfase. In de tussentijd blijft de vraag of luchthavens als Eindhoven, Rotterdam en Maastricht hun groei kunnen voortzetten zonder een te hoge tol te eisen van het milieu.

Wanneer we het hebben over de stijgende en stabiliserende vliegbewegingen en passagiersaantallen, kunnen we de milieukwestie niet negeren. Hoewel Eindhoven Airport bijvoorbeeld binnen het maximaal vergunde aantal vliegbewegingen van 41.500 per kalenderjaar blijft, zoals geadviseerd door Pieter van Geel, roept dit nog steeds vragen op over de ecologische duurzaamheid. De veerkracht en groei van de luchthavens, hoe indrukwekkend ook vanuit een economisch perspectief, lopen parallel met toenemende zorgen over hun ecologische voetafdruk. En dat is een dialoog die we moeten aangaan, willen we een evenwicht vinden tussen economische voordelen en ecologische verantwoordelijkheid.

Mobiliteit in de kijker van financiering tot politieke veranderingen

Gebeurtenissen en ontwikkelingen tonen aan dat mobiliteit niet enkel een kwestie is van technologie of infrastructuur.

Van miljoeneninvesteringen in duurzame mobiliteit tot politieke verschuivingen en de almaar evoluerende wereld van autodiefstal: de afgelopen week was een rollercoaster op het gebied van mobiliteit in Nederland en daarbuiten.

Cooltra, Europa’s pionier in tweewielige, duurzame mobiliteit, haalde een indrukwekkende financiering van 22 miljoen euro binnen. Dit kapitaal zal worden gebruikt om de vloot van elektrische voertuigen uit te breiden en de internationale voetafdruk te vergroten. Tegelijkertijd kwam het nieuws dat Esther Ouwehand, de voormalige lijsttrekker van de Partij voor de Dieren, het veld moet ruimen vanwege mogelijke integriteitsschendingen. Haar partij zette altijd sterk in op duurzame mobiliteit, een trend die door verschillende politieke bewegingen wordt opgepikt.

Ondertussen komt de Boer Burger Beweging, onder leiding van Caroline van der Plas, met een heel andere visie op de toekomst van Nederlandse mobiliteit. Hun focus ligt op een ‘Noaberstaat’, een term die aandacht vraagt voor de rol van de overheid als betrokken buur, maar met respect voor persoonlijke ruimte. Voor de BBB is het vooral belangrijk dat ook landelijke gebieden goed bereikbaar blijven, wat de nadruk legt op kleinschalig openbaar vervoer en buurtinitiatieven.

Foto: BBB – Caroline van der Plas

Maar het is niet alleen groot nieuws dat de aandacht trekt; ook lokale initiatieven zoals het regenboogzebrapad in Gent laten zien dat mobiliteit meer is dan alleen het verplaatsen van A naar B. Het is een culturele uiting en een statement tegen onverdraagzaamheid. Terwijl sommigen het prachtig vinden, zijn er echter ook zorgen over de verkeersveiligheid van deze gekleurde oversteekplaatsen.

Voor veel mensen, met name die met een mobiliteitsbeperking, zijn speciale vervoersdiensten zoals Valys en het leerlingenvervoer van groot belang. Hoewel het vaak lijkt dat er vooral aandacht is voor de tekortkomingen van deze diensten, verdienen de taxichauffeurs die hieraan werken onze waardering en erkenning.

En tot slot, autodiefstal: een fenomeen dat al jarenlang een probleem is, maar dat in de loop der tijd steeds geraffineerder is geworden. Moderne autodieven maken gebruik van geavanceerde technologie, wat de strijd tegen autodiefstal tot een complexe uitdaging maakt. Toch zijn er hoopvolle momenten van samenwerking tussen instanties, zoals recentelijk in Vlissingen-Oost, waar gestolen auto’s werden teruggevonden.

Dit alles maakt duidelijk dat mobiliteit een divers en dynamisch veld is, dat zich beweegt op het snijvlak van technologie, politiek en sociale rechtvaardigheid. Het is een voortdurende uitdaging voor iedereen die erbij betrokken is, maar ook een bron van innovatie en verandering die het leven van velen kan verbeteren.

Cooltra haalt 22 miljoen euro op voor internationale expansie in duurzame mobiliteit

Het bedrijf heeft al een voetafdruk in Duitsland, Italië en Frankrijk, maar het heeft grotere ambities.

Cooltra, Europa’s pionier in tweewielige, duurzame mobiliteit, heeft een indrukwekkende financiering van 22 miljoen euro afgesloten. Met dit nieuwe kapitaal zal het bedrijf zijn vloot van elektrische voertuigen uitbreiden en zijn voetafdruk op de internationale markt vergroten.

Het bedrijf, opgericht door Timo Buetefisch, is al een tijdje een naam die synoniem is met duurzame mobiliteit in Europa. Het bedrijf heeft recentelijk 10 miljoen euro geïnvesteerd in de aankoop en vernieuwing van zijn voertuigen. De nieuwste financieringsronde toont niet alleen de financiële levensvatbaarheid van Cooltra maar ook het groeiende belang van duurzame vervoersoplossingen.

De deal omvat een ‘Green Loan’ van 18 miljoen euro, gefaciliteerd door Santander Corporate and Investment Banking. Dit financiële instituut speelt tevens een cruciale rol als coördinator van duurzaamheidsinitiatieven in de deal. Andere deelnemers zijn COFIDES, Institut Català de Finances, Deutsche Bank, Bankinter en Arquia. Bovenop deze 18 miljoen is nog eens 4 miljoen euro toegevoegd als herfinanciering van bestaande schulden, waarmee het totale financieringsvolume op 22 miljoen euro komt.

meer dan alleen geld

Francesc Madurell, Chief Financial Officer van Cooltra, benadrukt het unieke karakter van deze financiering. “Dit is de eerste keer dat een bedrijf in onze sector toegang krijgt tot dit type lening, wat het vertrouwen weerspiegelt dat diverse instanties hebben in de toekomst van duurzame mobiliteit,” zegt Madurell. Vorig jaar maakte Cooltra zijn debuut op de Duitse markt, gericht op bedrijven en overheidsorganisaties. Het bedrijf heeft sindsdien zijn aanwezigheid versterkt in landen als Italië en Frankrijk. In Italië is Cooltra reeds een marktleider in scooter-sharing in steden als Rome, Milaan en Turijn.

De ‘Green Loan’ is een cruciaal onderdeel van de financiering en geeft Cooltra niet alleen de financiële armslag om te groeien, maar onderschrijft ook de duurzame doelstellingen van het bedrijf.

Recentelijk heeft het bedrijf ook een aanbesteding gewonnen om voor de komende vijf jaar scooter-sharing diensten te leveren in Parijs, een markt die duidelijk groeit in de wereld van duurzame mobiliteit. Deze financiering komt kort na een kapitaalverhoging van 25 miljoen euro afgelopen november. Het bedrijf heeft een omzet van 47 miljoen euro geregistreerd in het laatste boekjaar en verwacht dit cijfer te overtreffen in het lopende boekjaar. Cooltra heeft duidelijke plannen om het voortouw te nemen in de decarbonisatie van Europese steden door middel van zero-emissie mobiliteitsoplossingen.

Cooltra

Cooltra is een in Barcelona gevestigd bedrijf dat zich richt op duurzame mobiliteitsoplossingen, voornamelijk door het aanbieden van scooterdeelprogramma’s. Het bedrijf is actief in verschillende Europese steden en biedt zowel elektrische als conventionele scooters aan voor huur of deelgebruik. Ze richten zich op het vereenvoudigen van stedelijke mobiliteit en het verminderen van de ecologische voetafdruk van vervoer.

Partij voor de Dieren kiest heel eigen invalshoek in haar mobiliteit

De focus ligt op de voetganger en de fietser. De partij pleit voor meer ruimte voor deze twee groepen verkeersdeelnemers, en minder voor autoverkeer

Het is duidelijk dat de Partij voor de Dieren (PvdD) onder leiding van Esther Ouwehand een heel eigen invalshoek kiest in de Nederlandse politiek. Ouwehand, die begon als activist en later tot een van de meest ervaren leden van het Nederlandse parlement opklom, benadrukt de noodzaak van een samenhangende benadering van complexe uitdagingen zoals klimaatverandering, dierenwelzijn en sociaal welzijn. 

In het vervoersbeleid van de PvdD zien we deze holistische benadering duidelijk terug. De partij beoogt een radicale omslag in de manier waarop we ons verplaatsen. Het gaat niet alleen om de vervanging van fossiele auto’s door elektrische varianten, maar ook om het veranderen van de hele vervoersinfrastructuur. Er wordt geïnvesteerd in een fijnmazig openbaar-vervoersnetwerk en in faciliteiten die het leven van voetgangers en fietsers makkelijker maken. De doelen zijn niet alleen ecologisch van aard, maar hebben ook sociale implicaties: straten worden veiliger en er komt meer ruimte voor groen en ontmoeting.

