Tag archieven: politiek

Voelt als buitenspel gezet: TCA roept politiek op tot herstel samenwerking en betere regels

De Amsterdamse taxitop laat van zich horen met stevige brief. Met deze brede vertegenwoordiging vanuit zowel bestuur als directie geeft TCA een duidelijk signaal af.

Taxi Centrale Amsterdam (TCA) heeft in een open brief een duidelijke oproep gedaan aan de onderhandelaars van een nieuw Amsterdams coalitieakkoord: geef de taxi een volwaardige plek in het mobiliteitsbeleid van de stad. De brief, gedateerd op 20 maart 2026, schetst een sector die van groot belang is voor de hoofdstad, maar tegelijkertijd onder toenemende druk staat.

Onder de ondertekenaars bevinden zich bekende namen binnen de organisatie. Zo hebben Achmec Baâdoud, Paul Wevers, Walther Ploos van Amstel, Boyke Noermohamed, Lex Hummen en Rizwan Yasin hun naam onder het document gezet. Ook Solaiman Ben Mohammed, die deel uitmaakt van de directie van TCA, heeft de brief mede ondertekend.

politieke keuzes

Amsterdam staat aan de vooravond van belangrijke politieke keuzes die de bereikbaarheid, leefbaarheid en economische dynamiek van de stad voor de komende jaren zullen bepalen. Volgens TCA kan de taxi daarin niet langer als bijzaak worden behandeld. “In die keuzes verdient de taxi een duidelijke en volwaardige plaats,” schrijven bestuur en directie in hun brief.

De organisatie vertegenwoordigt bijna 800 lokale taxiondernemers die dag en nacht actief zijn voor bewoners, bedrijven en bezoekers. Jaarlijks verzorgen Amsterdamse taxi’s ongeveer 15 miljoen ritten en leggen zij gezamenlijk meer dan 150 miljoen kilometer af. Daarmee is de economische waarde van de sector aanzienlijk, met een geschatte bijdrage van zo’n 300 miljoen euro per jaar. Volgens TCA vormt de taxisector daarmee “een onmisbare schakel in de mobiliteit van de stad.”

cruciale rol

De brief benadrukt dat taxi’s een cruciale rol spelen waar andere vormen van vervoer tekortschieten. Of het nu gaat om mensen die na een lange werkdag veilig thuis willen komen, ouderen die afhankelijk zijn van vervoer naar het ziekenhuis of toeristen die met bagage naar Schiphol reizen, de taxi biedt vaak uitkomst. “Taxi’s vullen precies die gaten in het mobiliteitssysteem waar lopen, fietsen of openbaar vervoer niet altijd uitkomst bieden,” aldus TCA.

Tegelijkertijd klinkt er stevige kritiek op de huidige situatie in de stad. De afgelopen jaren is de positie van de taxi volgens de organisatie verslechterd. Door verkeersmaatregelen en afsluitingen in de binnenstad worden chauffeurs steeds vaker gedwongen om om te rijden. Dat leidt tot hogere ritprijzen, langere reistijden en een afnemende betrouwbaarheid van het taxivervoer. Ook verdwijnen er standplaatsen en wordt de taxi bij herinrichting van straten regelmatig over het hoofd gezien.

TCA Amsterdam

Volgens TCA is samenwerking de sleutel tot verbetering. De relatie tussen gemeente, sector en reiziger is de afgelopen jaren onder druk komen te staan. “Het overleg loopt stroef, terwijl de problemen urgenter worden. Niemand heeft daar baat bij en zeker de reiziger niet,” klinkt het in de brief.

Volgens TCA wringt dat met het beleid van een autoluwe stad. “In een stad die autoluw wil worden is dat een paradox. De taxi is immers juist een vorm van gedeelde mobiliteit die het mogelijk maakt dat mensen geen eigen auto nodig hebben,” zo staat in de brief.

mobiliteitssysteem

De organisatie pleit daarom voor een integrale visie waarin taxi’s expliciet worden meegenomen als volwaardig onderdeel van het mobiliteitssysteem. Daarbij wordt onder meer gewezen op het belang van goede bereikbaarheid, met een logisch routenetwerk, toegang tot belangrijke verkeersaders en voldoende standplaatsen. Ook het behoud van een gemeentelijk aanspreekpunt, het zogeheten taxiteam, wordt als cruciaal gezien voor overleg en afstemming tussen sector en gemeente.

Daarnaast vraagt TCA aandacht voor landelijke regelgeving. De huidige Wet Personenvervoer 2000 zou gemeenten beperken in hun mogelijkheden om effectief toezicht te houden. Omdat een groot deel van de ritten onder de bestelmarkt valt, ontbreekt lokaal toezicht op betrouwbaarheid en veiligheid. De organisatie roept Amsterdam op om de lobby richting Den Haag voort te zetten en te pleiten voor betere regelgeving.

misstanden

Handhaving vormt een ander belangrijk punt. Hoewel volgens TCA het merendeel van de chauffeurs professioneel werkt, moet er harder worden opgetreden tegen misstanden. “Juist daarom is het belangrijk dat malafide chauffeurs, agressief rijgedrag en snorders stevig worden aangepakt,” schrijven de opstellers van de brief.

De taxisector bevindt zich bovendien in een periode van grote veranderingen. Digitalisering, de opkomst van platformbedrijven en veranderend klantgedrag hebben de markt de afgelopen tien jaar ingrijpend veranderd. Tegelijkertijd liggen er grote uitdagingen op het gebied van elektrificatie, nieuwe mobiliteitsdiensten en kwaliteitsverbetering.

De organisatie ziet in de nieuwe coalitie een kans om die samenwerking te herstellen en een nieuwe start te maken. “Amsterdam heeft een taxisector nodig die betrouwbaar, professioneel en duurzaam is. Maar die sector heeft ook de gemeente nodig die taxi’s erkent als een onmisbare schakel in een bereikbaar en gastvrij Amsterdam.”

Met die boodschap nodigt TCA de onderhandelaars nadrukkelijk uit om samen met de sector te werken aan toekomstbestendig taxibeleid. De inzet is duidelijk: zonder taxi geen compleet mobiliteitssysteem in de hoofdstad.

Hatte Van der Woude: politiek moet kiezen voor bewegend Nederland

De roep om politieke steun voor het openbaar vervoer klinkt steeds luider nu de Tweede Kamerverkiezingen op 29 oktober naderen.

Voorzitter Hatte van der Woude heeft de afgelopen weken namens de gezamenlijke OV-vervoerders – waaronder Arriva Nederland, EBS, GVB, HTM, Keolis, NS, Qbuzz, RET en Transdev – een krachtig signaal afgegeven aan de verkiezingsprogrammacommissies van alle politieke partijen. Haar boodschap is helder: het openbaar vervoer houdt Nederland draaiende en verdient structurele aandacht in de verkiezingsprogramma’s.

Elke dag stappen meer dan een miljoen mensen in trein, bus, tram of metro om hun bestemming te bereiken. Of het nu gaat om werk, onderwijs, ziekenhuisbezoek of familie, het OV vervult een fundamentele maatschappelijke functie. “Zonder deze publieke dienstverlening loopt het land letterlijk en figuurlijk vast,” stelt Van der Woude. Juist daarom vraagt de sector nadrukkelijk om politieke keuzes die bijdragen aan een toekomstbestendig en betrouwbaar openbaar vervoersysteem.

ingrijpen

De oproep van de branche komt niet uit de lucht vallen. De sector staat al enige tijd onder druk. Stijgende kosten voor energie, personeel en infrastructuur worden niet gecompenseerd door stabiele inkomsten of voldoende overheidsbijdragen. Tegelijkertijd hebben vervoerders te maken met onvoorspelbaar beleid en administratieve bezuinigingen, zoals de foutieve korting op de Brede Doeluitkering verkeer en vervoer. Zonder ingrijpen dreigen lijnen te verdwijnen, tarieven te stijgen en innovaties stil te vallen.

Volgens Van der Woude is het moment aangebroken om keuzes te maken. Zij pleit voor een meerjarige, stabiele financiering van zowel de exploitatie als de infrastructuur van het openbaar vervoer. “Een verlies van 335 miljoen euro aan rijksbijdragen kan niet zonder gevolgen blijven,” waarschuwt zij. De sector verwelkomt daarom de aangenomen motie van Kamerleden De Hoop (GL-PvdA), Grinwis (CU) en Van Kent (SP), die een herstel van 225 miljoen euro beoogt. Van der Woude benadrukt dat deze motie ook volledig uitgevoerd moet worden.

Foto: © Pitane Blue – stationshal

De gezamenlijke vervoerders dringen er bij de politiek op aan om het openbaar vervoer niet langer als sluitpost te behandelen. “Neem het OV op in uw verkiezingsprogramma’s als vitale publieke sector. Geef het de plek en middelen die het verdient,” besluit Van der Woude. Want zonder bus, tram of trein is er simpelweg geen Nederland dat beweegt.

Daarnaast vraagt zij aandacht voor samenhangend mobiliteitsbeleid, waarbij OV niet langer als bijzaak wordt gezien. De invoering van een aparte minister van Mobiliteit, met een eigen portefeuille en bevoegdheden, is volgens de sector essentieel om het OV als ruggengraat van de ruimtelijke ontwikkeling te verankeren. “Bij het bouwen van 900.000 nieuwe woningen mag OV niet ontbreken,” aldus de brief die OV-NL naar de partijen stuurde.

veiligheid

Ook de veiligheid van personeel en reizigers staat op de agenda. De toename van agressie in het OV vraagt om gerichte maatregelen. Van der Woude wijst op het belang van betere handhaving, uitbreiding van identificatiemogelijkheden voor boa’s en regionale reisverboden voor overlastgevers. “Investeer in veiligheid, in mensen én in techniek, zoals cameratoezicht en digitale meldsystemen.”

Ten slotte benadrukt de sector het belang van weerbaarheid, zeker in een tijd waarin digitale dreigingen toenemen. Investeringen in cyberveiligheid, fysieke bescherming van infrastructuur en noodcapaciteit zijn volgens Van der Woude geen luxe, maar noodzaak. “Het OV moet bestand zijn tegen sabotage en calamiteiten. Alleen dan blijft Nederland mobiel in crisistijd.”

Soberheidskuur: bezuiniging Rijkswaterstaat legt pijnlijke kwetsbaarheid bloot

Het knelt bij Rijkswaterstaat. Terwijl Nederland kampt met toenemende druk op wegen, bruggen, tunnels en digitale veiligheid, moet de overheidsdienst zich plotseling herbezinnen op zijn huishoudboekje.

De oorzaak? Een torenhoge kostenpost die jarenlang met eigen vermogen werd afgedekt, zonder dat er structurele financiering tegenover stond. Dat blijkt niet langer houdbaar. Ingrijpende bezuinigingen zijn het gevolg.

HeRA

Onder de noemer ‘Herstel Resultaat Agentschap’, kortweg HeRA, werd in het voorjaar een intern herstelplan afgekondigd. Het doel is kraakhelder: nog vóór het einde van het jaar moet er 50 miljoen euro van de uitgaven worden afgehaald. De pijn wordt daarbij vooral intern gevoeld. Zo worden vacatures voorlopig in de ijskast gezet, worden externe krachten nauwelijks nog ingehuurd en staan materiële investeringen op pauze. De directie roept personeel op tot ‘extra soberheid en kostenbewustzijn’, wat klinkt als: doe hetzelfde werk, maar met minder middelen.