“Het kernidee van de PvdD op het gebied van vervoer is dat we de uitdagingen die voor ons liggen, zoals klimaatverandering, luchtvervuiling en sociale ongelijkheid, in samenhang moeten oplossen. Dat betekent niet alleen het vervangen van de ene technologie door de andere, maar het transformeren van de manier waarop we naar vervoer kijken. De PvdD kiest daarom voor een radicale, duurzame omslag in het mobiliteitsbeleid”

Dit sociale aspect komt eveneens naar voren in de focus op betaalbaarheid en toegankelijkheid van vervoer. Door te investeren in het openbaar vervoer en door fiscale stimulering van duurzamere vormen van vervoer, zoals fietsen, wil de PvdD de sociale gelijkheid bevorderen. Het afschaffen van klassensystemen in treinen is daar een sprekend voorbeeld van. Deze benadering sluit naadloos aan op de visie van Ouwehand, die het als haar missie ziet om een breder scala aan belangen te behartigen dan alleen die van de mens.

treinnetwerk

Wat ook opvalt, is de ambitie om verder te kijken dan de landsgrenzen. Met plannen voor een Europees treinnetwerk en fiscale prikkels om internationaal treinverkeer te stimuleren, zet de PvdD sterk in op internationale samenwerking. Dit is een bewuste keuze om klimaatverandering op grotere schaal aan te pakken en tevens om het aantal vluchten te verminderen.

Het vervoersbeleid van de PvdD illustreert daarmee de brede, samenhangende visie van de partij op duurzaamheid en sociaal welzijn. Het gaat niet alleen om losse maatregelen om het verkeer te vergroenen of het dierenwelzijn te verbeteren. De partij wil de grondslagen van het systeem zelf veranderen, en dat op een manier die zowel sociaal inclusief als ecologisch verantwoord is. Hiermee blijft Ouwehand trouw aan haar wortels als activist: haar streven is niet alleen om wetten te veranderen, maar ook om de onderliggende waarden en prioriteiten van de samenleving te beïnvloeden. En juist daarin schuilt de kracht van de Partij voor de Dieren onder haar leiding.

Esther Ouwehand

Esther Ouwehand is een van de meest opmerkelijke figuren in de Nederlandse politiek, vooral bekend als het gezicht van de Partij voor de Dieren (PvdD). Ze is al enige tijd actief in de politiek en heeft zichzelf gevestigd als een doorgewinterde parlementariër met een passie voor dierenwelzijn, milieu en sociale rechtvaardigheid.

Geboren in 1976 in Katwijk, heeft Ouwehand een achtergrond die niet traditioneel politiek is. Voordat ze de politiek in ging, werkte ze in verschillende sectoren, waaronder de communicatiebranche. Deze ervaring heeft haar wellicht een uniek perspectief gegeven op hoe je mensen kunt bereiken en overtuigen, iets wat in haar politieke carrière goed van pas is gekomen.

Esther Ouwehand is meer dan alleen een politicus; ze is een activist, een leider en een visionair. Haar invloed reikt verder dan de muren van het parlement en raakt de harten en geesten van mensen die streven naar een betere, meer humane wereld. Door haar consistente en moedige leiderschap heeft ze de Partij voor de Dieren getransformeerd van een nichepartij tot een politieke kracht om rekening mee te houden.

BBB heeft haar visie op mobiliteit voor de regio en daarbuiten

BBB wil straks geen regeerakkoord, maar een regieakkoord.

De Boer Burger Beweging (BBB), de politieke partij onder leiding van Caroline van der Plas, heeft een unieke aanpak voor de toekomst van Nederland. De partij streeft naar een ‘Noaberstaat’, een term die de focus legt op een overheid als een betrokken buur, maar die ook de persoonlijke ruimte respecteert. Het verkiezingsprogramma biedt een gedetailleerd inzicht in hoe BBB mobiliteit in Nederland wil aanpakken.

Voor de BBB gaat het niet alleen om snelle treinverbindingen naar grote steden; het is ook cruciaal dat er goede verbindingen zijn met grensregio’s zoals Duitsland en België. De partij benadrukt dat mobiliteit in landelijke gebieden anders is dan in stedelijke gebieden. Daarom wil de partij kleinschalig openbaar vervoer en andere lokale initiatieven stimuleren. Dit omvat vervoer op afroep en buurtbussen die door vrijwilligers worden georganiseerd.

Volgens de BBB kunnen digitale platforms helpen bij het verduurzamen van fysieke mobiliteit. De partij wil investeren in technologische innovatie die het gebruik van deelauto’s en deelfietsen stimuleert en (bus)stations transformeert in multimodale hubs.

duurzaamheid

De partij is sceptisch over de haalbaarheid en betaalbaarheid van Zero Emissie (ZE) zones en pleit voor een uitstel. Daarnaast willen ze het ‘Meerjarenprogramma Infrastructuur Ruimte en Transport’ (MIRT) budget aanwenden voor internationale trein- en busverbindingen als alternatief voor korte vluchten. Wat betreft de snelheidsbeperkingen op de wegen, vindt BBB dat de impact op stikstofreductie minimaal is en pleit daarom voor een herintroductie van de maximumsnelheid van 130 km/uur waar mogelijk. Voor de luchtvaartsector ziet de partij een belangrijke rol weggelegd in innovatie en verduurzaming.

BBB erkent het potentieel van ‘de Lelylijn’ om de noordelijke regio’s beter te ontsluiten. Ook pleiten ze voor een gedegen onderzoek naar de sociaal-maatschappelijke impact voordat er bouwbesluiten worden genomen. Lelystad Airport blijft gesloten voor commercieel vliegverkeer, maar de infrastructuur zal een nieuwe bestemming krijgen. Wat BBB betreft komt de noordtak van de Betuweroute er niet.

Foto: BBB – Caroline van der Plas

In een notendop, BBB’s aanpak van mobiliteit is veelzijdig en gericht op zowel stedelijke als landelijke gebieden, waarbij de nadruk ligt op kleinschalige oplossingen, technologische innovatie en duurzaamheid. Het is een visie die inspeelt op de behoeften van de regio maar ook oog heeft voor nationale en internationale verbindingen.

Noaberstaat

Een Noaberstaat (soms ook als “naoberschap” of “noaberschap” beschreven) is een term die voornamelijk gebruikt wordt in de oostelijke delen van Nederland, zoals Twente, de Achterhoek, en delen van Drenthe en Overijssel. Het concept verwijst naar een soort burenrelatie of gemeenschapsband die verder gaat dan het simpelweg naast elkaar wonen. In een Noaberstaat helpen buren elkaar op verschillende manieren, zoals bij het onderhouden van het huis, het delen van goederen, en bijstaan in tijden van ziekte of andere tegenspoed.

Het idee van noaberschap is diep geworteld in de lokale cultuur en wordt gezien als een belangrijk onderdeel van het gemeenschapsleven. Het is gebaseerd op wederkerigheid; hulp die gegeven wordt, wordt ook terug verwacht wanneer nodig. Dit bevordert een sterke sociale cohesie en onderling vertrouwen binnen de gemeenschap.

Het concept is niet uniek voor Nederland en komt in verschillende vormen en onder verschillende namen voor in andere landen en culturen. Het illustreert een vorm van sociale solidariteit en gemeenschapszin die in veel plattelandsgebieden belangrijk is.

Fractievoorzitter Caroline van der Plas

Caroline van der Plas

Sinds maart 2021 vertegenwoordigt Caroline van der Plas de BoerBurgerBeweging (BBB) als Kamerlid en fractievoorzitter. Afkomstig uit Deventer, heeft ze zowel ervaring in de landbouw als in de journalistiek, waarbij ze artikelen schreef voor agrarische tijdschriften. Daarnaast is ze een van de medeoprichters van de politieke partij BBB.

Van draadjes verbinden tot digitale kraak, de evolutie van autodiefstal

Sinds de invoering van de startonderbreker in 1998 is er veel veranderd bij criminelen.

Autodieven blijven nieuwe manieren vinden om beveiligingssystemen te omzeilen. Wie denkt dat zijn of haar auto tegenwoordig veilig is voor autodiefstal, kan weleens bedrogen uitkomen. Het stelen van auto’s is namelijk niet meer wat het ooit was: een knoeiwerk met draadjes onder het stuur. Moderne autodieven gaan veel geraffineerder te werk en beschikken vaak over geavanceerde apparatuur om hun slag te slaan.

In het verleden waren een schroevendraaier en een beetje technische kennis vaak al genoeg om een auto te stelen. Tegenwoordig is dat een heel ander verhaal. Autodieven gebruiken nu digitale scanners, signaalversterkers en andere geavanceerde apparatuur om een auto open te krijgen en te starten. Zodra ze binnen handbereik van een sleutelloze auto komen, kan het zelfs minder dan een minuut duren om er vandoor te gaan.

samenwerking

De technologische ontwikkelingen maken het steeds moeilijker om autodieven op heterdaad te betrappen. Echter, in sommige gevallen is samenwerking tussen verschillende instanties cruciaal. Zoals recentelijk in Vlissingen-Oost, waar de Zeehavenpolitie Zeeland-West-Brabant, na een tip en in samenwerking met de Douane, drie in Nederland gestolen auto’s aantrof in een schip bestemd voor Afrika. Dit soort samenwerkingen tonen aan dat de strijd tegen autodiefstal nog lang niet gestreden is.

In dit specifieke geval waren de auto’s in Nederland gestolen en via Antwerpen verscheept. Het schip maakte een tussenstop in Vlissingen-Oost, wat de autoriteiten de kans gaf om in te grijpen. Interessant is dat het bedrijf waar het schip lag afgemeerd, evenals het schip en de bemanning, geen deel uitmaakte van het criminele netwerk. Dit toont aan hoe geraffineerd en misleidend de methoden van moderne autodieven kunnen zijn.

Het feit dat de diefstalmethoden zo zijn geëvolueerd van het simpele ‘draadjes verbinden’ naar het hacken van startonderbrekers, geeft aan dat de strijd tegen autodiefstal niet alleen lokaal maar ook technologisch gevoerd moet worden.

Hoewel de politie steeds beter wordt in het opsporen van gestolen auto’s, is het natuurlijk het beste om diefstal te voorkomen. Dieven houden er niet van om gezien te worden. Kies daarom altijd voor een goed verlichte parkeerplek en verwijder alle waardevolle spullen uit het zicht om de auto minder aantrekkelijk te maken voor potentiële dieven.

geraffineerd

De zogenaamde ‘Relay Attack’ is een geraffineerde methode die de moderne technologie tegen de eigenaar gebruikt. Door gebruik te maken van gespecialiseerde apparatuur kunnen dieven het signaal van de keyless entry-sleutel verlengen, zodat het lijkt alsof de sleutel dicht bij de auto is, zelfs als deze in werkelijkheid binnen in het huis ligt. Eenmaal dat het signaal is “verlengd”, kan de dief de auto simpelweg openen, starten en ermee wegrijden, vaak in minder tijd dan het kost om deze uitleg te lezen.

Relay attack is een vorm van autodiefstal zonder sleutel. Criminelen omzeilen de keyless entry beveiliging door het signaal van de autosleutel te verlengen vanuit de woning. Relay Attack kan geruisloos en razendsnel uitgevoerd worden en is daarom erg populair onder criminelen.

Een preventieve maatregel is het bewaren van autosleutels in een metalen doos of een speciaal ontworpen sleutelhoes die radiosignalen blokkeert. Dit maakt het voor dieven moeilijker om het signaal van de sleutel op te vangen en te verlengen. Er zijn ook meer geavanceerde oplossingen beschikbaar, zoals beveiligingssystemen die een twee-stapsverificatie vereisen voordat de auto kan worden gestart.

De technologische wapenwedloop tussen dieven en beveiligingsexperts is in volle gang. Terwijl dieven nieuwe manieren vinden om beveiligingssystemen te omzeilen, werken fabrikanten en onafhankelijke ontwikkelaars aan nieuwe methoden om auto’s te beveiligen. Bijvoorbeeld, sommige moderne auto’s zijn nu uitgerust met sensoren die ongewone of verdachte activiteiten rond de auto detecteren en de eigenaar waarschuwen via een app op hun smartphone.

Vergeet niet, autodieven blijven nieuwe manieren vinden om beveiligingssystemen te omzeilen. Het is daarom van essentieel belang dat auto-eigenaren en autoriteiten hun methoden blijven updaten om diefstal een stap voor te zijn. Het is een voortdurende kat-en-muisspel, maar één die we niet kunnen veroorloven te verliezen.

Regenboogzebrapad roept ook vragen op over verkeersveiligheid

Het regenboogzebrapad in Gent is zeker niet het eerste in zijn soort, maar het brengt wel weer de aandacht op een dringende kwestie.

Gent, een stad die al lang bekend staat om haar vooruitstrevende en inclusieve beleid, heeft onlangs een nieuw regenboogzebrapad geïnstalleerd. Filip Watteeuw, de Gentse Schepen van Mobiliteit, maakte de nieuwigheid bekend via twitter. “een signaal dat in onze stad iedereen welkom is en dat geweld en onverdraagzaamheid niet kunnen,” aldus Watteeuw. Maar terwijl het gebaar veel positieve aandacht genereert, zijn er ook kritische noten over de verkeersveiligheid en de wettelijke status van deze kleurrijke oversteekplaatsen.

symboliek

Laten we eerst het belang van dit gebaar erkennen. een regenboogzebrapad, of gaybrapad zoals het ook wel genoemd wordt, dient als een krachtig symbool voor de acceptatie van lhbti’ers. In een tijd waarin veel mensen nog altijd worstelen met discriminatie en onverdraagzaamheid, zet Gent een belangrijke stap voorwaarts. De kleurrijke strepen zijn meer dan zomaar een esthetische keuze; ze dragen bij aan een groter gevoel van inclusiviteit en acceptatie.

Toch is er ook een keerzijde. Critici wijzen op het feit dat de regenboogzebrapaden niet voldoen aan de strikte voorwaarden van de verkeerswet, zoals artikel 76.3, dat stelt dat een officiële oversteekplaats voor voetgangers moet worden afgebakend door witte banden. Witte strepen zijn uitgekozen omdat ze van een afstand het meest opvallen en daardoor bijdragen aan de verkeersveiligheid. Let wel, in het geval van het Gentse zebrapad wordt de oversteekplaats ook aangevuld met verkeerslichten.

belangen

De vraag is: kunnen we de twee belangen met elkaar verenigen? Kunnen we een manier vinden om zowel de sociale als de verkeersveiligheid te waarborgen? Een mogelijke oplossing zou kunnen zijn om het regenboogzebrapad te combineren met witte strepen of verkeerslichten, waardoor het pad zowel aan de wettelijke vereisten voldoet als een symbool van inclusiviteit blijft. Of misschien is het tijd om de verkeerswetgeving aan te passen, om zodoende meer ruimte te creëren voor dit soort maatschappelijke initiatieven.

Wat de oplossing ook mag zijn, het nieuwe regenboogzebrapad in Gent heeft duidelijk een snaar geraakt. Het initiatief nodigt uit tot dialoog en reflectie, zowel over de acceptatie van lhbti’ers als over de noodzaak van duidelijke en veilige verkeersregels. Zoals altijd blijft ons advies om verdraagzaamheid te tonen, in alle aspecten van het leven. Dat is uiteindelijk waar het om draait.

Taxichauffeurs van speciaal vervoer verdienen onze lof

Ze manoeuvreren in een systeem dat soms niet optimaal is opgezet en verdienen erkenning en waardering voor hun inspanningen.

De kritiek op het vervoer voor speciaal onderwijs en Valys, de dienst voor reizigers met een mobiliteitsbeperking, is inderdaad een veelbesproken onderwerp in Nederland. Vaak zijn er klachten over de punctualiteit en betrouwbaarheid van deze vormen van vervoer. Voor gezinnen en individuen die afhankelijk zijn van deze diensten, kan dit veel stress en ongemak veroorzaken.

inzet

De inzet van taxichauffeurs voor speciaal vervoer zoals leerlingenvervoer en Valys-diensten roept een aantal ethische en praktische vragen op. Het hangt van verschillende factoren af of het verantwoord is om taxichauffeurs dit soort werk te laten uitvoeren. Taxichauffeurs zijn professionals als het gaat om vervoer. Ze zijn bekend met de wegen, regelgeving en logistiek. Taxi’s zijn over het algemeen gemakkelijk beschikbaar en kunnen flexibel worden ingezet, dus in veel gevallen uitermate geschikt voor dit vervoer.

Toch zijn er aandachtspunten. De doelgroep van dit soort vervoer kan speciale behoeften hebben die buiten de expertise van een gewone taxichauffeur vallen, zoals medische of gedragsmatige uitdagingen. Als taxichauffeurs deze diensten aanbieden, moeten ze mogelijk extra training ondergaan om te kunnen omgaan met de specifieke behoeften van deze groepen.

media

Verhalen over kinderen die lang moeten wachten of over mensen met een mobiliteitsbeperking die onnodig gedwongen zijn thuis te blijven, zijn emotioneel geladen en trekken dus aandacht. Dit type vervoer wordt vaak gefinancierd uit publieke middelen, wat betekent dat er een algemeen belang is bij het goed functioneren ervan. Falen in de dienstverlening wordt dan al snel gezien als een falen van publieke instellingen, en dat is nieuwswaardig.

Het is belangrijk op te merken dat veel taxichauffeurs ondanks deze uitdagingen hun uiterste best doen om een zo goed mogelijke dienst te leveren.

Wanneer zaken misgaan, is het voor het publiek en de media makkelijk om een ‘schuldige’ aan te wijzen, zoals de vervoersbedrijven of de gemeenten. Dit simplificeert complexe problemen, maar maakt ze ook ‘smeuïger’ voor het grote publiek. Dit soort onderwerpen kan ook politiek worden uitgespeeld, bijvoorbeeld als bewijs van falend beleid of als middel om bepaalde veranderingen te pleiten. Last but not least, negatieve verhalen trekken vaak meer aandacht dan positieve. In een medialandschap waar klikken en kijkcijfers van groot belang zijn, kunnen dit soort verhalen voorrang krijgen boven andere nieuwsitems.

Overheden, onder druk van budgettaire beperkingen, kunnen geneigd zijn om voor de goedkoopste optie te gaan zonder voldoende rekening te houden met de kwaliteit van de dienstverlening. Dit stimuleert het fenomeen van te laag inschrijven.

De problemen rond het vervoer in het speciaal onderwijs en voor mensen met een mobiliteitsbeperking hebben deels te maken hebben met budgettaire beperkingen en de zogenaamde “race to the bottom” in de aanbestedingsprocessen van de afgelopen jaren. Iedereen heeft het er over en het gaat maar door. Dit terwijl die bodem al lang bereikt is.

In veel gevallen hebben gemeenten en andere overheidsinstanties te maken met beperkte budgetten. Dit kan leiden tot kostenbesparingen die de kwaliteit van de dienstverlening onder druk zetten. Wanneer er minder geld beschikbaar is, kunnen zaken als een goede vergoeding van voertuigen, training voor chauffeurs en adequate planning in het gedrang komen.

aanbesteden

Taxibedrijven kunnen soms te laag inschrijven in een poging om een contract te winnen. Dit kan leiden tot een vicieuze cirkel waarin bedrijven zich gedwongen voelen om hun prijzen te verlagen om concurrerend te blijven, wat uiteindelijk ten koste gaat van de kwaliteit van de dienstverlening. In dergelijke gevallen kunnen chauffeurs onder druk komen te staan om meer ritten in minder tijd uit te voeren, of kunnen bedrijven besparen op belangrijke zaken zoals onderhoud en training.