Dat werk stapelt zich intussen op. Van onderhoud aan viaducten tot het beschermen van watersystemen tegen cyberaanvallen, Rijkswaterstaat staat onder druk. Het extra personeel dat daarvoor de afgelopen jaren is aangetrokken, werd gefinancierd uit eigen buffers. Maar die buffers zijn inmiddels nagenoeg opgedroogd. Volgens de Algemene Rekenkamer kwam het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat vorig jaar al 20,5 miljard euro tekort voor het noodzakelijke onderhoud van het hoofdwegennet. Rijkswaterstaat leverde daar een flinke bijdrage aan – niet alleen qua uitvoering, maar ook qua begrotingsstress.

presteren

Opvallend is dat de maatregelen van HeRA niet op zichzelf staan. Het nieuwe kabinet-Schoof heeft kortgeleden het apparaatsbudget van Rijkswaterstaat met 15,6 miljoen euro verlaagd. Een signaal dat vanuit politiek Den Haag de koers richting krimp al was ingezet. Dat betekent dat de dienst het komende jaar zowel intern moet besparen als extern meer moet presteren – een bijna onmogelijke combinatie.

Foto: © Pitane Blue – Rijkswaterstaat

Rijkswaterstaat start in juli 2025 met directe maatregelen zoals het met 2 maanden vertragen van het openstellen van vacatures. Maar ook het beperken van inhuur en uitstellen van materiële uitgaven en investeringen is een directe maatregel.

De vraag rijst dan ook of Rijkswaterstaat met deze financiële krimp nog wel voldoende in staat is zijn kerntaken uit te voeren. De Rekenkamer sprak in mei 2025 al haar zorgen uit over het aanbestedingsproces bij de dienst. Volgens het rapport is het ‘een uitdaging om opdrachten op tijd, volgens de regels en binnen budget uit te voeren’. Een eufemisme dat wijst op organisatorische overbelasting en een tekort aan sturing.

herstelplan

Waar het herstelplan van Rijkswaterstaat intern misschien als een noodzakelijke pas op de plaats wordt gepresenteerd, klinkt het extern eerder als een alarmsignaal. De infrastructuur van Nederland is kwetsbaar, het klimaat verandert, en digitale dreigingen nemen toe. Dat zijn geen dossiers waarop bezuinigd kan worden zonder gevolgen. Toch is dat precies wat er nu gebeurt.

Als de organisatie er niet in slaagt structureel geld los te krijgen voor taken die jaar na jaar toenemen, wordt de rek gevaarlijk. De huidige besparingsronde van 50 miljoen euro mag dan tijdelijk lucht geven, het fundamentele probleem blijft bestaan: de groei van de verantwoordelijkheden is al jaren groter dan de groei van het budget. Daar helpt geen enkel intern plan tegen, hoe degelijk het ook is opgetuigd.

politiek

Rijkswaterstaat kan alleen overeind blijven als de politiek erkent wat er op het spel staat: de veiligheid, mobiliteit en digitale bescherming van het land. Besparen zonder visie is geen bezuiniging, maar uitstel van problemen die zich op termijn alsnog keihard aandienen.

Reispas voor lage inkomens: gratis OV voor minima dreigt dure sigaar uit eigen doos

Het kabinet overweegt om mensen met een laag inkomen gratis te laten reizen met bus, tram, metro en trein, maar stuit daarbij op felle kritiek uit meerdere hoeken.

Het voorstel, dat beoogt de mobiliteit onder kwetsbare groepen te vergroten, lijkt op papier een sympathiek idee. Toch roept het vooral vragen op over de betaalbaarheid, uitvoerbaarheid en effectiviteit van het plan.

De ov-sector zelf, vertegenwoordigd door brancheorganisatie OV-NL, uit stevige zorgen. Voorzitter Hatte van der Woude stelt dat het plan losstaat van de harde realiteit waarin de sector verkeert. “Er wordt tegelijkertijd fors bezuinigd op het ov,” benadrukt Van der Woude. Minder reizigers sinds de coronapandemie en stijgende kosten hebben al geleid tot hogere tarieven en het schrappen van buslijnen. Volgens haar betekent de invoering van een gratis ov-pas óf nog hogere prijzen voor andere reizigers óf verdere verschraling van het aanbod. “Dat is niet houdbaar,” aldus Van der Woude.

steun

Ook binnen de politiek ontbreekt de steun. Staatssecretaris Chris Jansen (Openbaar Vervoer, PVV) maakt duidelijk dat hij geen voorstander is van gratis openbaar vervoer. Tijdens een debat in de Tweede Kamer liet hij weten dat het voorstel de staatskas te veel zou belasten. “Betaalbaarheid is belangrijk, maar gratis ov is niet de juiste weg,” aldus Jansen.

Foto: © Pitane Blue –
Bravo – busvervoer

Het plan om mensen met een laag inkomen gratis met het openbaar vervoer te laten reizen lijkt op het eerste gezicht sociaal en nobel. Maar bij nadere beschouwing stapelen de bezwaren zich op. De ov-sector zelf slaat alarm over verdere verschraling van het aanbod en duurdere kaartjes voor reguliere reizigers. Politici waarschuwen voor de enorme kosten en wijzen op de schrale resultaten van vergelijkbare initiatieven in het buitenland. Gratis ov klinkt sympathiek, maar in de praktijk betekent het vooral hogere lasten voor iedereen. De overheid zou beter inzetten op gerichte kortingen en versterking van het ov-netwerk, zodat mobiliteit voor iedereen verbetert, niet alleen voor een selecte groep.

Internationale voorbeelden bieden weinig hoop dat het voorgestelde Nederlandse systeem een succes zou worden. In Luxemburg is het openbaar vervoer sinds 2020 gratis, maar het autogebruik is nauwelijks gedaald. In Tallinn, de hoofdstad van Estland, waar sinds 2013 gratis openbaar vervoer wordt aangeboden, steeg het gebruik van bus en tram weliswaar met 14 procent, maar ook daar bleef de auto populair. Hoogleraar transportbeleid Bert van Wee van de TU Delft legt uit dat vooral voormalige wandelaars en fietsers de overstap naar het ov maken. “Het leidt nauwelijks tot minder files,” stelt Van Wee. Sterker nog, het extra energieverbruik van de toegenomen ov-gebruikers kan zelfs hoger uitvallen dan de besparing op autogebruik.

beleid

Dat roept de vraag op wie werkelijk geholpen is met dit beleid. Als het kabinet beoogt sociale mobiliteit te bevorderen, waarom wordt dan niet gekozen voor gerichte korting buiten de spits, zoals Van Wee bepleit? Op die manier zouden mensen met lage inkomens echt profiteren, zonder het toch al krimpende ov-net verder onder druk te zetten.

De financiering van het voorstel lijkt bovendien allesbehalve solide. Het kabinet wil 157,5 miljoen euro uit het Klimaatfonds gebruiken en 152,5 miljoen euro uit een Europees sociaal klimaatfonds aanvragen. In tijden waarin overal bezuinigd wordt, lijkt het wrang om geld dat bedoeld is voor verduurzaming in te zetten voor gratis vervoer dat mogelijk weinig klimaateffect heeft.

De zorgen zijn breed gedragen en alles wijst erop dat het plan eerder symboliek dan daadwerkelijk effectieve sociale verbetering oplevert. Gratis is zelden echt gratis, en in dit geval betalen alle ov-gebruikers en de belastingbetaler de rekening. De kans dat het voorstel in deze vorm wordt doorgezet lijkt daarmee klein, zeker nu ook binnen de coalitie de twijfels toenemen.

De gedachte om mobiliteit voor kwetsbare groepen te verbeteren verdient steun. Maar daarvoor is gericht beleid nodig, geen dure cadeautjes die de sector verzwakken en het probleem slechts verplaatsen.

Beleid: Fred Teeven strijdt voor gebruik van busbanen voor touringcars

Een van de concrete punten die Teeven wil aanpakken, is het heropenen van busbanen voor touringcars. In het verleden mochten deze voertuigen gebruikmaken van busbanen, maar tegenwoordig zijn deze vaak voorbehouden aan reguliere lijnbussen.

Fred Teeven, die per 1 december de nieuwe voorzitter van Koninklijk Nederlands Vervoer (KNV) wordt, vertelt met enthousiasme over zijn aanstaande rol bij de brancheorganisatie. KNV vertegenwoordigt een diverse groep vervoerders, waaronder taxi- en touringcarbedrijven, zorgvervoerders, en in beperkte mate ook het openbaar vervoer. Teeven ziet zijn functie als een onafhankelijke rol, wat inhoudt dat hij geen belang heeft bij specifieke bedrijven of organisaties, maar zich inzet voor de gehele sector.

Oud-staatssecretaris Fred Teeven sloot onlangs een opmerkelijk hoofdstuk af: zijn tijd als buschauffeur bij vervoersmaatschappij Connexxion. Het avontuur dat ooit begon als een korte pauze na zijn politieke carrière, groeide uit tot zeven jaren achter het stuur. “Het was eigenlijk net als die zeven jaar daarvoor,” vertelt Teeven over zijn laatste rit aan Jurgen van den Berg, presentator van NPO Radio 1. “Nog steeds leuk om een groot voertuig te besturen.”

Teeven begon zijn werk bij Connexxion na een bewogen politieke carrière en vond in het rijden van een bus rust en eenvoud. Het bleek een bijzondere manier om met mensen in contact te komen, ver weg van de politieke arena. In de eerste maanden wilden reizigers massaal selfies met de bekende oud-politicus. Dat enthousiasme nam in de loop der jaren af, maar de waardering voor zijn werk bleef.

laatste rit zonder ceremonie

Teevens laatste rit vond plaats op een rustige zondag, zonder speciale festiviteiten. “Mijn vrouw was toevallig mee op die rit vanaf Amsterdam-Zuid. Bij Haarlem Station stapten we samen uit, en toen zijn we naar de remise gereden,” aldus Teeven. Pas een dag later ontving hij thuis een bos bloemen van Connexxion. Voor Teeven was zijn vrouw feitelijk de laatste passagier, “een beetje clandestien,” voegt hij lachend toe.

Met zijn kenmerkende nuchterheid vertelde Teeven dat er, ondanks enkele fans, geen groot afscheidsfeest was. In een interview met Van den Berg onthulde hij dat het besluit om te stoppen deels voortkwam uit zijn nieuwe functie als voorzitter van Koninklijk Nederlands Vervoer (KNV), de brancheorganisatie voor onder andere het taxivervoer, openbaar vervoer en touringcars. “Als onafhankelijk voorzitter past het niet meer om in dienst te zijn van Connexxion,” legt hij uit.

Foto: © Pitane Blue – Fred Teeven – voorzitter KNV

Als buschauffeur maakte Teeven ook kennis met tradities binnen de wereld van het openbaar vervoer, zoals het zogenaamde ‘buswuiven’.

Dit groeten van collega’s in tegemoetkomende bussen is een vast ritueel. “In de eerste jaren stak ik gewoon mijn hand op, maar later was het meer een knikje,” vertelt hij. Het wuiven bleek niet alleen een collegiaal gebaar, maar ook een klein verzetje tijdens zijn diensten.