Een van de oplossingen kan zijn om bij aanbestedingen niet automatisch te kiezen voor de goedkoopste optie. Er kan een beoordelingssysteem worden gebruikt dat verschillende factoren meeneemt, zoals prijs, ervaring, kwaliteit van het wagenpark, en trainingsprogramma’s voor chauffeurs. Sommige landen en gemeenten experimenteren met zogenaamde “Best Value Procurement” waarbij niet alleen naar de prijs wordt gekeken maar naar de beste waarde voor de gemeenschap.

Het uitsluiten van de laagste inschrijving is een optie, maar dit zou zorgvuldig moeten worden overwogen. Het zou kunnen leiden tot hogere prijzen zonder garantie voor betere kwaliteit. Een betere aanpak kan zijn om minimumnormen vast te stellen op gebieden zoals chauffeurstraining, voertuigonderhoud en klantenservice om ervoor te zorgen dat alle inschrijvingen aan bepaalde basisvoorwaarden voldoen.

Als taxichauffeurs deze diensten aanbieden, moeten ze mogelijk extra training ondergaan om te kunnen omgaan met de specifieke behoeften van deze groepen. Ouders en verzorgers hebben een natuurlijke zorg voor de veiligheid en het welzijn van hun kinderen of de personen voor wie ze zorgen. Ze kunnen dus hoge eisen stellen aan de dienstverlening, wat op zich begrijpelijk is, maar soms kunnen deze verwachtingen buiten het bereik liggen van wat een gemiddelde taxichauffeur kan bieden.

aanbevelingen

Een deel van het probleem kan liggen in onduidelijke communicatie over wat precies de verwachtingen zijn van beide kanten. Als ouders en verzorgers bijvoorbeeld verwachten dat de taxichauffeur helpt met het in- en uitstappen of met het dragen van tassen, en dit is niet van tevoren duidelijk gemaakt, kunnen er problemen ontstaan.

In sommige gevallen worden specifieke dienstverleningsniveaus contractueel vastgelegd tussen de vervoersmaatschappij en de gemeente of een andere opdrachtgever. In dat geval is het redelijk voor ouders en verzorgers om hoge verwachtingen te hebben, aangezien de dienstverlener zich heeft gecommitteerd aan een bepaalde standaard.

Kortom, terwijl taxibedrijven een rol spelen in het probleem van te lage inschrijvingen, ligt de oplossing in een meer gecoördineerde aanpak waarbij zowel overheden als vervoersbedrijven zich richten op duurzame kwaliteit en betrouwbaarheid naast prijs.

Operatie zone 30 is een complex en gelaagd initiatief in Gent

Een van de grote uitdagingen voor het welslagen van Operatie Zone 30 is de publieke perceptie.

In de Belgische stad Gent is Filip Watteeuw, de schepen van Mobiliteit voor de Groene partij, vastberaden om de snelheid in de stad en haar randgemeenten te verminderen. Dit alles gebeurt onder de noemer ‘Operatie Zone 30’, een ingrijpende maatregel die een transformatie betekent voor de mobiliteit en de levenskwaliteit in Gent.

Sinds 2018 is Operatie Zone 30 geleidelijk aan geïntroduceerd in verschillende wijken van Gent. Deze week zijn Mariakerke en Wondelgem aan de beurt, volgend op Oostakker, Drongen, Sint-Amandsberg en Sint-Kruis-Winkel. De nieuwe snelheidsbeperking geldt in het volledige gebied tussen de N9, de Nieuwevaart en de as Groenestaakstraat-Botestraat. De snelheidslimiet is nu 30 km/u voor auto’s, bromfietsen en elektrische fietsen.

Volgens schepen Filip Watteeuw zijn er twee hoofdredenen voor deze maatregel. Ten eerste draait het om de veiligheid van zwakkere weggebruikers. Onderzoek van de Vlaamse Stichting Verkeerskunde toont aan dat een voetganger zes keer meer risico loopt om te overlijden bij een aanrijding met 50 km/u dan bij 30 km/u. Ten tweede is er het aspect van leef kwaliteit: een lagere snelheid leidt tot minder lawaai en uitstoot, wat de woonomgeving aangenamer maakt.

Hoewel de intenties achter Operatie Zone 30 lovenswaardig zijn, heeft metingen van het Gents Milieufront (GMF) aangetoond dat slechts één op de vier auto’s zich daadwerkelijk aan de nieuwe snelheidslimiet houdt. Het GMF pleit daarom voor een betere handhaving en straatinrichting om de regels af te dwingen.

politieke context

De aanpassing van de snelheid in Gent komt waarschijnlijk als een gevolg van eerdere gesprekken tussen bezorgde ouders, de buurt, en Vlaams minister Lydia Peeters (Open VLD). Het Gentse stadsbestuur, dat ook betrokken was bij het crisisoverleg, is blij dat de Vlaamse overheid uiteindelijk heeft ingegrepen.

De maatregel kan gezien worden als belemmerend voor de doorstroming van verkeer, vooral tijdens spitsuren. Om draagvlak te creëren, heeft de Stad Gent affiches en vouwborden beschikbaar gesteld die bewoners voor hun raam kunnen plaatsen.

Een ander facet van Operatie Zone 30 is de herinrichting van de straten en de installatie van snelheidsremmers op risicovolle trajecten. Eerst worden de straten met het hoogste veiligheidsrisico aangepakt, gevolgd door een breder scala van aanpassingen. De bedoeling is om de inrichting van de straten zodanig aan te passen dat het voor bestuurders natuurlijk aanvoelt om langzamer te rijden.

Met de opkomst van slimme steden zijn er ook kansen om technologie te gebruiken voor het handhaven van de nieuwe snelheidslimieten. Denk aan snelheidsmeters die realtime feedback geven aan bestuurders of systemen die gegevens verzamelen voor verdere analyse en beleidsvorming.

Onze conclusie is dat Operatie Zone 30 een complex en gelaagd initiatief dat verschillende aspecten van het stadsleven in Gent raakt. Het doel om de stad veiliger en leefbaarder te maken is nobel, maar er zijn verschillende uitdagingen om dit te bereiken, van handhaving tot publieke perceptie. Alleen de tijd zal leren of de maatregel het beoogde effect zal hebben, maar één ding is zeker: het is een moedige stap in de richting van een meer duurzame en humane stedelijke omgeving.

Lelystad Airport en kilometerheffing worden controversiële onderwerpen

Opvallend genoeg is een belangrijk besluit over de toekomst van het Nederlandse spoor niet controversieel verklaard.

In de Nederlandse politiek is er een procedure voor het omgaan met wetsvoorstellen die politiek gevoelig liggen, met name wanneer er sprake is van een demissionair kabinet. De Tweede Kamer kan besluiten bepaalde onderwerpen als ‘controversieel’ te bestempelen, waardoor deze niet op de Kameragenda komen totdat er een nieuw kabinet is aangetreden.

Recentelijk heeft de vaste Kamercommissie voor Infrastructuur en Waterstaat besloten het besluit over een natuurvergunning voor de luchthavens Schiphol en Lelystad Airport controversieel te verklaren. Dit geldt ook voor de opening van Lelystad Airport en een voorgestelde vierde aanvliegroute naar Schiphol boven Oost-Nederland. Deze beslissingen zijn in lijn met de zorgen van bewoners in de provincies Utrecht en Gelderland, die veel overlast van vliegtuigen vrezen.

spoor

De Kamercommissie wil ook dat het kabinetsplan om ‘betalen naar gebruik’ te introduceren – beter bekend als de kilometerheffing – controversieel wordt verklaard. Dit besluit komt na overleg met de commissie voor Financiën. Opvallend genoeg is een belangrijk besluit over de toekomst van het Nederlandse spoor niet controversieel verklaard. Hierdoor kan het kabinet doorgaan met plannen om het hoofdrailnet onderhands te gunnen aan NS, zonder andere vervoerders meer ruimte op het spoor te bieden.

De topman van Arriva Nederland Anne Hettinga had verwacht dat de Tweede Kamer het verlengen van de monopoliepositie van NS als te controversieel zou beschouwen om in een demissionaire kabinetsperiode te behandelen. Het besluit om dit toch niet als controversieel te bestempelen kan verschillende implicaties hebben, niet alleen voor Arriva maar ook voor de spoorsector als geheel.

Directeur Anne Hettinga verwacht ondanks alle tegenwerking nog steeds dat Arriva tussen Zwolle en Groningen/ Leeuwarden medegebruiker van het hoofdspoor mag worden. De weerstand is volgens hem in strijd met Europese regelgeving citeert het Dagblad van het Noorden.

De beslissing om het NS-monopolie op bepaalde routes niet als controversieel te bestempelen heeft niet alleen gevolgen voor Arriva en andere spoorwegmaatschappijen, maar ook voor het bredere beleid en de publieke perceptie van wat wel en niet aanvaardbaar is om te bespreken tijdens een demissionaire periode. Het blijft een onderwerp dat meer vragen oproept dan antwoorden biedt en laat zien dat de grens tussen ‘controversieel’ en ‘niet-controversieel’ in de politiek niet altijd duidelijk is. Het is ook mogelijk dat de politieke kleur van de Tweede Kamer en de heersende publieke opinie een rol hebben gespeeld in het niet controversieel verklaren van dit onderwerp.

De media en de publieke opinie spelen ook een aanzienlijke rol. Onderwerpen die veel media-aandacht krijgen, kunnen sneller als controversieel worden aangemerkt, mede omdat politieke partijen niet willen worden gezien als het doordrukken van onpopulaire maatregelen.

Wanneer een kabinet haar ontslag indient, bijvoorbeeld na een kabinetscrisis, blijft het demissionaire kabinet aan tot een nieuw kabinet aantreedt. De Tweede Kamer beslist wat wel en wat niet behandeld wordt. Onderwerpen die men als te gevoelig of ingrijpend beschouwt, kunnen door de Kamercommissies als controversieel worden aangemerkt.

Kamercommissies spelen een belangrijke rol in het bepalen welke onderwerpen als controversieel worden aangemerkt. Deze commissies bestaan uit leden van verschillende politieke partijen en kunnen hun eigen interpretatie geven aan wat als ‘controversieel’ moet worden beschouwd. Dit kan soms tot conflicten leiden, zowel binnen de commissie als in de bredere Tweede Kamer.

D66

Fractievoorzitter van D66, Jan Paternotte, heeft een afwijkend standpunt. Hij is van mening dat de Tweede Kamer niet op haar handen moet gaan zitten maar moet doorwerken, zelfs als het kabinet demissionair is. “Tegenwoordig vallen kabinetten vaker en vervolgens krijg je een lange formatie. Dat zijn periodes waarin bijna niks gebeurt. De problemen worden ondertussen alleen maar groter,” waarschuwt hij.

Het verklaren van onderwerpen als controversieel in een periode van een demissionair kabinet kan leiden tot vertragingen in beleidsvoering en besluitvorming. Aan de andere kant biedt het ruimte voor een nieuw kabinet om met een frisse blik naar complexe en gevoelige onderwerpen te kijken. Het is een dubbelzijdig zwaard dat zowel kan leiden tot stilstand als tot weloverwogen besluitvorming.

Axxicom Airport Caddy zet nieuwe stap met elektrische ambulift test op Schiphol

De elektrische ambulift heeft ook een bredere maatschappelijke impact voor een belangrijke groep mensen.

Deze maand zet Axxicom Airport Caddy een innovatieve stap voorwaarts in duurzaam luchthavenvervoer door de E-SideBull, een volledig elektrische ambulift, te testen op Schiphol. Het bedrijf is de eerste grote speler in passagiersbegeleiding die dit elektrische voertuig overweegt aan te schaffen.

De E-SideBull fungeert als een elektrische hooglader die passagiers met een beperking helpt om aan boord te gaan van vliegtuigen die niet direct aan de terminal zijn aangemeerd. Het voertuig tilt passagiers in slechts 25 seconden vanaf het grondniveau naar het vliegtuig. Aangedreven door Bulmor, biedt deze elektrische hooglader ruimte voor een bestuurder, een bijrijder en acht passagiers in de cabine.

bijdrage aan duurzaamheid

Deze proef draagt bij aan Axxicom’s bredere inspanningen om hun wagenpark te verduurzamen. De E-SideBull is niet alleen efficiënt maar ook milieuvriendelijk. Het voertuig zou gedurende zijn levensduur 400.000 kg minder CO2 uitstoten dan traditionele gemotoriseerde voertuigen. Bovendien zijn de onderhoudskosten van de duurzame elektrische motor aanzienlijk lager.

“Dit is een enorme mijlpaal voor ons, vooral omdat we duurzaamheid hoog in het vaandel hebben staan. De E-SideBull is veelbelovend en we kijken ernaar uit om het voertuig zo snel mogelijk op te nemen in onze operatie,” aldus Vincent Kas, Managing Director van Axxicom Airport Caddy.

eerder ingezette stappen

Eerder dit jaar heeft Axxicom al tien elektrische Volkswagen E-Crafters aangeschaft en werkte het bedrijf samen met Schiphol om zelfrijdende rolstoelen voor passagiersbegeleiding te testen. De verwachte toevoeging van Bulmor-voertuigen zal verder bijdragen aan de verduurzaming van passagiersbegeleiding op de luchthaven en de toekomst van de luchtvaart in het algemeen.

Na een maandlange pilot zal Axxicom beslissen of de E-SideBull permanent zal worden opgenomen in hun serviceaanbod, waarmee ze wederom een pionierende rol op zich zouden nemen in de luchthavenindustrie.

AXXICOM Airport Caddy test volledig elektrische AMBULIFT voor boarden passagiers in vliegtuig.

Het testen van de E-SideBull is slechts het laatste hoofdstuk in Axxicom’s streven naar een volledig elektrisch wagenpark. De samenwerking met Schiphol en het overwegen van de aanschaf van dit innovatieve voertuig bevestigen het bedrijf als een serieuze speler in de transitie naar duurzamere luchthavenoperaties.

“Ons doel is een volledig elektrisch wagenpark te realiseren, en deze pilot brengt ons een stap dichter bij dat doel,” voegt Vincent Kas toe. “We zijn optimistisch dat de positieve resultaten van deze test een katalysator zullen zijn voor verdere duurzame initiatieven, niet alleen voor ons maar ook voor de luchthaven en de bredere luchtvaartindustrie.”

maatschappelijke impact

De elektrische ambulift heeft ook een bredere maatschappelijke impact. Het verlaagt niet alleen de CO2-uitstoot maar verbetert ook de algemene ervaring voor passagiers met een beperking. Dit maakt vliegen toegankelijker en comfortabeler voor een belangrijke groep mensen.

Belgische Ryanair piloten kondigen vierde staking aan in twee maanden

De timing van deze aangekondigde staking kan nauwelijks kritieker zijn.

De Belgische piloten van Ryanair, voornamelijk actief op de luchthaven van Charleroi, zullen op 14 en 15 september opnieuw staken. Dit wordt de vierde staking in twee maanden tijd, en de ontevredenheid lijkt alleen maar toe te nemen. De acties zijn een protest tegen de nieuwe regelingen rond rusttijden en een gebrek aan beweging rond loonsverhogingen.

Via de vakbonden ACV Puls en CNE maakten de piloten hun aankondiging bekend, en dit is geen toeval: Michael O’Leary, de CEO van Ryanair, wordt later vandaag in Brussel verwacht voor een persconferentie. Bovendien staat er voor 14 september een algemene aandeelhoudersvergadering van Ryanair op de agenda.

De piloten zijn misnoegd over een nieuw uurrooster dat Ryanair wil invoeren. Volgens dit nieuwe rooster zouden ze minder rusttijd krijgen. Ze spreken tevens van “chantage” door de directie, die pas wil onderhandelen over een nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst (cao) rond de rusttijden als de reeds ingediende klachten worden ingetrokken. Volgens Didier Lebbe van vakbond CNE is dit onmogelijk, omdat er al onderzoeken gaande zijn.

De piloten eisen nu dat Ryanair “het Belgische recht respecteert, de achterstallige betalingen uitbetaalt en onderhandelingen opstart zonder voorwaarden”. Naast de nieuwe rusttijdregeling is er ook een conflict over de lonen. De piloten stemden in 2020 in met een loonsverlaging van 20% om het bedrijf te helpen tijdens de coronacrisis. Nu eisen ze dat hun loon weer wordt hersteld, een verzoek dat Ryanair tot nu toe weigert.

Net als bij de vorige stakingen zal alleen de luchthaven van Charleroi worden getroffen door deze staking. Ryanair opereert ook vanuit Brussels Airport, maar de piloten die daar vliegen zijn niet in België gevestigd en dus niet betrokken bij deze actie.

Na drie eerdere stakingen, met meer dan 220 geannuleerde vluchten en veel ongemak voor passagiers, lijkt er nog steeds geen einde in zicht voor dit voortslepende conflict. Met de aandeelhoudersvergadering en de verwachte aanwezigheid van CEO Michael O’Leary in Brussel, wordt gehoopt dat er spoedig een oplossing komt voor deze aanhoudende problemen.

Het is nu aan de leiding van Ryanair om te reageren. Met een aandeelhoudersvergadering en een persconferentie in het verschiet, hebben zij zowel de gelegenheid als de middelen om een uitweg te vinden uit deze impasse. Het blijft echter afwachten of Ryanair bereid en in staat is om aan de eisen van zijn Belgische piloten tegemoet te komen.

De aanhoudende stakingen hebben al serieuze gevolgen gehad voor passagiers, met veel mensen die zijn getroffen door geannuleerde vluchten en vertragingen. Passagiers die door deze nieuwe staking worden getroffen, hebben het recht om hun ticket te laten terugbetalen of hun vlucht om te boeken. Bovendien kunnen zij, afhankelijk van de omstandigheden, in aanmerking komen voor extra compensatie die varieert tussen 250 en 600 euro.

De vakbonden en de piloten dringen aan op onmiddellijke en onvoorwaardelijke gesprekken. “We willen dat het bedrijf het Belgische recht en zijn werknemers respecteert”, zei Didier Lebbe van CNE. “De achterstallige betalingen moeten worden gedaan, en er moet zonder voorwaarden worden onderhandeld.”

Het mobiliteitsplan van Volt heeft een duurzame en inclusieve visie

Volt ziet een toekomst waarin we verschillende vervoersmiddelen combineren, van regionale en internationale treinverbindingen tot fietsen en deelauto’s.

Het Nederlandse politieke landschap heeft er een nieuwe speler bij die hoge ambities heeft op het gebied van mobiliteit: Volt. Wij onderzochten Volt’s mobiliteitsstrategie en kijken hoe deze zich verhoudt tot de huidige beleidsdoelstellingen. Een van de meest opvallende punten van Volt is de ambitie om zowel Nederland als Europa klimaatneutraal te maken in 2040. Dit versnelt het bestaande doel van het huidige, demissionaire kabinet, dat streeft naar klimaatneutraliteit in 2050.