Teeven genoot zichtbaar van het contact met reizigers. Het rijden van een bus bracht hem dagelijks in aanraking met mensen uit alle lagen van de samenleving. “Je krijgt van alles te horen, van mensen die je terug in de politiek willen zien tot mensen die juist blij zijn dat je daar weg bent.” Een van zijn reizigers, een criticus van zijn politieke tijd, weigerde zelfs een keer in te stappen toen hij zag dat Teeven de chauffeur was. “Die heb ik gewoon de deuren dichtgedaan,” lacht hij.

Haagse politiek

De overstap van politiek naar buschauffeur kwam in 2017 als een verrassing voor velen. Teeven, die eerder staatssecretaris was, besloot om na zijn vertrek uit de politiek tijd te nemen om na te denken. “Ik wilde gewoon een tijdje geen gezeik aan mijn kop,” vertelde hij. Na een kort intermezzo waarin hij zijn eigen bedrijf oprichtte, koos hij voor het rijden van een bus als afleiding en reflectiemoment.

Toch gaf hij toe dat de ervaring op de bus nuttige vaardigheden bood, ook voor zijn vorige functie in Den Haag. “Op die bus leer je om te incasseren. Als het een keer onvriendelijk wordt, lig je daar niet meteen wakker van,” zegt hij, een eigenschap die volgens hem ook van pas kwam als officier van justitie.

politieke ambities

Hoewel Teeven in de bus regelmatig opmerkingen kreeg over een mogelijke politieke terugkeer, zijn die ambities definitief verleden tijd. Op de vraag van Van den Berg of hij ooit premier had willen worden, antwoordt hij schertsend: “Als ik 67 was en ze vroegen het, zou ik waarschijnlijk geen nee zeggen.” Maar de functie blijft vooralsnog een hypothetisch idee, en zijn toekomst ligt voorlopig buiten de politiek.

Met zijn aanstaande voorzitterschap bij KNV verwacht Teeven zich in te zetten voor efficiënter vervoer, vooral in dunbevolkte gebieden. “Je kunt op het platteland beter kleine busjes op afroep laten rijden dan grote, lege bussen rond laten rijden,” zegt hij. Hij hoopt daarbij ook te kunnen pleiten voor het heropenen van busbanen voor touringcars, die vroeger wel op deze rijbanen mochten rijden.

dubbel klutsen

Naast zijn nieuwe functie bij KNV is Teeven sinds kort voorzitter van het NZH Vervoer Museum, waar hij af en toe achter het stuur kruipt van de klassieke stadsbussen. “Dat is dubbel klutsen,” vertelt hij enthousiast over het rijden van deze oude modellen, waarbij het schakelen een stuk minder soepel gaat dan bij moderne bussen. Tijdens evenementen zoals de Kids Night in Haarlem vervoert hij kinderen met deze historische voertuigen, iets waar hij zichtbaar plezier aan beleeft.

Met zijn afscheid van Connexxion komt er een einde aan een periode van zeven jaar waarin Teeven een verrassende, maar voor velen sympathieke weg koos buiten de politiek. “Het was mooi geweest,” sluit hij af, met de bescheidenheid die zijn tweede carrière kenmerkte. Vooralsnog rijdt hij verder, nu niet meer in de dienst van Connexxion, maar als vrijwilliger in een rol die eer betoont aan de bus als iconisch vervoermiddel.

Foto: © Pitane Blue – Fred Teeven – Bertho Eckhardt

Met zijn komst als voorzitter verwacht Teeven dus een frisse blik en praktische benadering toe te voegen aan KNV. Hij begrijpt zowel de dagelijkse praktijk van chauffeurs als de complexiteit van beleidskwesties door zijn ervaring in de politiek.

Fred Teeven, die per 1 december de nieuwe voorzitter van Koninklijk Nederlands Vervoer (KNV) wordt, vertelt met enthousiasme over zijn aanstaande rol bij de brancheorganisatie. KNV vertegenwoordigt een diverse groep vervoerders, waaronder taxi- en touringcarbedrijven, zorgvervoerders, en in beperkte mate ook het openbaar vervoer. Teeven ziet zijn functie als een onafhankelijke rol, wat inhoudt dat hij geen belang heeft bij specifieke bedrijven of organisaties, maar zich inzet voor de gehele sector.

klantgerichter

Een van de belangrijkste uitdagingen waar KNV voor staat, is het efficiënter en klantgerichter maken van het vervoersaanbod, met name in dunbevolkte gebieden. Teeven benadrukt dat het niet effectief is om grote, lege bussen op het platteland te laten rijden, zoals hij zelf ook vaak meemaakte tijdens zijn tijd als buschauffeur. Volgens Teeven zou vervoer op maat, bijvoorbeeld door middel van kleine busjes op afroep, een betere oplossing zijn. Hij vindt dat de branche zich moet aanpassen aan de wensen van de klant en beter moet inspelen op veranderende behoeften.

Daarnaast heeft de sector te maken met personeelstekorten en krappe budgetten, vooral binnen het zorgvervoer, waar vraag en verwachtingen van klanten stijgen. Teeven begrijpt dat vervoersbedrijven onder druk staan door de hoge eisen vanuit aanbestedingen en de toenemende complexiteit van het personeelsbeleid. Hierin hoopt hij als voorzitter een bemiddelende en ondersteunende rol te spelen, waarbij hij de stem van de vervoerders kan vertegenwoordigen richting de overheid en andere betrokken partijen.

busbanen

Een van de concrete punten die Teeven wil aanpakken, is het heropenen van busbanen voor touringcars. In het verleden mochten deze voertuigen gebruikmaken van busbanen, maar tegenwoordig zijn deze vaak voorbehouden aan reguliere lijnbussen. Teeven ziet hierin een mogelijkheid om het verkeer efficiënter te maken voor touringcarbedrijven, die vaak stuiten op vertragingen door gebrek aan toegang tot dergelijke rijstroken. Hij hoopt dat KNV hierin een brug kan slaan tussen de vervoersbedrijven en beleidsmakers.

Teeven ziet zijn rol bij KNV als vergelijkbaar met zijn voorzitterschap bij de Nederlandse Brouwers, waarin hij eveneens een onafhankelijk voorzitterschap vervult. Hij omschrijft deze functie als “van iedereen en van niemand,” wat inhoudt dat hij opkomt voor de algemene belangen zonder directe binding aan individuele leden. Dit onafhankelijk voorzitterschap stelt hem in staat om een neutrale positie in te nemen en tegelijkertijd effectief voor de sector te kunnen lobbyen.

Klaar voor ministerspost: ex-makelaar Barry Madlener wil infrastructuur aanpakken

Hij erkent de vele uitdagingen die voor hem liggen, zowel financieel als technisch, maar hij is vastberaden om samen met de Kamer deze obstakels te overwinnen.

Barry Madlener wordt wellicht de nieuwe minister van Infrastructuur en Waterstaat. Zijn motivatiebrief aan formateur Van Zwol biedt inzicht in zijn motivatie en achtergrond. In zijn brief reflecteert Madlener op zijn onverwachte politieke carrière en de ervaringen die hem hebben gevormd.

Madlener begint zijn brief met de opmerking dat hij nooit had gedacht kandidaat-minister te worden. In 1999 was hij makelaar en taxateur in de regio Rotterdam. Hij merkte dagelijks een grote kloof tussen de politiek en burgers, wat hem frustreerde. Toen hij hoorde van de oprichting van Leefbaar Nederland, voelde hij zich meteen aangetrokken tot het idee om deze kloof te dichten. Hij besloot zich aan te melden als vrijwilliger en kreeg Kay van der Linde aan de telefoon. Dit leidde tot zijn eerste stap in de politiek, waarbij hij op een zondagmorgen naar Hilversum reed en in een wereld vol gedreven mensen terechtkwam.

politieke reis

Bij Leefbaar Nederland begon Madlener zijn politieke reis, waar hij betrokken raakte bij de verkiezingscampagne van Pim Fortuyn. Hij ontmoette Fortuyn tijdens het tellen van stemmen, een ontmoeting die een blijvende indruk op hem maakte. De moord op Fortuyn in 2002 was een zwarte dag voor Madlener en het land, wat hem nog meer vastberaden maakte om voort te zetten wat Fortuyn was begonnen.

Na de moord op Fortuyn en later ook Theo van Gogh, die vermoord werd vanwege zijn kritische houding over de islam, voelde Madlener de urgentie om de politieke strijd voort te zetten. In 2004 richtte Geert Wilders zijn eigen partij op, wat Madlener als hard nodig beschouwde. Hij bood Wilders zijn hulp aan, wat leidde tot zijn verkiezing in de Tweede Kamer in 2006 als woordvoerder voor Infrastructuur en Waterstaat. 

Madlener spreekt met trots over de Nederlandse infrastructuur, die hij beschouwt als een fundament voor welvaart en vrijheid. Hij verwijst naar zijn jeugd in de haven van Rotterdam en de trots van zijn ouders, die de oorlog hadden meegemaakt en getuige waren van de wederopbouw en economische groei van Nederland. Deze persoonlijke geschiedenis versterkt zijn motivatie om de rol van minister op zich te nemen.

Madlener vertelt in zijn brief dat infrastructuur en waterstaat onderwerpen zijn die hem nauw aan het hart liggen, mede door zijn achtergrond. Als zoon van een havenman groeide hij op in de buurt van de haven van Rotterdam. Zijn ouders waren trots op Nederland en de welvaart die mede dankzij de uitstekende infrastructuur was bereikt.

Madlener’s brief benadrukt zijn trots op de Nederlandse infrastructuur en zijn wens om deze als minister in topconditie te houden. Hij erkent de uitdagingen die voor hem liggen, zowel financieel als qua uitvoering en regeldruk. Toch is hij vastbesloten om zich in te zetten voor de beste infrastructuur en waterbeheer ter wereld. Hij sluit af met de belofte om de Kamer van de juiste informatie te voorzien en tekst en uitleg te geven over politieke keuzes. Hij ziet uit naar een mooie samenwerking met alle partijen en zijn oud-collega’s in de Kamer.

Met deze brief schetst Madlener een beeld van een gedreven politicus die zich inzet voor de verbetering van Nederland’s infrastructuur en waterbeheer. Zijn persoonlijke en professionele achtergrond geven hem een unieke kijk op de uitdagingen die voor hem liggen, en zijn toewijding aan de publieke zaak is duidelijk in elk woord.

Ministersposten: Mark Harbers neemt afscheid van politiek Den Haag

Hij kijkt nu uit naar nieuwe uitdagingen buiten de politiek, en dankte zijn collega’s en medewerkers voor de samenwerking en het vertrouwen in de afgelopen jaren.

Nu de ministersposten verdeeld zijn over de partijen en de komst van een nieuw kabinet nabij is, heeft aftredend Minister van Infrastructuur en Waterstaat Mark Harbers op sociale media zijn afscheid aangekondigd. “Ik zal daar geen deel meer van uitmaken, het is tijd om wat anders te gaan doen,” schrijft hij. Harbers kijkt terug op een vijftienjarige loopbaan in de landelijke politiek, waar hij actief was in de Tweede Kamer, als staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, en in het huidige kabinet als minister van Infrastructuur en Waterstaat.