Volt wil dat Schiphol vanaf 2026 maximaal 400.000 vluchten per jaar faciliteert. Ze willen ook de vliegbelasting verhogen, vooral voor korte en middellange afstanden, en pleiten voor duurzamere luchtvaartopties.

Volt wil korteafstandsvluchten en privéjets volledig verbieden, een beleid dat ongetwijfeld gevolgen zal hebben voor de luchtvaartsector. Daarnaast staat Volt achter een significante vermindering van het aantal vluchten dat Schiphol mag faciliteren, en wil dat Luchthaven Lelystad gesloten blijft. Volt is resoluut in zijn beslissing om fossiele subsidies stop te zetten en korteafstandsvluchten en privéjets te verbieden. Ze zien mobiliteit als een cruciaal onderdeel van de samenleving en vinden dat dit voor iedereen beschikbaar moet zijn, niet alleen voor mensen in dichtbevolkte gebieden of met een hoger inkomen.

Om dit te bereiken, focust de partij op een breed scala aan vervoersmogelijkheden. Ze pleiten voor het naadloos combineren van verschillende (deel)vervoermiddelen in een reis van deur-tot-deur. Ook moet er een nieuw tarievenstelsel komen voor het openbaar vervoer, met meer differentiatie in de kosten om het combineren van vervoermiddelen aantrekkelijker te maken. Mobiliteit is volgens Volt een cruciaal element voor sociale inclusie. Het openbaar vervoer moet voor iedereen toegankelijk zijn, ongeacht hun locatie of inkomen. Daarom pleit de partij voor een nieuw tarievenstelsel dat het dubbele instaptarief bij wisselen van trein naar ander OV laat vervallen.

In minder dichtbevolkte gebieden moeten alternatieve oplossingen zoals deelvervoer en shuttlebusdiensten gesubsidieerd worden. Op trajecten met veel woon-/werkverkeer, waar de trein geen goede optie is, wil Volt investeren in busstroken op de snelweg voor snelle busverbindingen. Op routes met veel woon-werkverkeer, waar de trein geen goede optie is, wil Volt investeren in speciale busbanen op de snelweg. Ze noemen de Brabant-liner tussen Breda en Utrecht als een goed voorbeeld. Ook willen ze een betrouwbaar netwerk van hogesnelheidstreinen en nachttreinen door heel Europa.

Volt’s mobiliteitsvisie is een uitgebreid en ambitieus plan dat verder gaat dan alleen de vervanging van fossiele brandstoffen. Ze kijken naar de gehele mobiliteitsketen en streven naar een duurzame, toegankelijke en flexibele vervoersinfrastructuur voor iedereen.

Volt ziet veel potentie in de aanleg van een Europees netwerk voor hogesnelheidstreinen en nachttreinen. Deze treinen zullen niet alleen Nederlandse steden en dorpen verbinden, maar ook andere Europese steden. Volt wil nieuwe spoorlijnen aanleggen tussen veelgebruikte routes zoals Den Haag-Frankfurt en Rotterdam-Berlijn. Volt wil het onderhoud en de ontwikkeling van treinmaterieel financieren uit heffingen voor autorijden en luchtvaart. Ze willen ook investeren in onderzoek naar veelbelovende technologieën, zoals de hyperloop.

Foto: Volt – Laurens Dassen

Volgens Volt wordt autorijden in de toekomst anders. We gaan vaker de trein, bus of (elektrische) fiets pakken. Volt wil stimulansen bieden voor het kopen van elektrische auto’s en wil dat alle zakelijke leaseauto’s vanaf 2026 uitstootvrij zijn. Elektrisch rijden en deelauto’s zullen de norm worden. Verder wil Volt de verkoop van nieuwe fossiele motoren vanaf 2030 verbieden.

van bankier tot politicus

Laurens Dassen, 37 jaar oud en geboren in Eindhoven, vertegenwoordigt een nieuwe generatie in de politiek. Opgegroeid in het kleine Brabantse dorpje Knegsel, is zijn levensloop tot nu toe allesbehalve klein gebleven. Na zijn studie bedrijfskunde belandde hij bij ABN AMRO, waar hij zich toelegde op risicobeheersing en compliance. Maar zijn werk bij de bank zou een zijspoor blijken, toen hij in 2018 besloot zich aan te sluiten bij Volt.

Voor Laurens was zijn beslissing om zijn baan op te zeggen en voltijds te gaan voor Volt niet zozeer een carrièrekeuze, maar meer een roeping. Hij maakte zich ernstige zorgen over de opkomst van nationalistische en populistische bewegingen, zowel in Nederland als daarbuiten. Brexit en de verkiezing van Donald Trump waren voor hem niet alleen politieke fenomenen, maar symptomen van een dieper liggende kloof in de samenleving.

In een tijd waarin het makkelijk is om cynisch te zijn, biedt Laurens een hoopvol en realistisch alternatief. Zijn leiderschap bij Volt staat voor een visie op een wereld die samenkomt om de uitdagingen van vandaag en morgen aan te gaan.

Het was de nieuwe energie van Volt die Laurens over de streep trok. Hij las over een jonge generatie die verder keek dan de grenzen van hun eigen land en die een Europese partij wilde oprichten. Zijn enthousiasme bracht hem ertoe om niet alleen lid te worden, maar ook een leidinggevende rol te spelen binnen de partij. Als voorzitter heeft hij het gedachtegoed en de organisatie mede vormgegeven, en in deze rol zet hij zijn zorgen om in constructieve actie.

Laurens Dassen is meer dan een politicus; hij is een vertegenwoordiger van een generatie die de complexiteit van de moderne wereld erkent en die gelooft in samenwerking en eenheid als het antwoord op de problemen van vandaag. Hij is niet bang om zijn comfortzone te verlaten, om zijn handen vuil te maken en om te werken aan de grote transities die de wereld doormaakt.

Oproep voor innovatieve laadinfrastructuur een kans voor duurzame mobiliteit

De maximale subsidie per project bedraagt 300.000 euro, en de uitgaven worden tot 40% vergoed.

Het Departement Mobiliteit en Openbare Werken in Vlaanderen heeft onlangs een belangrijke aankondiging gedaan: het lanceren van een oproep voor innovatieve pilootprojecten rond laadinfrastructuur. Deze oproep is niet zomaar een routinestap, maar een mijlpaal die een nieuwe wending kan geven aan de toekomst van mobiliteit in de regio.

Volgens Lydia Peeters, Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken, zijn er al ongeveer 27.000 laadpunten in Vlaanderen. Het doel is om dit aantal tegen 2025 op te voeren tot 35.000. Maar de ambitie reikt verder dan cijfers alleen. Deze oproep is bedoeld om nieuwe, innovatieve manieren te vinden om laadinfrastructuur te implementeren en zo de vergroening van het wagenpark te bevorderen.

De oproep heeft een totaalbudget van twee miljoen euro, mede gefinancierd door het Vlaams Klimaatfonds. De maximale subsidie per project bedraagt 300.000 euro, en de uitgaven worden tot 40% vergoed. Dit geeft ruimte voor creatieve en haalbare projecten. De deadline voor het indienen van voorstellen is 23 oktober 2023. Aanmeldingen kunnen worden gedaan via het modelformulier op de website van de Vlaamse overheid.

Foto: Lydia Peeters – Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken

Als indiener van het project moet je ermee akkoord gaan om uiterlijk in 2026 deel te nemen aan een onderzoek naar het gebruik van de laadsystemen. De benodigde data moeten beschikbaar worden gesteld.

Als je overweegt om een projectvoorstel in te dienen voor de oproep voor innovatieve laadinfrastructuur van het Departement Mobiliteit en Openbare Werken, is het belangrijk om de specifieke criteria en vereisten te begrijpen. Hier volgt een overzicht van de sleutelaspecten.

De projecten moeten een verkennende en innovatieve insteek hebben. Dit houdt in dat ze nieuwe manieren moeten onderzoeken om laadinfrastructuur te implementeren of te verbeteren. Hoewel de projecten in de subsidiefase van beperkte schaal zijn, is het de bedoeling dat ze na afloop kunnen opschalen. Het project moet complementair zijn met of aanvullend zijn op eerdere CPT-projectoproepen en wat via normale concessies voor laders en snelladers zal worden uitgerold.

Alleen projecten die worden gerealiseerd in het Vlaamse Gewest na de sluiting van de oproep komen in aanmerking. De projecten mogen een maximale looptijd van twee jaar hebben, te rekenen vanaf de kennisgeving van de selectie. Alleen de kosten die zijn gemaakt na de kennisgeving van de selectie komen in aanmerking voor subsidie. Voorbereidende stappen zoals vergunningen kunnen wel al worden gezet.

JA21 visie op de Nederlandse luchtvaart, infrastructuur en nationale belangen

De partij wil meer aandacht voor de regio en pleit voor een aparte minister daarvoor. Ze willen meer investeren in het openbaar vervoer in landelijke gebieden en gaan voor het behoud van voorzieningen als zorg en onderwijs in de regio.