Met trots blikt Harbers terug op zijn tijd bij het ministerie, waar hij zich “meer dan thuis” heeft gevoeld. Van jongs af aan heeft hij een passie gehad voor alles wat rijdt, vliegt, vaart en stroomt, en het was voor hem een droom die uitkwam om minister te mogen zijn. “Het ministerie waar ik me meer dan thuis heb gevoeld! Want van jongs af aan heb ik al een passie voor alles wat rijdt, vliegt, vaart en stroomt. Het was dus echt een droom die uit kwam om hier minister te mogen zijn, en nu geef ik het stokje graag door,” aldus Harbers.

uitdagingen

Tijdens zijn ambtstermijn waren er veel uitdagingen en mijlpalen. Harbers was onder andere verantwoordelijk voor de start van de grootste onderhouds- en vervangingsoperatie van wegen, bruggen, vaarwegen en spoorwegen in Nederland. Hij introduceerde een moderne visie op mobiliteit voor 2050, en zette zich in om de negatieve trend op het gebied van verkeers- en fietsveiligheid te keren. Ook werkte hij aan een nieuw toekomstperspectief voor de auto en legde hij een stevig fundament voor de luchtvaart van de toekomst, waarbij luchthavens in balans moeten zijn met hun omgeving.

Een ander belangrijk speerpunt was de waterhuishouding van Nederland. Harbers benadrukte dat het land niet alleen beschermd moet worden tegen hoogwater, maar ook voorbereid moet zijn op droogte en moet zorgen voor schoner water. Hij zette zich daarnaast in voor de verduurzaming van de scheepvaart en havens. Over deze en vele andere onderwerpen heeft Harbers in zijn rol als minister gepassioneerd gewerkt.

Foto: © Pitane Blue – Mark Harbers tijdens opening tunnel in Eindhoven

Nu zijn ambtstermijn ten einde loopt, kijkt Harbers uit naar een nieuw hoofdstuk buiten de politiek. “Nu wordt het na al die jaren tijd voor nieuwe bezigheden. Ik weet nog niet wat ik ga doen maar ik kijk er wel naar uit om het leven buiten politiek Den Haag te verkennen,” zegt hij.

Voor Harbers was het een voorrecht om de afgelopen vijftien jaar voor de VVD aan de slag te zijn in Den Haag, en daarvoor in de Rotterdamse politiek. Hij is dankbaar voor het vertrouwen dat hij vanuit de VVD kreeg en bedankt alle fantastische medewerkers van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. “Ik ben dan ook dankbaar voor het vertrouwen wat ik vanuit de VVD kreeg,” schrijft Harbers. Hij dankt ook alle fantastische medewerkers van IenW – die vanuit het ministerie en overal in het land Nederland iedere dag in beweging houden. “En ook dank aan de medewerkers in de Tweede Kamer, de Kamerleden in de diverse periodes en de collega’s in het kabinet voor de plezierige samenwerking. Ik wens de komende VVD-bewindslieden, alle leden van het komende kabinet en mijn opvolger veel succes,” aldus Harbers.

Met zijn vertrek verliest de Nederlandse politiek een toegewijde en gepassioneerde politicus. Harbers’ bijdragen aan de infrastructuur en waterstaat hebben een blijvende impact gehad, en zijn werk aan de verduurzaming en veiligheid van het Nederlandse transportsysteem zal voortleven. Zijn opvolger zal een stevige basis hebben om op voort te bouwen, en Harbers zelf kijkt uit naar wat de toekomst voor hem in petto heeft buiten de politieke arena.

opvolger

PVV-Kamerlid Barry Madlener lijkt de belangrijkste kandidaat te zijn voor de post van minister van Infrastructuur en Waterstaat in het nieuwe kabinet-Schoof. Deze ministerspost zal in ieder geval naar de partij van Geert Wilders gaan, die tevens de nieuwe staatssecretaris op dit ministerie zal leveren. Madlener, geboren in 1969 in Leiden en opgegroeid in Oostvoorne, heeft gedurende zijn politieke carrière altijd Infrastructuur en Waterstaat in zijn portefeuille gehad. Tijdens zijn eerste periode als Kamerlid van 2006 tot 2009 was hij lid van de Kamercommissie Verkeer en Waterstaat. 

Nederland heeft een verdeeld politiek landschap over rekeningrijden

De toekomst van rekeningrijden in Nederland blijft onzeker, maar wat vaststaat, is dat de manier waarop we mobiliteit belasten aan verandering onderhevig is.

Nederland staat aan de vooravond van een cruciale beslissing in zijn mobiliteitsbeleid: de invoering van rekeningrijden. Het concept van het betalen per kilometer, dat beoogt het autorijden te belasten op basis van gebruik in plaats van bezit, heeft de Nederlandse politiek verdeeld en is een prominent onderwerp geworden in de electorale discussies na de val van het kabinet.

Een artikel bij de NOS wat vandaag naar buiten kwam van redacteur economie Charlotte Klein, concludeert dat, ondanks de verdeeldheid, het onderwerp rekeningrijden een onvermijdelijke realiteit is geworden in de Nederlandse politiek en mobiliteitsdiscussies. De komende jaren zullen essentieel zijn in het bepalen van de koers en de contouren van dit beleid, waarbij de uiteindelijke vormgeving een directe impact zal hebben op zowel het dagelijks leven van de Nederlanders als op de nationale economie.

Terwijl partijen als CDA, BBB en NSC zich uitspreken tegen de invoering van rekeningrijden, wijzend op de onevenredige lasten die dit zou leggen op inwoners van plattelandsgebieden, benadrukken andere partijen zoals Bij1 de noodzaak om rekening te houden met burgers met beperkte mobiliteitsopties. De SP en andere linkse partijen benadrukken het sociaal onrechtvaardige karakter van het opvoeren van kosten voor de burger.

verkiezingen

Met de verkiezingen in aantocht, liggen de standpunten van verschillende partijen ver uit elkaar. De discussie over rekeningrijden raakt aan de kern van meerdere maatschappelijke uitdagingen: de toenemende verkeersdrukte, klimaatverandering, en de rechtvaardigheid van belastingheffing. Het idee achter rekeningrijden is eenvoudig: een belastingstelsel waarbij autobezitters betalen per afgelegde kilometer in plaats van een vast bedrag voor het bezit van een auto. Dit zou niet alleen de motorrijtuigenbelasting vervangen, maar ook potentieel de aanschafbelasting en accijnzen op brandstof.

De haalbaarheid van de plannen wordt in twijfel getrokken, niet alleen vanwege de technische en privacy-implicaties maar ook vanwege de financiële gevolgen voor specifieke bevolkingsgroepen.

De voorstanders, overwegend uit de linkerhoek van het politieke spectrum, zien rekeningrijden als een manier om files te verminderen en de luchtkwaliteit te verbeteren. Ze stellen een systeem voor dat gedifferentieerde tarieven hanteert op basis van CO2-uitstoot, tijd en locatie, met kortingen voor regio’s waarin mensen afhankelijker zijn van de auto. De Mobiliteitsalliantie, bestaande uit 25 mobiliteitsorganisaties waaronder ANWB en Bovag, betreurt het dat de invoering van rekeningrijden controversieel is verklaard en benadrukt de noodzaak van een dergelijk systeem om Nederland toegankelijk en schoon te houden.

belastingen

De noodzaak voor een nieuw belastingsysteem wordt onderstreept door de afnemende opbrengsten uit accijnzen en btw op brandstoffen, met de opkomst van elektrisch rijden. De huidige belastinginkomsten van bijna 7 miljard euro uit deze bron staan onder druk, wat leidt tot een potentieel “belastinggat” dat de overheid moet adresseren.

Deze divergentie van meningen en belangen toont de complexiteit van het vraagstuk en de moeilijkheid om een middenweg te vinden die recht doet aan zowel economische als ecologische overwegingen. De toekomst van rekeningrijden in Nederland blijft onzeker, maar wat vaststaat, is dat de manier waarop we mobiliteit belasten aan verandering onderhevig is.

Geplande krimp Schiphol minder ingrijpend dan eerder aangekondigd

JetBlue heeft al aangegeven juridische stappen te zullen ondernemen als hun landingsrechten in gevaar komen.

Schiphol, een van de grootste en drukste luchthavens in Europa, zit in een turbulente fase. Het kabinet onder leiding van Minister Mark Harbers van Infrastructuur en Waterstaat heeft onlangs nieuwe maatregelen bekendgemaakt om de luchthaven te verkleinen. Opmerkelijk genoeg zijn deze maatregelen minder ingrijpend dan eerder voorgesteld.

Harbers heeft een nieuw maximum ingesteld van 452.500 vluchten per jaar vanaf november 2024 om de geluidsoverlast te beperken. Eerder had hij nog een limiet van 440.000 vluchten genoemd, wat aanzienlijk strenger was. Dit nieuwe aantal vertegenwoordigt een aanzienlijke verlaging ten opzichte van het huidige maximum van 500.000, maar het is toch minder drastisch dan verwacht.

Naast de beperking van het totaal aantal vluchten, wil het kabinet ook het aantal nachtvluchten beperken, maar niet geheel verbieden. Dit is in tegenstelling tot het voorstel van Schiphol zelf, dat het merendeel van de nachtvluchten wilde schrappen. De minister is ook van plan het gebruik van start- en landingsbanen die veel overlast veroorzaken, te beperken.

KLM

De Nederlandse luchtvaartmaatschappij KLM is niet te spreken over de nieuwe maatregelen. Volgens president-directeur Marjan Rintel kunnen schonere en stillere vliegtuigen beter helpen om de overlast te beperken, zonder het aantal vluchten drastisch te verminderen. Het Amerikaanse ministerie van Transport heeft al gewaarschuwd dat als Nederland start- en landingsrechten voor Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen als Delta Air Lines schrapt, hetzelfde kan gebeuren voor KLM in de VS.

De Verenigde Staten hebben al gewaarschuwd dat samenwerking tussen de twee landen niet gegarandeerd kan worden als Nederland doorgaat met de krimp van Schiphol.

Een ander cruciaal element is het besluit dat de Tweede Kamer nog moet nemen. De kamer kan besluiten om het onderwerp ‘Schiphol’ controversieel te verklaren. Dit zou kunnen leiden tot vertragingen in de uitvoering van de krimpplannen. Met de verkiezingen op komst zijn politieke partijen voorzichtig in het doen van harde uitspraken. 

De VVD heeft haar steun uitgesproken voor wat zij ‘hervormingsplannen‘ noemt. Ze gaan zelfs verder dan het huidige beleid van minister Harbers door te pleiten voor een nachtsluiting van Schiphol. Dit toont aan dat er binnen de politiek wel enige steun is voor een aanpak die de overlast van de luchthaven beperkt, al verschillen de meningen over hoe dit precies moet gebeuren.

JetBlue

Terwijl de discussie over de krimp van Schiphol aanhoudt, heeft de Amerikaanse budgetmaatschappij JetBlue besloten om voet aan de grond te zetten in Nederland. De maatschappij begint deze week met vluchten vanuit New York en zal binnenkort ook vanuit Boston vliegen. JetBlue heeft de benodigde slots in maart gekocht van de slotcoördinator ACNL. Dit introduceert een nieuwe concurrent voor bestaande spelers als Delta en KLM op de route tussen Amsterdam en New York. JetBlue heeft al aangegeven juridische stappen te zullen ondernemen als hun landingsrechten in gevaar komen. De maatschappij is strijdvaardig en dreigt met juridische procedures aan beide zijden van de oceaan als ze geen landingsrechten krijgen. Dit voegt een extra laag van complexiteit toe aan de al ingewikkelde situatie.

privévluchten

Hoewel Schiphol zelf eerder had voorgesteld om privévluchten te schrappen als onderdeel van hun achtpuntenplan, is dit (nog) niet overgenomen door minister Harbers. Hetzelfde geldt voor een volledig verbod op nachtvluchten, een punt waarop het kabinet minder streng is dan het achtpuntenplan van Schiphol.

Onveiligheid en verloedering op treinstations zijn verontrustend

Burgers vragen zich af wanneer ze weer zonder angst de trein kunnen nemen.

De treinstations, die ooit symbool stonden voor de veilige poort naar de wereld, worden meer en meer een toevluchtsoord voor allerlei vormen van overlast en criminaliteit. Of het nu roofovervallen, zakkenrollers of slapende zwervers zijn, het gebrek aan veiligheid is schrijnend. En de politieke spelers? Ze wijzen naar elkaar als het gaat om verantwoordelijkheid. Onveiligheid en verloedering op treinstations zijn een verontrustende trend en een politiek pingpongspel.

Minister-president van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest Rudi Vervoort (PS) verklaarde dat veiligheid een federale kwestie is en blijft. In een recent persbericht stelden premier Alexander De Croo en minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden dat het Brussels Hoofdstedelijk Gewest na het opstellen van een leefbaarheids- en veiligheidsplan opnieuw de verantwoordelijkheid zou krijgen. Maar tot nu toe blijft actie uit, terwijl de problemen zich blijven opstapelen.

De regering schetst een meerlagige aanpak. De eerste as richt zich op het aanpakken van criminaliteit en illegaliteit rond de stations. De tweede as heeft betrekking op de situatie van daklozen, verslaafden en algemene netheid in en rond het station. Tot slot wil de regering infrastructuurwerken rond de stations uitvoeren om de veiligheid te verbeteren, met een bijzondere focus op NMBS en Infrabel.

Opmerkelijk is dat er vooralsnog geen extra federale middelen zijn toegewezen om het plan te ondersteunen. Philippe Close, burgemeester van Brussel-stad, toonde zich verheugd dat er eindelijk actie ondernomen wordt, maar benadrukte dat er ook aandacht moet zijn voor de volksgezondheid.


Sinds NMBS-CEO Sophie Dutordoir vorige week opriep tot actie, lijkt de situatie een politiek pingpongspel geworden. Het Nationaal Crisiscentrum krijgt nu de opdracht om de samenwerking tussen alle diensten en politieke niveaus te coördineren, maar concrete stappen blijven uit. Het wordt tijd dat de betrokken partijen de handen ineen slaan om een langdurige en effectieve oplossing te vinden voor de verloedering en onveiligheid op onze treinstations.

Nationaal drugscommissaris Ine Van Wymersch is aangesteld om mee te zoeken naar oplossingen, vooral als het gaat om de verslavingsproblematiek rond de stations. Dit kan een belangrijke stap zijn in het beheersen van een situatie die zowel het gevolg als de oorzaak is van een deel van de overlast en criminaliteit. Toch rijst de vraag of één functionaris voldoende is om een complex probleem aan te pakken dat zowel sociale als infrastructurele aspecten heeft.

De regering pleit ook voor uitgebreider cameratoezicht. Hoewel dit kan bijdragen aan een gevoel van veiligheid en mogelijk zelfs preventief werkt, is het geen sluitende oplossing. Camera’s kunnen niet ingrijpen, maar dienen vooral als middel voor achteraf onderzoek. Het gebrek aan federale middelen kan betekenen dat de implementatie van effectief toezicht een langdurig proces wordt.

Het probleem van onveiligheid en verloedering op treinstations is complex en gelaagd. Het vereist een gecoördineerde aanpak van zowel federale als lokale overheden, maar ook van maatschappelijke organisaties en de treinmaatschappijen zelf. Premier De Croo benadrukte het belang van het creëren van een “omgeving die minder vatbaar is voor wat we vandaag zien”, maar het is duidelijk dat hiervoor meer nodig is dan alleen woorden.

Stormachtige gebeurtenis en politieke onzekerheid luiden de week uit

Een enerverende week vol opmerkelijke gebeurtenissen en feestelijke hoogtepunten.

De afgelopen week was gevuld met opmerkelijke gebeurtenissen en politieke onzekerheid in zowel België als Nederland. Van een losgeslagen cruiseschip tot aan de problemen rondom het openbaar vervoer, hier is een overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen van de afgelopen week.

In de Zeebrugse haven vond zaterdagnamiddag een angstaanjagend incident plaats toen het cruiseschip Norwegian Prima losraakte. Een hevige rukwind zorgde ervoor dat de trossen knapten en twee loopbruggen in het water vielen. De havenautoriteiten waren snel ter plaatse om de situatie onder controle te krijgen.

vervoersarmoede

In Vlaanderen haalde Jeanine Braekenier, ook bekend als Babousch, de krantenkoppen met haar petitie tegen het schrappen van de lijnbus naar de halte Crematorium in Lochristi. Ondanks haar leeftijd van bijna 80 jaar besloot ze actie te ondernemen om de aandacht te vestigen op de dreigende vervoersarmoede en de impact van het schrappen van de buslijn op de lokale gemeenschap. Wij spraken Jeanine Braekenier die pleit voor herstel van de bushalte.

Foto Pitane Blue: Noël Fack en Charlène

“In min stroatse zijn ’t almoal komeren. Alles wat er doar gebeurd. Niemand die kan ter passeren. Of ze worden gekierd en gekeurd.”

In Gent vierden de inwoners de jaarlijkse Gentse Feesten, waarbij traditioneel veel wordt gedronken, weinig wordt geslapen en vettig eten wordt genuttigd. In het kleinste en oudste cafeetje van Gent zongen Gentenaars mee met Noël Fack en Charlène. De sfeer was uitbundig en de Gentse Feesten brachten de stad tot leven.

Foto: Pitane Blue

Het succes van de Gentse Feesten kan worden toegeschreven aan de rijke mix van activiteiten die worden aangeboden. Naast de vele muziekoptredens zijn er theatervoorstellingen, kunsttentoonstellingen, straattheater en nog veel meer.

politieke onzekerheid

In Nederland was er politieke onzekerheid nadat Sigrid Kaag, voormalig minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, haar vertrek uit de politiek aankondigde. Kaag, die streed voor nieuw leiderschap, veiligheid en het beëindigen van haat en intimidatie, koos ervoor om haar politieke loopbaan te beëindigen en meer tijd aan haar gezin te besteden.

In het Overijsselse Mariënheem bleef de gevaarlijke situatie op de N35, de rijksweg die door het dorp raast, onderwerp van discussie. Hoewel er plannen waren om het probleem aan te pakken, zorgde de politieke onzekerheid na het kabinetsval ervoor dat de toekomstige aanpak onduidelijk werd.

Op technologisch gebied werden er zowel successen als problemen gemeld. De nieuwe boordcomputer taxi bleef vooruitgang boeken ondanks de politieke onzekerheid. Dit systeem heeft tot doel de taxidiensten te moderniseren en de efficiëntie te verbeteren. Aan de andere kant leek het Nederlandse e-bike-bedrijf VanMoof op weg naar een faillissement. Ondanks eerdere investeringen van 200 miljoen euro slaagde het bedrijf er niet in winst te maken en vroeg het uitstel van betaling aan.

VanMoof

Oprichters broers Ties en Taco Carlier haalden in meerdere kapitaalrondes 200 miljoen euro op maar maakten nog nooit winst.

Ook het openbaar vervoer stond in de schijnwerpers. Motorhuis, een leverancier van elektrische voertuigen, heeft in korte tijd 341 volledig elektrische voertuigen aan Noot Personenvervoer geleverd. Noot heeft de ambitie om het meest duurzame wagenpark van Nederland te creëren, en de nieuwe voertuigen dragen bij aan deze doelstelling.

Tot slot begonnen de voorbereidingen voor de treinvrije periode in Groningen in 2025. Vorig jaar werd aangekondigd dat de werkzaamheden twee jaar werden uitgesteld, maar nu nadert de deadline snel. Prorail beloofde meer duidelijkheid over de exacte data van de werkzaamheden in de zomer van 2023.

Ook op Europees niveau was er nieuws, aangezien de Europese Commissie een officiële procedure is gestart tegen Nederland vanwege het plan om de hoofdrailnetconcessie onderhands aan de NS te gunnen. De Commissie benadrukt dat de EU-mededingingsregels moeten worden nageleefd bij de gunning van openbaarvervoercontracten per spoor.

VVD bewindslieden onder leiding van Rutte drukten hun stempel op de mobiliteitssector

Gedurende de ambtstermijn van Mark Rutte als minister-president hebben verschillende VVD bewindslieden onder zijn leiding hun stempel gedrukt op de mobiliteitssector.

In de afgelopen 13 jaar heeft de VVD onder leiding van Minister President Mark Rutte een aanzienlijke invloed gehad op de mobiliteit in Nederland. Hoewel de beoordeling van deze invloed onderhevig is aan persoonlijke politieke overtuigingen, is de impact ervan tastbaar. Wij gingen op onderzoek uit voor een overzicht van wat de VVD-bewindslieden in deze periode hebben bereikt. Gedurende de ambtstermijn van Mark Rutte als minister-president hebben verschillende bewindslieden onder zijn leiding hun stempel gedrukt op de mobiliteitssector.

infrastructuur

Sinds de aantreding van Rutte in 2010 is er veel geïnvesteerd in de Nederlandse infrastructuur. Melanie Henriëtte Maas Geesteranus, tijdens haar politieke loopbaan bekend onder haar getrouwde naam  Melanie Schultz van Haegen (Minister van Infrastructuur en Milieu, 2010-2017) heeft in het kabinet-Rutte I en II een aanzienlijke impact gehad op de infrastructuurontwikkeling in Nederland. Onder haar leiding is de aanleg van de A4 tussen Delft en Schiedam voltooid en is er aanzienlijk geïnvesteerd in het verbreden van snelwegen rond Amsterdam en Utrecht.

Een belangrijk project was een langverwachte oplossing die de druk op de A13 verminderde. De verbreding van de A1, A6, A9 en A10 rond Amsterdam maakte de hoofdstad beter bereikbaar. De infrastructuur rond Utrecht, een andere belangrijke verkeersader, is ook aangepakt met de verbreding van de A27 en de A1. Haar focus lag op het verminderen van files en het verbeteren van de bereikbaarheid.

openbaar vervoer

Cora van Nieuwenhuizen (Minister van Infrastructuur en Waterstaat, 2017-2021) heeft het werk van haar voorganger voortgezet tijdens Rutte III en samen met Barbara Visser bijgedragen aan de verdere uitbreiding en verbetering  van het openbaar vervoer wat in die tijd ook een significante groei door heeft gemaakt. De Noord/Zuidlijn in Amsterdam, die in 2018 werd geopend, is hier een mooi voorbeeld van.