JA21, voluit het Juiste Antwoord 21, is een Nederlandse politieke partij die momenteel één zetel heeft in de Tweede Kamer. De partij kenmerkt zich door een conservatief-liberale en nationalistische inslag en ziet het behoud van de Nederlandse luchtvaart en infrastructuur als belangrijke speerpunten.

de economische ruggengraat

Volgens JA21 dreigen vergaande klimaatplannen zoals het Europese Fitfor55 en nationale maatregelen de positie van Schiphol en KLM ernstig te schaden. De partij benadrukt dat deze twee instituten meer zijn dan slechts een luchthaven en een luchtvaartmaatschappij. Ze zijn integraal voor het Nederlandse vestigingsklimaat, zorgen voor tienduizenden banen en vormen een belangrijke schakel in internationale handel. JA21 pleit voor maatregelen die ervoor zorgen dat KLM haar prominente rol als grote internationale luchtvaartmaatschappij behoudt, en dat Schiphol een toonaangevende Europese luchthaven blijft.

pionier in waterstofluchtvaart

Naast het behoud van bestaande infrastructuur, heeft JA21 ook een toekomstgerichte blik. Groningen Airport Eelde (GAE) wordt gezien als een centrum voor innovatie in de waterstofluchtvaart. De partij kijkt naar de synergie tussen GAE en Eemshaven, die al als een ‘Hydrogen Valley’ fungeert. Door investeringen in technologische ontwikkeling kan Nederland een leidende rol nemen in duurzame luchtvaart, volgens JA21.

maatschappelijke discussie

De partij is niet doof voor publieke zorgen zoals geluidsoverlast. Ze pleiten voor een eerlijke en open discussie over de impact van verschillende vervoersmiddelen en willen beleid dat rekening houdt met deze factoren. JA21 ziet dat er op verschillende terreinen, zoals duurzaamheid en digitalisering, miljarden aan investeringen nodig zijn. Ze willen deze veranderingen benutten om Nederland competitief en toekomstbestendig te maken.

realistische aanpak

JA21 is kritisch over de grootschalige elektrificatie van het wegvervoer en het Europese verbod op verbrandingsmotoren. De partij vindt dat dit soort beslissingen vaak voorbijgaan aan wat haalbaar en betaalbaar is voor de gemiddelde Nederlander. Ze pleiten daarom voor het verlagen van de btw op energie en het behoud van traditionele brandstoffen totdat er realistische alternatieven zijn. JA21 constateert dat veel voorzieningen in de regio’s verloren gaan. Daarom pleit de partij voor een ‘minister van de Regio’ om de belangen van landelijke gebieden te vertegenwoordigen. Ze willen meer geld vrijmaken voor openbaar vervoer in deze gebieden en behoud van essentiële diensten zoals zorg en onderwijs.

In de huidige politieke constellatie van Nederland bieden Joost Eerdmans en Annabel Nanninga een alternatieve stem die conservatieve en liberale waarden combineert met een sterke focus op Nederlandse belangen. Hun invloed binnen JA21 en daarbuiten zal ongetwijfeld blijven groeien naarmate de partij zich verder ontwikkelt.

Joost Eerdmans en Annabel Nanninga zijn prominente figuren binnen de Nederlandse politieke partij JA21 (het Juiste Antwoord 21). Niet alleen is de partijnaam een afkorting van hun voornamen, maar deze twee politici geven ook vorm aan de conservatief-liberale en nationalistische identiteit van de partij. Beiden hebben een achtergrond in de Nederlandse politiek en media, en zijn nu belangrijke stemmen binnen de partij.

Joost Eerdmans

Joost Eerdmans heeft een uitgebreide politieke carrière, beginnend bij het CDA en later bij Leefbaar Rotterdam. Hij heeft zowel op landelijk als lokaal niveau ervaring opgedaan, en is bekend om zijn focus op veiligheid, rechtvaardigheid en Nederlandse waarden. In de Tweede Kamer heeft hij de rol van fractievoorzitter van JA21, waar hij het partijstandpunt vertegenwoordigt op een breed scala aan kwesties, van infrastructuur tot duurzaamheid.

Annabel Nanninga

Annabel Nanninga kwam oorspronkelijk uit de journalistiek en was bekend als een scherp en kritisch columnist. Ze trad toe tot de politiek met Forum voor Democratie (FVD), waar ze zitting nam in de Eerste Kamer. Na onenigheid binnen FVD stapte ze over naar JA21. Ze is bekend om haar kritische houding tegenover thema’s als immigratie en Europese integratie en vertegenwoordigt deze visie nu als een van de prominente leden van JA21.

de synergie

De combinatie van Eerdmans’ politieke ervaring en Nanninga’s media-savvy vormt een complementair duo dat de boodschap van JA21 effectief kan overbrengen. Beiden delen een zorg voor de toekomst van Nederland, met name op het gebied van nationale trots, infrastructuur en Nederlandse waarden. Ze zijn het gezicht van de partij en hun ideeën zijn nauw verweven met het verkiezingsprogramma, inclusief de plannen rond luchtvaart, energie en regionale ontwikkeling.

Groenlinks-PvdA heeft een nieuwe visie op mobiliteit voor Nederland

Een interessant aspect van het verkiezingsprogramma van GroenLinks-PvdA is de focus op waterstof als een alternatieve, duurzame energiebron.

Vandaag werd het gezamenlijke verkiezingsprogramma van GroenLinks en de PvdA gepresenteerd. Het programma belicht diverse onderwerpen, maar het deel dat specifiek gericht is op mobiliteit verdient extra aandacht. Met thema’s als duurzaamheid, sociale gelijkheid en bereikbaarheid biedt het programma een frisse blik op hoe mobiliteit in Nederland kan worden getransformeerd.

Het partijprogramma stelt dat mobiliteit niet alleen een middel is om van punt A naar punt B te komen, maar dat het een essentieel aspect van ‘brede welvaart’ is. De partij is van mening dat het stimuleren van duurzaam vervoer voordelen zal bieden zoals schonere lucht en minder geluidsoverlast. GroenLinks-PvdA wil het openbaar vervoer toegankelijk maken voor alle inkomensgroepen. Ze stellen een ‘Klimaatticket’ voor, naar Duits voorbeeld, waarbij men voor €49 per maand in de daluren onbeperkt kan reizen. Dit is een duidelijke stap in de richting van het verminderen van de sociale ongelijkheid in het toegang hebben tot mobiliteit.

De partij wil stoppen met de ‘verschraling’ van het openbaar vervoer. Ze stellen voor om nieuwe buslijnen te introduceren, zelfs in kleine dorpen, en om de frequentie van bestaande lijnen te verhogen. Het plan omvat ook een focus op het verbeteren van de arbeidsvoorwaarden in de transportsector, in samenwerking met vakbonden. GroenLinks-PvdA pleit voor een sterke staatsregie op de Nederlandse Spoorwegen en ProRail. Ze onderzoeken zelfs de mogelijkheid om deze twee entiteiten weer samen te voegen in één staatsbedrijf, wat zou kunnen resulteren in een efficiënter en meer geïntegreerd openbaar vervoerssysteem.

Naast milieuoverwegingen is sociale gerechtigheid een andere hoeksteen van het mobiliteitsplan. Door bijvoorbeeld minimale reiskostenvergoedingen in te stellen en reiskosten voor het openbaar vervoer volledig te vergoeden via werkgevers, hoopt de partij het gat tussen hoge en lage inkomens te verkleinen.

Lisa Westerveld – Tweede Kamerlid Groenlinks – foto: Pitane Blue

Een terugkerend thema in het mobiliteitsplan van GroenLinks-PvdA is de actieve rol van de overheid. Of het nu gaat om het beheren van staatsbedrijven, het stimuleren van groene energie, of het aangaan van internationale samenwerkingen, de partij benadrukt de behoefte aan een goed functionerende overheid die kan sturen, reguleren en investeren waar nodig.

Met plannen voor nieuwe spoorlijnen, zoals de Lelylijn, en een focus op internationale treinverbindingen wil de partij de positie van Nederland als een mobiele en verbonden natie versterken. De introductie van accijnzen op kerosine en btw op vliegtickets zou het treinvervoer nog aantrekkelijker kunnen maken. De partij zet ook stappen om het gebruik van de auto te verminderen. Ze pleiten voor een ‘betalen naar gebruik’ beleid, waarbij automobilisten betalen naar de mate van vervuiling die ze veroorzaken. Fiscale voordelen van leaseauto’s worden afgebouwd, en er wordt ingezet op elektrificatie van alle voertuigen tegen 2030.

Het verkiezingsprogramma van GroenLinks-PvdA biedt een uitgebreide en doordachte visie op de toekomst van mobiliteit in Nederland. Van het streven naar duurzaamheid en sociale gelijkheid tot plannen voor betere lokale, nationale en internationale verbindingen: dit programma heeft het potentieel om de manier waarop we over mobiliteit denken ingrijpend te veranderen. Het is een ambitieus plan dat streeft naar een Nederland dat niet alleen meer verbonden is, maar ook duurzamer en sociaal rechtvaardiger.

Nieuwe vereisten voor rijexamen B in Vlaanderen: navigatie skills nu een must

De aankondiging van deze nieuwe regelgeving heeft gemengde reacties opgeleverd.

Vanaf 1 oktober 2023 wordt het praktijkexamen voor het rijbewijs in categorie B in Vlaanderen een tikkeltje uitdagender. Kandidaten moeten vanaf dan niet alleen bewijzen dat ze de verkeersregels kennen en deze kunnen toepassen, maar ook dat ze behendig kunnen omgaan met een navigatiesysteem. Dit nieuws volgt op een studie van de Universiteit Hasselt, die het belang van deze vaardigheid voor de moderne automobilist aantoonde.

Het goede nieuws is dat je niet verplicht bent een duur navigatiesysteem aan te schaffen voor het examen. Je mag je eigen gps gebruiken, of een gratis navigatie-app zoals Waze of Google Maps op je smartphone. Het enige vereiste is dat het toestel in een speciale houder moet zitten tijdens het examen.