Grote infrastructuurprojecten zoals de Noord/Zuidlijn in Amsterdam en de Hogesnelheidslijn Zuid hebben te maken gehad met aanzienlijke budgetoverschrijdingen.

Ondanks de vele tegenslagen tijdens de bouw, speelt deze metrolijn nu een cruciale rol in de mobiliteit in de hoofdstad. Daarnaast is er geïnvesteerd in de verbetering van treinverbindingen. De Hogesnelheidslijn (HSL) heeft na een moeilijke start onder het bewind van Rutte een sleutelrol gespeeld in de verbinding tussen Amsterdam en Brussel.

Er was ook kritiek bij deze grote infrastructuurprojecten. Zowel  de Noord/Zuidlijn in Amsterdam en de Hogesnelheidslijn Zuid hebben te maken gehad met aanzienlijke budgetoverschrijdingen. Deze projecten waren complex en moeilijk uit te voeren, wat leidde tot aanzienlijke financiële druk. De bouw van grote infrastructuurprojecten ging vaak gepaard met aanzienlijke vertragingen. Technische problemen, zoals die met de Fyra-treinen op de Hogesnelheidslijn Zuid, leidden tot kritiek en twijfels over het beheer en de planning van deze projecten.

duurzaamheid

Stientje van Veldhoven (Staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat, 2017-2021) heeft zich ingezet voor duurzaamheid binnen het transport. Zij was een groot voorstander van de stimuleringsmaatregelen voor elektrisch rijden en speelde een belangrijke rol in de verdere uitrol van de bijbehorende infrastructuur. In lijn met de wereldwijde zorgen over klimaatverandering heeft de VVD ook ingezet op duurzaamheid.

Er zijn stimuleringsmaatregelen genomen voor elektrisch rijden, zoals belastingvoordelen voor elektrische auto’s. De oplaadinfrastructuur voor elektrische voertuigen is ook aanzienlijk verbeterd en uitgebreid. Er is nog steeds aanzienlijke zorg over de milieu- en klimaatimpact van mobiliteitsoplossingen. Hoewel de regering inspanningen heeft gedaan om elektrisch rijden te stimuleren, zijn er zorgen dat deze maatregelen niet snel genoeg gaan om de doelstellingen van het klimaatakkoord van Parijs te halen.

Het werk van de bewindslieden was een weerspiegeling van de algemene beleidslijnen van de VVD en van de regeringen waarvan zij deel uitmaakten.

Voor de huidige minister van Verkeer en Waterstaat Mark Harbers (VVD), moet de auto in alle delen van het land de ruimte blijven krijgen, ondanks alle andere mogelijke vormen van vervoer. Volgens Harbers en zijn ambtenaren zorgen de negen miljoen personenauto’s die in Nederland rondrijden voor ongeveer 70 procent van alle afgelegde kilometers. Daarbij zorgen ze voor 43% van alle verplaatsingen. Minister Mark Harbers heeft zijn Ontwikkelagenda Automobiliteit bekend gemaakt. Opmerkelijk: hij roept op de auto ruimte te geven, in alle delen van Nederland.

kritiek

Hoewel deze ontwikkelingen belangrijke stappen zijn in het verbeteren van de mobiliteit, is er ook kritiek. Ondanks de uitbreiding van wegen, blijft de filedruk hoog. Ook is er kritiek op het feit dat de VVD zich te veel richt op de auto en te weinig op andere vormen van vervoer, zoals fietsen en openbaar vervoer. Het stimuleren van elektrisch rijden heeft ook geleid tot discussies. Hoewel elektrisch rijden beter is voor het milieu, is het ook een feit dat elektrische auto’s over het algemeen duurder zijn, wat leidt tot een ongelijke verdeling tussen degenen die wel en niet kunnen profiteren van de voordelen.

Er is kritiek dat de stimuleringsmaatregelen voor elektrisch rijden voornamelijk ten goede komen aan mensen die zich een elektrische auto kunnen veroorloven, wat bijdraagt aan sociale ongelijkheid. Daarnaast is er discussie over de focus op auto-infrastructuur ten opzichte van openbaar vervoer en fietsinfrastructuur.

politiek

Het is aan de kiezers dit najaar om te bepalen welke partij en welk beleid het beste overeenkomt met hun prioriteiten op het gebied van mobiliteit. Na de verkiezingen zal het resultaat waarschijnlijk een coalitie zijn die een compromis zal moeten vinden tussen de verschillende standpunten. De VVD heeft in het verleden ingezet op infrastructuurontwikkeling en stimulering van innovatieve en duurzame vervoersmethoden, zoals elektrische voertuigen.

GroenLinks legt meer nadruk op milieuvriendelijke vervoersopties en pleit voor investeringen in openbaar vervoer, fietsinfrastructuur, en voor het verminderen van de afhankelijkheid van auto’s. D66 heeft een balans tussen duurzaamheid en groei. De partij pleit voor investeringen in zowel openbaar vervoer als wegen, maar legt ook een sterke nadruk op de transitie naar elektrische en waterstofvoertuigen.

De PvdA pleit voor een eerlijke verdeling van mobiliteitskansen, met een sterke nadruk op openbaar vervoer en betaalbare mobiliteitsoplossingen voor iedereen. Het CDA heeft een uitgebalanceerd standpunt, met aandacht voor zowel wegenbouw als investeringen in openbaar vervoer en duurzaamheid.

Sluiting Rotterdam The Hague Airport is definitief van de baan

Het besluit komt niet als een verrassing.

D66 was best enthousiast, maar de groene droom van PvdA, Partij voor de Dieren, SP en ChristenUnie om de luchthaven definitief te sluiten is van de baan. Rotterdam The Hague Airport (RTHA) is een cruciaal onderdeel van de transportinfrastructuur in Nederland en verbindt Rotterdam, Den Haag en de omliggende gebieden met bestemmingen zowel binnenlands als internationaal. Er zijn echter talloze redenen waarom RTHA niet mag verdwijnen, waaronder de economische impact, de ondersteuning van bedrijven en toerisme en de onmisbare rol van RTHA voor noodhulpdiensten.

Het Rotterdamse stadsbestuur is niet van plan om de luchthaven Rotterdam The Hague Airport (RTHA) op te sluiten en op die plaats te gebruiken voor de bouw van nieuwe woningen en een stadspark.

Als het enkel aan het Rotterdamse D66 zou liggen was de toekomst van RTHA onzeker. De partij stak niet onder stoelen of banken in de aanloop van de Provinciale Statenverkiezingen van 15 maart 2023 dat het aantal vluchten tot 2040 langzaam moeten afgebouwd worden. In dat jaar moet de luchthaven dan volledig dicht gaan en volgens de partij was er door de langzame afbouw tijd voor meer alternatieven. 

Ook Groenlinks kreeg geen bijval voor de sluiting. GroenLinks-raadslid Jeroen Postma ging een stap verder en stelde dat vliegtuiglawaai en uitstoot van CO2 pas echt kan worden teruggedrongen als het voormalige Zestienhoven helemaal sluit. Iets wat voor de VVD absoluut onbespreekbaar is, want voor de liberalen is de sluiting van het voormalige Zestienhoven niet aan de orde.

Foto: Pitane Blue – Rotterdam The Hague Airport

Het vliegveld speelt een belangrijke rol bij de economische ontwikkeling van de regio, de ondersteuning van bedrijven en toerisme en bij het verlenen van noodhulp.

Rotterdam The Hague Airport (RTHA) is een cruciaal onderdeel van de transportinfrastructuur in Nederland en verbindt Rotterdam, Den Haag en de omliggende gebieden met bestemmingen zowel binnenlands als internationaal. Ondanks de belangrijke functie die RTHA vervult, zijn er stemmen opgegaan om het vliegveld te sluiten vanwege zorgen over geluidsoverlast en de impact op het milieu. Er zijn echter talloze redenen waarom RTHA niet mag verdwijnen, waaronder de economische impact, de ondersteuning van bedrijven en toerisme en de onmisbare rol van RTHA voor noodhulpdiensten.

toerisme

Daarnaast is RTHA ook een belangrijke spil voor de toeristische sector. Het vliegveld biedt directe verbindingen naar populaire vakantiebestemmingen in Europa en is daardoor van onschatbare waarde voor de toeristische sector in de regio. Ook kunnen toeristen die de regio bezoeken gemakkelijk reizen naar andere delen van het land of internationale bestemmingen bereiken.

Rotterdam The Hague Airport is 24 uur per dag en 7 dagen per week geopend, maar kent wel een streng nachtregime tussen 23.00 en 07.00 uur waarin alleen bepaalde typen luchtverkeer zijn toegestaan.

Leefbaarheid van dorpen staat op het spel zonder openbaar vervoer

Het is tijd om te investeren in goed openbaar vervoer en zo in de levenskwaliteit van mensen in dorpen.

De politiek moet zich richten op het waarborgen van goed openbaar vervoer in dorpen of buitengebieden, zelfs als dit betekent dat er meer geld moet worden geïnvesteerd in het openbaar vervoer. Openbaar vervoersbedrijven moeten niet worden toegestaan om de dienstverlening in deze gebieden te verminderen of te schrappen vanwege winstbejag. In plaats daarvan moeten de politiek en openbaar vervoersbedrijven samenwerken om oplossingen te vinden om de dienstverlening te verbeteren en te behouden in deze gebieden. 

Dit kan bijvoorbeeld door het gebruik van efficiëntere routes en transportmethoden, het introduceren van nieuwe vormen van openbaar vervoer, zoals deeltaxi’s, of het bieden van subsidies aan openbaar vervoersbedrijven om hun diensten in deze gebieden te kunnen blijven aanbieden. Kortom, de politiek moet zich richten op het waarborgen van een goede openbaar vervoersdienst in de dorpen en buitengebieden, ongeacht de financiële belangen van de openbaar vervoersbedrijven.

leefbaarheid

Om de leefbaarheid van dorpen te waarborgen, is het essentieel dat overheden en beleidsmakers investeren in goed openbaar vervoer. Dit kan bijvoorbeeld door het uitbreiden van bestaande buslijnen, het opzetten van shuttlediensten of het investeren in fietsinfrastructuur. De gevolgen van slecht openbaar vervoer zijn talrijk. Inwoners van dorpen zonder openbaar vervoer hebben bijvoorbeeld vaak moeite om naar hun werk te reizen of hun kinderen naar school te brengen. 

Dit beperkt hun kansen op werkgelegenheid en onderwijs, wat op lange termijn een negatieve invloed heeft op de economie en de ontwikkeling van de gemeenschap. Daarnaast hebben dorpen zonder openbaar vervoer vaak ook te maken met een gebrek aan toegang tot basisvoorzieningen zoals gezondheidszorg, boodschappen en recreatiemogelijkheden. Dit kan leiden tot gevoelens van sociaal isolement en eenzaamheid, vooral onder ouderen en mensen met een beperking. Jongeren verlaten de dorpen om te studeren en komen wellicht niet meer terug naar die dorpen, met als gevolg een sterke vergrijzing in de leefgemeenschap van de dorpen.

De politiek moet zich richten op het waarborgen van goed openbaar vervoer in dorpen of buitengebieden.

In plaats van het negeren van het belang van openbaar vervoer in dorpen, moeten overheden en beleidsmakers het belang ervan erkennen en de nodige stappen ondernemen om de leefbaarheid van dorpen te waarborgen. Het is tijd om te investeren in goed openbaar vervoer en zo de levenskwaliteit van mensen in dorpen te verbeteren. De ontmanteling van openbaar vervoer, schrappen van buslijnen of opgeven van stopplaatsen moeten lokale politici een halt toeroepen.

verkiezingen

Daar kan je als lezer van dit stuk ook aan meewerken door een stem uit te brengen tijdens de provinciale verkiezingen. Een partij die pleit voor aanleg van meer fietspaden is prima, maar dat mag nooit ten koste gaan van een verdere afkalving van het openbaar vervoer. Bovendien kan slecht openbaar vervoer ook een negatieve impact hebben op het milieu. Inwoners die geen toegang hebben tot openbaar vervoer zijn vaak afhankelijk van auto’s, wat leidt tot meer verkeer, vervuiling en congestie op de wegen.

Politieke keuzes leiden tot meer vervoersarmoede

Vervoersarmoede is vaak verweven is met andere vormen van armoede, zoals inkomensarmoede en huisvestingsarmoede.

Alhoewel het te pas en onpas wordt gebruikt, is het woord “vervoersarmoede” geen hype en verwijst naar een serieus probleem dat mensen kan beïnvloeden op verschillende manieren. Veel voorzieningen in landelijk gebied zijn niet of nauwelijks met het openbaar vervoer bereikbaar zijn. Volgens Sander Franse, teamleider van team Metropool bij de dienst Verkeer en Openbare Ruimte, leg je met de uitspraak “niet rendabel genoeg” de schuld bij diegenen die geen gebruik maken van het openbaar vervoer of de reizigers die te weinig reizen. 

In een tijd dat we het openbaar vervoer juist meer nodig hebben om vervoersarmoede tegen te gaan, het klimaatprobleem aan te pakken en ruimte te maken op onze wegen en in de steden, leiden politieke keuzes tot meer vervoersarmoede. Daarnaast kan de manier waarop de overheid investeringen in vervoer beheert, ook invloed hebben op vervoersarmoede. Wanneer de overheid besluit om te investeren in duurdere vervoersopties, zoals treinen of metrolijnen, in plaats van in goedkopere opties zoals bussen, kan dit leiden tot een ongelijkheid in toegang tot vervoer, wat kan leiden tot vervoersarmoede voor mensen met een laag inkomen.

Krimp openbaar vervoer zet door, denk daar aan bij de Provinciale Staten verkiezingen op woensdag 15 maart 2023.

Overheden moeten rekening houden met de mogelijke gevolgen van hun keuzes op het gebied van vervoer op de toegang tot vervoer van verschillende bevolkingsgroepen en dat ze beleid ontwikkelen om vervoersarmoede te voorkomen of te verminderen. As een overheid besluit om te bezuinigen op openbaar vervoer, kan dit leiden tot hogere kosten voor reizen en minder diensten, wat kan betekenen dat sommige mensen niet in staat zijn om naar hun werk te gaan of om andere belangrijke activiteiten te doen. 

Dit kan leiden tot vervoersarmoede voor mensen met een laag inkomen of voor mensen die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer voor hun dagelijkse verplaatsingen. Het is belangrijk om te benadrukken dat de beslissing om een buslijn te laten verdwijnen vaak ingrijpende gevolgen kan hebben voor de mensen die afhankelijk zijn van deze lijn voor hun dagelijkse verplaatsingen. Deze beslissingen moeten op zorgvuldige wijze worden genomen en men moet rekening houden met de mogelijke gevolgen voor de gemeenschap.

bezuinigingen

In veel gevallen kan de overheid of de provincie de verantwoordelijkheid hebben voor het beheer van het openbaar vervoer, inclusief buslijnen. In dit geval kunnen ze beslissen om een buslijn te laten verdwijnen als onderdeel van een bezuinigingsplan of als gevolg van veranderende demografische of economische omstandigheden in een gebied. De overheid kan bijvoorbeeld besluiten om een buslijn te laten verdwijnen als deze niet voldoende gebruikt wordt, of als de kosten van het onderhoud van de buslijn te hoog zijn.

In andere gevallen kan een privaat bedrijf verantwoordelijk zijn voor het beheer van een buslijn. In dit geval kan het bedrijf beslissen om een buslijn te laten verdwijnen als deze niet winstgevend is of als de kosten van het onderhoud van de buslijn te hoog zijn. De vervoerder krijgt daarvoor vaak een subsidie, van de provincie. Elk jaar komt de vervoerder met een voorstel hoeveel bussen ze voor dat bedrag kunnen laten rijden. Het provinciebestuur beoordeelt dat voorstel en neemt uiteindelijk het definitieve besluit of een lijn wordt geschrapt.

Provinciale Staten

Het oplossen van vervoersarmoede is een complexe opgave. Tijdens de Provinciale Staten verkiezingen moeten we daarom goed nadenken over onze politieke keuze die we maken. Het is een kwestie die aandacht vraagt op verschillende niveaus, van nationale en lokale overheden tot individuele gemeenschappen en organisaties.

Tijdens de Provinciale Staten verkiezingen moeten we goed nadenken over onze politieke keuze die we maken.

Het is ook belangrijk om te erkennen dat vervoersarmoede vaak verweven is met andere vormen van armoede, zoals inkomensarmoede en huisvestingsarmoede. Dus om vervoersarmoede op lange termijn te helpen oplossen, is het belangrijk om ook te werken aan het aanpakken van deze andere vormen van armoede. In het algemeen is het belangrijk om te erkennen dat het oplossen van vervoersarmoede een complexe opgave is die vereist dat verschillende politieke partijen samenwerken om duurzame oplossingen te ontwikkelen. Dit kan bijvoorbeeld door het ontwikkelen van beleid om de kosten van vervoer te verlagen voor mensen met een laag inkomen.

Provinciale Staten verkiezingen worden een keer in de vier jaar gehouden waarbij leden rechtstreeks door de stemgerechtigde inwoners van de provincie worden gekozen. Provinciale Staten zijn de volksvertegenwoordigers van de provincie. Zij bepalen het beleid van de provincie op de belangrijkste punten, en controleren de Gedeputeerde Staten. De positie van een gedeputeerde is vergelijkbaar met een wethouder in het gemeentebestuur.

Nederlandse regeringsdelegatie naar WK in Qatar

Er zijn geen plannen voor de Koning of de premier om naar Qatar af te reizen voor de groepswedstrijden van het Nederlands elftal.

Minister voor Langdurige Zorg en Sport, Conny Helder, zal zoals gebruikelijk bij dit soort grote sportevenementen aanwezig zijn bij een groepswedstrijd van het Nederlands elftal. Nederland heeft voor de wedstrijd Nederland-Qatar een officiële uitnodiging ontvangen van Qatar. Bij de andere groepswedstrijden zal geen regeringsafvaardiging aanwezig zijn.

Door een regeringsdelegatie naar het WK voetbal in Qatar te sturen, kiest het kabinet voor samenwerking en het voortzetten van een dialoog met Qatar, met het oog op duurzame verbetering van de situatie van arbeidsmigranten in het land. Dit besluit is genomen op basis van een gedegen afweging, en na overleg met internationale partners, waaronder andere landen, internationale organisaties en mensenrechtenorganisaties.

Het kabinet is van mening dat de constructieve en kritische dialoog en samenwerking met Qatar een zichtbaar positief effect hebben gehad op hervormingen en betere arbeidsomstandigheden in Qatar. Goede relaties met Qatar zijn belangrijk voor Nederland. We hebben Qatar nodig als partner bij belangrijke onderwerpen zoals de evacuatie uit Afghanistan en energieleveranties aan Europa.

Ondanks de doorgevoerde arbeidshervormingen blijven er zorgen. Onder meer over de implementatie en handhaving van deze hervormingen. Daarom zal de minister voor Langdurige Zorg en Sport namens de regering ook tijdens het WK aandacht besteden aan mensenrechten en de situatie van arbeidsmigranten. Juist door in Qatar bij het WK aanwezig te zijn kan de dialoog met Qatar worden voortgezet.

Het kabinet heeft besloten dat de minister voor Sport, minister Conny Helder, aanwezig zal zijn bij de groepswedstrijd van het Nederlands elftal tegen gastland Qatar. Er zijn geen plannen voor de Koning of de premier om naar Qatar af te reizen voor de groepswedstrijden van het Nederlands elftal. Als het Nederlands elftal zich kwalificeert voor de knock-outfase, zal het kabinet opnieuw beoordelen.

Er zijn geen plannen voor de Koning of de premier om naar Qatar af te reizen voor de groepswedstrijden van het Nederlands elftal.

Vera Bergkamp zet Khadija Arib een HAK

Als bedrijven maandenlang moeten verkopen onder de kostprijs, dan gaat het fout.

Geen kwestie toont treffender hoe politiek Den Haag is afgedreven van het volk. Kennelijk waren ze rond het Binnenhof niet bezig met de zaken die Nederlanders echt bezig houden zoals het betalen van de energienota of de sluiting van bedrijven omdat de hardwerkende bakker de stroom niet meer kan betalen. En wat met het tekort aan goed betaalde krachten zodat het leerlingenvervoer weer kan uitgevoerd worden en de beveiliging op Schiphol weer op orde is? Inderdaad zijn te veel politici met zichzelf bezig zodat de echte problemen niet worden gezien. En wat je niet ziet, dat is er niet.

prioriteiten

Terwijl het vervoer van kwetsbare leerlingen regelmatig tekort schiet, rammelt de prioriteitsstelling aan alle kanten en een grote kans op verbetering is er niet. Tijdens het schrijven van dit artikel hoor ik op de achtergrond op televisie een vrouw roepen “ik red het niet meer!”. Ver weg van het Binnenhof moet ze wanhopig de eindjes aan elkaar knopen om tot het eind van de maand te kunnen komen. 

Khadija Arib moest het uit de krant vernemen. Hoe bedenk je het? Terwijl het land in brand staat en de inflatie gierend uit de hand loopt gaan we een onderzoek doen naar de omgangsvormen van een oud-Kamervoorzitter die al anderhalf jaar weg is. Grensoverschrijdend gedrag van de Nederlandse politiek is het minste wat je kunt zeggen over deze kwestie. 

Vera Bergkamp – D66

Khadija Arib is eerder haar Kamervoorzitterschap vorig jaar kwijtgeraakt aan Vera Bergkamp. De pittige tante Arib met onomstreden kwaliteiten als Kamervoorzitter is nu het lijdend voorwerp geworden voor de zwakke voorzitter Bergkamp. Alsof er politiek niets beter te doen is! Op basis van anonieme klikbrieven, krijgt het alle aandacht in ons parlement. Nu onderzoek doen naar iemand die al anderhalf jaar weg is, tekent ook de prioriteiten die politiek Den Haag stelt.

“Kinderen die zonder ontbijt de deur uit gaan en ouders die niet meer weten hoe ze rond moeten komen door de gestegen energieprijzen. Dat is onverteerbaar. Wellicht kan politiek Den Haag dat even ter harte nemen?”