Heb je geen eigen navigatiesysteem? Geen zorgen, de examinator zal je voorzien van een standaardmodel. Dit model wordt uniform gebruikt in alle Vlaamse examencentra om een eerlijke beoordeling te garanderen.

Het praktijkexamen vraagt nu niet alleen dat je het navigatietoestel vlot en correct kunt bedienen, maar ook dat je in staat bent zelfstandige beslissingen te nemen op basis van de aanwijzingen. Het is dus raadzaam om tijdens je rijopleiding en oefenperiode voldoende tijd te besteden aan deze nieuwe eis.

De instructies van het navigatiesysteem moeten in het Nederlands zijn, zodat de examinator je kan volgen. Als je een tolk nodig hebt voor het examen, zal deze de Nederlandstalige instructies vertalen naar Frans, Duits of Engels, afhankelijk van je voorkeur.

Deze nieuwe regelgeving benadrukt het groeiende belang van technologie in het dagelijks verkeer en bereidt nieuwe bestuurders beter voor op de realiteit van het moderne rijden. Sommigen zien het als een logische stap in een steeds meer gedigitaliseerde wereld, terwijl anderen vrezen dat het een extra barrière kan vormen voor mensen die niet technologisch onderlegd zijn of geen toegang hebben tot moderne smartphones.

Leuven van studentenstad tot pionier in deelmobiliteit is een echte autodeelstad

Leuven heeft bewezen dat een stad niet groot hoeft te zijn om grootse ideeën te realiseren.

Vooral bekend als studentenstad en thuisbasis van de oudste universiteit van België, voegt Leuven een nieuwe titel aan zijn lijst toe: een voorloper in deelmobiliteit. De stad heeft de afgelopen jaren grote stappen gezet in het promoten van autodelen en heeft onlangs haar aanbod uitgebreid met nieuwe partners zoals Poppy en Dégage.

Een van de belangrijkste trekpleisters in Leuven’s autodeelproject is het gemak en de flexibiliteit die het biedt aan zijn bewoners. Met diensten als Poppy, waar je een auto kunt nemen en achterlaten waar je maar wilt, is het makkelijker dan ooit om een ritje te maken zonder de verplichtingen van autobezit. Dégage gaat nog een stap verder door een platform te bieden waar particulieren hun auto kunnen delen met buren.

Leuven is geen nieuwkomer als het gaat om autodelen. De stad heeft al meer dan 200 deelwagens in omloop, zowel op particuliere als commerciële basis. Dat heeft indrukwekkende resultaten opgeleverd: meer dan 4.700 gezinnen en bedrijven maken gebruik van deelwagens en het aantal autodelers is in vier jaar tijd met 55% gestegen.

Naast gezinnen zien ook lokale bedrijven de voordelen van autodelen. Veel bedrijven hebben eigen parkeerplaatsen opgegeven ten gunste van deelauto-abonnementen voor hun werknemers. Dit draagt niet alleen bij aan de bedrijfscultuur rond duurzaamheid, maar leidt ook tot aanzienlijke kostenbesparingen.

De inspanningen zijn niet onopgemerkt gebleven. Vorig jaar ontving Leuven de ‘Elke buurt deelt’-award voor haar proactieve rol in het stimuleren van autodelen. Schepen van mobiliteit David Dessers is optimistisch over de toekomst. “We erkennen Poppy en Dégage als nieuwe autodeelorganisaties in onze stad om het aanbod te vergroten. Elk van deze diensten heeft een unieke aanpak en spreekt verschillende doelgroepen aan.”

​”We starten een proefproject van anderhalf jaar met zowel Poppy als Dégage. De komende maanden bekijken we of het aanbod aanslaat en we gaan de impact en het gebruik van de wagens na”

David Dessers – schepen van mobiliteit Leuven

In het kader van het proefprojecten krijgen de wagens een parkeerkaart waarmee gebruikers in de blauwe en betalende zones onbeperkt mogen parkeren. Volgens Dessers is een van de grootste voordelen van autodelen dat het helpt om de openbare ruimte beter te benutten. “Een deelwagen vervangt ongeveer tien particuliere auto’s. Dat betekent meer ruimte voor recreatie en minder parkeerdruk,” legt hij uit. 

Leuven is nog steeds in een proefperiode van anderhalf jaar om te evalueren hoe goed de nieuwe diensten worden ontvangen en wat de impact zal zijn op autobezit in de stad. Maar met een dergelijk robuust en divers aanbod lijkt de toekomst van autodelen in Leuven veelbelovend.

Poppy

Poppy Mobility is al aanwezig in Brussel, Antwerpen, Mechelen, Gent en Luik en de Belgische luchthavens en vanaf morgen 1 september dus ook in Leuven met 35 voertuigen. Het gaat over een mix van types voertuigen. Als Poppy aanslaat in Leuven, wordt het aanbod mogelijk op termijn verder uitgebreid naar 60 wagens. Bijzonder aan Poppy is dat je de wagens kunt nemen en achterlaten op het merendeel van de openbare parkeerplaatsen. Het is ook mogelijk om een rit te starten in Leuven en deze te beëindigen in één van de andere steden en luchthavens waar Poppy actief is.

“Poppy wil iedere Leuvenaar toegang geven tot een wagen zonder alle nadelen van wagenbezit of de beperkingen van deelwagens met vaste staanplaatsen”, legt Pierre de Schaetzen, CMO van Poppy Mobility uit. “Je neemt de dichtstbijzijnde wagen, die je op het merendeel van de openbare parkeerplaatsen kan achterlaten, in Leuven en in alle andere steden en luchthavens waar we aanwezig zijn.”

Dégage

Dégage is een deelplatform waarbij particulieren hun wagen of (bak-)fiets kunnen delen met andere Dégage-leden. Autokosten kunnen hoog oplopen maar voor een eigenaar is de auto wegdoen soms een brug te ver. Door je auto te delen, staat je auto minder stil, deel je de kosten en kun je je wagen blijven gebruiken. Voor elke kilometer die iemand anders met de wagen rijdt, krijgt de eigenaar kosten terugbetaald. Gebruikers betalen een kilometervergoeding gebaseerd op de werkelijke kosten van de wagen.

Eline Snacken van Dégage: “Dégage is blij met de erkenning door stad Leuven. Dankzij de parkeerkaarten kunnen onze deelwagens nu een waardig alternatief zijn voor de eigen wagen. Dégage is voor een stad of gemeente een laagdrempelige manier van autodelen. We zijn ervan overtuigd dat de samenwerking met stad Leuven onze missie kracht bij zet. Dégage streeft geen winst na, wel leefbare en sociale buurten.”

Mobiliteitsplan van het CDA investeert in een bereikbaar en duurzaam Nederland

Asociaal gedrag in het verkeer en tegen OV-personeel moet volgens het CDA harder worden bestraft.

Het CDA heeft zijn verkiezingsprogramma gepresenteerd. Ralph Diederen, voorzitter van de programmacommissie, overhandigde het programma aan waarnemend partijvoorzitter Mark Buck en lijsttrekker Henri Bontenbal. Mobiliteit staat hoog op de agenda van het CDA, en het programma is ambitieus op dit gebied.

Het CDA stelt dat bereikbaarheid een basisrecht is en wil ruimhartig investeren in zowel wegen als openbaar vervoer. De focus ligt ook op het ondersteunen van belangrijke spoorlijnen zoals de Nedersaksenlijn en de Lelylijn, die met name de bereikbaarheid in de minder dichtbevolkte regio’s moeten verbeteren.

Het CDA wil meer geld uittrekken voor regionaal openbaar vervoer en regionale bereikbaarheid. Concrete projecten als de Maaslijn en de verbinding Zwolle-Munster zijn cruciale randvoorwaarden voor deze nieuwe manier van denken.eerlijke en toegankelijke oplossingen biedt voor heel Nederland.

Het CDA is tegen rekeningrijden in deze gebieden, omdat mensen daar minder vervoersalternatieven hebben. In plaats daarvan wordt een e-vignet voorgesteld om bijdragen van buitenlandse automobilisten te verkrijgen voor het onderhoud van wegen.

De partij ziet kansen voor de NS om met de nieuwe generatie intercitytreinen een eerste stap te zetten naar een binnenlands hogesnelheidsnetwerk. Dat zou het niet alleen aantrekkelijker maken om in de stad te werken en elders te wonen, maar biedt ook een alternatief voor Europese vliegvakanties.

rekeningrijden

Voor mensen die op het platteland wonen, zijn er minder alternatieven dan voor stedelingen. Daarom is het CDA tegen het idee van rekeningrijden op het platteland. Wel willen ze met een e-vignet een bijdrage vragen van mensen buiten Nederland voor het in stand houden van het wegennet. De partij wil ook investeren in duurzame en betaalbare alternatieven voor de auto, zoals snelfietspaden en deelvervoer. De partij is bereid om regels aan te passen als deze alternatieve vormen van vervoer in de weg staan.

Asociaal gedrag in het verkeer en tegen OV-personeel moet volgens het CDA harder worden bestraft. Daarnaast investeert het CDA in wegafscheidingen en verlichting op gevaarlijke provinciale N-wegen. De partij wil ook dat mensen met een beperking beter toegang krijgen tot het openbaar vervoer en andere publieke voorzieningen. Met deze integrale aanpak op het gebied van mobiliteit laat het CDA zien dat het een partij is die verder kijkt dan de gebaande paden en duurzame, eerlijke en toegankelijke oplossingen biedt voor heel Nederland.