Bedrijven kunnen de kosten niet meer opvangen en moeten afschalen. Het Nederlandse HAK BV, onderdeel van KDV Group en in handen van de Russische ondernemer Denis Shtengelov, gaat de productie vanaf januari zes weken stilleggen. Met de huidige energieprijzen is het niet haalbaar om in de winter door te produceren. Wellicht worden de glazen potten appelmoes, doperwten en bruine bonen van HAK zo’n 30% duurder. Niet dat dit laatste een zorg is, want er is genoeg goedkoper alternatief. Het sluiten van de fabrieken van HAK is wellicht voor hen een mooi moment om ook eens na te denken over duurzaamheid.

Als bedrijven maandenlang moeten verkopen onder de kostprijs, dan gaat het fout. Klimaat en duurzaamheid beschouwen we als een topprioriteit. Over het belang van klimaatverandering en de transitie naar meer duurzame manieren van werken en leven bestaat weinig twijfel. Toch moet het Kabinet prioriteit geven aan koopkracht en klimaat de komende periode als iets minder belangrijk beschouwen. Zorgen dat Nederlanders de winter doorkomen. 

KLM noemt situatie Schiphol uitzichtloos

TUI-topman en ANVR-voorzitter Arjan Kers zegt dat de regering de chaos op Schiphol met opzet niet oplost.

De komende maanden wordt de capaciteit op Schiphol met 22% verminderd. Duizenden vluchten worden geschrapt waardoor KLM naar eigen zeggen meer dan 100 miljoen euro schade gaat lijden. De Nederlandse tak van Air France-KLM voorspelt dat de nieuw aangekondigde beperkingen op Schiphol, een vermindering van maar liefst 22%, het volledige winterseizoen en de periode tot maart zullen aanhouden.

De exploitant van de luchthaven had eerder al het maximum aantal lokaal vertrekkende passagiers met gemiddeld 9.250 passagiers verminderd, ofwel 18% per dag, tot minstens 31 oktober. KLM gaf al eerder aan dat het beperken van het aantal passagiers geen langetermijnmaatregel kan zijn, maar daar lijkt het nu wel op, volgens Marjan Rintel, Chief Executive Officer van de luchtvaartmaatschappij. De nieuwe winterbeperkingen op Schiphol bieden geen enkel perspectief.

complot theorieën

De narigheid gaat maar door. Volgens Frank Oostdam van ANVR is er wel  een hele schrale troost en krijgen we er zekerheid voor terug. Wanneer je een stoel bemachtigd, kan je gegarandeerd reizen.  Reizigers op Schiphol zijn nog maanden de pineut. TUI-topman en ANVR-voorzitter Arjan Kers zegt dat de regering de chaos op Schiphol met opzet niet oplost. “Ik ben geen complotdenker, maar ik kan het niet anders verklaren. De misère op Schiphol hangt samen met de krimpagenda van het kabinet” zegt Kers in gesprek met De Telegraaf.

BVNL schaart zich achter de conclusie van Kers en heeft geen goed woord over voor de nieuwe capaciteitsreductie voor de wintermaanden. “We staan internationaal voor joker en het raakt onze economie recht in het hart. Uiteindelijk gaan er bij krimp in de toekomst veel banen verloren”, aldus Lid van de Tweede Kamer Wybren van Haga. De reissector moet ook verduurzamen. Minder vliegvakanties, meer alternatieven. Toch is de situatie op Schiphol niet onmiddellijk te rijmen met verduurzamen. Luchtvaartmaatschappijen zoals TUI wijken nu massaal uit naar lokale luchthavens zoals Eindhoven Airport. De trein, populair onder de luchtvaartklagers, is dan weer veel te traag, te duur, en te veel overstappen. 

politiek

De nieuwbakken voorzitter van reiskoepel ANVR verlegde langzaam maar zeker de blik naar Den Haag, waar de aandeelhouder zit. Inmiddels verbindt hij de puntjes en trekt hij een harde conclusie. Vanuit de politiek wordt een spelletje gespeeld, meent hij. De luchthaven maakt winst, maar blijkbaar mag de knip niet worden getrokken om de chaos te lijf te gaan. De Schipholtop zit klem. Schiphol laat in een reactie weten dat dit niet het geval is. De krimp staat volgens de top los van de huidige problemen met de eigen operatie die de directie op orde probeert te krijgen.

Duizenden vluchten worden geschrapt waardoor KLM naar eigen zeggen meer dan 100 miljoen euro schade gaat lijden.

Rotterdamse politiek inmiddels klaar met Trevvel

“Wat er met de vervoersplanning aan de hand is vraagt dringend aandacht want het gaat zo vaak mis.”

De Rotterdamse politiek is inmiddels klaar met alle problemen rondom het vervoersbedrijf Trevvel. Aanhoudende problemen over het vervoer van kwetsbare kinderen zijn aan de orde van de dag. Volgens Trevvel is de oorzaak het chauffeurstekort, maar de politiek en de verantwoordelijk wethouder zeggen dat er meer mis is. Ze spreken over slechte communicatie met het vervoersbedrijf  en een onduidelijke routeplanning.

Sinds vier jaar verzorgt Trevvel het doelgroepenvervoer. Het bedrijf rijdt met busjes en taxi’s om kinderen met een beperking van en naar school te brengen. Dat het de afgelopen jaren ook niet altijd van een leien dakje ging is bekend maar dit schooljaar slaat alles. Ouders van kinderen zijn de wanhoop nabij. De Rotterdamse Kinderombudsman Stans Goudsmit waarschuwt dat er steeds meer mensen rond de leerlingen in de problemen komen. Van ouders die niet aan werken toekomen tot leraren, die uren wachten op het busje dat niet komt en dan zelf de leerling maar wegbrengen.

reorganisatie

“Wat er met de vervoersplanning aan de hand is vraagt dringend aandacht want het gaat zo vaak mis”, aldus een van de wanhopige ouders. De vervoerder nam vlak voor de aanvang van nieuwe schooljaar een andere vervoersplanning in gebruik. In het kader van een reorganisatie van de interne automatisering, en de integratie van een door Trevvel ‘eigen’ ontwikkelde planningssysteem, werd afscheid genomen van de vorige leverancier.

Voor wethouder Struijvenberg moeten nu de feiten op tafel komen. Hoe vaak en op welke routes gaat het mis en hoe kunnen we dat veranderen? Hij wil dat ouders weten hoe het staat met de rit. Verandert de planning, dan moeten ouders dat op tijd horen, zodat ze daar rekening mee kunnen houden. Klachten over onbeschikbaarheid van de app en verkeerde informatie over de planning zijn aan de orde van de dag.

“We hebben contact met tien alternatieve vervoerders en een aantal bedrijven die nu al actief zijn voor Trevvel. Daar voeren we gesprekken mee om te kijken of zij extra capaciteit kunnen inzetten”, zegt Struijvenberg. Dat de oorzaak enkel een groot personeelsgebrek is gaat niet meer op, er is meer aan de hand bij de vervoerder. Meer geld betalen voor de salarissen, zoals de PvdA voorstelt, is niet de oplossing. Veel onderaannemers en vervoerders hebben ondertussen afscheid genomen van Trevvel om zeer uiteenlopende redenen. 

herfstvakantie

De Rotterdamse Kinderombudsman Stans Goudsmit wil dat er voor de herfstvakantie een oplossing is of dat de gemeente anders maar ouders compenseert die zelf vervoer regelen. Binnen de politiek is de vraag of er niet dringend moet gedacht worden aan meerdere vervoerders om in Rotterdam het probleem op te lossen.

Sinds vier jaar verzorgt Trevvel het doelgroepenvervoer.

Begrip, flexibiliteit en hulp uit Den Haag noodzakelijk

Goed dat het kabinet dit serieus neemt, maar wat is men weer laat in Den Haag!

Gastspreker Leendert-Jan Visser, directeur van MKB-Nederland, roemde vooral de veerkracht en het vermogen om door te gaan van de gehele sector. Tijdens de laatste jaarlijkse receptie van het Koninklijk Nederlands Vervoer (KNV) in De Nieuwe of Littéraire Sociëteit De Witte in Den haag, waarschuwde hij voor de moeilijkheidsgraad om in Nederland een bedrijf te stoppen. Want wanneer je stopt en je hebt personeel in dienst, dan moet je onder meer transitievergoeding betalen. Het aantal ondernemers dat serieus nadenkt over stoppen met hun bedrijf, zou best nog eens flink hoger kunnen worden dan de 14% waar eerder de Kamer van Koophandel (KVK) mee naar buiten kwam naar aanleiding van een onderzoek. Daarom is begrip, flexibiliteit en hulp uit Den Haag noodzakelijk volgens Visser.

“Ondernemers die voor corona goed draaiden en vanwege de pandemie nu schulden hebben en dat aan kunnen tonen, moeten direct geholpen worden. Wachten is niet acceptabel”

Leendert-Jan Visser, directeur van MKB-Nederland

Uitgestelde betalingen of afrekenen met de belastingdienst of eerder gemaakte afspraken met banken en leasebedrijven zijn maar een paar factoren die nu aandacht vragen. De komende vijf jaar moet de sector uit de flinterdunne marges de schulden opruimen. Geen gemakkelijke taak wanneer diezelfde sector ook steeds meer onder druk komt te staan om het wagenpark te moderniseren in de hoop om zo aanbestedingen te winnen.

weer te laat

Visser pleit voor maatwerk bij onder meer het ministerie van Financiën en vraagt bijvoorbeeld de Belastingdienst om meer ruimte. Ruimte om een ondernemer meer tijd te gunnen om schulden af te betalen. Het kabinet heeft in een brief aan de Kamer aangegeven een ‘aanjager’ in te willen stellen die goed moet gaan onderzoeken wat er allemaal mogelijk is om ondernemers die het moeilijk hebben te helpen. “Goed dat het kabinet dit serieus neemt, maar wat is men weer laat in Den Haag!”, aldus Visser. “Ondernemers die voor corona goed draaiden en vanwege de pandemie nu schulden hebben en dat aan kunnen tonen, moeten direct geholpen worden. Wachten is niet acceptabel.”

jaarlijkse receptie van het Koninklijk Nederlands Vervoer (KNV) in De Nieuwe of Littéraire Sociëteit De Witte

Waarschijnlijk gaan er eveneens ondernemingen failliet die ook voor corona matig of slecht draaiden. Ieder verhaal van ondernemers achter die gesloten deuren is aangrijpend. Daarom is het belangrijk om deze mensen zo snel mogelijk te helpen. Wanneer ze willen doorgaan en wanneer ze willen stoppen met hun onderneming’’, besluit Visser.

Dat corona een gevoelige slag heeft achtergelaten binnen de sector, waar de marges al jaren flinterdun zijn, was voelbaar tijdens de laatste bijeenkomst van de branchevereniging. In vergelijking met andere jaren werd deze editie matig bezocht door de leden. Het is een tekenend beeld dat de sector momenteel met andere zaken bezig is dan recepties en bijeenkomsten. Na de coronacrisis moeten ondernemers omzet realiseren om verliezen of schulden te compenseren. Op dit moment geeft 14 procent van ondernemers in Nederland aan dat het bedrijf er slecht voorstaat. 

Lees ook: Corona als ondernemersrisico ter discussie